Κυριακή, 11 Απριλίου 2010

Η αδιέξοδη ματιά του ΓΑΠ

"Προτεραιότητα είναι να καταλάβει ο ΓΑΠ ότι αυτοί οι 800.000 μικρομεσαίοι δεν είναι τίποτε άλλο από απλούς εργαζόμενους που επειδή δεν είχαν δουλειά -είχαν απολυθεί- ή είχαν χαμηλό μισθό σαν εργαζόμενοι που δεν τους έφτανε να θρέψουν την οικογένειά τους, αποφάσισαν να ανοίξουν ένα ψιλικατζίδικο, μια βιοτεχνιούλα, ένα συνεργείο για να «βρούνε δουλειά».

Αν σβήσει και αυτή η δυνατότητα ο άνεργος να δημιουργεί την «δουλειά» του, τότε η χώρα θα καταρρεύσει. Πρέπει η Αριστερά να καταλάβει ότι αυτοί είναι το προλεταριάτο που ψάχνει, αυτοί είναι οι άνθρωποί της. Και να το πεί στην κυβέρνηση και χωρίς καθυστέρηση."



του Κώστα Ανδρέου

Διαβάζω σήμερα στο ΒΗΜΑ την συνέντευξη του ΓΑΠ και καταλαβαίνω, γιατί αυτή η κυβέρνηση, με μαθηματική ακρίβεια θα αποτύχει.

Το ξέρετε ότι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, σ’αυτό το site στήριξα την ανάγκη εκλογής της, την ανάγκη συνεργασίας της αριστεράς με την κυβέρνησή του. Πάντα ήμουν και συνεχίζω να είμαι υπέρ της ιστορικής αναγκαιότητας της κεντροαριστεράς. Και όμως, οι αμφιβολίες μου αρχίζουν να αποκτούν περίγραμμα, να γίνονται περισσότερο από σαφείς και να με οδηγούν στο απαισιόδοξο συμπέρασμα.

Η κυβέρνηση αυτή θα αποτύχει και δυστυχώς η χώρα δεν την έχει αυτήν την πολυτέλεια. Η χώρα έχει ανάγκη ειδικά αυτή η κυβέρνηση να πετύχαινε.

Να ξαναγυρίσω λοιπόν στην συνέντευξη. Αυτό που μου δίνει την βεβαιότητα της αποτυχίας, είναι η ένταση με την οποία ο ΓΑΠ δηλώνει, ότι τώρα είναι η στιγμή να ανοίξει και προτίθεται να το κάνει, όλα τα θέματα που γεννούν την παθογένεια της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης, των ελλειμμάτων σε κάθε δείκτη που μετράει την πορεία της, δημόσιο έλλειμμα, χρέος, ανταγωνιστικότητα, παιδεία, υγεία. Οτιδήποτε μετριέται πάνω και κάτω από τον αέρα της χώρας στην οποία ζούμε.

Ο Πρετεντέρης με πρόλαβε προχθές και είχε απόλυτο δίκιο, όταν τη ζητούσε με αφορμή τον νόμο για την «μη κατεδάφιση για 40 χρόνια» των σπιτιών που έχουν παραβιάσεις στους ημιυπαίθριους, στα υπόγεια , στις πιλοτές.

Ειλικρίνεια ζητάει η χώρα όπως σωστά τόνισε.

Ειλικρινείς.

Θέλεις να βρείς κυρία Μπιρμπίλη έναν τρόπο για να μαζέψεις χρήματα για το χρέος. Θεμιτό. Μέσα και εγώ, να πληρώσω –αν μπορώ πλέον να πληρώσω-, αλλά μη με κοροιδεύεις, λέγοντας ότι τα λεφτά αυτά θα πάνε σε ένα καινούριο ταμείο που θα κάνει έργα πρασίνου στην γειτονιά μου. Να μου έλεγες ότι θα γίνουν στην Κυψέλη ή στο Παγκράτι, να το δεχθώ επίσης, αλλά ότι θα γίνουν στις περιοχές με τις μεζονέτες, όπως το Χαλάνδρι ,η Ανοιξη, η Φιλοθέη, η Ανθούσα και η Λούτσα, δεν το ΠΙΣΤΕΥΩ, αλλά ακόμη και αν το πίστευα, δεν νομίζω ότι είναι η ώρα για να φροντίσουμε το πράσινο εκεί που δεν χρειάζεται, τουλάχιστον ως πρώτη προτεραιότητα.

΄Η εν πάσει περιπτώσει, αν θέλεις εκεί να κάνεις έργα πρασίνου, ρώτα τους Δήμους να σου πούν πόσα τέτοια έργα χρειάζονται και ανάλογα να βγούν και τα πρόστιμα που χρειάζεται να πληρώσουμε. Κάνε διαβούλευση με τους κατοίκους αυτών των περιοχών. Ρώτα τους, αν αυτό είναι η πρώτη προτεραιότητά τους τώρα ή θάθελαν να διαθέσουν τα χρήματά τους σε κάτι άλλο; Κάντο αλλά προηγούμενα στείλε τον εισαγγελέα να διερευνήσει αν οι άνθρωποι πληρώσαν τον εργολάβο γι’αυτές τις υπερβάσεις και τουλάχιστον απαίτησε να σου πληρώσουν τους φόρους και τον ΦΠΑ που δεν δήλωσαν για τα παράνομα που πούλησαν. Συμπεριφέρσου σαν κράτος δικαίου και επιμέρισε τις ευθύνες.

Τίποτε απ’όλα αυτά και ενώ η χώρα καλείται να παίξει ποδόσφαιρο στο γήπεδο της κρίσης, η κυβέρνηση στον κόσμο της θέλει να παίξουμε τένις.

Αυτό που θα οδηγήσει και την κυβέρνηση και την χώρα σε αποτυχία είναι ότι θέλει να κυβερνήσει τεχνοκρατικά, ενώ χρειάζεται να κυβερνήσει πολιτικά. Χρειάζεται να διαλέξει ποιο είναι το κύριο και ποιο το δευτερεύον , ποιο θα λειτουργήσει σαν «λοκομοτίβα» και ποια θα είναι τα βαγόνια και αυτό είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δεν ξέρει να το κάνει.

Οι αγορές το καταλαβαίνουν αυτό, διότι σκοτίστηκαν αν θα «δεν θα γκρεμιστούν τα αυθαίρετα σε 40 χρόνια», αν θα γίνει πλατεία στην Εκάλη, αν θα έχουμε ταμείο φύσης. Οι αγορές καταλαβαίνουν ότι ο ΓΑΠ τρέχει πολύ γύρω – χωρίς τίποτε συγκεκριμένο και κάπως έτσι πάει και η χώρα και ότι στα σίγουρα δεν θα συγκεντρώσει όλα τα σφυριά να χτυπάνε στο ίδιο «αμόνι», το «αμόνι» του χρέους και βάσιμα πιστεύουν ότι θα χρεοκοπήσουμε.

Οι αγορές το καταλαβαίνουν αυτό όχι μόνο ως κερδοσκόποι, αλλά και ως Τρισέ.

Καταλαβαίνουν δυστυχώς ότι προτίστως δεν χρειαζόμαστε οικονομική βοήθεια, αλλά πολιτική βοήθεια. Χρειάζεται να μας κυβερνήσουν και θα το κάνουν, αφού εμείς δεν μπορούμε.

Η Αριστερά χρειάζεται να βοηθήσει, χρειάζεται να αρνηθεί να σπαταλούνται οι προτάσεις της για την οικολογία και την πράσινη ανάπτυξη με τόσο ερασιτεχνικό ανειλικρινή και δογματικό για άλλη μια φορά τρόπο.

Η Αριστερά πρέπει να τραβήξει το χαλινάρι της κυβέρνησης.

Πρέπει να της πεί «εντάξει εσείς αποφασίζετε και θεωρήστε ότι αποφασίσατε για όλα, αλλά τώρα ας κάτσουμε να δούμε τι θα κάνουμε».

Προτεραιότητα δεν είναι οι ημιυπαίθριοι, προτεραιότητα είναι πως θα ξανανοίξουν τα γιαπιά, τα 40 επαγγέλματα που δουλεύουν γύρω απ’αυτά, πως θα ξαναδουλέψει η βιοτεχνία των 800.000 μικρομεσαίων, που πνίγεται από τις μεταχρονολογημένες επιταγές.

Προτεραιότητα είναι να καταλάβει ο ΓΑΠ ότι αυτοί οι 800.000 μικρομεσαίοι δεν είναι τίποτε άλλο από απλούς εργαζόμενους που επειδή δεν είχαν δουλειά -είχαν απολυθεί- ή είχαν χαμηλό μισθό σαν εργαζόμενοι που δεν τους έφτανε να θρέψουν την οικογένειά τους, αποφάσισαν να ανοίξουν ένα ψιλικατζίδικο, μια βιοτεχνιούλα, ένα συνεργείο για να «βρούνε δουλειά».

Αν σβήσει και αυτή η δυνατότητα ο άνεργος να δημιουργεί την «δουλειά» του, τότε η χώρα θα καταρρεύσει. Πρέπει η Αριστερά να καταλάβει ότι αυτοί είναι το προλεταριάτο που ψάχνει, αυτοί είναι οι άνθρωποί της. Και να το πεί στην κυβέρνηση και χωρίς καθυστέρηση.


Δείτε σχετικά: «Κανόνι» 45 διs. ευρώ!

15 σχόλια:

  1. α) Για να υπάρξει κεντροαριστερά πρέπει να υπάρχει και αριστερά...
    β) δεν φτάνουν μόνο οι πολιτικές χρειάζονται και ικανότητες
    γ) η μη χρεωκοπία επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το πραγματικό πρόβλημα είναι με ποιό συγκεκριμένο μοντέλο πολιτικό και οικονομικό θέλεις να κυβερνήσεις. Και το πασοκ όπως και ο γαπ έχουν επιλέξει. Αυτό του νεοφιλελευθερισμού που όπως σωστά γράφεις Κωστή θα ισοπεδώσει τα μικρομεσαία στρώματα. Και για αυτό έχουν αποτύχει οι όποιες προςσπάθειες διακυβέρνησης (Ιταλία Γαλλία) με την συμμετοχή της αριστεράς. είναι άλλο πράγμα να κυβερνάς έχοντας αυτοσκοπό τον κυβερνητισμό και την διαχείριση και άλλο πράγμα να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου ακόμα και σε κυβερνητικό επίπεδο όταν απαιτείται. Η αριστερά πρέπει να είναιπρωοθητική δύναμη της κοινωνίας ώστε αυτή να πηγαίνει μπροστά. Η αριστερά πρέπει να συνδυάζει την έννοια του κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου και της υπευθυνότητας. όταν είσαι μόνον μια κυβερνόσα αριστερά έχοντας τον κυβερνητισμό ως μόνο σκοπό και στόχο σε λίγο καιρό θα έχεις ενσωματωθεί στην διαχειριστική λογική του κατεστημένου. Η αριστερά θα πρέπει να είναι μια συνεχής δύναμης ανατροπής και αμφισβήτισης σε όλους τους τομείς της κοινωνίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σύμφωνοι Α.Δημητρίου. Και για να υπάρξει αριστερά πρέπει να αρχίσει να μιλάει καθαρά.
    Πχ να μην φοβάται να μιλήσει για πραγματικότητες που ζούμε μήπως και χάσει μερικούς ψήφους. Να πάψει να χαϊδεύει αυτιά όπως κάνουν τα κόμματα που καταγγέλλει.
    Αν λοιπόν η γραφειοκρατία είναι σύμφυτη με τον δημόσιο τομέα επειδή εκεί βρίσκονται βολεμένοι (από το πελατειακό κράτος) υπεράριθμοι υπάλληλοι και χρειάζονται είκοσι υπογραφές για να δικαιολογούμε την παρουσία τους, να το πεί.
    Η ισονομία και η ισότητα απαιτούν να αμείβεσαι ανάλογα για ανάλογη δουλειά: όσοι λοιπόν περισσεύουν και μετά τις μετατάξεις σε τομείς που υπάρχουν κενές θέσεις ή δεν έχουν τα προσόντα ή την εργασιακή εμπειρία για να ανταποκριθούν, να θεωρούνται άνεργοι που βρίσκονται σε πρόγραμμα επιδότησης και να αμείβονται με τον βασικό κοινωνικό μισθό. Πως αλλιώς θα δουλέψει το δημόσιο;
    Εάν είναι τρόπος να κρύβεται η ανεργία (όπως ο στρατός) να το πούμε. Αλλιώς καταλήγουμε πάλι σε μια βαθιά κοινωνική διάσπαση μεταξύ τροφίμων του δικομματισμού (που κι αν ακόμα χάσουν ένα επίδομα απολαμβάνουν την μονιμότητα) και των απελπισμένων "επιχειρούντων" οτιδήποτε ιδιωτών που είτε τρέχουν μια μικρή επιχείρηση είτε είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει αύριο το πρωί.
    Έτσι δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη ούτε παραγωγικότητα.
    Τέτοια μέτρα φοβάται η αριστερά ότι θα την κάνουν αντιδημοφιλή αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια - θα χάσει από τις συντεχνίες αλλά θα κερδίσει από την αληθινή "εργατική τάξη" όπως περιγράφεται στο άρθρο του Κ.Ανδρέου!
    Μήπως όμως και τα στελέχη της αριστεράς που ζουν από την κρατική επιδότηση έχουν μεταφέρει την υπαλληλική νοοτροπία και την πελατειακή λογική και στα κόμματά τους; Είναι γνωστό ότι προέρχονται κυρίως από τον δημόσιο τομέα και μια νέα γενιά, όπως του Συνασπισμού, έχουν περάσει κατευθείαν χωρίς άλλη εμπλοκή με την παταγωγή στην κομματική (κρατική) μισθοδοσία: τι συνείδηση έχουν αυτοί οι άνθρωποι; Την συνείδηση του εξαρτημένου από το (κομματικό) αφεντικό που θα τους βολέψει στις ζημιογόνες επιχειρήσεις του κόμματος, τα γραφεία, τα ραδιόφωνα, τις εφημερίδες, τα ινστιτούτα.
    Τι ικανότητες να αναπτύξουν έτσι;
    Μάλλον την πολιτική δουλοπρέπεια απέναντι στην ομάδα Α ή Β...

    Όλοι αυτοί λοιπόν τείνουν στο συντηρητισμό και φοβούνται την αλήθεια και οποιαδήποτε χειραφετική αριστερή πολιτική. Η μόνη λοιπόν ελπίδα είναι η κάλυψη του πολιτικού κενού από μιαν αληθινά ανανεωτική αριστερά που μιλάει καθαρά και οδηγεί σε συσπείρωση για την επίλυση προβλημάτων και όχι στην διαιώνιση του διεφθαρμένου και ακινητοποιημένου ελληνικού κοινωνικού περιβάλλοντος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αλλιώς να προσλάβει άμεσα το δημόσιο και τους υπόλοιπους και να περάσουμε κατευθείαν στον υπαρκτό σοσιαλισμό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό που λες Γιώργο για την κρατική επιδότηση είναι πράγματι τεράστιο πρόβλημα. Δεν μπορεί ζεις την οικογένεια σου έχοντας σαν επάγγελμα την αλλαγή της κοινωνίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γι αυτό ίσως τα επαγγελματικά στελέχη της αριστεράς σκοτώνονται πριν από εκλογές και συνέδρια: πρόκειται για την ανανέωση της σύμβασής τους...
    Κι ύστερα κααάθονται μέσα σε βολικά καταγγελτικά σχήματα. Ένα τέτοιο είναι ο αριστερισμός - λέμε ένα όχι και ξεμπερδεύουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσοι από τον ιδιωτικό τομέα έχουν τον χρόνο και την διαθεσιμότητα να εμπλακούν στην πολιτική ή να βάλουν τις ικανότητές τους στην υπηρεσία της αριστεράς;
    Υπάρχει "ταξικό" πρόβλημα εδώ!
    Ακόμα και ο συνδικαλισμός στον ιδιωτικό τομέα είναι στην πράξη ανύπαρκτος γιατί διακινδυνεύεις πολλά ενώ στην άλλη πλευρά είσαι καλυμμένος - δεν είναι αυτό ένα τεράστιο θέμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τέλος υπάρχουν επαγγελματικά στελέχη που έχουν να δουλέψουν 20 χρόνια στην παραγωγή. Είναι δυνατόν αυτά να αμφισβητήσουν πολιτικά την ηγεσία του κόμματος που τους δίνει δουλειά; Μάλλον θα δουλέψουν για την όποια ηγεσία - αυτό όμως δεν είναι ιδεολογία - μάλλον επαγγελματική ανασφάλεια. Γι αυτό όσο υπάρχει μονιμότητα στην αριστερά, η αριστερά μοιάζει ολοένα και περισσότερο με δημόσια υπηρεσία...
    Ποιοί όμως γίνονται επαγγελματικά στελέχη και γιατί; Δεν αρκούν τα οδοιπορικά και μια αναλογική αποζημίωση για τον χρόνο που διαθέτουν στο κόμμα; Γιατί πρέπει να είναι μόνιμοι; Και πως θα κρίνουμε τις υπηρεσίες τους; Αξιολόγηση πως θα υπάρξει όταν "καλύπτονται" από την τάση ή την ομάδα τους; Πόσοι είναι δεν ξέρουμε - δεν θάπρεπε να εκλέγονται βάσει ικανοτήτων για συγκεκριμένο έργο και να επαναξιολογούνται τακτικά;
    Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά της αριστεράς και η πηγή των μηχανισμών μέσα της.
    Πως τέτοιοι άνθρωποι θα κατανοήσουν πέρα από το προσωπικό τους πρόβλημα και θα στηρίξουν τις ανάγκες των εργαζομένων;
    Το είδαμε με την νέα γενιά του Συνασπισμού (όσων έγιναν επαγγελματίες): κανείς δεν κρίνει την παρουσία τους, κανείς δεν αξιολογεί την ικανότητά τους - είναι εκεί ελέω Προέδρου και δεν τους κουνάει κανείς κι ας έχουν ολοφάνερα αποτύχει και εμποδίσει ικανότατα άτομα να προχωρήσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η εργατική τάξη που περιγράφει ο Κωστής βρίσκεται έξω από τον Συνασπισμό - γι αυτό και η πολιτική του βρίσκει απήχηση μόνο στο δημόσιο και τις ΔΕΚΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Γιώργος, είπε.

    " Υπάρχει "ταξικό" πρόβλημα εδώ!
    Ακόμα και ο συνδικαλισμός στον ιδιωτικό τομέα είναι στην πράξη ανύπαρκτος γιατί διακινδυνεύεις πολλά ενώ στην άλλη πλευρά είσαι καλυμμένος - δεν είναι αυτό ένα τεράστιο θέμα;"
    ................

    Σπίθας.

    Έτσι είναι, Γιώργο.

    Και το άρθρο,του Κωστή, αυτό αναφέρει, δικαίως..

    Τα μέτρα, σε μεγάλο βαθμό, λαμβάνονται προς συμφέρον των κυρίαρχων κοινωνικών ομάδων..(Τ.Ε.Ε)
    Οι μηχανικοί παίζουν σημαντικό ρόλο.:)

    Αλλά, ας κάνω και τον συνήγορο του διαβόλου, για την δημόσια διοίκηση.

    Επιμένω στην σωστή κατνανομή και στην οργάνωση σης, προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος.

    Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, η καθιέρωση θεσμών κατά της αυθαιρεσίας και της ανομίας, είναι το πρώτιστον.

    Αλλιώς, δεν βλέπω να γίνεται τίποτα με το "χτύπημα" της έννοιας του δημοσίου, εν γένει.

    Άλλωστε και ο ιδιωτικός τομέας, δεν έχει μόνο τους υπαλλήλους..

    ..Αλλά και τους μεγαλοκαρχαρίες που νέμονται, προς ίδιον συμφέρον, τον δημόσιο πλούτο και είναι κρατικοδίατοι.

    Το ζήτημα είναι να σπάσουν οι δεσμοί και οι πελετειακές σχέσεις του δημόσιου τομέα με τον κρατικοδίαιτο ιδιωτικό τομέα.

    Εκεί όντως, η αριστερά, σκοντάφτει σε συντεχνιακά συμφέροντα και δεν είναι άμοιρος, βέβαια και ο συνδικαλισμός..

    Τα γνωστά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Για ρίξτε και μια ματιά σ'αυτό ( καθώς και στο σχόλιο μου με πρόσθετα στοιχεία!)

    Ο δήμαρχος και οι μπίζνες του..

    Είναι δυνατόν..;;

    όσα δάνεια και να πάρουμε, άμα δεν δεν χτυπηθεί η αυθαιρεσία και η ανομία, δεν υπάρχει διέξοδος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Και σκεφτείτε πως η αριστερά που θα έπρεπε να είναι η πρωτοπορία της κοινωνίας να αποτελεί σήμερα μέρος της παθογένιας του πολιτικού συστήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝ

    Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων

    [ ] "..Πέρα όμως από τις συγκεκριμένες Δ.Ε. στις οποίες, με βάση τα δημοσιεύματα, έχουμε μεγαλύτερη κινητικότητα, όπως αναφέρεται στο επικαιροποιημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) του Ιανουαρίου 2010, προετοιμάζονται πολυάριθμες ιδιωτικοποιήσεις στους κλάδους Ενέργειας, Μεταφορών, ύδρευσης κλπ.

    Είναι άγνωστο, όμως, τελικά πως θα προχωρήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις το 2010 (συγκεκριμένες επιχειρήσεις, βαθμός και χρονοδιάγραμμα ιδιωτικοποιήσεων) διότι ενώ από την κυβέρνηση είναι όλα ανοικτά στο μέτωπο αυτό, η ίδια επανεκτιμά τα προβλεπόμενα έσοδα αποκρατικοποιήσεων για το 2010, σε 2 μόλις μήνες, από 2,5 δις. € σε μόλις 1,25 δις. Αυτό δεν αφορά βεβαίως αλλαγή πλεύσης, αλλά συνδυασμό της προχειρότητας στους σχεδιασμούς με την σύγκρουση διαφόρων συμφερόντων που προσπαθούν να αρπάξουν μερίδιο της πίτας.
    Απάντηση της Αριστεράς και των εργαζομένων.

    Η κυβέρνηση, όπως εμφανίζεται να αντιμετωπίζει τα οικονομικά προβλήματα συνολικά αλλά και του δημόσιου τομέα, αποδεικνύεται δουλική, με εισπρακτικό και όχι αναπτυξιακό προσανατολισμό ενώ τεράστια μακροχρόνια ευθύνη έχει και στην αποδυνάμωση του συνδικαλιστικού κινήματος. Η κυβέρνηση συνεχίζει την εκποίηση των «χρυσαφικών» όπως χαρακτηρίζει ο λαός τις σημαντικές δημόσιες επιχειρήσεις .

    **Οι εργαζόμενοι των ΔΕ αλλά και γενικότερα οφείλουν να αντιδράσουν με ένα ενωτικό κίνημα ενάντια στην νεοφιλελεύθερη πολιτική.**

    Χρέος ενωτικής δράσης έχουν και οι δυνάμεις της αριστεράς συνολικά.

    Η συνέχιση αυτής της πολιτικής θα σημάνει όχι μόνο εκτίναξη των τιμολογίων τους και υποχώρηση του κοινωνικού προσανατολισμού των Δ.Ε. συνολικά, σε βάρος των νοικοκυριών, αλλά και βάθεμα της κρίσης.

    Σε συνέχεια των προβλημάτων στον χρηματοπιστωτικό τομέα για τον οποίο αποτελεί άμεση αναγκαιότητα η δημιουργία δημόσιου πυλώνα, όπως έχουμε προτείνει, η αδυναμία δημόσιου ελέγχου και άλλων στρατηγικών τομέων(πχ ενέργεια) θα βαθύνει την κρίση και θα δυσκολέψει παραπέρα την υπέρβασή της. Αποτελεί επείγον και αναγκαίο αίτημα, με αφετηρία τις στρατηγικού χαρακτήρα Δ.Ε.,

    η επάνοδος τους στο δημόσιο και ο ουσιαστικός κοινωνικός και εργατικός τους έλεγχος."

    Επιτροπή Δημοσίων Επιχειρήσεων
    ........................

    Σπίθας
    Τι συμπέρασμα βγάζετε από την παραπάνω..
    ανακοίνωση ;;

    Σαν αντιγραφή, από ανακοινώσεις, προ τριακονταετίας..

    Κάνω λάθος;

    Τι σχέση έχουν οι εργαζόμενοι με τους επιδοτούμενους μάνατζερ που έχουν απλωθεί ολούθε και απαξιώνουν τον δημόσιο πλούτο;

    Έχετε υπόψη σας τις αποκλίσεις των μισθών;

    Ξέρετε πως βγαίνει ο μέσος όρος των εργαζομένων στις Δ.Ε.;

    1300 + 10.000 = 11300/2= 5.650,
    (κάτω από το πλαφόν..!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @ radical

    Μήπως έχει αποσαφηνίσει, κανείς, την πολιτική της αριστεράς για όσα συμβαίνουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα;

    Αφού όλοι συνομολογούν, ότι η δημόσια διοίκηση, δεν περπατά. Γίνεται χαμός, εν ολίγοις..

    Ποιές οι συγκεκριμένες προτάσεις;

    Να κατεβούν οι εργαζόμενοι σε απεργία εναντίον του εαυτού τους;
    !!!

    Για σκέψου, λίγο.

    Αυτό φωνάζει η αριστερά, αν θέλουμε να το εξετάσουμε, σοβαρά!

    Γι αυτό, επαναλαμβάνω: Τι ευθύνες τις έχουν οι κομματικές ηγεσίες και όχι το σύνολο των εργαζομένων.

    Και αν θέλετε ακόμη, ακόμη να το προχωρήσουμε.

    Να μειωθούν οι μισθοί στυο μισό;
    Να μειωθούν οι μισθωτοί;

    Ξέρετε ποιοί θα την πληρώσουν;

    Αυτοί που δεν υπακούουν στους γνωστούς εντολοδόχους του νεποτισμού!

    Αφήστε, που θα αυξηθεί η ανομία και η διαφθορά.
    Για σκεφτείτε πως θα συμπληρώσουν τα "χαμένα"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU