Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Για μια δημοκρατική Αριστερά



της Σώτης Τριανταφύλλου*

Θα το ξαναπώ· όσες φορές χρειαστεί, κι όσες φορές αντέξω: στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημοκρατική αριστερά· η κοινωνική αριστερά απουσιάζει.
Υπάρχει ένα «φιλεργατικό», γραφειοκρατικό κόμμα με σοσιαλφασιστικές βλέψεις –το ΚΚΕ– καθώς και ο ΣΥΡΙΖΑ, ένας εξίσου «φιλεργατικός», δημαγωγικός σχηματισμός που κολακεύει τη δήθεν εξεγερμένη νεολαία και τον «λαό» πασχίζοντας να ξεπεράσει το ΚΚΕ σε επαναστατικότητα, κινητικότητα και φωνασκίες.
Τι είδους χώρα είναι αυτή όπου οι αριστεροί δημοκράτες βρίσκονται σε γενική αμηχανία ή στην άβολη θέση να υποστηρίζουν το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό κόμμα;
Και γιατί οι Πράσινοι, αφού άργησαν σαράντα χρόνια, έφτασαν ασθμαίνοντας τόσο;
Τι είδους χώρα είναι αυτή που συντηρεί σταλινικούς και σταλινοειδείς με απλοϊκές αντιλήψεις για το άτομο, το σύνολο, την οικονομία, τον τρόπο της ζωής;
Για πόσες δεκαετίες ακόμα θα ψηφίζονται κόμματα κοινωνικού συντηρητισμού, θρησκευτικού και ιδεολογικού φανατισμού;

O ΣΥΡΙΖΑ, ένα συνονθύλευμα, ένα αποτέλεσμα ανακύκλωσης κομμουνιστογενών δυνάμεων (στην πραγματικότητα, το επίθετο «κομμουνιστογενής» αναιρεί το περιεχόμενο της αριστεράς, αλλά λίγοι συμφωνούμε σ’ αυτό) δημιουργήθηκε ως αντίθεση στον νεοφιλελευθερισμό χωρίς να προηγηθεί σαφής και ηχηρή ρήξη με την ιστορία και το ήθος του ΚΚΕ.
Αντιθέτως, ομάδες και άτομα που συνεργάστηκαν κατά καιρούς με τον Συνασπισμό και τον ΣΥΡΙΖΑ σέβονται και αναπαράγουν την ιδεολογία και τις «θυσίες» της παραδοσιακής αριστεράς που δεν είναι αριστερά.
Και της μη-παραδοσιακής, υπό την έννοια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει και εφαρμόζει, όπου λάχει, μια υπερεπαναστατική, άκαμπτη και άχαρη ρητορική. Προπάντων μη μας κατηγορήσουν για έλλειμμα αντάρτικου πνεύματος και φρασεολογίας...

Οποιαδήποτε ανανεωτική τάση κατασιγάζεται προτού εκδηλωθεί· κάθε αντικομμουνιστική, πλην όμως αριστερή, αντίληψη –που σημαίνει ανθρωπιστική, ρεαλιστική, που προάγει την ατομική ελευθερία και ευτυχία– θεωρείται ηθικά απαράδεκτη.
Και πώς να μη θεωρείται αφού οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ αυτοαποκαλούνται «κομμουνιστές», πατριώτες, τροτσκιστές, μαοϊκοί και θαυμαστές της Ρόζας Λούξεμπουργκ;
(Μερικοί από τους τελευταίους δεν παραδέχονται τη δημοκρατική φύση του γερμανικού εργατικού κινήματος μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο: επικρατεί σύγχυση, φανατισμός, άγνοια, νοσηρή προσκόλληση σε πρόσωπα και θρύλους...).
Τι μπορεί να περιμένει κανείς από ανθρώπους που δηλώνουν κινεζόφιλοι;
Ότι ίσως χρειαζόμαστε, όπως συνέβη στη μαοϊκή Κίνα, μια πολιτιστική επανάσταση, ένα μεγάλο άλμα προς τα μπρος, μαζικές εκκαθαρίσεις, προσωπολατρία;
Και πώς οι κινεζόφιλοι σταλινικοί συστεγάζονται με τους τροτσκιστές; Μολονότι τούς χωρίζει η ιστορία και τα εκατέρωθεν πολιτικά εγκλήματα, τους ενώνει παρόμοιο πολιτικό ήθος.

Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έχουν δημιουργηθεί αριστεροί σχηματισμοί που ταιριάζουν, λιγότερο ή περισσότερο, στον 21ο αιώνα, στην εποχή όχι μόνο μετά τον σταλινισμό αλλά μετά τη συντριβή του ψευτοσοσιαλισμού.
Ακόμα και τα κόμματα που ονομάζονται ακόμα κομμουνιστικά (εξαιτίας της τρομερής δύναμης που έχει η αριστερή αδράνεια) έχουν αποβάλει τον δογματικό τους χαρακτήρα, τη στρατιωτική τους έμπνευση και ορολογία· εκείνη την ιστορική αυταπάτη ότι έχουν πάντα δίκιο εφόσον υπερασπίζονται «το δίκιο του εργάτη».
Και έχουν παραδεχτεί την αυτονόητη αλήθεια: ότι τα διεφθαρμένα καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης (πολύ περισσότερο οι «λαϊκές» δημοκρατίες της Αφρικής, οι μπανανίες σοβιετικής κατασκευής...) δεν είχαν καμιά σχέση με το κοινοτικό ιδεώδες της σοσιαλιστικής ουτοπίας.
Τα κόμματα αυτά –ακόμα και ο «Εργατικός Αγώνας» στη Γαλλία (τροτσκιστικής καταγωγής: τον αναφέρω επειδή πηγαίνω συχνά στις εκδηλώσεις του)– έχουν εκπονήσει προγράμματα εναλλακτικής ανάπτυξης, «εθνικής» ανεξαρτησίας (τα έθνη, ως τεχνητές οντότητες, επιδέχονται εισαγωγικά) και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως περιγράφονται σε κάθε δυτικό κοινωνικό συμβόλαιο.
Η εφαρμογή του κοινωνικού συμβολαίου και η διαρκής συμπλήρωση και τελειοποίησή του αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, το πεδίο της διεθνούς αριστεράς.

Το πεδίο και ο ρόλος της διεθνούς αριστεράς δεν είναι η αδιάκοπη έκφραση δυσαρέσκειας και ταξικού φθόνου, όπως φαίνεται να πιστεύουν οι δογματικοί Έλληνες που επηρεάζονται, εμμέσως ή αμέσως, από το ΚΚΕ, αλλά μια σειρά από δημιουργικές προτάσεις για τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου, την αποστρατιωτικοποίηση, την παιδεία, την ισότητα των ευκαιριών, την προστασία του περιβάλλοντος, τον εξανθρωπισμό της καθημερινότητας·
προτάσεις και προσπάθειες (ατομικές και συλλογικές) για έναν τρόπο ζωής που να στηρίζεται στην αλληλεγγύη, στην υπευθυνότητα, στην τήρηση των νόμων, στη συνεργασία πολίτη-κράτους.
Συμπολίτες, η καλύτερη κοινωνική κατάσταση δεν θα προέλθει από καλύτερες ιδέες (οι «καλές» ιδέες υπάρχουν)˙ θα προέλθει από καλύτερους ανθρώπους.

* Athens Voice, 25/3/10



46 σχόλια:

  1. Άσε ρε κοπέλλα μου ήσυχη την Αριστερά θα βρεί τον δρόμο της γιατί την έχει ανάγκη η κοινωνία που οδεύει προς την βαρβαρότητα,σήμερα ο κόσμος στενάζει μέσα στην καπιταλιστική κρίση, το μαύρο αστικό μέτωπο, ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, κυβερνάει υπέρ του κεφάλαιου,πήγαινε κοπέλλα να μιλήσεις στους άνεργους,τους υποαπασχολούμενους,σε αυτούς που δουλεύουν μέσα σε κλίμα εργοδοτικής τρομοκρατίας,στους συνταξιούχους των 500 Ευρώ.
    Άϊ χάσου βολεμένη..και εσύ και όσοι σε θεωρούν αριστερή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχωρήστε την "κοπέλλα" που τόλμησε να αμφισβητήσει την ιδιοκτησία σας στην "αριστερά". Είμαι βέβαιος ότι οι άνεργοι και υποαπασχολούμενοι, τους οποίους ασφαλώς εσείς εκπροσωπείτε αυθεντικά, συμερίζονται την ανοχή σας σε μια διαφορετική γνώμη και είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την ελεύθερία τους και την ιδεολογική τους διαφορά στην "επαναστατική" σας ορθότητα. Τι καλός που θάταν ο κόσμος αν υπήρχε μόνο μια άποψη, κατά προτίμηση η δική σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η κ. Σώτη Τριανταφύλλου έχει την ικανότητα του λόγου και δη του γραπτού, εξ αιτίας της συγγραφικής δουλειάς της. Ετσι αυτομάτως μπορεί να περιγραφεί η αριστερά είτε ως σοσιαλφασίζουζα, είτε ως "υπερεπαναστατική και άχαρη". Πράγματι σέβομαι την άποψή της και την επιμονή της να δηλώνει αριστερή αυτή και μόνο , ενώ οι υπόλοιποι είμαστε τουλάχιστον έτοιμοι με το κοσερβοκούτι στο χέρι να σφαγιάσουμε οποιαδήποτε διαφορετική άποψη. Για το ΚΚΕ δεν μπορώ να απολογηθώ, αλλά για το ΣΥΡΙΖΑ μόνο οι διαφορετικές (τασικές, συνιστωσών προσώπων) απόψεις επικρατούν! (δυστυχώς)
    Προς τι αυτός ο καταγγελτικός λόγος της για το ΣΥΡΙΖΑ; Και οι καλοί άνθρωποι που επαγγέλεται στο τέλος τι είναι;γενικώς καλοί; καλός άνθρωπος ο Γ. Παπανδρέου ας πούμε ;ε και;
    Κι ο Χριστός (μέρες που είναι) ένας καλός άνθρωπος ήταν, αλλά κέρδισε από τη στιγμή που κέρδισαν οι ιδεες του.

    Θωμάς ο άπιστος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παρόλο ότι μου είναι εξαιρετικά αντιπαθής και αδιάφορα αυτά που γράφει στα βιβλία της, στο άρθρο αυτό έχει χίλια δίκια. Βλέπετε ρε ξεκούτηδες σοσιαλμαλάκες σας πήρε χαμπάρι και η Σώτη. Που φτάσατε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χα! Ένα απολαυστικό κοκτέιλ μικροαστικού προοδευτισμού, φιλελευθερίζουσας κοινωνικής "ευαισθησίας", ανανεωτικού πνεύματος χωρίς προσδιορισμένο αντικείμενο ανανέωσης και μαχητικής διάθεσης απέναντι στην απεριόριστη ελευθερία του ατόμου (της).

    Στην κλίμακα του 10 το βαθμολογούμε με 8.5. (Θα ήταν 9 αν δεν διακρίναμε κάποια γεύση μπαγιάτικου, υστερικού αντικομμουνισμού...).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δυο παρατηρησεις. 1.Χωρις κοινωνικα δικαιωματα δεν υπαρχουν ατομικα,τα οποια παρεπιπτοντως λατρευουν οι νεοφιλελευθεροι δικτατορες. 2. Το τελος με τους καλυτερους ανθρωπους ειναι πολυ χριστιανικο και αφορα την μεγαλη εβδομαδα,οχι εμενα mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το πρόβλημα δεν είναι η κ. Τριανταφύλλου. Το πρόβλημα είναι η η αριστερά στην Ελλάδα. Όσο περισσότερο εξοργίζονται από τέτοια κείμενα, όσοι περισσότεροι αριστεροί, τόσο μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα αυτής της αριστεράς.

    Προσωπικά δεν μ' αρέσει η κ. Τριανταφύλλου σαν συγγραφέας. Και βρίσκω τους κοινωνικούς σχολιασμούς της και τις πολιτικές ιδέες της ιδιαίτερα κοινότυπες ή αδιάφορες, για να μην πω φτωχές ή ανούσιες. Από την άλλη όμως μεριά, παρότι πιστεύω στην ιδέα της αριστεράς, δεν μπορώ να ταυτίσω τον εαυτό μου με τον αχταρμά των σημερινών αριστερών και τις "υπαρκτές" κομματικές εκφράσεις τους.

    Είτε αν αυτοί οι αριστεροί ενοχλούνται κι ασχημονούν ή αν ικανοποιούνται και θριαμβολογούν από τα σχόλια της κ. Τριανταφύλλου - αλλά κυρίως με βάση την ευαισθησία, τη συνάφεια και τη συνέπεια (ή καλύτερα την αναισθησία, την υποτονικότητα και την ασυνέπεια) των πολιτικών επεξεργασιών και συζητήσεών τους για τη σημερινή αριστερά - κανείς τους δεν φαίνεται να παίρνει στα σοβαρά αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που όχι απλώς είναι μπροστά τους, αλλά αυτοί οι ίδιοι οι αριστεροί - όλοι ανεξαιρέτως, από το ΚΚΕ, τις συνιστώσες του μεγάλου ή του μικρού ΣΥΡΙΖΑ, το ΑΡ ως την ΑΠ, τους εκάστοτε προεδρικούς, τους προγραμματικούς και τους ανανεωτές του ΣΥΝ - όλοι τους το συνδημιουργούν, είναι όλοι τους συνυπεύθυνοι γι' αυτήν τη δεινή κατάσταση της χειραφετικής πολιτικής, γι' αυτό το γόρδιο δεσμό του μονίμως άλυτου προβλήματος της αριστεράς στην Ελλάδα.

    Αν κάποτε οι αυτο-θεωρούμενοι αριστεροί καταλάβουν, αναστοχασθούν, τη δική τους εμπλοκή στο πρόβλημα και παύσουν να τα ρίχνουν όλα στους εχθρούς τους, τότε ίσως να μπορέσουν κάποια στιγμή να δουν τον κόσμο με θάρρος και ταπεινοφροσύνη. Μόνο τότε θα αρχίσει να αναπτερώνεται η Ιδέα της Αριστεράς. Για μια ακόμη φορά, πάλι απ' την αρχή. Αυτή είναι η άπειρη δύναμη της Ιδέας της Αριστεράς, κι η πεπερασμένη ένδεια των μηχανισμών των αριστερών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. αγαπητέ miKe
    Ξεκινώντας από το τέλος. Εγώ Χριστιανός δεν είμαι,αλλά για άλλο λογο το ανέφερα, αλλα συγνώμη μου απαντάς εντελώς συνδικαλιστικά.
    Οσο για τα ατομικά δικαιώματα. Στο ΣΥΝ μόνο ατομικά δικαιώματα υπαρχουν, πολύ όμως ατομικά ε; Και καθόλου συλλογικά!
    Θ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Αν κάποτε οι αυτο-θεωρούμενοι αριστεροί καταλάβουν, αναστοχασθούν, τη δική τους εμπλοκή στο πρόβλημα και παύσουν να τα ρίχνουν όλα στους εχθρούς τους, τότε ίσως να μπορέσουν κάποια στιγμή να δουν τον κόσμο με θάρρος και ταπεινοφροσύνη. Μόνο τότε θα αρχίσει να αναπτερώνεται η Ιδέα της Αριστεράς. Για μια ακόμη φορά, πάλι απ' την αρχή. Αυτή είναι η άπειρη δύναμη της Ιδέας της Αριστεράς, κι η πεπερασμένη ένδεια των μηχανισμών των αριστερών."

    Μωϋσή, συμφωνώ. Εδώ είναι το πρόβλημα.
    Έχουμε μεγάλο πρόβλημα στην αριστερά να συζητήσουμε, να στοχαστούμε, να συνθέσουμε αφού πρώτη έρχεται η εμπάθεια και μετά η σκέψη.
    Τι κληρονομιά είναι αυτή...
    Να ξεκινάμε πάντα όχι από το τι λέει μια άποψη αλλά από το ποιος την λέει και τι γράφει ο "φάκελλός" μας γι αυτόν: είναι δικός μας; μας αρέσει η προσωπική του ζωή ή η δουλειά του; τον συμπαθούμε ή τον αντιπαθούμε;

    Υπάρχει μια τεράστια παρεξήγηση που αγκυλώνει την σκέψη: η ιδέα ότι όποιος συμφωνεί "πολιτικοϊδεολογικά" μαζί μας έχει δίκιο ό,τι κι αν λέει και πρέπει να τον υπερασπιστούμε - κι όποιος έχει διαφορετική πορεία, πρέπει σώνει και καλά να βρούμε τρόπο να καταδικαστεί.

    Κλειστά μυαλά, κλειστή αριστερά χωράφι των μηχανισμών και της ιδεολογικής τύφλωσης. Τόσοι και τόσοι στοχαστές και φιλόσοφοι πέρασαν από τον προκρούστη των φρουρών της επανάστασης για να καταλήξουν αποδιοπομπαίοι - και μετά απορούμε για το επίπεδο της ελληνικής αριστεράς: ποιος διάβασε ένα βιβλίο με καθαρό μυαλό, ποιος στοχάστηκε ελεύθερα;

    Μας μάρανε η συμφωνία με την εκάστοτε ηγετική ομάδα και η υπεράσπιση του κοπαδιού μας από τον εσωτερικό εχθρό. Καλύτερα να μας έτρωγε ο λύκος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι είναι η συλλογικότητα, Θ.;
    H χαρά της εκάστοτε πλειοψηφίας;
    Ποια πρέπει να είναι η τύχη της άλλης άποψης; Η καταδίκη ή έστω η ανοχή;
    Αντίθετα, οι μειοψηφικές απόψεις είναι αυτές που εγγυούνται τον αναστοχασμό, δεν είναι ο εχθρός. Και χωρίς διαρκή αναστοχασμό οι απόψεις που κυριαρχούν εύκολα οδηγούν στην αποξένωση από την πραγματικότητα. Αυτό επιθυμούμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό που δεν έχετε καταλάβει φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως η εκλογική δυναμή σας στην πραγματικότητα δεν είναι πάνω από το 2 - 2,5%.
    Το υπόλοιπο ποσοστό που σας βάζει στην βουλή προέρχεται από ψηφοφόρους όπως είμαι εγώ (πρώην ΠΑΣΟΚΟΥΣ) οι οποίοι ζώντας το ΠΑΣΟΚ αποχώρησαν και στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις ψηφίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ.
    Προσπαθώ εδώ και αρκετό καιρό να μπω στο κλίμα του κόμματος που έχω ψηφίσει και πραγματικά δεν μπορώ να βγάλω άκρη. Ξεκαθαρίστε τα πράγματα σύντομα αλλιώς θα χαθεί το κύμα των νέων ψηφοφόρων που σας έρχεται. Το κάθε κόμμα βγαίνει στην κοινωνία και διεκδικεί ψήφους με συγκεκριμένες θέσεις. Η δεξιά υπόσχεται βόλεμα, το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ. Ο ΛΑΟΣ υπόσχεται εθνικισμό το ΚΚΕ επανάσταση. Ο ΣΥΡΙΖΑ τι υπόσχεται στους ψηφοφόρους του?
    Γιώργος EL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σεβαστέ κ. Μπουντουρίδη,


    Διαβάσαμε με πολύ μεγάλη προσοχή το σχόλιό σας. Και ακριβώς επειδή το διαβάσαμε με πολύ μεγάλη προσοχή, αισθανθήκαμε και πολύ μεγάλη και δυσάρεστη έκπληξη. Για την ακρίβεια, αισθανθήκαμε κάμποσες μεγάλες και δυσάρεστες εκπλήξεις οι οποίες τροφοδοτήθηκαν από αντίστοιχες διαπιστώσεις. Πιο συγκεκριμένα:

    Διαπίστωση πρώτη και γενική: Παρά το γεγονός ότι στο σχόλιό σας φαίνεται σε κάποιο σημείο να τηρείτε ίσες αποστάσεις διαφωνίας και από τους αριστερούς που «ενοχλούνται κι ασχημονούν» και από εκείνους που «ικανοποιούνται και θριαμβολογούν», υπονομεύετε εσείς ο ίδιος από την πρώτη κιόλας παράγραφο αυτή την ουδετερότητα όταν δηλώνετε ότι «Όσο περισσότερο εξοργίζονται από τέτοια κείμενα, όσοι περισσότεροι αριστεροί, τόσο μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα αυτής της αριστεράς». Νομίζουμε ότι καταλαβαίνετε πολύ καλά πως με αυτόν τον τρόπο τα μισά τουλάχιστον από τα λόγια σας πάνε χαμένα. Γιατί έτσι, η ανάλυση ενός αριστερού Πανεπιστημιακού δασκάλου και διανοούμενου της Αριστεράς, ανάλυση που υποτίθεται προσπαθεί να συλλάβει και να αναλύσει το αντικειμενικό, αποδεικνύεται μονόπαντη.

    Από την παραπάνω διαπίστωση προκύπτει και μια δεύτερη: Παρά την προαναφερθείσα ουδετερότητα (την οποία από εδώ και πέρα είναι πιο σωστό να την αναφέρουμε ως «ουδετερότητα» για προφανείς, τουλάχιστον σ’ εσάς, λόγους), φαίνεται να μην έχετε καμία αντίρρηση για την αναπαραγωγή τέτοιων κειμένων από ένα αυτό-θεωρούμενο (κατά τη δική σας διατύπωση, εμείς απλώς αντιγράφουμε) ιστολόγιο, αναπαραγωγή που γίνεται χωρίς οποιοδήποτε συνοδευτικό σχόλιο και άνευ οποιασδήποτε ένστασης! Έχουμε την εντύπωση ότι η κριτική στάση απέναντι στα πράγματα, στάση την οποία χωρίς αμφιβολία θα προσπαθείτε να καλλιεργήσετε στους φοιτητές σας, δεν υπηρετείται με τέτοιου είδους τακτικές. Αν δε υπολογίσουμε ότι μιλάμε για ένα αυτο-θεωρούμενο αριστερό ιστολόγιο, το πράγμα παίρνει κωμικές διαστάσεις. (Όχι όμως αρκετές απ’ ό,τι φαίνεται για να σας προκαλέσουν γέλιο ή, έστω, ένα κάποιο χαμόγελο…).

    Διαπίστωση τρίτη: Δηλώνετε με την πρώτη - πρώτη σας φράση και με τελεσίδικο μάλλον τρόπο — ελπίζουμε όχι και αμετάκλητο — ότι «Το πρόβλημα δεν είναι η κ. Τριανταφύλλου». Αναρωτιόμαστε: Πού ζείτε κ. Μπουντουρίδη; Είστε τόσο απορροφημένος από τα ακαδημαϊκά σας καθήκοντα και την ενασχόλησή σας με την αριστερή θεωρία ώστε να μην έχετε αντιληφθεί πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι όλες αυτές οι διάφορες «κυρίες και οι κύριοι Τριανταφύλλου» (μιλάμε συμβολικά, καταλαβαίνετε…) των οποίων τους κοινωνικούς σχολιασμούς και τις πολιτικές ιδέες τους τις βρίσκουμε ιδιαίτερα κοινότοπες ή αδιάφορες, για να μην πούμε φτωχές ή ανούσιες; (Οικειοποιούμαστε την περιγραφή σας για να υποδηλώσουμε ότι συμφωνούμε πλήρως με αυτήν).

    Έχουμε όμως και μια ριζική και θεμελιώδη διαφωνία πάνω σε αυτό κ. Μπουντουρίδη. Σε αντίθεση μ’ εσάς, δεν πιστεύουμε ότι αυτό που, όπως στα δικά σας μάτια, έτσι και στα δικά μας είναι ολοφάνερα «κοινότοπο, φτωχό ή ανούσιο», προσλαμβάνεται ως τέτοιο από τους νέους κυρίως ανθρώπους της γενιάς μας — αλλά και αρκετούς της δικής σας γενιάς, για να τα λέμε όλα. Και γι’ αυτόν το λόγο δεν πιστεύουμε ότι είναι αρκετό να αντιμετωπίζουμε αφ’ υψηλού τέτοια «μανιφέστα» σαν της Σώτης Τριανταφύλλου, απαξιώνοντας να εξοργιστούμε καν μαζί τους.


    (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)


    Πώς μπορούμε να σας αλλάξουμε γνώμη; Δεν μας μένει παρά να παραπέμψουμε την υπόθεση σε τρίτο βαθμό εκδίκασης, το αντικείμενο του οποίου, λυπούμαστε να σας πούμε, θα έπρεπε κανονικά να είναι — για κάθε αριστερό, συνεπώς και για σας —εξέταση σε πρώτο κι όχι τρίτο βαθμό.

    Η εκδίκαση αυτή δεν θα γίνει σε καμία αίθουσα του Αρείου Πάγου ή κάποιου Πανεπιστήμιου ή κάποιας αίθουσας διαλέξεων. Η εκδίκαση αυτή θα γίνει στο …δρόμο! Τώρα που ανοίγει λοιπόν ο καιρός κ. Μπουντουρίδη, κάντε τον κόπο κάθε Πέμπτη απόγευμα και βράδυ να βγαίνετε έξω. Κάντε τον κόπο να παρατηρείτε και να καταγράφετε πόσο πολλοί νέοι της γενιάς μας κυκλοφορούνε με την «Athens Voice» και τη «Lifo» παραμάσχαλα. Κάντε τον κόπο να δείτε με τι ενδιαφέρον την ξεφυλλίζουν — ενδιαφέρον που είναι ακόμα περισσότερο εντυπωσιακό, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα έντυπα της «νέας δημοσιογραφίας» είναι τα μοναδικά που ξεφυλλίζουν ολόκληρη την εβδομάδα πολλοί από εμάς. Κι ακόμα, κάντε τον κόπο και καταδεχθείτε, με κίνδυνο να σας παρεξηγήσουν, να «στήσετε αυτί» σε κάποιο από τα πολλά νεολαιίστικα cafe την ώρα που οι αναγνώστες της Πέμπτης συζητάνε στις παρέες τους. Με λίγη, πολύ λίγη τύχη, θα ακούσετε κουβέντες σαν κι αυτές:

    «Διάβασες Σώτη; Και γαμώ!». Ή: «Πεθαίνω για Σώτη! Τσακίζει κόκκαλα!». Ή: «Άσε με μωρέ που θα μας πει ο Τσίπρας τώρα! Καλά τους τα γράφει η Σώτη!». Ή: «Ρε μαλάκα, το άτομο ήτανε στην ΚΝΕ. Τα ξέρει από μέσα!». Ή: «Πολύ ψαγμένη. Respect! Άσε που είναι και γκόμενα!». Ή: «Καλά, έχει πάρει πεντ’ έξι πτυχία λέμε!». «Πεντ’ έξι; Κι εμείς τρομάξαμε να πάρουμε ένα!...».

    Τέτοια θ’ ακούσετε κ. Μπουντουρίδη. Ακριβώς γι’ αυτά τα «κοινότοπα, φτωχά ή ανούσια» του Τριανταφύλλιου λόγου θα αισθανθείτε τον ενθουσιασμό της νεολαίας να ξεχειλίζει! Με τόσα και περισσότερα απ’ όσα βάλαμε εμείς θαυμαστικά. Και τι θα κάνετε τότε κ. Μπουντουρίδη; Εντάξει να μην «ασχημονήσετε» όπως πολλοί από εμάς. Αλλά δεν θα πρέπει να αντιτάξετε κάτι σε αυτές τις τόσο δημοφιλείς κοινοτοπίες; Δεν θα πρέπει να κάνετε ένα μικρό έστω διάλειμμα από τις μεταφράσεις του Μπαντιού και του Ζίζεκ για να ξετινάξετε όλες αυτές τις λεκτικές ακαθαρσίες της κ. Τριανταφύλλου τις περιτυλιγμένες με τα φανταχτερά εξώφυλλα της «Athens Voice» και να τις αποτινάξετε από τα μυαλά και τη σκέψη των ανθρώπων της γενιάς μας; Φοβάστε μη λερωθείτε κ. Μπουντουρίδη;

    Έχουμε βάσιμους λόγους να το πιστεύουμε αυτό το τελευταίο. (Ερχόμαστε όχι στην τελευταία διαπίστωση, αλλά στην τελευταία που θέλουμε να σχολιάσουμε σ’ αυτό το σχόλιο). Γιατί μια παρόμοια στάση βλέπουμε να τηρείτε σε σχέση και με τον αχταρμά (συμφωνούμε) της πολιτικά οργανωμένης Αριστεράς.

    Πώς βοηθάτε στο ξέμπλεγμα αυτού του αχταρμά κ. Μπουντουρίδη; Με την επίκληση του κομμουνισμού και την επισήμανση της ανάγκης να επανεισάγουμε τον όρο και το όραμα; Αυτό ήταν; Τελειώσαμε; Τον ξεμπλέξαμε τον αχταρμά;

    Άντε και τον ξεμπλέξαμε! Και πώς ακριβώς θα εισάγουμε τον κομμουνισμό, όχι μόνο στα βιβλία, αλλά στην πραγματική ζωή; (Ξέρετε, το πράγμα παρουσιάζει κάποιες μεγαλύτερες δυσκολίες από την εκτύπωση της λέξης…). Με ποια μέσα; Με ποια εργαλεία; Με ποια οργάνωση; Ή μήπως νομίζετε ότι θα πέσει εξ ουρανού ή θα έλθει από την ανάπτυξη των κοινωνικών δικτύων — πράγμα που είναι περίπου το ίδιο; Ή μήπως νομίζετε ότι αυτό θα συμβεί «όταν ξαναρχίσουμε από την αρχή»; (Παρεμπιπτόντως μας θυμίζετε ποιος έχει πει «ποτέ δεν αρχίζουμε από την αρχή· πάντα αρχίζουμε από τη μέση»;).

    Κατεβείτε από το θρόνο σας κ. Μπουντουρίδη. Κατεβείτε· κι αν μπορείτε, βάλτε τα με την κ. Τριανταφύλλου — αποτελεσματικά εσείς, αφού εμείς δεν έχουμε τη δυνατότητα παρά μόνο να οργιζόμαστε μαζί της.

    Αλλά να ξέρετε: Θα πρέπει να λερώσετε λίγο τα χέρια σας. Το αντέχετε; Μακάρι. Εμείς θα σας χειροκροτήσουμε με ενθουσιασμό.

    Μέχρι όμως να βρείτε το θάρρος ή το κέφι να ασχοληθείτε μαζί της και με όλα όσα προπαγανδίζουν οι όμοιοί της, σταματήστε να τα βάζετε με όσους — κατ’ εσάς — είναι ανίκανοι για κάτι περισσότερο από έκφραση οργής.

    Γιατί, ξέρετε κάτι; Κάνουν ό,τι μπορούν. Αλλά, τουλάχιστον, κάνουν.


    Με σεβασμό, εκτίμηση, αλλά και σφοδρή διαφωνία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πόση ειρωνεία, πόσο προσβλητικό στυλάκι αριστερού εισαγγελέα αυτοονομαζόμενε "left" g700...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πόθεν τέλος πάντων έσχες την αψεγάδιαστη αριστεροσύνη σου που ξεσπάει επί δικαίων και αδίκων; Από τις Πέμπτες τα απογεύματα; Αν ήταν τόσο απλό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. LeftG700
    Δεν νομίζω ότι η Σώτη επηρεάζει κανένα νέο ως προς τα πολιτικές του απόψεις. Τα παιδιά που συναγελάζεσαι διαβάζουν ΑV και Lifo και καλά κάνουν. Τι θα διαβάζουν τις Πέμπτες δηλαδή, το Ρίζο, την Αυγή ή το Λαικό δρόμο; Τα άλλα που ξέρω εγώ απ το Μενίδι, το Περιστέρι κλπ πάλι όχι. Μάλλον δεν είσαι στο δρόμο για να καταλάβεις ότι τα παιδιά με τις αριστερές απόψεις δεν περιμένουν τη μούρη της κάθε Σώτης για να τους κατευθύνει. Χεσμένη την έχουν. Έχουν άλλα πολύ πιο σοβαρά να ασχοληθούν, τη καθημερινή τους επιβίωση, τις σπουδές τους, τον έρωτα, το σπίτι τους, το αύριο που φαντάζει δύσκολο. Αν τώρα μιλάς για αργόσχολα παιδιά - φοιτητές των ΒΠ που το παίζουν αναρχοαυτόνομοι, και κυνηγάνε μπάτσους, αυτοί ναι επηρεάζονται από τα περιοδικά αυτά οργίζονται που μια δικιά τους, τους τα χώνει και γιαυτό και πάνε και τη γιαουρτώνουν. Τα Εξάρχεια και το Κολωνάκι δίπλα είναι. Οι άλλοι που ψάχνονται και πρέπει να ενδιαφέρουν την Αριστερά ούτε που την ξέρουν τη Σώτη και καλά κάνουν. Αλλά αυτούς δεν τους πλησιάζει η Αριστερά μας γιατί θα ρωτήσουν δύσκολα και απάντηση δεν υπάρχει. Πλησιάζει μόνο τους χορτάτους που θέλουν να κάνουν την πλάκα τους για να ξεχαρμανιάσουν.
    Αλλού είναι το πρόβλημα.
    Το πρόβλημα μιας αριστεράς χωρίς θέσεις, χωρίς άμεση προοπτική κάποιων αλλαγών, με βερμπαλισμούς αλλά και με ξεπουλήματα αγώνων, με γενικές αναφορές σε σοσιαλισμό και κομουνισμό, χωρίς κουβέντα για την Ιστορία. Μιας αριστεράς κρατικοδίαιτης, με ηγέτες άεργους που φραξιονίζουν και διαφωνούν για το παραμικρό, με υπέρμετρο εγωισμό κάτι σαν κι αυτόν που προσπάθησες να βγάλεις απέναντι στο Μωυσή, χωρίς λόγο.
    Αυτός ο ακισμός των "Αριστερών" απαξίωσε στα μάτια του λαού, όλη την Αριστερά. Θυμάσαι το στυλάκι του Τσίπρα; Κιαυτός από τους χορτάτους είναι ε;
    Ότι και να λέμε ένα 3% είναι πολύ λίγο για να ισχυρίζεται ότι για όλα φταίει ο καπιταλισμός και αυτό το 3% έχει δίκιο.
    Ας κατέβουμε από το άρμα της παντογνωμοσύνης και ας κοιτάξουμε τις ζωές μας, τις καθημερινές μας έγνοιες. Εκεί Left θα δεις ότι και συ και γω δεν δίνουμε δίφραγκο για το σοσιαλισμό του Ρούντι. Ούτε και ο Ρούντι άλλωστε. Την πλάκα του κάνει και αυτός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Left.
    Κάτι ξέχασα. Να σε πάρω μια μέρα να πάμε στο ΕΠΑΛ που δουλεύω, να δεις γιατί μιλάω; Να δεις και να δω (γιατί και γω μαθαίνω ακόμα) πόσα απίδια βάζει ο σάκος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Θα ήταν κρίμα,ενα τόσο ερεθιστικό θέμα να εκτραπεί σε περιττές οξύτητες που συνηθίζει το ιστοπροσωπο Left G 700 και οι μεταμορφωσεις του.
    Αλλωστε θέλει τόννους αναίδεια να εισβάλλει στην Στρουθοκάμηλο που μαζί με τους Νοσφερατο,Δρόμο,LLS,Radical κλπ κλπ εχει συμπεριληφθεί στην λίστα outing του αυτοοριζόμενου και Left.
    Η δε αναίδεια μαζί με την άγνοια,δημιουργεί ενα εμετικό κοκταίηλ που απευθύνεται σε μια απο τις πιο εργατικές γραφίδες του ιστολογίου που μας προσφέρει αδολα και σιωπηλα τόσες μεταφράσεις.
    Κύριε προβοκάτορα αδειάστε μας την γωνιά.Παραυτα.
    Ειρήνη Κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @Γιώργο,


    Δεν είναι η πρώτη φορά που το νιώθουμε, αλλά είναι μάλλον η πρώτη φορά που αρχίζουμε να το πιστεύουμε με βεβαιότητα: Έχεις μεγάλη σύγχυση και αδυνατείς να καταλάβεις τα βασικά.

    Σου έγραψε μεταξύ άλλων στο σχόλιό του ο Μωυσής Μπουντουρίδης ότι αυτά που γράφει η Σώτη (δηλαδή τους κοινωνικούς σχολιασμούς της και τις πολιτικές ιδέες της για να μη ξεχνιόμαστε) τα βρίσκει ιδιαίτερα "κοινότοπα ή αδιάφορα", αν όχι "φτωχά ή ανούσια".

    Κατάλαβες τι σου είπε ο άνθρωπος; Σου είπε με λίγα λόγια και λιγότερα ευγενικά, ότι αναπαρήγαγες ...μπούρδες!

    Ασχολήσου λοιπόν με αυτό το πρόβλημα αρχικά και μετά να συζητήσουμε.

    Και ν' αφήσεις αυτά που ξέρεις περί "ειρωνείας" και "αριστερών εισαγγελέων" και δήθεν "προσβολών". Αυτά είναι φτηνιάρικα κόλπα εκείνων που αδυνατούν να καταλάβουν τι τους λέει ο συνομιλητής τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Εχω αναδημοσιεύσει με χαρά κείμενο της ΣΤ όταν μικρονοικοί των Εξαρχείων της επετέθηκαν.
    Στο σημερινό όμως την βλέπω τουλάχιστον αβαθή στην κριτική.
    Το να καταπιάνεσαι με το ΚΚΕ και τον εικονικό "σταλινισμό" του ή τον Συριζα με τον αντίστοιχο εικονικό "εργατισμό" του είναι αφέλεια.
    Ο "σταλισνισμός" του ΚΚΕ και ο "εργατισμός" του Συριζα είναι αισθητικές μορφές μιας πολιτικής στάσης που εκκινεί από αμηχανία (τεραστια θεωρητική φιλοσοφκή) και προσπαθεί να διασώσει τα προσχήματα.
    Η ΣΤ καλό είναι να δει και λιγο διαγωνια τα πράγματα.
    Ταπεινή μου γνωμη (διατυπωμενη αρμοδίως) το ΚΚΕ "παιζει" τον Σταλιν και ο Συριζα την "εξέγερση".
    Οσοι ξέρουμε την Αριστερά λίγο εκ των ένδον καταλαβαινόμαστε.
    Απεχθανομαι τα τσιτάτα ,αλλα και λίγος Ζιζεκ δεν θα εκανε κακό στην συντρόφισα.(ιδεολογία είναι αυτό δεν ξέρω ότι ξέρω,και όχι τι λέω)
    Αν με στεναχωρεί κάτι με την ΣΤ είναι οτι την νομιζα πιο υποψιασμένη.
    Στον φίλο Μωυσή,και όλους τους αλλους συνομιλητές ,θα υπενθύμιζα την μαγική αξία της ΣΙΩΠΗΣ.......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Με λες ηλίθιο ευγενικά leftg700...Ας είναι.
    Τόχεις ανάγκη φαίνεται και δεν θα σε στεναχωρήσω.

    Είναι αλήθεια άλλωστε ότι έχω μεγάλη σύγχυση. Δεν με πείθουν βλέπεις ούτε με ανακουφίζουν όσοι σαν και σένα τα ξέρουν όλα και υποδεικνύουν και στους άλλους τι να κάνουν και τι να πιστεύουν. Γιατί για πίστη πρόκειται...

    Υπομονή.Σιγά σιγά θα εξοικειωθώ με τα κηρύγματα και τα ευαγγέλιά σας. Άλλωστε μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Όσο για την Σώτη, ψυχραιμία βρε παιδιά. Άσχημα της την πέφτετε...
    Είναι μια κυρία ανάμεσα σε αγριεμένα αρσενικά. Λίγη ευγένεια...
    Τι σας έχει κάνει και την αντιπαθείτε τόσο; Έχει γράψει και κάποια καθαρά πολιτικά βιβλία όπως εκείνο για την σημαία και το έθνος. Διαφωνείτε;
    Προσωπικά συμφωνώ με την αβαθή της ανάλυση και την ρηχότητα των επιχειρημάτων της. Πειράζει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Γιώργο,


    Δεν συνηθίζουμε να αποκαλούμε έτσι τους συνομιλητές μας. Το ότι δεν καταλαβαίνεις δεν σημαίνει ότι είσαι ηλίθιος. Όλοι οι άνθρωποι συχνά δεν καταλαβαίνουμε πολλά πράγματα. Άλλο η πολιτική ανωριμότητα, άλλο η πολιτική σύγχυση,άλλο η πολιτική αφέλεια, κι άλλο η ηλιθιότητα. Αλλά αφού μας βάφτισες εισαγγελείς, τι θα σου κόστιζε να μας χαρακτηρίσεις και υβριστές;...

    Δεχόμαστε πάντως με μεγάλη χαρά τον χαρακτηρισμό μας ως πιστών. Αλλά και πάλι φοβούμαστε ότι δεν θα καταλάβεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. @Eιρήνη Κ.


    Τα πολιτικά σχόλιά σου είναι χειρότερα από το "χόμπι" σου. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να ξαναγυρίσεις στην εξακρίβωση διαδικτυακών ταυτοτήτων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Φίλε leo,


    Διαφωνούμε σε αρκετά σημεία από όσα λες. Πρώτα και κύρια ως προς την επιρροή αυτού του «αριστεροδημοκρατικού συρφετού», εξέχον μέλος του οποίου αποτελεί η Σώτη Τριανταφύλλου. Όπως γνωρίζεις, η Ελλάδα και κατ’ εξοχήν η Αθήνα είναι το βασίλειο του μικροαστισμού, όχι υποχρεωτικά με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια, αλλά οπωσδήποτε με πολιτισμικά. Δεν είναι απρόσβλητο το Περιστέρι και το Μπουρνάζι όπως ίσως νομίζεις από αυτόν τον μικροαστισμό. Ιδίως στην «αριστερή και προοδευτική» εκδοχή του, σαν τις προσεγγίσεις της ΣΤ καλή ώρα. Γιατί μη ξεχνάς: Η Αθήνα είναι στην πλειοψηφία της «δημοκρατική», δηλαδή αντιδεξιά — με βάση βέβαια τον κομματικό χάρτη και όχι την ουσία των αντιλήψεων.

    Ένα δεύτερο: Δεν μιλάμε για κατεύθυνση, δεν μιλάμε για «γραμμή». Μιλάμε για επηρεασμό. Κι ο επηρεασμός όπως επίσης ξέρεις είναι κάτι διαφορετικό.

    Ένα τρίτο: Ο επηρεασμός δεν είναι πάντα άμεσος. Μπορεί να δημιουργείται από καραμπόλα. Π.χ.: Μπαίνει εδώ κάποιος μαθητής ΕΠΑΛ που δεν έχει ακούσει ποτέ περί ΣΤ ή νομίζει ότι η είναι τραγουδίστρια ή παρουσιάστρια μεσημεριανής εκπομπής. Και τι βλέπει; Βλέπει ένα αριστερό μπλογκ να αναδημοσιεύει κείμενά της και βλέπει τον καθηγητή του — ναι, ναι, τον καθηγητή του — να δηλώνει ότι αν και δεν τη γουστάρει «στο άρθρο αυτό έχει χίλια δίκια»! Καταλαβαίνεις τη λούμπα μέσα στην οποία πέφτει, ακόμα κι αν δεν έχει πιάσει στα χέρια του (πράγμα απίθανο) την «Athens Voice»;

    Συνεχίζουμε λίγο τηλεγραφικά. Δεν ξέρουμε βάσει ποιών στοιχείων φτάνεις στο συμπέρασμα ότι ΑV διαβάζουν μόνο τα ΒΠ. Και για να μη πέσουμε σε συζητήσεις επί συζητήσεων για το ποια είναι ΒΠ και ποια όχι, σου θυμίζουμε απλώς ότι και όσοι ονειρεύονται και γουστάρουν «ελεύθερη και πλούσια ζωή» (φυσικά ξέρεις ότι όποιος την έχει δεν την ονειρεύεται) βρίσκουν μεγάλη παρηγοριά στις σελίδες της.

    Δεν ξέρουμε επίσης γιατί κάνεις ένα σχεδόν πλήρη κατάλογο με τις αμαρτίες της Αριστεράς σε μια συζήτηση με αφορμή τη Σώτη. Προφανώς νομίζεις ότι το φάρμακο είναι οι απόψεις της. Επ’ αυτού σε παραπέμπουμε στο σχόλιο του ΜΜ.

    Τέλος, μας καταλογίζεις υπέρμετρο εγωισμό. Γιατί φίλε leo; Δηλαδή οποιοσδήποτε διαφωνεί σε ένα ή σε πολλά με κάποιον αριστερό διανοούμενο είναι σώνει και ντε υπέρμετρα εγωιστής; Απαγορεύεται η διαφωνία; Ή πρέπει να την κρύβουμε; Τι είναι αυτά τα πράγματα ρε παιδιά; Πού τα βρήκατε γραμμένα;

    Και στο κάτω - κάτω της γραφής, κυριολεκτικά και μεταφορικά: Ο ΜΜ έβγαλε όλη την Αριστερά για τα μπάζα και δεν άκουσα κανέναν σας να βγάλει ένα κιχ! Σ’ εμάς κολλήσατε; Τον είπαμε καμπούρη; Εκφράσαμε κάποιες σοβαρές διαφωνίες με ορισμένα από όσα υποστήριξε. Πολιτικές διαφωνίες. Πού είναι το κακό;

    Για να τελειώνουμε φίλε leo με αυτές τι ξινίλες σε σχέση με το πώς μιλάμε: Δεν τρώμε τις ώρες μας για να μιλάμε μέσα απ’ τα δόντια μας. Τα λέμε απ’ έξω. Και τα λέμε έτσι, αν διαφωνούμε, με τον οποιονδήποτε. Ακόμα — το ’χουμε ξαναπεί αυτό και μάλλον θα υποχρεωθούμε να το ξαναπούμε — ακόμα κι αν είναι ο ίδιος ο Λένιν!

    Όποιος θέλει να συζητήσει, ο δρόμος είναι ανοιχτός!


    Τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. φίλε Left
    διαφωνούμε είναι αλήθεια.

    1. Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε σε κάποια(ο) να γράφει, ότι θέλει.
    2. Καλό είναι όλες οι απόψεις να αναδημοσιεύονται στα πλαίσια του πλουραλισμού αν το θέμα ενδιαφέρει. Και καλά έκανε ο Γιώργος, και η συζήτηση τον διακιώνει.
    3. Ο καθένας έχει δικαίωμα να κρίνει την Αριστερά και τους Αριστερούς με όποιο τρόπο θέλει, άρα και η ΣΤ.
    4. Κανένας δεν πέφτει στη λούμπα επειδή θακούσει απόψεις Α ή Β από οποιονδήποτε. Έχει κρίση και θα κρίνει. Η καθοδήγηση τέλειωσε.
    5. Πρακτικά, λίγοι ενδιαφέρονται για τη ΣΤ και τις απόψεις της, επιμένω.Κανένα δεν επηρεάζει.
    6. Οι απόψεις της ΣΤ δεν μπορεί να είναι φάρμακο για τίποτα, πόσο μάλλον για την Αριστερά. Ούτε υπάρχει φάρμακο νομίζω.
    7. Η ΣΤ είπε απλώς πράγματα σχεδόν προφανή, για μένα.
    8.Αν ο ΜΜ έβγαλε την Αριστερά για τα μπάζα, δεν ξέρω. Αν το έκανε, καλά έκανε, είναι για τα μπάζα δυστυχώς, η σημερινή Αριστερά. Αυτός είναι και ο λόγος της κατάρρευσής της μέσα στην κοινωνία. Δεν επηρεάζει πια κανένα πολιτιστικά γιατί δεν έχει πρότυπο να προβάλει, από τη μέρα που έπεσε ο υπαρκτός. ( Ωραίο πρότυπο είχε και πριν ε;)
    9. Όσο για το στυλ απέναντι στο ΜΜ, εμένα με ενόχλησε για λόγους αισθητικής, και γιατί ο διάλογος μαζί του πρέπει να γίνεται σε άλλο επίπεδο. Δεν μιλάς σε όλους το ίδιο. (Αστικό κατάλοιπο αλλά μ' αρέσει)
    10. Και βέβαια θα τα λέμε. Απλώς εδώ είναι ένας χώρος που καλλιεργεί απόψεις διαφορετικές από τις δικές σου σε αρκετά πράγματα και όπως και νάχει θα συναντάς τριβές. Μπαίνε και συ με περισσότερο τακτ. ( Αστικό και αυτό αλλά μ'αρέσει).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Left,
    Ο αναστοχασμός είναι βέβαιο πως προάγει την κοινωνία ακόμη και όταν εξ αιτίας του μας οδηγεί αρχικά στην σύγχηση. Γιατί απλά όταν θα αναστοχαστούμε θα καταλάβουμε την σύγχηση που έχουμε περιέλθει.
    έχετε σκεφτεί πως η αριστερά ήταν πάντα συνυφασμένη με την αμφισβήτηση του καινούριου απο το παλιό;;;
    έχετε σκεφτεί πως μία βεβαιότητα που χτες ήταν πραγματική ή εφικτή σήμερα μπορεί να μην εκφράζει καμία κοινωνική ανάγκη;
    έχετε σκεφτεί πως δικαιόνονται θέσεις όπως αυτές της Σώτης όταν δεν έχουμε την ικανότητα να απαντάμε επι της ουσίας αυτών;
    Και κάτι για την νεολαία.

    όταν θα είστε στα καφέ για ρωτήστε να σας που τα παιδιά
    ποιά είναι η διαφορά αριστεράς και δεξιάς;;
    ποια είναι η διαφορά κκε και σύριζα;
    ποια είναι η διαφορ΄΄α τσίπρα και αλαβάνου;;
    Θα θέλαμε δε να μας καταστήσετε κοινωνούς των απαντήσεων τους και των δικών σας συμπερασμάτων μια που εμείς έχουμε χάσει την ιδιότητα και το κρητήριο της αριστερής ανάλυσης και σκέψης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. leo, το ότι κάποιοι μπαίνουν στην συζήτηση ανώνυμα και ειρωνεύονται και λοιδορούν ή ακόμη υποδεικνύουν τρόπο ζωής και συμπεριφοράς (!) σε επώνυμους σχολιαστές για μένα δεν διαφέρει από τον φασισμό.
    Είναι προσβλητικό για όποιον δηλώνει την ταυτότητά του να δέχεται ιντερνετικό γιαούρτωμα από μασκοφόρους. Εάν ο "left" (!) είναι αριστερός και όχι προβοκάτορας θα είχε την στοιχειώδη ευαισθησία να πει την γνώμη του για τον ΜΜ ή την ΣΤ ή εμένα πχ ΕΠΩΝΥΜΑ.
    Αλλά είναι κότα και δειλός: κρύβεται πίσω από την ανωνυμία που την ανακηρύσσει σε δικαίωμα!
    Τέτοιο δικαίωμα είχαν όσοι με τις κουκούλες κατέδιδαν πατριώτες.

    Η ελευθερία είναι δικαίωμα αλλά προϋποθέτει και ισότητα. Όταν κάποιος βγαίνει επώνυμα θα δεχτεί προσωπική κριτική μόνο επώνυμα. Άσε τα πολιτικά σχόλια - σε αυτά ας πει ο καθένας ότι θέλει. Δεν θίγονται υπολήψεις και προσωπικά δεδομένα.

    Καταλήγοντας: η συμπεριφορά του leftg700 κατά την γνώμη μου είναι αλήτικη και προσωπικά μου θυμίζει ΛΑΟΣ και όχι αριστερά. Αν πάλι αποδειχτεί ότι αυτό το άτομο (ο πληθυντικός φαντάζομαι είναι της μεγαλοπρεπείας...) αποδειχθεί ότι είναι αριστερός, τότε λυπάμαι αλλά βγαίνει σωστός ο Γεωργάτος: τα ζόμπι του υπαρκτού γυρεύουν εκδίκηση.

    υγ Τέλος, διατηρώ πάντα το δικαίωμα σχόλια που ξεφεύγουν από κάθε δεοντολογία διαλόγου να τα αφαιρώ.
    Δεν το κάνω συχνά, αλλά αν υπάρχει ανώνυμη βία και λοιδορία εναντίον επωνύμων επιβάλλεται ο "οικοδεσπότης" να πάρει μέτρα προστασίας τους. Αλλιώς τι φιλοξενία τους υπόσχεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. LLS, συγγνώμη αλλά δεν μπορώ την σιωπή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα. Ωραίο θάτανε αλλά πρέπει να φροντίσω και τους σχολιαστές που έρχονται εδώ καλοπροαίρετα... για να γιαουρτωθούν από φασιστοειδή με προβιά αριστερού. Αδυναμίες :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Γιώργο EL, ακόμα περιμένεις απάντηση. Δεν ξέρω αν θα την πάρεις γιατί όπως βλέπεις τους "φίλους του συριζα" άλλα πράγματα τους απασχολούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πως δεν σου είπαν κιόλας "καλώς τα τα παιδιά"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. ΕΤΣΙ, ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ…


    Μέχρι να απαντήσουμε στους συνομιλητές μας, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον και θα ήταν πολύ χρήσιμο να μας πει εδώ ο κ. Μπουντουρίδης, αν αισθάνθηκε ότι με το σχόλιό μας προς εκείνον:

    1) Τον λοιδορήσαμε(!)

    2) Του υποδείξαμε τρόπο ζωής(!!)

    3) Του μιλήσαμε με φασιστικό τρόπο(!!!)

    4) Τον γιαουρτώσαμε ιντερνετικά(!!!!)

    5) Τον προβοκάραμε(!!!!!)

    6) Του ομιλούν δειλοί(!!!!!!)

    7) Του ομιλούν άνθρωποι του ΛΑΟΣ(!!!!!!!)

    8) Του ομιλούν φασιστοειδή με προβιά αριστερού(!!!!!!!!)

    9) Του ασκήσαμε βία(!!!!!!!!!)

    Η πρόσκληση αυτή δεν είναι πρόσκληση να τοποθετηθεί επί της ουσίας του σχολίου μας. Δεν το θέλει και το σεβόμαστε. Αλλά νομίζουμε ότι είναι ταιριαστό με το ήθος του Πανεπιστημιακού δασκάλου να πάρει θέση στα παραπάνω ερωτήματα τα οποία αποτελούν ταυτόχρονα και κατηγορίες εις βάρος μας, διατυπωμένες με αφορμή την απεύθυνση μας σε εκείνον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Να πω κάποιες σκέψεις για όλα αυτά μαζί. Όταν επιχειρούμε να καταλάβουμε κάτι ή καποιον, αναγκαστικά κι αυτόματα καταλήγουμε να το/τον ξεπερνάμε μ' ένα τρόπο, με το δικό μας τρόπο. Ο Γκάνταμερ έλεγε "αν, σ' οποιαδήποτε περίπτωση, καταλαβαίνουμε κάτι, αρκεί να λέμε ότι το καταλαβαίνουμε με διαφορετικό τρόπο." Μ' αυτή την έννοια, και κάθε σκέψη, κάθε στοχασμός, εμπεριέχει αυτό που ο Ντελέζ (αλλά κι ο Νίτσε πιο πριν) το ονόμαζε μια μορφή της "επανάληψης." Αλλά για τον Ντελέζ, η επανάληψη δεν είναι αντιγραφή ή μίμηση. Τίποτε δεν είναι το ίδιο με τίποτε άλλο σ' οποιαδήποτε στιγμή. Η επανάληψη πάντα ενέχει τη διαφορά. Κι η διαφορά στην κατανόηση του άλλου ονομάζεται διαφωνία.

    Αν λοιπόν κάθε στοχασμός είναι μια "ελάχιστη διαφορά" μ' αυτό που στοχαζόμαστε, μια "ελάχιστη διαφωνία" μ' αυτόν που συνομιλούμε - ακόμη κι αν μια τέτοια στοιχειώδης διαφορά δεν είναι παρά μια προσέγγιση της ταύτισης ή της συμφωνίας - γιατί να μη γίνεται το ίδιο και με το στοχασμό πάνω στους στοχασμούς μας, δηλαδή, μ' αυτό που λέμε αναστοχοσμό; Ναι, αλλά το (λογικό κι όχι μόνο) πρόβλημα είναι τότε ότι έτσι ανοίγουμε μια ατέλειωτη διαδικασία (κάτι σαν τα παράδοξα του Ζήνωνα). Κι ο μόνος τρόπος για να γλυτώσουμε από το χάος της απροσδιοριστίας είναι να επιλέξουμε συνειδητά τον τερματισμό της αναστοχαστικής διαδικασίας σε κάποιο συγκεκριμένο κι αυθαίρετο επίπεδο γενικότητας (ή απολυτότητας), σε κάποιο όριο. Όμως το κάθε επαναναστοχαστικό όριο αναπόφευκτα θα μεταφέρει μέσα του και την ηθελημένη παραίτησή μας από οποιαδήποτε άλλη αναστοχαστική διαδικασία. Αυτή είναι μια άρνηση με μια διπλή έννοια, αφενός άρνηση σαν "δεν μπορώ να πάω παρά πέρα, να ξεπεράσω αυτό όπου έφθασα" κι αφετέρου άρνηση σαν "διαφωνώ και διαφοροποιούμαι μ' ο,τιδήποτε άλλο και μ' οποιονδήποτε άλλο, ακόμη και με τον εαυτό μου και τις δικές μου πιθανές περεταίρω σκέψεις."

    Λίγο-πολύ, όχι μόνο έτσι αντιλαμβανόντουσαν ο Σέλλινγκ, ο Χάϊντεγγερ κι ο Βιττγκενστάϊν την αναστοχαστική ατέλεια (η οποία, παραδόξως, αποτελεί τη μοναδική συνθήκη πληρότητας/τερματισμού της αλυσίδας των εννοιολογικών προσδιορισμών), αλλά είχαν υιοθετήσει και μια (σχετικά) κοινή ονομασία για την αφήγηση της αναστοχαστικής ατέλειας. Την ονόμαζαν "μυθολογία" ή "εικόνα" (ή, ειδικότερα, "κοσμική εικόνα"). Και το γεγονός πάντα είναι ένα και τ' αυτό: Δεν υπάρχει τρόπος να ξεπεράσουμε, να υπερβούμε, να διαφωνήσουμε ή να συμφωνήσουμε απέναντι σε μια μυθολογία, χωρίς να δημιουργήσουμε μια άλλη μυθολογία, μ' όλες τις συνέπειες που αυτή συνεπάγεται για την αποδοχή ή απόρριψή της στη συνέχεια από τους άλλους ή κι από τους ίδιους τους εαυτούς μας.

    Λοιπόν, απέναντι στη θεαματική εικόνα (με βάση τη Ντεμποριανή έννοια του Θεάματος) της Σώτης Τριανταφύλλου αντέταξα μια δική μου θεωρητική/speculative εικόνα, που μεταξύ άλλων εμπεριείχε και μια μερικότερη αντίληψη αναφορικά με το γιατί, αντικειμενικά, η πολιτική και κοινωνική έννοια της αριστεράς είναι σήμερα, στην Ελλάδα, εντελώς αδύνατη έτσι όπως είναι, σκέφτονται και δρουν οι περισσότεροι αυτο-οριζόμενοι αριστεροί, υποκειμενικά. Είναι μια ιδέα που τη συμμεριζόμαστε με πολλά παιδιά, φίλους, στο μπλογκ αυτό και γι' αυτό αισθάνομαι υποχρεωμένος σ' αυτούς, που φολοξενούν τις συνεισφορές μου στα σχόλια των αναρτήσεών τους. Επιπλέον, δεν θεωρώ ότι έπεσα έξω από κάποιες επικριτικές απαντήσεις που εισέπραξα. Γιατί, πέρα από τη διαφωνία δεν υπάρχει καμιά βασιλικότερη οδός προς την κατανόηση. Με την Ευκλείδεια έννοια, ας μπω λοιπόν στη μέση να υποστώ το γιουχάρισμα και να φάω το γιαούρτωμα (τρόπος του λέγειν) που προορίζεται στην κάθε Τριανταφύλλου και τον κάθε Παναγόπουλο από αυτούς που μισούν τη διαφορά. Να η διαφορά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Θα συμπλήρωνα τον ΜΜ.
    Η διαφορά του από τον left βρίσκεται και στο ότι, όταν διαφωνεί με τον Λένιν, το κάνει, δεν δηλώνει ότι είναι πρόθυμος να διαφωνήσει ακόμη και με τον Λένιν.

    Επί τη ευκαιρία, το πρόβλημα με τον ΣΥΝ, του left, είναι ότι δεν καταλαβαίνει ότι η αριστερά του είναι μια αριστερά με στενά όρια, μια αριστερά που είναι πρόθυμη να πετάξει έξω άτομα και απόψεις που δεν ορκίζονται στην ορθότητα της μανιακής άποψής τους για την πολιτική. Είναι πρόθυμοι και το κάνουν, να ασκήσουν τον μακαρθισμό τους απέναντι σε κάθε διαφωνία και αυτό που τους πειράζει είναι ότι οι διαφορετικοί δεν το αποδέχονται και παραδόξως έχουν και την ικανότητα να είναι περισσότερο πειστικοί από τους ίδιους, ακόμη και στα πεδία που νόμιζαν ότι τα ξέρουν καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Διέγραψα δύο "σχόλια" του leftg700 που περιείχαν ανεπίτρεπτες ειρωνείες και προσωπικά σχόλια για έναν εκ των σχολιαστών του μπλογκ.
    Δεν πρόκειται να επιτραπούν άλλα παρόμοια σχόλια του συγκεκριμένου ιστοπροσώπου όσο παραμένουν ανώνυμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. O δικηγόρος του διαόλου
    Αν δεν υπήρχε, ο Left και η ύβρις του δεν θα υπήρχαν και τα όμορφα σχόλια που διάβασα παραπάνω.
    Και δεν είναι τα σχόλια,απλά, αλλά η διάθεση των φίλων να υπερασπιστούν άλλη μια φορά το δικαίωμα στο διαφορετικό μέσα στο χώρο της Αριστεράς. Θα μου πείτε απέναντι στον Left; ναι γιατί όχι; η προπόνηση πάντα χρειάζεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. leo, αν δεν συμμετείχε η ΑΠ στον ΣΥΝ, ο left θα ήταν αυτονόητο ότι είναι άλλη μια έκφραση του σταλινισμού και την ίδια συνείδηση θα είχε και ο ίδιος.
    Απλά η νομιμοποίησή του από την ΑΠ, του δίνει την δυνατότητα να εκφράζεται με την έπαρση ενός Ρούντι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Χαιρετώ και από δω τον Μωυσή και την λοιπή ομήγυρη. Κείμενα σαν της ΣΤ αφθονούν, όπως και κείμενα με διαφορετικές θέσεις και απόψεις. Ευθύνη του καθενός που δεν αρέσκεται σε κείμενα όπως αυτό να αντιπαραβάλλει θέσεις για κάτι διαφορετικό. Προφανώς, η δική μου θέση και άποψη είναι κάθετα αντίθετες με αυτές της ΣΤ, τις οποίες θεωρώ αβαθείς, επιπόλαιες και βαθιά ανιστόρητες.

    Από εκεί και πέρα, περί αυγών και γιαουρτιών και λοιπών εδωδίμων, θεωρώ ότι το θέμα έχει λάβει πολύ μεγαλύτερες και δραματικότερες διαστάσεις από τις δέουσες , την ώρα που εκτυλίσσονται πολύ σημαντικότερα πράγματα στη χώρα τα οποία μας αφορούν όλους. Όταν βρισκόμαστε στα νύχια του ΔΝΤ και όταν ΟΥΚάδες παρελαύνουν με φασιστικά συνθήματα στο κέντρο της Αθήνας είναι καιρός να αρχίσουμε να ανησυχούμε για σοβαρότερα πράγματα από το εν μέρει συμπαθές και εν μέρει απεχθές φολκλόρ του εν Εξάρχεια αντιξουσιασμού με τα όποια του συναρτώμενα "συμβάντα".

    Τέλος, σε περίπτωση που γιαουρτωθώ και γω κάποτε στη ζωή μου, προτιμώ άπαχο και οπωσδήποτε σχετικώς φρέσκο γιαούρτι. Κουστούμι δεν φοράω, οπότε έξοδα καθαριστηρίου δεν θα έχω.

    Αυτά γιατί παραβάρυνε η κουβέντα με αφορμή ένα μάλλον ελαφρύ κείμενο.:-)

    Χαιρετώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. http://www.foxbusiness.com/story/markets/eu-summit-germany-merkel-need-eu-solution-budget-woes/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+foxbusiness%2Flatest+%28Text+-+Latest+News%29
    ------------
    Ρίξτε μια ματιά στην δήλωση Μέρκελ.
    Είναι μια οπισθοχώρηση άρον - άρον ή κάνω λάθος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Left G 700 psychosis
    The sequel:
    http://leftg700.blogspot.com/2010/03/post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Εχουν πλάκα πάντως.
    Μιμούνται το ύφος των κλασσικών.
    Εχουν φάει γερό κόλημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. Διέγραψα άλλα 5-6 "σχόλια" του leftg700.
    Δεν είναι πια αποδεκτή η συμμετοχή του σε αυτό το ιστολόγιο. Έχει ξεπεράσει κάθε όριο.
    Τέλος και τσάμπα κουράζεται - άλλωστε έχει το δικό του ιστολόγιο - αναφέρεται πιο πάνω...

    Το έχω ξαναπεί και δεν θα κουραστώ να το ξαναλέω: το ιστολόγιο δεν είναι δημόσιος χώρος ούτε αμφιθέατρο - κανείς που δεν σέβεται το πλαίσιο του δημοκρατικού διαλόγου που γίνεται εδώ, δεν παίρνει το δικαίωμα να συμμετέχει με το έτσι θέλω ή με μαγκιές και τσαμπουκάδες.

    Δεν βάζω περιορισμό σχολίων για λόγους ανεμπόδιστης ροής αλλά θα προστατέψω τους συμμετέχοντες από κακόβουλα, υβριστικά σχόλια ή πισώπλατα "καρφώματα".
    Όποιος ενδιαφέρεται για την περίπτωση "leftg700" ας επισκεφθεί το ομώνυμο μπλογκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Mεχρι το συνεδριο αυτα θα εχεις Γιωργο,παντως πολυ κακο για το τιποτε.mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. @ LeftG700

    Δεν συμφωνώ με τις πολιτικές σου θέσεις.
    Γνωστόν.

    Με ξένισε, όμως και με βρίσκεις αντίθετο στους προσωπικούς χαρακτηρισμούς και στο "ύφος" που διακρίνω σ'αυτούς.

    Αυτό το θεωρώ, πρωτίστως, μεγαλύτερο πολιτικό θέμα από τα άλλα, που κι'αυτά, ακολουθούν.

    Δεν καταννοώ αυτήν την επίθεση στον Μωυσή Μπουντουρίδη.

    Σημειώνω, ότι δεν ταυτίζομαι απόλυτα με τις απόψεις του.

    Εκτιμώ και παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή. όμως, τις απόψεις του, γιατί μόνο να μάθω και να "κερδίσω" έχω από τον αγαπητό σύντροφο.


    Δεν θάβλαπτε να αντιστραφεί ο λόγος: επιθετικότητα/καλή διάθεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Left g700 Psychosis
    Μετριασμός σχολίων!!!Ποιος ο αθλιος συκοφάντης των πάντων!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. @ανώνυμο λασπολόγο: Πού τον είδες τον μετριασμό σχολίων Γκαιμπελίσκε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU