Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Δεν είναι ούτε η Κροατία τελικά, Ελλάδα...

ποιο είναι τελικά το κλειδί της ρευστότητας;

του Κώστα Ανδρέου

Μετράμε.
Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Τσεχία, η Σλοβακία, η Κροατία, κατά δήλωση, οι υπόλοιπες μηδέ της Κύπρου φαντάζομαι, από μέσα τους.
Κανείς δεν είναι Ελλάδα, απλά πάνω απ’όλη την Ευρώπη ένα φάντασμα πλανιέται.
Το φάντασμα της Ελλάδας.

Δεν θα είχα κανένα πρόβλημα, αν στις διακοπές, δεν ένιωθα αυτό το φάντασμα και πάνω από την Ελλάδα.

Η πρώτη περίοδος μετά το Μνημόνιο, έκλεισε τον κύκλο της ή τέλος πάντων τον κλείνει στην ΔΕΘ ή άντε λίγο μετά.
Δεν πάμε καλά και δεν φαίνεται στον ορίζοντα το θαύμα που θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα.
Προσωπικά περίμενα ότι η χώρα μας θα κέρδιζε τον απαραίτητο χρόνο, για να την ανασύρει η διεθνής ανάκαμψη.
Δεν συνέβη ως τώρα. Είναι πολύ ισχνή και δεν φαίνεται ικανή, να απομακρύνει τις άλλες υποψήφιες "λόγω υψηλού κρατικού χρέους" χώρες , από το να γίνουν Ελλάδες.

Ο Ολι Ρέν είναι πλέον ο μόνος άνθρωπος που πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Και ο Παπακωνσταντίνου φυσικά.
Η Ιρλανδία και η Ιταλία φαίνεται ότι θα επιχειρήσουν να τους διαψεύσουν, στο αμέσως επόμενο διάστημα.
Το σπιράλ θανάτου.
Αν δεν γίνει τώρα κάτι σε παγκόσμιο επίπεδο, άμεσα, θα ζήσουμε απίστευτες μέρες.

Τελικά όλοι Ελλάδα είναι.
Χρειάζεται όμως και να το ομολογήσουν, να προχωρήσουμε άμεσα στην Οικονομική Διακυβέρνηση στην Ευρωζώνη, χρειάζεται ισχυρός κοινοτικός προϋπολογισμός, να κάνουν πέρα τους ανόητους της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, να βάλουν χέρι στους τραπεζίτες.
Όσο στενεύουν οι Δημόσιες Δαπάνες, τόσο μετατρέπονται σε νέες επισφάλειες, σε τρύπες οι πιστώσεις προς τις επιχειρήσεις.
Η οικονομική πραγματικότητα, δεν δίνει κέρδη, θα φανεί αυτό στους ισολογισμούς στο τέλος του χρόνου.
Υπερισχύει ο φόβος, τα ασφαλή καταφύγια.
Το χρήμα λιμνάζει δεν κάνει επενδύσεις.
Από τα προιόντα της ΕΕ η παγκόσμια αγορά, θέλει μόνο τα προιόντα της αυτοκινητοβιομηχανίας και φυσικά τα χρήματα των ευρωπαικών τραπεζών.
Τίποτε άλλο.

Εμείς παράγουμε μόνο τουρισμό.
Οι χρηματαγορές δεν δίνουν χρήματα στις τράπεζές μας για να τα κάνουν ρευστότητα της αγοράς.
Δεν έχουμε τραπεζικό σύστημα δηλαδή, και φυσικά για μένα τουλάχιστον γίνεται φανερό το γιατί ο Δημόσιος Τραπεζικός Τομέας, είναι μια ιδέα που έπαιζε την εποχή πριν την παγκοσμιοποίηση, την εποχή των κλειστών οικονομιών των κρατών – εθνών.

Ήδη οι τράπεζες απορρόφησαν και σε ζεστό χρήμα και σε εγγυήσεις 28 δις και ετοιμάζονται άλλα 25 και είμαι σίγουρος ότι ρευστότητα δεν θα δούμε..
Είναι λάθος.
Είναι προτιμότερο αυτά τα 25 δις να δοθούν σε ευρωπαικές τράπεζες που είναι πραγματικές τράπεζες, με δέσμευση να ρίξουν ρευστό στην αγορά.
Αλλιώς θα τα ξαναφάνε για να κλείσουν τις τρύπες τους και σε λίγο δεν θα έχουμε κανέναν τρόπο να ξαναθερμάνουμε την οικονομία μας.

Να κάνουμε πρώτοι το απαραίτητο βήμα Τραπεζικής ενοποίησης.
Άμεσα.
Να καλέσουμε εμείς με τις εγγυήσεις των 25 δις την Ευρωπαική ή και την Παγκόσμια ρευστότητα.
Αυτό είναι το μυστικό της μη χρεοκοπίας, τόσο της Ουγγαρίας όσο και των άλλων ανατολικών χωρών.
Δεν έχουν δικό τους τραπεζικό σύστημα!
Στην Ουγγαρία το 80% , είναι Ξένων Τραπεζών.

Αν θέλουμε να βγούμε από την κρίση, πρέπει να μην είμαστε και μεις Ελλάδα.


10 σχόλια:

  1. Κάτι ενδιαφέρον για την Ουγγαρία που είναι μια διαφορετική περίπτωση απο εμάς.
    http://www.inout.gr/printthread.php?t=60394

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μια βδομαδα ειναι μεγαλο διαστημα στην πολιτικη, λενε. Πώς να προβλεψεις τι θα γινει σε 1 μηνα και σε 1 χρονο λοιπον? Ισως τελικα κατι να περισσεψει να φαμε κι εμεις και οι υπολοιποι αναξιοπαθουντες δυτικοευρωπαιοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η κυβέρνηση των ανδρεικέλων του Γιωργάκη Παπανδρέου διαπράττει ένα συνεχές έγκλημα για το οποίο θα μιλήσουν οι ιστορικοί του μέλλοντος και σίγουρα θα το καταγράψουν με μαύρα γράμματα. Η επίθεση κατά των Ελλήνων εργαζομένων και συνταξιούχων δεν έχει προηγούμενο και η έκτασή της και ποιότητά της φανερώνει το μίσος του Παπανδρέου για τους Έλληνες εργαζόμενους και συνταξιούχους, μίσος για κάθε τι Ελληνικό, την γλώσσα, την παιδεία, τον πολιτισμό. Οι βουλευτές της κυβέρνησης πειθήνια όργανα ψηφίζουν ότι τους επιβάλλει ο αρχηγός, κάθε ακρότητα και κάθε διαστροφή, αδιαφορώντας για την καταστροφή που προκαλούν και σκεπτόμενοι μόνο την καρέκλα τους. Πρόκειται για κυβέρνηση διεστραμμένων που δεν επιδέχεται πολιτική κριτική, για ανάλγητους ανθρώπους που μόνο με ψυχοπαθολογικά κριτήρια μπορεί κανείς να προσεγγίσει. Δυστυχώς οι εργαζόμενοι για διάφορους λόγους προβάλλουν ελάχιστη αντίσταση και αυτό ενθαρρύνει και αποθρασύνει τους εκτελεστές του. Όταν κάποια μέρα οι εργαζόμενοι ξυπνήσουν μέσα στην κόλαση, όταν το μέλλον των παιδιών τους θα έχει καταστραφεί ολοκληρωτικά θα είναι πού αργά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ: «Παιδί» του ευρώ και του ΔΝΤ
    Ευρωλάγνα, κυβερνητική και βαθιά συντηρητική. Αυτά είναι τα τρία βασικά στοιχεία της Δημοκρατικής Αριστεράς, του κόμματος που δημιούργησαν ο Φώτης Κουβέλης και άλλα στελέχη της δεξιάς «ανανεωτικής πτέρυγας», τα οποία αποχώρησαν από τον Συνασπισμό, κατηγορώντας τον ανοιχτά για αριστερισμό και συμμαχία με εξτρεμιστικά στοιχεία μέσω του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία προβάλλονται διαρκώς, με πανηγυρικούς τόνους και προκλητικά ευνοϊκό τρόπο, από την πλειοψηφία των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ.
    Πρόκειται για μια στάση απολύτως λογική, καθώς το αστικό πολιτικό σύστημα έχει σήμερα ανάγκη ακριβώς από μια τέτοια «Αριστερά της ευθύνης» – που θα το στηρίζει στις δύσκολες στιγμές, ενώ θα αποτελεί δεξαμενή υποδοχής δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και ταυτόχρονα ανάχωμα στην επικοινωνία τους με τα πιο ριζοσπαστικά τμήματα. Μια «Αριστερά» η οποία, όπως αναφέρεται στην ιδρυτική της διακήρυξη, θεωρεί «επιβεβλημένη τη μείωση του ελλείμματος και την αντιμετώπιση του χρέους», ενώ ξεκαθαρίζει ότι οι στόχοι της «μπορούν να υλοποιηθούν μόνο μέσα στην ΕΕ», η οποία συνιστά «στρατηγική επιλογή για τη χώρα, τους εργαζόμενους, τη δημοκρατία και τον πολιτισμό».
    Σύμφωνα δε με τον ίδιο τον Κουβέλη, «η Αριστερά δεν κάνει καμία παραχώρηση, ούτε στον αριστερότροπο λαϊκισμό ούτε στο μυωπικό αριστερισμό, δεν θεωρεί άκριτα ως δίκαιο αίτημα την υπεράσπιση κάθε κεκτημένου και δεν χαϊδεύει συντεχνίες στο όνομα των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων». Πραγματικά, με τέτοιες διαβεβαιώσεις, το νέο κόμμα του Κουβέλη –ο οποίος έσπευσε να προαναγγείλει αυτόνομη κάθοδο στις επόμενες εκλογές– θα μπορούσε να αποτελέσει τον ιδανικό κυβερνητικό εταίρο για το ΠΑΣΟΚ ή έναν ευρύτερο συνασπισμό, που θα περιλάμβανε ενδεχομένως και τον υπό εκκόλαψη πολιτικό σχηματισμό της Ντόρας Μπακογιάννη. Γι’ αυτό, άλλωστε, το σύστημα επέσπευσε τη δημιουργία της Δημοκρατικής Αριστεράς και θα την ενισχύσει με κάθε τρόπο, έστω κι αν γι’ αυτό χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει παλιά και φθαρμένα υλικά, ενώ η εκκωφαντική απουσία της νεολαίας μαρτυρά, αν μη τι άλλο, ότι τα δήθεν νεωτεριστικά στοιχεία και ο δυναμισμός που επικαλείται η ηγεσία του δεν είναι παρά αποκυήματα φαντασίας.
    «Δεν ξέρουμε ακόμη το ακριβές ιδεολογικό στίγμα του ούτε το βαθμό επιρροής του. Αυτό που ξέρουμε όμως, μέχρι στιγμής, είναι αξιοπρόσεκτο και ενδεχομένως χρήσιμο σε ενδεχόμενες πολιτικές τρικυμίες», έγραφαν χωρίς περιστροφές τα Νέα, στο κεντρικό άρθρο του φύλλου της Δευτέρας, που περιείχε και δισέλιδο αφιέρωμα στο νέο κόμμα. «Είναι θετική η δημιουργία ενός νέου πολιτικού σχηματισμού που θα μπορέσει να εκφράσει το μοντέρνο, υγιές και φιλοευρωπαϊκό κομμάτι της Αριστεράς. Η χώρα έχει ανάγκη μιας υπεύθυνης αριστερής αντιπολίτευσης, σαν κι αυτή που γνώρισε παλαιότερα», έγραφε την επομένη η Καθημερινή, στο δικό της πρωτοσέλιδο κεντρικό σχόλιο.
    Την ίδια στιγμή, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα δίνουν απεριόριστο χρόνο στα στελέχη και τις απόψεις του νέου κόμματος – σε βαθμό που στην πιάτσα να κυκλοφορεί πλέον, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ότι καθημερινά αναμένεται ένα διάγγελμα Κουβέλη προς τον ελληνικό λαό!
    Από την εφημερίδα "Πριν"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΟΣ
    του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
    Ήταν τότε – στις 27 Ιουνίου του 2010...
    Ήταν τότε που ο Κουβέλης έκανε την (μια ακόμα) γιαλατζή επανάστασή του....
    Ήταν τότε που εμείς γράφαμε: «Κανείς προφανώς δεν τους είπε (ή κανέναν δεν άκουγαν όταν τους φώναζε) πως το πρόβλημα αυτής της κοινωνίας, δεν είναι η ποσότητα των παραμάγαζων της «Αριστεράς», αλλά η ουσιαστική εναλλακτική πολιτική πρόταση ανατροπής και δράσης, που θα αλλάξει τη ροή των πραγμάτων, και τη ζωή μας συνολικότερα.»
    Και τότε κάποιοι έσπευσαν να μας κακίσουν…
    Έσπευσαν να μας χρεώσουν εμπάθεια απέναντι στο «συμπαθή» πολιτικό άνδρα, λες και είχαμε να μοιραστούμε μαζί του τα ίδια συμφέροντα και τις ίδιες θλιβερές επιλογές.
    Όμως… Πριν αλέκτωρ κακαρίσει – όχι τρις αλλά ούτε καν άπαξ – ο «συμπαθέστατος" ήρθε να μας δικαιώσει με τις πολιτικές του επιλογές.
    Τώρα ζητάει απομνημονιοποίηση των δημοτικών εκλογών.
    Δηλαδή προωθεί την αποενοχοποίηση της κυβέρνησης των Τσολάκογλου.
    Μέσα από την επιθυμία της προσωπικής του πολιτικής επιβίωσης, προωθεί «αριστερόστροφο» συγχωροχάρτι στην πολιτική του δοσιλογισμού.
    Ο θλιβερός επαναστάτης της γιαλατζή αριστεράς, αναζήτησε το πολιτικό αποκούμπι στους θιασώτες του μνημονίου (ΠΑΣΟΚ… ΛΑΟΣ… και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις) και επιχειρεί να τους απομνημονιοποιήσει.
    Γι αυτόν τον αριστερόστροφο αβανταδόρο του σοσιαλίζοντα φασισμού, ένα δεξιόστροφο φάσκελο θα είναι η καλύτερη ανταμοιβή του.

    Δοξάστε τον ! ! !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εντάξει εκτονώθηκες αρκετά θλιβερέ "ανώνυμε". Πόσες φορές ακόμη θα βάλεις το ίδιο σχόλιο;

    Δυο παρατηρήσεις μόνο πριν πάρω το ψαλίδι:
    1. Αυτός ο τύπος αντιπολίτευσης με χρήση έσχατων εκφράσεων για μια εκλεγμένη κυβέρνηση που σύντομα θα ξανακριθεί σε εκλογές θεωρείται δημοκρατικός;
    2. Εάν έστω ανατραπεί τώρα αυτή η κυβέρνηση είναι έτοιμη η εναλλακτική λύση; Τι λέει ο φωτοδότης Αλέκος, Αλέξης, Αλέκα και Παναγιώτης επ' αυτού;
    Έτσι θάθελα νάξερα τι προτείνουν οι φωτισμένοι διαφωτιστές σας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κατά τα άλλα πάντα εκτός θέματος. Είτε μιλάω μαζί σου είτε με τον τοίχο το ίδιο και το αυτό!
    Ποιο είναι το θέμα μας σήμερα ξεφτέρι μου;
    Ή έχει κολλήσει ο δίσκος;

    Έλα Αλέκο... ;
    Τους κατάστρεψες τελείως εισοδηματία μου με τα κόμπλεξ σου και την κόντρα σου με τον υιό.
    Ιδού τα αποτελέσματα - και θες και να μας ξανασώσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επί της ουσίας: πραγματικά η ιδέα του Κώστα Ανδρέου σηκώνει συζήτηση - οι ελληνικές τράπεζες εμπόδιο είναι στην ρευστότητα ό,τι υποσχέσεις κι αν δώσουν. Θα ήταν χρήσιμο να βρεθεί τρόπος να παρακαμφθούν.
    Άκουγα σήμερα ρεπορτάζ για την κατοχύρωση πατεντών εδώ και στην Φιλανδία και Γερμανία - λόγω των εμποδίων Έλληνες κατοχυρώνουν τις καινοτομίες τους στην ...Γερμανία μαζί με κάποιον Γερμανό συχνά γιατί εδώ δεν έχουν τύχη.
    Πως να περάσεις από τον μεταπρατικό πελατειακό καπιταλισμό στον ευρωπαϊκό; Όταν ο φιλτράρων τις καινοτομίες σκέφτεται αν ο υποψήφιος είναι κομματικά φίλος ή εχθρός αντί να σκέφτεται αν η καινοτομία έχει ελπίδες να περπατήσει, τι περιμένουμε;
    Όταν οι τράπεζες δεν δίνουν δάνεια ρίσκου παρά μόνο επενδύουν σε καταναλωτικά μόνο για να σου πάρουν το σπίτι, είναι δυνατόν να τις ενισχύουμε για να παράσχουν ρευστότητα στην αγορά;
    Καλύτερα μια κρατική τράπεζα επενδύσεων και μια ρευστότητα από ξένες τράπεζες που δεν φοβούνται να ρισκάρουν.
    Αλλιώς χαιρέτα τους μικρομεσαίους με τα 2,3 εκατομμύρια απασχολούμενους (99,9% των ελληνικών επιχειρήσεων) - βέβαια έτσι μπορεί και να γίνει καμιά επανάσταση με τον Αλέκο αρχηγό αλλά αυτό είναι άλλο θέμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γιώργο.
    Ποιός είπε ότι η δημοκρατία και ο διάλογος είναι εύκολο πράγμα; Θέλει κότσια και με στενοχώρησε αυτό το πριν πάρω το ψαλίδι γιατί δείχνει τα όρια της αντοχής του διαλόγου. Όσο για τις παρατηρήσεις σου έχω να πω:
    1. Αυτός ο τύπος αντιπολίτευσης αφορά μία κυβέρνηση που εξαπάτησε τον Ελληνικό λαό και πήρε τις εκλογές με εντελώς αντίθετο πρόγραμμα από αυτό που εφαρμόζει. Έτσι κάθε καταγγελία λίγο της είναι. Το δε "εκλέγμένη" με βάση τα παραπάνω είναι τρόπος του λέγειν. Είναι μία κυβέρνηση που έχει καταργήσει το Σύνταγμα και την βουλή σε πάμπολλες περιπτώσεις, πράγμα που επισημαίνεται και από διακεκριμμένους συνταγματολόγους.
    2. Η αριστερά χρόνια τώρα λέει ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν μονόδρομοι και αδιέξοδα γιατί προέκυψαν εδώ; Εαν ξαναγίνουν π.χ. εκλογές, που είναι και το πρέπον πράγμα, τότε το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει πιθανόν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Θα αναγκαστεί να σχηματίσει κυβέρνηση με άλλα κόμματα τα οποία θα βάλουν τους δικούς τους όρους τους και θα σταματήσουν σε ένα έστω βαθμό τον κατήφορο αυτής της κυβέρνησης. Η αυτοδυναμία (και σείς το λέτε) δεν δίνει λύσεις. Η δε ζωή, ξέρεις και συ, μπορεί να φτιάξει τα πιο απίθανα πολιτικά σενάρια. Αντί λοιπόν να κλαίμε την μοίρα μας ότι καταστρέφεται η χώρα αλλά είναι μονόδρομος, να αγωνιστούμε για εναλλακτικές λύσεις. Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ, αν η ΔΑ π.χ. πίεζε (αντί να συναινεί,) μπορεί ακόμα και στο υπάρχον μνημόνιο να πετυχαίναμε αλλαγές προς το καλύτερο. Αυτή η ηττοπάθεια, ποιά είναι η εναλλακτική λύση, νομίζω ότι πρέπει να πάρει τέλος.
    Και εγώ μεν δεν έχω φωτισμένους διαφωτιστές, εσείς ένα ολόκληρο φωτισμένο; κόμμα δεν έχετε καμμία ιδέα να βελτιώσετε έστω τα υπάρχοντα πράγματα; Καμμία ιδέα, μόνο κλάψα;
    Προσέξετε γιατί η χώρα περνά δύσκολες στιγμές τις οποίες κάνει δυσκολότερες η κυβέρνηση των διακοπών του κ Γ Παπανδρέου. Θα σας γράψει η Ιστορία με μαύρα γράμματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Έγινες λίγο παραπάνω συζητήσιμος βλέπω...Καλό αυτό.
    Παραμένεις όμως ανώνυμος! Κάποια φοβία; Έτσι συζητάς εσύ κρυμμένος και πίσω από άλλους ανώνυμους για ...μπούγιο;

    Λοιπόν άκου ένα τελευταίο:
    "εμείς" δεν είμαστε καν ακόμη ένα "κόμμα" - το συζητάμε το θέμα γιατί αρκετά υποφέραμε στα παραδοσιακά κόμματα τύπου ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ κλπ
    Δεν φύγαμε από κει για να επαναλάβουμε τα ίδια.
    Συντονίζουμε λοιπόν τις δράσεις μας, συμφωνούμε, διαφωνούμε αλλά κυρίως συνεργαζόμαστε.
    Ξέρεις τι θα πει αυτό;

    Όχι - γιατί αν ήξερες θα σεβόσουν τον συναγωνιστή σου και δεν θα πέταγες λάσπη για αριστερούς ανθρώπους που δεν τους πιάνεις ούτε στο δακτυλάκι τους σαν τον Φώτη. Εάν θεωρείς τον Φώτη συνεργάτη του Μνημονίου και των Τσολάκογλου (!) είσαι τόσο φτηνιάρης...που ούτε ψαλίδι δεν αξίζεις.
    Τώρα γιατί ασχολούμε μαζί σου; Γιατί η ψυχοπαθολογία σου είναι ενδεικτική της ζημιάς του Αλέκου και των καλόπαιδων της Κουμουνδούρου στην αριστερά

    Αν λοιπόν αυτό* το λες εσύ διάλογο εγώ το λέω αλητεία.
    Όταν μεταδίδεις απόψεις σαν : *"Ο θλιβερός επαναστάτης της γιαλατζή αριστεράς, αναζήτησε το πολιτικό αποκούμπι στους θιασώτες του μνημονίου (ΠΑΣΟΚ… ΛΑΟΣ… και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις) και επιχειρεί να τους απομνημονιοποιήσει.
    Γι αυτόν τον αριστερόστροφο αβανταδόρο του σοσιαλίζοντα φασισμού, ένα δεξιόστροφο φάσκελο θα είναι η καλύτερη ανταμοιβή του"
    είσαι ένας απλός προβοκάτορας και δεν ξέρω για ποιον δουλεύεις ή είσαι απλά ανόητος από μόνος σου και τι απωθημένα έχεις με τους προοδευτικούς ανθρώπους.
    Δεν έχεις θέση σε ένα διάλογο ούτε σχέση με την δημοκρατία - απλά τάχεις παίξει κι εσύ όπως και πολλοί άλλοι επειδή το νέο εγχείρημα δυναμώνει μέρα με την μέρα και σύντομα θα καλύψει τον χώρο της σκεπτόμενης αριστεράς. Και σένα θα σου μείνει το ποντίκι στο χέρι...
    Καλές προβοκάτσιες, δεν θα σε παρακολουθήσω άλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU