Κυριακή, 14 Μαρτίου 2010

Ψυχ-αναλύοντας την εθνική μας μιζέρια



Από συνέντευξη του ψυχίατρου Ματθαίου Γιωσαφάτ* στην Ελευθερία Κόλλια, Το Βήμα, 14/3/10

- Θα μπορούσατε να προσδιορίσετε τις επιπτώσεις, σε συναισθηματικό επίπεδο, που μπορεί να έχει η κρίση στη ζωή μας; Σε έναν άνθρωπο που χάνει τη δουλειά του, για παράδειγμα...

Άγχος, θυμός, αίσθηση απαξίας του εαυτού. Την αντίθετη αίσθηση κερδίζουμε με τη δουλειά και την πληρωμή- ειδικά οι άνδρες νιώθουν άχρηστοι όταν είναι άνεργοι. Ολα αυτά, βεβαίως, ισχύουν για έναν ώριμο άνθρωπο. Στην αντίθετη περίπτωση, δεν αποκλείονται έντονες αντιδράσεις, κατάθλιψη ή αντικοινωνικές συμπεριφορές, που ενδέχεται να προκαλέσουν έκρυθμες καταστάσεις. Οι επαναστάσεις ξεκινούν από νευρωτικούς ανθρώπους. Από εκείνους που τους διέπει σε υπερθετικό βαθμό το άγχος του θανάτου, η αίσθηση της αδικίας. Παίζει ιδιαίτερο ρόλο ο δεύτερος χρόνος της παιδικής ηλικίας, αν και κατά πόσον έχει επιλυθεί το ζήτημα κυριαρχίας γονέα- παιδιού. Θα σας παραπέμψω σε ένα γνωστό τραγούδι του Νταλάρα: “
Παραπονεμένα λόγια έχουν τα τραγούδια μας, γιατί τ΄ άδικο το ζούμε, μέσα από την κούνια μας” .

- Στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που επεξεργάστηκε και έφερε πριν από λίγες ημέρες στο φως η Μη Κυβερνητική Οργάνωση Κλίμακα, δείχνουν αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα μας το 2008: μία αυτοκτονία την ημέρα. Εκτιμάτε ότι αν η ύφεση βαθύνει, μπορεί να δούμε ακραία φαινόμενα;

Είναι πολύπλευρο το θέμα, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει λόγος ανησυχίας. Στην Ελλάδα, σε γενικές γραμμές, το ποσοστό αυτοκτονιών δεν είναι υψηλό. Οι αυτόχειρες είναι προβληματικοί άνθρωποι που μεγεθύνουν το αίσθημα απελπισίας και θυμού σε περιόδους κρίσης. Κατά κανόνα, αυτός που αυτοκτονεί έχει ήδη το “σπέρμα” μέσα του.

- Στο κραχ του 1929 σημειώθηκαν 23.000 αυτοκτονίες σε έναν χρόνο, πολλές από αυτές με τρόπο θεαματικό, από ουρανοξύστες. Επιμένετε στην προβληματική φύση όλων αυτών των ανθρώπων;

Ναι. Οι υπόλοιποι ό,τι και αν συμβεί, όσα προβλήματα και να έχουν, δεν αυτοκτονούν. Θα κλάψουν, θα πονέσουν, θα βρίσουν, αλλά δεν αυτοκτονούν. Ολοι μεγαλώνουμε ως παιδιά σε περιβάλλοντα με προβλήματα, ένα 30% του πληθυσμού πάσχει ωστόσο από έντονες νευρώσεις. Οσοι επιλέγουν ως λύση την αυτοκτονία, είναι σαφώς πιο ευάλωτοι στις συνιστώσες της κρίσης, και παρουσιάζουν ακραίες αντιδράσεις. Γνωρίζετε την περίπτωση του φοιτητή στην Ιταλία, που είχε αυτοπυρποληθεί επί χούντας; Απεδείχθη ότι είχε συναισθηματικά προβλήματα. Θυμάστε τον κινέζο φοιτητή που στάθηκε μπροστά στο τανκ, αυτοκτονώντας στην ουσία, στην πλατεία Τιανανμέν; Δεν το έκανε από ηρωισμό. Κάτι άλλο κρύβεται από πίσω. Πολλές φορές, οι ήρωες είναι θύματα.

- Με βάση τα λεγόμενά σας, θα μπορούσε προκλητικά να πει κανείς ότι αν είχαμε κατακτήσει την πλήρη ωριμότητα, δεν θα είχε συμβεί καμία αλλαγή στην Ιστορία.

Τα βήματα στην Ιστορία δεν γίνονται με επαναστάσεις, αλλά με βαθμιαίες, εξελικτικές διαδικασίες αλλαγών. Και είναι επαναστατικό αυτό που λέω. Πάρτε για παράδειγμα κράτη, όπως η Σουηδία και η Δανία, τα οποία φροντίζουν τους πολίτες τους πολύ περισσότερο απ΄ όσο τους φρόντιζε το κομμουνιστικό καθεστώς. Αλλαγές επέρχονται όταν ωριμάζει το κράτος. Στην Ελλάδα, η ιδέα ότι η επανάσταση φέρνει κάτι καλό, κινείται στο πλαίσιο μιας εγχώριας, αριστερίστικης λογικής. Στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, δεν επικρατεί η ίδια αντίληψη.

- Η ψυχανάλυση δεν είναιυπό μία έννοιαπράξη επαναστατική; Αποσκοπεί στην προσωπική ελευθερία, όταν οι κοινωνικές συνθήκες απαιτούν συμβιβασμούς, σε βάρος της πραγματικής ανάπτυξης του ανθρώπου.

Καλή ερώτηση. Η ψυχανάλυση είναι όντως απελευθερωτική διαδικασία- το θεραπευτικό της κομμάτι είναι το λιγότερο. Εξηγεί τα κοινωνικά φαινόμενα αλλά και ενδυναμώνει το “εγώ”, μας κάνει πιο προσαρμοστικούς στον κοινωνικό χωροχρόνο, πιο ενεργητικούς, ικανούς να επιφέρουμε αλλαγές. Ενεργούς πολίτες. Οι νευρωσικοί άνθρωποι δεν ασχολούνται παρά μόνο με τον εαυτόν τους, οι υγιείς είναι περισσότερο κοινωνιοκεντρικοί. Τους απασχολεί η πορεία της χώρας τους.

- Πιστεύετε ότι οι Ελληνες, ως λαός, θα ενηλικιωθεί με την κρίση;

Θέλει γενεές η ενηλικίωση. Είμαστε ανώριμοι. Πιο νευρωτικοί, επιθετικοί και στερημένοι συναισθηματικά από ό,τι οι υπόλοιποι Δυτικοευρωπαίοι. Είναι περίεργος ο τρόπος που μεγαλώνουν οι ελληνίδες μάνες τα παιδιά τους. Δεν πρόκειται για στενή, καλή σχέση. Αν οι Ελληνες είχαν υγιή σχέση με τη μάνα τους, θα αγαπούσαν περισσότερο και τις γυναίκες. Η γονεϊκή αγάπη παίρνει τη μορφή υπερπροστασίας, μετατρέπεται σε όπλο, η χρήση του οποίου γίνεται κατά το δοκούν, και κατά περίσταση.

- Είναι ένδειξη ανωριμότητας η υπεκφυγή από τις βασικές υποχρεώσεις του πολίτη, η φοροδιαφυγή για παράδειγμα;

Είναι αμοραλισμός, φαινόμενο που κυριαρχεί εδώ στην Ελλάδα. Πάσχουμε όμως και από κοινωνική ανωριμότητα, από άκρατο εγωκεντρισμό. “Να πάρω εγώ, να βγάλω εγώ...”, με το κράτος- ενίοτε και τους πλούσιους- στην απέναντι όχθη. Δεν λύνεται έτσι το πρόβλημα. Στην Αγγλία έχει υπολογισθεί ότι αν έπαιρναν τα λεφτά των οικονομικά εύρωστων και τα μοίραζαν, κάθε πολίτης θα εδικαιούτο μόλις 10 λίρες παραπάνω. Για να καταλήξω όμως στο ότι η κρίση έχει τη δύναμη να ξεχαρβαλώσει έναν λαό, αν είναι δυνατή. Δεν αποκλείεται, στην πιο ήπια εκδοχή της, να επιφέρει κοινωνικές αλλαγές. Εξαρτάται κυρίως από την πολιτική εξουσία και τους εκπροσώπους της. Πώς θα τη διαχειριστούν.

- Υποθέτω ότι για σας λύση είναι η ενδοσκόπηση. Δεν είναι όμως δαπανηρό το «σπορ»σε τόσο χαλεπούς καιρούς;

Μη νομίζετε ότι θα μειωθεί η τάση για ψυχανάλυση. Θα σας διαβεβαίωνα και για το αντίθετο. Οσο αναπτύσσεται ένας λαός και ωριμάζει, θέλει να καταλάβει τον εαυτόν του. Να είστε σίγουρη, δε, ότι οι θεραπευτές θα κατεβάσουν τις τιμές τους. Εξάλλου υπάρχουν και λιγότερο ακριβές λύσεις, τα ομαδικά γκρουπ, οι βραχείες ψυχοθεραπείες, οι θεραπείες οικογενειακού τύπου. Αξίζει τον κόπο, πάντως, να σκεφθεί κανείς πόσα θα γλίτωνε το κράτος αν οι πολίτες του μεγάλωναν σωστά. Εχουμε δώσει ως κλάδος, και προσωπικά, μάχες για να παραταθεί στον ένα χρόνο η γονική άδεια- έστω και χωρίς αμοιβήστον ιδιωτικό τομέα. Στο πρώτο έτος του παιδιού, και μέσα από την επαφή με τη μητέρα, δημιουργείται το αίσθημα ασφάλειας, η βασική αίσθηση ζωής.

- Εκτιμάτε ότι η κρίση θα έχει αντίκτυπο στη σεξουαλική συμπεριφορά μας;

Εμείς οι άνθρωποι, σεξ κάνουμε όλες τις εποχές. Ειδικά σε δύσκολες περιόδους, οπότε και δεν πάει κανείς στην ταβέρνα όσες φορές συνήθιζε, δεν αποκλείεται να κάτσει σπίτι του και να κάνει σεξ. Στην Αγγλία, τον καιρό του Μπλιτς, οι γεννήσεις είχαν αυξηθεί. Και εμείς όμως, ως φτωχή χώρα στο παρελθόν, κάναμε 5-6 παιδιά. Ε, και δεν νομίζω να φθάσουμε σε τέτοια επίπεδα πείνας, σωματικής καχεξίας ώστε να μην μπορούμε- οργανικά πια- να κάνουμε σεξ!

*
Ο κ. Ματθαίος Γιωσαφάτ είναι ψυχίατρος, ψυχαναλυτής-ψυχοθεραπευτής, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας.

39 σχόλια:

  1. ευχαρίστως τους πληρώνω τα εισιτήρια για τον άρη και ακόμη πιό μακρυά..!

    υγ. εννοείται ότι θα πάρουν μαζί τους και τον Ψυχάρη..:-)))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναρωτιέμαι τι θα έλεγαν άλλοι ψυχίατροι για αυτές τις απόψεις, εμένα πάντως μου φαίνονται απαράδεκτες. Τι λέει δηλαδή; Ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε ψυχικά «υγιείς» και «άρρωστους» και ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε γιατί μόνο οι «άρρωστοι» θα πέσουν από τα μπαλκόνια. Ωραία, θα μείνουμε μόνο οι υγιείς! Είπα «θα μείνουμε»; Χμμ...

    Στο πολιτικό του πράγματος, μας εξηγεί ότι όλες οι επαναστάσεις πήγαν στράφι γιατί στη Δανία και στη Σουηδία τα κατάφεραν καλύτερα. Μάλιστα ... Του συνιστώ να διαβάσει το πρώτο άρθρο του Παναγιώτη Κονδύλη στο «Από τον 20ο στον 21ο αιώνα», για να καταλάβει το παράδοξο ότι χωρίς το σοβιετικό μπαμπούλα δε θα υπήρχε κράτος πρόνοιας στη Δύση. Και τελικά έχω την αίσθηση ότι μας λέει πως η πρόοδος έρχεται μόνο από τους «καλούς και φιλήσυχους» πολίτες. Ναι, αυτούς που τόσα χρόνια ανεβοκατεβάζουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην εξουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Δύο έρευνες κοινής γνώμης που διεξάγονται αυτές τις μέρες, η μία για τη ΓΣΕΕ, με συνεντεύξεις σε ομάδες εργαζομένων ανά κλάδο και η άλλη για την ΑΔΕΔΥ, δείχνουν ότι η ένταση στο κοινωνικό πεδίο τείνει να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.
    Οι μετρήσεις αποκαλύπτουν μία κατακερματισμένη κοινωνική εικόνα, ενός κόσμου που έχει υπερβεί τα όρια της αγωνίας και ρέπει στην απόγνωση.

    «Ναι» στις απεργίες

    Σύμφωνα με τα πρώτα ευρήματα, στον ιδιωτικό τομέα καταγράφεται κατακόρυφη αύξηση των πιέσεων από τους εργαζόμενους προς τη ΓΣΕΕ για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και, για πρώτη φορά, φαίνεται πως επιδοκιμάζονται ανοιχτά ορισμένες μορφές αντίδρασης που μέχρι προ τινος συναντούσαν τη γενική κατακραυγή, όπως οι καταλήψεις εργασιακών χώρων και κρατικών κτιρίων."

    Από τη σημερινή "Ελευθεροτυπία".

    Ε, εσείς εκεί στα Βόρεια το ξαναρωτάω: Έχετε πάρει χαμπάρι τι γίνεται στην ελληνική κοινωνία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τον πρόεδρό σου να ρωτήσεις, που λέει ότι η πιθανότητα χρεοκοπίας είναι μια κομπίνα καλά στημένη.
    Ακούτε εκεί στα Νότια προάστεια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολυ αργα το σκεφτηκαν οι δικοι μας. Οι αγγλοι απο περσι αρχισαν να στηνουν συμβουλευτικα γραφεια για ν' αποφυγουν τις αυτοκτονιες. Και να σκεφτεις οτι ακομα η κριση δεν τους αρπαξε απ' το λαιμο, οπως εδω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κωστή πάλι δεν κατάλαβες. Ασε το χρέος. Είναι άλλη κουβέντα. Το απόσπασμά από την "Ε" το έβαλα μίνο γι' αυτό: "Σύμφωνα με τα πρώτα ευρήματα, στον ιδιωτικό τομέα καταγράφεται κατακόρυφη αύξηση των πιέσεων από τους εργαζόμενους προς τη ΓΣΕΕ για κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και, για πρώτη φορά, φαίνεται πως επιδοκιμάζονται ανοιχτά ορισμένες μορφές αντίδρασης που μέχρι προ τινος συναντούσαν τη γενική κατακραυγή, όπως οι καταλήψεις εργασιακών χώρων και κρατικών κτιρίων."
    Ταράζει τη "λογική αριστερά" των προτάσεων που θέλετε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δεν σε καταλαβαίνω πραγματικά ρε άνθρωπε.
    Πως γίνεται μονά ζυγά δικά σου, δεν σε πιάνω.
    Με είδες εμένα ποτέ να μην επισημαίνω, όχι σήμερα αλλά χρόνια πρίν, ότι πάμε σε χρεοκοπία και σε κοινωνική έκρηξη;
    Οτι θέλεις διαβάζεις και καταλαβαίνεις.
    Και επειδή δεν κατάλαβες που πάει το πράγμα, προβλέπω ότι σύντομα θα φάτε και άλλη σφαλιάρα από την κοινωνία και θα απορείτε.
    Για μένα είστε πεθαμένη ιστορία. Θα σας πάρει χρόνια να καταλάβετε πως μπορεί η χώρα να αντιδράσει.
    Το μόνο που θα σας μείνει θα είναι ότι εσείς είσασταν "συνεπείς", άσχετα από την ήττα που θα ξαναοδηγήσετε τον κόσμο.
    Τα πράγματα είναι απλά ρεντούλη. Δεν ξέρατε ποτέ τι είναι ένα κίνημα. Ησασταν πάντα εκτός.
    Αντίθετα εγώ ήμουν πάντα εντελώς μέσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Είπε..
    "Ολα αυτά, βεβαίως, ισχύουν για έναν ώριμο άνθρωπο.
    Στην αντίθετη περίπτωση, δεν αποκλείονται έντονες αντιδράσεις, κατάθλιψη ή αντικοινωνικές συμπεριφορές, που ενδέχεται να προκαλέσουν έκρυθμες καταστάσεις."

    Ερώτηση:
    Υποθέτω, ότι σαν βάση θεωρεί

    "στα εμπόδια αποδεικνύεται ο χαρακτήρα μας"

    " πέσε - σήκω- προχώρα" ...

    Αλλά, από την άλλη δεν καταλαβαίνω, απολύτως την άνεση.

    Δηλαδή "ώριμος"θεωρείται.ο

    "Με απολύσατε; Ευχαριστώ πολύ. Γεια σας!"
    Μου θυμίζει την ατάκα του Κλούνεϊ στο "Ραντεβού στον αέρα"

    Δουλειά του να απολύει υπαλλήλους.
    Η ατάκα, ήταν:
    "Όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι, κάπως, έτσι ξεκίνησαν. Δείτε το σαν μια καταπληκτική ευκαιρία να ξαναρχίσετε την ζωή σας".

    Και οι εργαζόμενοι στην ΑΣΠΙΣ του κ. Π. Ψωμιάδη;

    Οι εργαζόμενοι, που απολύονται μετά από λαμογιές εταιρειών;

    Δεν με πείθει.
    Μου θυμίζει Καραμανλή..
    "Νιώθω μια χαρά και περνώ πολύ καλά,από τότε που εφυγα από την πολιτική"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χα, χα, Σπίθα, προχθές είδα αυτήν την ανόητη ταινία, και πρέπει να σου πω ότι δεν την ευχαριστήθηκα όσο το σχόλιό σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Σιγά ρε Κωστή, θα μας πάρουν τα αίματα. Κι αν ήσουν στο κίνημα, σήμερα είσαι τουλάχιστον στον Άρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. θα διερευνήσουμε ...υποχρεωτικά το επόμενο διάστημα Πολυβώτη, όλες τις πλευρές του φαινομένου της κρίσης.

    Η ερμηνεία δεν είναι μόνο "πολιτική" - όσο αστική επιστήμη κι αν φαίνεται η ψυχανάλυση (και ο Μ.Γιωσαφάτ είναι πολύ ενδιαφέρων εκπρόσωπός της) επειδή ασχολείται με το βίωμα είναι πολύτιμη. Πράγματα που γλιστρούν μέσα από τα δάχτυλα της "πολιτικής" πιάνονται στα δίχτυα της ψυχανάλυσης - και η ισορροπημένη προσέγγιση στα φαινόμενα που οξύνει η κρίση αλλά και στα προσωπικά αποθέματα αντοχής και πως υπονομεύονται από προβληματικές προσεγγίσεις, είναι ανεκτίμητη.

    Ας ακούσουμε προτείνω, χαλαρά κάποιες διαπιστώσεις - δεν περιμένουμε από τους ψυχίατρους πολιτικές διαπιστώσεις - ειδικά όσους είναι μέρος της εξουσίας. Όμως κάποιες διαπιστώσεις για το πόσο είμαστε στην Ελλάδα προετοιμασμένοι για ότι θα ζήσουμε νομίζω πρέπει να παρθούν υπόψιν ακόμα και για το πως χειριζόμαστε πολιτικά την όλη ιστορία.
    Ο Τσίπρας πχ λέει ότι η χρεωκοπία είναι ένα παραμύθι με δράκους.
    Δηλαδή δεν υπάρχει πρόβλημα, κοιμηθείτε ήσυχοι...
    Αυτή η στάση δεν είναι συνέχεια και συνέπεια μιας αμοραλιστικής πολιτικής θεωρίας ότι το πόπολο θέλει να του χαϊδεύεις τα αυτιά και να κάνεις την δουλειά σου;
    Κι όταν αυτά τα λέει ένας ελπιδοφόρος νέος που όμως δεν έχει εμπειρία από την πραγματική ζωή ούτε θα νοιώσει στον σβέρκο του τις συνέπειες της κρίσης ως επαγγελματίας πολιτικός ήδη από αυτήν την ηλικία, τι υποσυνείδητο μήνυμα περνάει στην κοινωνία;
    Μήπως ότι αυτοί οι αριστεροί δεν μπορούν να βοηθήσουν γιατί είναι στον κόσμο τους; (όπως ο φίλος μας ο red που ξέρει την αλήθεια εκ γενετής και τις απαντήσεις για όλα τις έχει στο τσεπάκι με μια "τρελή" αυτοπεποίθηση μετενσαρκωμένου Λένιν που μάλιστα μας επαναφέρει και στην πραγματικότητα - ποια, την δική του/καθαρή τρέλα)
    Μήπως ότι δεν νοιάζονται καν γιατί έχουν λύσει το δικό τους πρόβλημα;

    Αν έχω τάσεις αυτοκτονίας δεν θα προστεθώ στις αυτοκτονικές πολιτικές του αντισυστημισμού και του εργατικού Δεκέμβρη;
    Όταν κάποιος οδηγεί έναν κόσμο απροετοίμαστο ψυχολογικά στην εξέγερση για την εξέγερση δεν είναι αμοραλιστής και ψυχικά ανισόρροπος;

    Η πολιτική κρύβει πολλή ανισορροπία μέσα της και η λογική αριστερά πρέπει να έχει την ευφυία να διακρίνει τις απόψεις από το κόλλημα...

    Τέλος πάντων με τέτοιες σκέψεις ανέβασα αυτήν την συνέντευξη - για να έχουμε τον νου μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ε εντάξει.
    Ημουν δεν ήμουν κατά την γνώμη σου είμαι εκτός τώρα.
    Τώρα τα κλειδιά τα έχετε εσείς.
    Ρε φουκαράδες. Ποτέ δεν καταφέρατε να κάνετε κάτι. Πάντα τσόντα ήσασταν και έτσι θα γίνεται μέχρι το τέλος.
    Πάντα λάθος και πάντα καταστροφικοί.
    Δεν έχετε σχέση με το θέμα.
    -----
    Ρεντούλη σου συνιστώ ένα έργο του Μάρξ όπου συζητάει για την εξέλιξη των όπλων συσχετισμένα με την δομή των στρατευμάτων και των τακτικών μάχης, από την προιστορία μέχρι τις μέρες του. Το είχε γράψει ως ειδικός συνεργάτης σε μια εφημερίδα των ΗΠΑ.
    Εκεί θα καταλάβεις ότι εσείς ξέρετε μόνο έναν τρόπο για να δίνετε μάχες. Δεν μπορείτε να ξεκολήσετε.
    Είστε και λίγο τεμπέληδες. Αυτά ξέρατε αυτά κάνετε.
    Θα τα πούμε και στο εγγύς μέλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κωστή η συζήτηση θα πάρει μη πολιτικό επίδικο και δεν το γουστάρω. Διάβασε λοιπόν την ψυχανάλυση που ανέβασε το blog και άσε τα άλλα. Δεν τα μπορείς και αδυνατείς να απαντήσεις. Και όπως εξήγησα σε μερικούς γνωστούς και φίλους της "αριστερής στρουθοκαμήλου", είμαι είρων και μάλιστα μέχρι... θανάτου, όταν καταλάβω ότι κάποιος δεν έχει ουδεμία θέση (και σχέση) και απλά αναμασά όσα έμαθε ή διάβασε στην παιδική του ηλικία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Σπίθα μου, κρίση ξεκρίση πρέπει να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας. Όχι να το παίξουμε "ώριμοι" - να αντέξουμε πραγματικά - αφού όπως ξέρεις καλύτερα από μένα τα χτυπήματα ή σε δυναμώνουν ή σε σκοτώνουν. Και έρχονται χειρότερα. Τι κάνουμε με την οργή μας; ή αλλιώς τι μας κάνει η οργή μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Γιώργο, συμφωνώ και επαυξάνω για την αξία της ψυχιατρικής/ψυχαναλυτικής προσέγγισης, και καλά έκανες που ανέβασες το άρθρο. Απλώς, γνωρίζοντας ότι μία από τις μεγάλες αυταπάτες της ελληνικής κοινωνίας είναι ότι τα ψυχολογικά προβλήματα είναι μακριά μας και αφορούν τους «άρρωστους» (μέχρι, βεβαίως, να μας χτυπήσουν την πόρτα), με εξέπληξε και με εκνεύρισε η αναπαραγωγή μίας τέτοιας προσέγγισης, και μάλιστα από έναν ειδικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Πολυβωτη, συμφωνω μαζι σου. Βρισκω οχι μονο απαραδεκτες αλλα και ελαφρως αστοιχειωτες τις αποψεις του κου. Γιωσαφατ. Δεν παραπονιεμαι στον Γιωργο ομως, δεν μπορει καθε αρθρο που θα βαζει να μας αρεσει, κι η διαφωνια μεσα στο προγραμμα ειναι.

    Οφειλω να ομολογησω οτι δεν ειμαι οπαδος της ψυχαναλυσης, και δεν εχω βρει ιδιαιτερα χρησιμη στις προσωπικες μου αναζητησεις τις ψυχαναλυτικες θεωριες που εχω δοκιμασει. Ομως δεν μου μοιαζει οτι ο κ. Γιωσαφατ εχει ιδιαιτερη σχεση με καμια απο αυτες. Σιγουρα παντως δεν εχει ιδιαιτερη σχεση με την επιστημη της ιστοριας. Τελος παντων, σορρυ για την γκρινια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Καλή βδομάδα:)

    Γιώργο

    Δεν μπορώ να κρίνω έναν εξειδικευμένο επιστήμονα, φυσικά.
    Πόσο μάλλον, από μια απλή συνέντευξη.

    Ο στόχος του, δεν είναι να προτείνει πολιτικές λύσεις, ούτε επαναστάσεις.

    Τι την κάνεις την οργή;

    1) Δεν βγαίνεις κάθε μέρα στο δρόμο να φωνάζεις, σίγουρα.

    Θα καταλήξεις σε Ω.Ρ.Λ.,
    ή
    Θα αγοράζεις συχνά παπούτσια
    ή
    θα βγάλεις κάλους στα πόδια.

    Η οργή ανεβάζει την πίεση και θάχουμε προβλήματα.

    Την μετουσιώνουμε σε δημιουργία.. καταλλήλως!

    Εγώ χθες, σφουγγάριζα, έπλενα και ...έσπασα επτά ποτήρια:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. http://en.wikipedia.org/wiki/Comparison_of_wiki_farms

    Μάλλον το πιο κατάλληλο είναι το:

    http://ourproject.org/

    διότι είναι δωρεάν, μη εμπορικό και χωρίς διαφημίσεις. Έστειλα αίτηση να ανοίξω ένα δοκιμαστικό wiki, αν γίνει δεκτή σας κάνω όλους administrators και «παίζουμε» να το δοκιμάσουμε.

    Νομίζω όμως ότι πιο πολύπλοκο από το τεχνικό κομμάτι είναι το πώς μπορεί κανείς να διαχειριστεί ένα τέτοιο wiki, μάλλον θέλει πολλή συζήτηση. (Δε διεκδικώ ρόλο στη διαχείρηση, παρεπιπτόντως, νομίζω ότι ο μόνος τρόπος είναι να την αναλάβει μία ομάδα που βρίσκεται στην Ελλάδα, γνωρίζονται μεταξύ τους και μπορούν αραιά και πού να συναντιούνται.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. καλά πρωι - πρωί άλλη δουλειά δεν έχετε παρά να σχολιάζεται τον Γιωσαφάτ; Τέλος πάντων χρειάζεται και η ψυχανάλυση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Tώρα το σκηνικό που πάει ννα στηθεί περί τρόμου, ψυχασθενειών, αγαμίας, και αυτοκτονιών είναι στα πλαίσια της καταστροφολαγνείας που προωθούν τα ΜΜΕ. Η σύνδεση του χρήματος με την ευτυχία. Αυτή η παπάρα που οδήγησε στην απληστία και στον πολιτιστικό θάνατο. Μη μασάτε. Η ψυχανάλυση είναι μια σοβαρή μέθοδος διερεύνησης του εγώ, απλά μπορούμε να επιβιώσουμε και χωρίς αυτήν. Είναι θεραπεία.
    Δεν είμαι η ΙΟυλία ο Leo είμαι. Διχασμένη προσωπικότητα, λέτε να θέλω ψυχανάλυση για να προσδιορίσω το φύλλο μου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Πάντως Γιώργο ότι και να ανεβάσεις ο Red εκεί στα ίδια, για τις απεργίες κλπ. Όταν τον δεις από κοντά πέστου ότι υπάρχουν και άλλα πράγματα όπως......\Leo like Julia

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Εγώ το πρόβλεψα ότι υπάρχει πρόβλημα ...ταυτότητας leo/ioulia :)
    Λακάν που λακάν κάποιοι μην πάθουμε και διχασμό προσωπικότητας...οι υπόλοιποι. Κι έχω μια τάση... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Μην την πέφτουμε στο Γιώργο, άδικα...

    Καλά έκανε και την πόσταρε την συνέντευξη.

    Συμφωνώ με την Ιουλία, βέβαια.
    Βεβαίως και η ψυχανάλυση, δεν είναι πανάκεια, ούτε μπορούν, όλοι να την αντιληφθούν.

    Για εξηγήστε μου, τη παλαβομάρα που υπάρχει, δίπλα μας;

    Είναι δυνατόν να τρέχεις σε γιατρό για το συνάχι και να μην πας σε γιατρό, έστω για να ρωτήσεις, κάτι;

    Π.Χ.
    "Πως γίνεται, γιατρέ μου, σε μια συλλογική αριστερά, να έχουμε 11 αρχηγούς;"

    Άμα τον ρωτήσεις τον γιατρό, δεν θα πέσει από την καρέκλα;

    Άμα του πεις, ότι ψηφίζεις το "συλλογικό" - αυτό με τους 11 αρχηγούς- δεν θα ξαναπέσει από την καρέκλα του;

    Έπρεπε να γίνουν άλλες ερωτήσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Υποστηρίζω την ψυχανάλυση και είναι χρήσιμη.

    Απλώς στην περίπτωση της αριστεράς, δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα!!

    Μα τόχουμε, ξαναπεί, η επιστήμη, σηκώνει τα χέρια ψηλά, από αυτά που βλέπουμε και ακούμε.

    "Είμαστε υπερ των συνεργασιών", αλλά στην θεσ/νική, π.χ. δεν συνεργαζόμαστε!

    Ότι κουβαλά η γκλάβα μας και μην χάσουμε τον τοπικό μας υποψήφιο (φαντάζομαι..)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @ Πολυβώτης

    Γιατί αγαπητέ μου, η ταινία ήταν ανόητη;
    Μια χαρά περιέγραφε τα αδιέξοδα των εργαζομένων
    ( αυτών που παίρνουν 100.000 ευρώ, τουλάχιστον, ετησίως !)

    Γιατί δεν σκέφτεσαι και το δράμα του ήρωα της ταινίας;

    Άντρας, με τα όλα του, μια χαρά παλληκάρι, πλούσια αμειβόμενος,
    αλλά τις έφαγε τις χυλόπιτες, στο τέλος.!!

    Σκέφτεσαι την θέση του;

    Ο Κλούνει, όμως;
    Ε, μην μου πεις ότι δεν σ΄αρέσει και αυτός;
    :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Τζίφος...
    Η Ιουλία ήταν o Leo.!

    Γιατί μου τα χαλάς, ρε σύντροφε;
    Και ήμουν έτοιμος να προτείνω μια "συνεδρία".
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Πλήρης αΣΥΝεννοησία

    " Κομφούζιο και χάος είναι οι δύο λέξεις που χαρακτήρισαν τη διήμερη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του Συνασπισμού, η οποία τελικώς δεν κατάφερε να συγκεράσει τα τρία διαφορετικά κείμενα θέσεων που κατατέθηκαν εν όψει του συνεδρίου.

    Λίγο πριν από το κλείσιμο της συνεδρίασης μάλιστα επικράτησε ένταση μεταξύ των στελεχών του χωρισμένου πλέον στα δύο Αριστερού Ρεύματος κυρίως για διαδικαστικά θέματα που αφορούσαν τον τρόπο διενέργειας των ψηφοφοριών.

    Η διήμερη συνεδρίαση κατέδειξε για μία ακόμη φορά την απόσταση που υπάρχει ανάμεσα σε κορυφαία και δη ιστορικά στελέχη του Ρεύματος που όπως σχολίαζαν παράγοντες της Κουμουνδούρου λειτουργούν ήδη με διαφορετικούς μηχανισμούς στο εσωτερικό του κόμματος και εξ αυτού του λόγου ουδείς μπορεί να αποκλείσει τη διάσπαση της εν λόγω τάσης μέχρι το έκτακτο συνέδριο.

    Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας
    ...λίγο πριν από τη λήξη των εργασιών αντιλαμβανόμενος το βαρύ κλίμα κάλεσε τους συντρόφους του να κάνουν τη θετική έκπληξη καθώς «εμείς ως ηγεσία επιτείνουμε τις διαλυτικές τάσεις είτε με την κατάθεση 4-5 διαφορετικών αντιπαραθετικών κειμένων είτε με διαρκείς αναβολές μιας διαδικασίας που ήδη έχει αποφασιστεί».

    ... Έκανε μάλιστα και άνοιγμα προς την πλευρά Λαφαζάνη που ουσιαστικά ζητά την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση λέγοντας ότι αποδέχεται την αντίληψη περί διαμόρφωσης ενός συναισθήματος συλλογικής ενοχής για λαθεμένες επιλογές που έχουν γίνει στο κόμμα πριν από δύο δεκαετίες, το 1992 στο Μάαστριχτ και το 1996 στο Άμστερνταμ.[ ]

    [ ] "Η Ανανεωτική Πτέρυγα δεν θα συμμετέχει στην επιτροπή μετά την άρνηση του προτεινόμενου Δημήτρη Χατζησωκράτη, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη τάση θεωρεί ότι δεν υπάρχει σημείο συνεννόησης με τις άλλες δύο πλευρές."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Ρώτα, το γιατρό, Γιώργο..!
    Η "ασθένεια", είναι μεταδοτική.
    Γίνεται, ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΝ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Καλημέρα, και επίσημα.
    Σπίθα
    Καταρχήν μπορούμε να βγούμε οι δυο μας, τώρα για την Ιουλία δεν ξέρω, να τα πιούμε να με ενημερώσεις για τις τάσεις και τις διασπάσεις. Αν θες παίρνουμε μαζί και το Γιωσαφάτ να μας ψυχαναλύσει τον ΣΥΝ.
    Γιώργο.
    Μια ανάρτηση για το παρασκήνιο στον ΣΥΝ δεν ετοιμάζεις νάχουμε έτσι μια ενημέρωση.
    Δηλαδή οι μισοι ρευμάτοι φεύγουν και πάνε Αλαβάνο; Οι άλλοι μένουν με τους δικούς μας; Εμείς που θα πάμε; Ο ΡΕδ με ποιους είναι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Γειά σου, Leo
    Δεν ξέρω τίποτα, παραπάνω, από αυτά που διάβασα από τα ΝΕΑ..

    Αλλά να πούμε, τι;
    Ποιανού ευθύνη, είναι αυτά;
    Δεν φαγώθηκαν για συνέδριο;
    Δεν λέγαμε σαν Ανανεωτική Πτέρυγα, ότι αυτό θα δημιουργήει μόνο τριβές και τίποτα άλλο;

    Τα λέγαμε.

    Μας λέγανε ποιές είναι οι θέσεις μας;

    Τις καταθέσαμε.

    Και λοιπόν τι έγινε;

    Μετράνε κουκιά.

    Που είναι οι απόψεις τους;


    Τα λέμε, φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Leo και Σπιθα, το τοπιο ειναι ρευστο αυτη τη στιγμη, και οντως υπαρχει εντονη διχογνωμια μεσα στο Ρευμα. Αγνωστο αν θα καταφερουν να τα βρουν μεταξυ τους στο τελος, μονο εκτιμησεις μπορουμε να κανουμε. Στην τελευταια ΚΠΕ σχεδον ελαχιστα ασχοληθηκαν στις ομιλιες τους με την Ανανεωτικη Πτερυγα, και ολη η συζητηση ηταν μεταξυ τους. Το κομματι της Πτερυγας που αποχωρησε με τον Μπαλαφα δεν διευρυνθηκε, και παραμενουν 8 τα ατομα απο την ΚΠΕ που υπογραφουν το κειμενο του. Αν τα βρουν οι δυο ομαδες του Ρευματος μεταξυ τους, αυτοι θα βρεθουν στην πιο ασχημη θεση, καθως θα ειναι ουσιαστικα "εκτος πολιτικου σχεδιασμου του κομματος".

    Ποτε θα γινει η επομενη ΚΠΕ ειναι αγνωστο. Το πιο πιθανο ειναι να παρει αλλη μια αναβολη το Συνεδριο, και να παει προς το τελος Ιουνιου, μεσα στον καυσωνα. Αγνωστο αν αυτη η αναβολη θα ειναι και η τελευταια. Δεν αποκλειεται να χρειαστει και αλλη. Αν ο Τσιπρας δεν εχει κανει συνεδριο μεχρι το καλοκαιρι, θα πρεπει να περιμενει το νωριτερο το Φλεβαρη να παει για συνεδριο, καθως μεσολαβουν οι αυτοδιοικητικες εκλογες. Τους σχεδιασμους του ομως μπερδευει και το ημερολογιο, καθως σε δυο βδομαδες, οποτε και σχεδιαζεται η νεα συγκλιση της ΚΠΕ, ειναι των Βαϊων. Αν αναβληθει η επομενη ΚΠΕ για μετα το Πασχα, τοτε δεν μπορει να κανει συνεδριο πριν τον Ιουλιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Δεν γίνεται να μεταθέσουμε το Πάσχα, αντί για το συνέδριο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Κωστή, άκουσα και υπάκουσα.
    Για δες κι εσύ και οι άλλοι φίλοι το δοκιμαστικό http://www.aristrouth.blogspot.com
    για διάλογο επάνω στις θέσεις της ΑΑ.
    Περιμένω παρατηρήσεις και προτάσεις για όλα!

    Θα ακολουθήσουν ποστ για σχολιασμό τμηματικό επί συγκεκριμένων θέσεων και απόψεων.
    Αναμένοντας το wiki του Πολυβώτη ή το smf του radical.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Ιδού και το wiki, τελείως άφτιαχτο αλλά η τεχνολογία υπάρχει και μπορεί ο καθένας να το αλλάξει:

    Γιώργο, σου έστειλα με e-mail πληροφορίες για το πώς να γίνεις administrator, και μετά θα μπορείς να κάνεις οποιονδήποτε άλλο administrator. Ελπίζω σε αυτήν τη δοκιμαστική φάση οι διάφοροι σαμποτέρ να μας αφήσουν να το δοκιμάσουμε κρατώντας όλες τις σελίδες δημόσιες, αλλά σε επόμενη φάση πρέπει να συζητήσουμε τι περιορισμοί θα επιβληθούν. (Η τεχνική δυνατότητα για περιορισμούς υπάρχει, αλλά είναι λίγο πιο πολύπλοκη.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Λοιπόν βλέπω ότι υπάρχει διαδυκτιακός οργασμός. Αυτό ο Γιωσαφάτ πως θα το ερμήνευε;
    Ως υποκατάστατο της απώλειας της libido μήπως;
    Ως αξίσωση ισχύος;
    ως την τρέλα που μας ενώνει αλλά και μας κινητοποιεί;
    Ότι και αν είναι χαίρομαι που συμμετέχω και αυτό είναι όλο το χαρτί. Η χαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Καλόοο, Γιώργο.
    Αλλά για κοιτάξτε και μια πρόταση που έκανα.

    Ε, τώρα, μούρθε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Γιώργο γερά, με τσαμπουκά.
    Τα είδα και τα δύο.
    Δεν κατάφερα να κάνω λογκίν στο wiki Πολυβώτη και έτσι δεν κατάλαβα πως δουλεύει.
    Φαίνεται πάντως γερό εργαλείο.
    Αν κατάλαβα, μπορεί κανείς να επεξεργαστεί ένα κείμενο και να το δούν και οι υπόλοιποι, να κάνουν τις προσθήκες και τις διορθώσεις και να καταλήξουν στην τελική μορφή.
    Κάτι σαν την Wikipedia.
    Να ξεκινούσαμε με το κείμενο των θέσεων.
    Εν τω μεταξύ Γιώργο, δές το κείμενο του Τσουκαλά χθές στο Βήμα. Εχει πολλές φορές απόψεις παρεμφερείς με τις δικές μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Δε χρειάζεται login για να αλλάξεις τη σελίδα: Πηγαίνεις δεξιά, κάνεις κλικ στο Edit και την αλλάζεις. Ένα μειονέκτημα είναι ότι όταν ξεκινάς ένα edit η σελίδα «κλειδώνει» και για μερικά λεπτά δεν μπορεί κανείς άλλος να κάνει αλλαγές. Για να δημιουργήσετε μία καινούρια σελίδα πηγαίνετε στη διεύθυνση που θέλετε να εμφανίζεται (π.χ. http://ourproject.org/moin/projects/aristera-test/newpage )· θα σας πει ότι αυτή η σελίδα δεν υπάρχει και μπορείτε να τη δημιουργήσετε. Τη δημιουργείτε και μετά μπορείτε να προσθέσετε έναν σύνδεσμο από την κύρια σελίδα.

    Συγγνώμη αλλά έκανα μόνο την ελάχιστη δυνατή δουλειά, για τις επόμενες μέρες δε θα μπορέσω να κάνω πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Παιδιά, πάμε με αυτά που είναι έτσι και αλιώς πολύ καλά. Αρκούν προς το παρόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU