Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Το μεταναστευτικό δεν κλείνει εδώ

Οι μετανάστες έρχονται ικέτες. Έρχονται όμως όλο και πιο πολλοί, δεν τους αντέχουν οι οικοδεσπότες. Αλλοι απ’ τους οικοδεσπότες μετατρέπουν τους μετανάστες σε παρίες, εργάτες που μπορούν να εκμεταλλεύονται άγρια. Και άλλοι για τους οποίους δεν υπάρχει όφελος απ’ το σκλάβωμα των μεταναστών, οι μετανάστες γίνονται μιάσματα. Και ο αριθμός τους όλο και μεγαλώνει.
Απ’ το σημείο αυτό και μετά, οι ελαφρότητες των εμπόρων του προβλήματος (πολλοί εκ των οποίων τα ‘κονομάνε μέσω ΜΚΟ) είναι βούτυρο στο ψωμί της ακροδεξιάς, χρυσή ευκαιρία για τη Χρυσή Αυγή να βάλει στο δίχτυ της κι άλλες ψυχές.
Το πρόβλημα είναι μεγάλο...  
(Στάθης στην Ελευθεροτυπία)


Μετά την προσωρινή "λύση" για τους 250 μετανάστες από την Κρήτη και την αποφυγή κατάλυσης του ασύλου με είσοδο και χρήση βίας των κατασταλτικών δυνάμεων, το ζήτημα πρέπει να οριοθετηθεί από βεβιασμένες ενέργειες και να αποκρυσταλλωθεί σε μερικά αιτούμενα που ανοίγουν ρεαλιστικούς δρόμους.
Τρία ζητήματα νομίζω απαιτούν άμεση δράση και απαντήσεις:

1. Να εφαρμοστεί άμεσα το προεδρικό διάταγμα που "υπεγράφη μεν αλλά μήτε εφαρμόστηκε (ακόμα), μηδέ επικοινωνήθηκε" (Athens Voice) για την εξέταση των (45.000) αιτημάτων ασύλου.
2. Να ακυρωθεί η συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ και να αναλάβει, με απαίτηση της κυβέρνησής μας, η ΕΕ τις υποχρεώσεις της για την τύχη των χιλιάδων μεταναστών που αναζητώντας τους συγγενείς τους ή κάποια άλλη χώρα προορισμού εγκλωβίζονται στην Ελλάδα. 
Είναι υποκριτική η στάση των βορειοευρωπαίων να παρέχουν δικαιώματα σε όσους καταφέρουν να φτάσουν στην χώρα τους αλλά να μην επιτρέπουν την νόμιμη προώθησή τους από την χώρα μας ή να τους επιστρέφουν εδώ και όχι στην χώρα προέλευσής τους εάν τους συλλάβουν ως παρανόμους...
3. Να καταργηθούν άμεσα τα απαιτητά ένσημα (200 !!) για την ανανέωση της άδειας παραμονής/εργασίας των νομίμων και ενσωματωμένων μεταναστών στην χώρα μας που απειλούνται εν μέσω κρίσης να απολέσουν την νομιμότητά τους από τις παράλογες απαιτήσεις - και να παραμείνει μόνο η βεβαίωση εισοδήματος από εργασία (που ούτως ή άλλως ζητείται και τώρα). 
Οι άνθρωποι αυτοί έχουν κάθε δικαίωμα εφόσον εργάζονται να παραμείνουν στη χώρα στην οποία προσφέρουν αναντικατάστατες υπηρεσίες. 
Είναι τρελό και ρατσιστικό να ζητάμε ως προαπαιτούμενο για την συνέχιση παραμονής και εργασίας, αριθμούς ενσήμων από τους νόμιμους μετανάστες και τις οικογένειές τους, που -εν μέσω κρίσης- οι ντόπιοι εργαζόμενοι πχ στην οικοδομή, στην παροχή υπηρεσιών ή στις γεωργικές εργασίες δεν βλέπουν ούτε στον ύπνο τους.
Μετά την άστοχη ενέργεια των "αλληλέγγυων" με την κατάληψη της Νομικής το θέμα δεν πρέπει να αφεθεί στις καλένδες αλλά να ανακτηθεί κινηματικά από τις προοδευτικές αντιρατσιστικές δυνάμεις με συνένωση αιτημάτων και διεκδίκηση στόχων άμεσης εφαρμογής στην σωστή κατεύθυνση. Ας μην μείνει το ζήτημα που άνοιξε -όπως κι αν άνοιξε- στα χέρια των ακροδεξιών ή στην ίδια διαχείριση των ανεύθυνων των "δικτύων". 


19 σχόλια:

  1. Συμφωνώ απολύτως. Λύσεις υπάρχουν χωρίς να επιβαρύνουν κανέναν στην ουσία. Το ζήτημα είναι αν θέλουμε να ακολουθήσουμε τέτοια πολιτική κι όχι μία νεοφιλελεύθερη.

    Η πλάκα πάντως είναι ότι η συζήτηση για το άσυλο δείχνει το δρόμο των μεταναστών. Γιατί τελικά ο διάλογος για την κατάργηση του ασύλου δείχνει το δρόμο για την κατάλυση κι άλλων ελευθεριών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αριστερά κάνει καλά που αναδεικνύει το θέμα. Έχει αργήσει. Το πρώτο είναι τα δικαιώματα των ανθρώπων. Ο τρόπος όμως που βρήκαν οι συμπαραστάτες είχε σκοπό να αναδείξει τη σύγκρουση και όχι το θέμα. Εκεί είναι όλη δική μου αντίθεση. Πριν μιλήσουν καν οι μετανάστες, είχε βγει ο Τσίπρας και ακιζότανε, κομπορημονούσε, αδημονούσε να συγκρουστεί με τον Καρατζαφέρη να αναδειχθεί η αριστεροσύνη του. Όταν κατάλαβε ότι το πράγμα χόντρυνε και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας αντέδρασαν, το γύρισε και έψαχνε λύση. Ξεκίνησε για μπουρλότο αλλά μετάνοιωσε και τόριξε στην κλάψα. Σύμφωνα με τη λογική του είναι κότα λυράτη. Ας οδηγούσε στη σύγκρουση και ας έπαιρνε την ευθύνη, ας τόκανε 2008. Αλλά το ξανασκέφτηκε και μαζεύτηκε.
    Θα μου πεις και σένα τι σε νοιάζει; Αλλού είναι το θέμα. Έλα ντε. Αρρώστια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για το άσυλο/
    Δείμε το άσυλο προστατεύει το πανεπιστήμιο από την κρατική καταστολή. Να συνεχίσει να το προστατεύει.
    Το άσυλο επιτρέπει στο κάθε ανώμαλο να καταστρέφει ατιμωριτί το πανεπιστήμιο. Να πάψει αυτό με κάποιο τρόπο. Γίνεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ...και σήμερα - ναι ο πρόεδρος του Συν - επαινεί το ΚΚΕ και τους Οικολόγους για τη στάση τους... Αυτή η... σχιζοφρενική άσκηση πολιτικής με αναγκάζει να το σχολιάσω. Κόλλησα ξανά την αρρώστια, φίλε leo...

    Τα τρία ζητήματα που θέτει το κείμενο του φίλου Γιώργου, μπορούν να αποτελέσουν τον κορμό ενός ενωτικού κινήματος υπεράσπισης και λύσης των προβλημάτων των μεταναστών. Ας πάρουμε ανάλογες πρωτοβουλίες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτοί Δείμο, leo και Αντώνη τσαλαβουτούν στο κίνημα - είναι "επαγγελματίες" αλλά ανεύθυνοι.
    Η λογική είναι "και έτσι και γιουβέτσι"ή "όλα τα μαχαιρώνω": γιατί διασπάστηκε άλλωστε ο ΣΥΝ; Κυρίως λόγω της επικράτησης της ανευθυνότητας και της αμετροέπειας αντί της πολιτικής.

    Όσοι φύγαμε τον Ιούνη φύγαμε πρώτα απ' όλα για να περισώσουμε την αξιοπρέπειά μας - τώρα που τα ξαναβλέπουμε απ ΄έξω θυμόμαστε το "τραύμα" το οποίο χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση μέσα μας για να θεραπευτούμε οριστικά - αν γίνεται κάτι τέτοιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τώρα για το δράμα των μεταναστών κατάλληλοι να ασχοληθούν είναι μόνο εκείνοι που νοιάζονται πραγματικά - όπου κι αν ανήκουν. Δεν είναι αποκλειστικότητα κανενός ούτε πεδίο πολιτικών κερδών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φίλοι μου τα κάναμε όλοι σκατά.
    Οχι μόνο και όχι κυρίως οι "ακτιβιστές" αλληλέγγυοι.
    Κατά την γνώμη μου, η επιλογή τους ήταν πολύ σωστή.
    Θέλανε να βρούνε έναν τρόπο να κάνουν το πρόβλημα των μεταναστών , κεντρικό πρόβλημα και δεν υπήρχε άλλος τρόπος, από το μείγμα απελπισίας και κατάχρησης δικαιώματος, που συμβόλιζαν η απεργία πείνας και η εκμετάλλευση του ασύλου.
    Το άσυλο είναι η πρώτη φορά εδώ και 30 χρόνια που χρησιμοποιήθηκε σωστά.
    Ακόμη και να δεν υπήρχε το άσυλο, πάλι σε έναν τέτοιο χώρο, κατανόησης, όπως είναι το Πανεπιστήμιο, θα προσέτρεχαν για προστασία αυτοί οι απελπισμένοι συνάνθρωποί μας, που είναι ή μάλλον πρέπει να είναι οι μετανάστες.
    Προσωπικά θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός, ότι στην χώρα μου, αντιμετωπίζονται άνθρωποι με τόσο απάνθρωπο τρόπο.
    Από κεί και πέρα, λάθος κάναμε εμείς.
    Δεν είπαμε τίποτε ουσιαστικό. Δεν καθοδηγήσαμε την "λογική αντιμετώπιση" του προβλήματος. Δεν μου άρεσε ούτε η στάση Καμίνη.
    Προσωπικά με θίγει και με θλίβει, η σκέψη, ότι αυτοί οι απελπισμένοι, με την "κατάληψη της Νομικής" δηλώνουν , ότι, δεν έχουν ούτε το δικαίωμα της "απεργίας πείνας", αφού κινδυνεύουν να συλληφθούν και να απελαθούν.
    Το χάλι της χώρας, σε όλο το μεγαλείο.
    Αφού δεν είναι αυτονόητο ούτε αυτό το έσχατο δικαίωμα της απεργίας πείνας των απελπισμένων, για μένα σημαίνει ότι η χώρα είναι υπανάπτυκτη και χρειάζεται την ύπαρξη "ασύλων", ως νησίδων ανθρωπιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Την μεταχείριση των μεταναστών σε αυτήν την χώρα την έχουμε όλοι μας.
    Η δουλειά μου με έχει φέρει σε επαφή με τους πρώτους μετανάστες πριν 20 χρόνια περίπου.
    Με κάποιους από αυτούς συνεργάζομαι και ζω μαζί τους καθημερινά.
    Στην αρχή που δεν ήξεραν την γλώσσα και ήτανε φοβισμένοι νόμιζαν πως όλος ο μηχανισμός κινηγούσε αυτούς.
    Μετά από χρόνια που έζησαν και έμαθαν την Ελληνική πραγματικότητα διαπίστωσαν πως ο μηχανισμός κυνηγάει και εκβιάζει τους πάντες αδιακρίτως.
    Με την βοήθειά μας είδαν και αυτοί πως στην Ελλάδα ατελείωτες συμορίες την πέφτουν σε όλους και με αδιαφορία καταστρέφουν όποιον δεν δώσει το μπαξίσι στον εκβιαστή.
    Αρματωλοί με νομοθεσίες αντιφατικές και παράλογες και κλεφταράδες σε όλες τις αποχρώσεις.
    Άτομα υπεράνω πάσης υποψίας να στήνουν δόκανα με δόλωμα την ατελείωτη γραγειοκρατία και την νομοποιητική στρογγυλή σφραγίδα του Ελληνικού δημοσίου.
    Θα μπορούσα να γράψω πολύτομη εγκυκλοπαίδια για τις συμμορίες.
    Εκτός λοιπόν από τους μετανάστες τους ξενόφερτους αισθάνομαι και εγώ μετανάστης ιθαγενείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κωστή, νομίζω ότι αυτό που αναδεικνύεται προκλητικά για όλους εμάς με αυτήν την αφορμή είναι η έλλειψη αυτονομίας των κινημάτων - αυτήν την φορά των μεταναστών. Οι αλληλέγγυοι δεν είναι αθώοι - τους καθοδηγούν με την γνωστή αριστερή έννοια. Έτσι όμως η φωνή τους έχει παράσιτα και εμπλέκεται στην κρίση της αριστεράς που δεν μπορεί να συνεννοηθεί στα στοιχειώδη - δεν έχει καν έναν βασικό κώδικα επικοινωνίας μεταξύ της ώστε να μην εμπλέκει στην κρίση της τα κινήματα. Κακώς έκανε ο Καμίνης, καλά έκανε ο Τσίπρας έστω και καθυστερημένα αλλά... όλα αυτά μπαίνουν στην ζυγαριά της αντιπαράθεσης -ευκαιρίας δοθείσης- και καλείται το κίνημα των μεταναστών να λύσει τα εσωτερικά προβλήματα του Συριζα!
    Στην χώρα μας πρέπει να φυλάς τον κώλο σου από τους "συμπαραστάτες" και να διαφυλάσσεις την αυτονομία σου σαν κόρη οφθαλμού - έστω κι αν υπάρχουν οι καλύτερες προθέσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Δεν έχεις άδικο και δεν νομίζω ότι διαφωνεί κανείς μας.
    Οταν μιλάμε για διαφθορά, διαπλοκή, κλεπτοκρατία, κλπ, αυτό περιγράφουμε.
    Αλλά είναι ασφαλώς άλλο πράγμα αυτό και άλλο αυτό που ζούνε οι μετανάστες.
    Εμείς βολευόμαστε μέσα σ'αυτό το κλίμα. Εκμεταλλευόμαστε την δουλειά τους, χτίζουμε αυθαίρετα, κλέβουμε τους φόρους, βολεύουμε τον κανακάρη μας.
    Ή έστω ελπίζουμε ότι θα κάνουμε χρήση , αν το θελήσουμε κάποια στιγμή. Δεν ισχύει αυτό για τους μετανάστες.
    Εμείς δεν είμαστε "εγκλωβισμένοι" για παράδειγμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κι εγώ ανώνυμε ζω μαζί τους καθημερινά κάνα δυο δεκαετίες κι έχεις δίκιο. Το αίτημα για κατάργηση συγκεκριμένου αριθμού ενσήμων φίλοι μετανάστες μου το υπέδειξαν λέγοντάς μου ότι πουθενά στην Ευρώπη δεν το ζητάνε αυτό αλλά μόνο μια βεβαίωση ότι δουλεύεις ή ένα εκκαθαριστικό ότι υπάρχει εισόδημα από εργασία. Τα άλλα είναι ελληνική πατέντα για να υπάρχουν ατελείωτα εμπόδια και βάσανα στην καθημερινότητά τους. Και να δικαιολογείται μια απέραντη βασανιστική γραφειοκρατία, ατέλειωτη αναμονή, μίζες, δικηγόροι κλπ κλπ
    Αυτό είναι ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ. Να φέρεσαι έτσι σε καθόλα νόμιμους μετανάστες που φορολογούνται και πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές.
    Πληρώνουν κι αυτοί το πελατειακό κράτος και την υποκρισία ενός μεσαιωνικού συστήματος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συγνώμη Γιώργο δεν είχα δεί το σχόλιό σου και απάντησα στον πάρα πάνω ανώνυμο.
    Οσον αφορά το σχόλιό σου, ξέρεις ότι δεν διαφωνώ με τις εκτιμήσεις σου και τις αξιολογήσεις σου, αλλά κακά τα ψέματα, δεν δικαιούμαστε να κρίνουμε.
    Τα κάναμε σκατά.
    Βλέπω στο FB, ακόμη και πλάκα να κάνουν κάποιοι "δικοί μας" στην προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
    Δεν ξέρω εσύ, αλλά εγώ δεν εκφράζομαι τελευταία, από απόψεις και επιλογές.
    Κάποιοι δεν καταλαβαίνουν από πολιτική, δεν εκτιμούν ότι διαχειρίζονται την "αξιοπρέπεια" όλων μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Συμφωνώ Κωστή, αλλά έτσι είναι όταν κάνεις πολιτική hand made που στηρίζεται, όχι σε συλλογικές επεξεργασίες αλλά σε ατομικές πρωτοβουλίες άλλοτε πετυχημένες άλλοτε αποτυχημένες - η ανανεωτική αριστερά δεν έχει βρει ακόμη τον δρόμο της, έναν τρόπο να παράγει συλλογικά και να ασκεί πολιτική στοχευμένα. Δεν ξέρω κι αν μπορεί γιατί το μικρόβιο του ΚΚΕ μας τρώει ακόμα μέσα μας - δεν είναι τυχαίο ότι συνεχώς αναπαράγουμε είδωλά του light ή χωρίς πολλά λιπαρά, αλλά είδωλά του. όταν ήμουν πιτσιρικάς δεν καταλάβαινα τι εννοούσε ο Λεωνίδας Χρηστάκης (Ιδεοδρόμιο) με το "μικρόβιο του μαρξισμού λενινισμού", αλλά τώρα καταλαβαίνω: είναι η κακώς εννοούμενη ιδεολογικοποίηση κάθε πτυχής της ζωής μας με επίδικο την ένταξη σε κάποια ομάδα όπου παραχωρείς την αυτονομία σου έναντι της "προστασίας" που σου παρέχει. Μετά ακολουθούν τα αναχώματα, οι εσωκομματικές μάχες για το ψωμάκι του κόμματος, οι κάθετες βίαιες ρήξεις μεταξύ αριστερών για την καρέκλα, η αριστεροσύνη των ηρώων και ο μικροαστισμός των προθύμων, όλες αυτές οι αηδίες που προέρχονται από την ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ. Αυτή θα μας ξεκάνει πριν μάθουμε να κουβεντιάζουμε "ήσυχα κι απλά".
    Δεν αντέχω άλλο το ενδοαριστερό μίσος και το "ο δικός μας" κι ο "δικός τους" αντί του διαλόγου. Η αριστερά είναι βαριά άρρωστη και δεν βλέπω κάτι συγκλονιστικό ούτε από την πλευρά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Το θέμα των μεταναστών είναι σύνθετο.
    1. Προνομιακοί μετανάστες.
    Αυτοί που έρχονται επί πολλά χρόνια για να τιμήσουν την δόξα του Πειραιά, της Λεωφόρου, του ΠΑΟΚ, του ΑΡΗ και τόσων άλλων ομάδων στο μπάσκετ ή στο ποδόσφαιρο.
    Αυτούς τους περιμένουν στο αεροδρόμιο, έχουν τις αυτοκινητάρες τους και τις σπιταρόνες τους.
    2. Βαλκάνιοι και λοιποί Ευρωπαίοι οικονομικοί μετανάστες.
    Αυτοί ήρθαν σταδιακά με μικρές διαφορές στην κουλτούρα, δουλεύουν και αφομοιώνονται.
    Πολλοί από αυτούς μπόλιασαν με θετικά στοιχεία τον τρόπο ζωής μας όπως οι Πολωνοί, Γεωργιανοί κα.
    3 Κύμα από χώρες τύπου Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Αφρικανικές χώρες.
    Εδώ τα πράγματα μπαίνουν σε άλλη διάσταση. Το πρόβλημα με τους τεράστιους αριθμούς άρχισε να πιέζει. Και όλοι ξέρουμε πως δεν είναι καθόλου εύκολο να διαχειριστεί κανείς ομάδες που δεν μπορούν εύκολο να προσαρμοστούν και θα επιβιώνουν σε λογικές γκέτο.
    Ανάλογη εμπειρία δυσκολίας αφομοίωσεις έχουμε με τους αθίγγανους και τις ειδικές δυσκολίες τους.
    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Απλά Δείμο ισχυρίζομαι ότι η ανανεωτική αριστερά δεν κάνει την δουλειά της - δεν εκπληρώνει την αναθεωρητική της αποστολή (για την οποία άλλωστε λοιδορήθηκε από τους κάθε λογής ορθόδοξους δεκαετίες τώρα). Παίζει εκ του ασφαλούς για την κοινοβουλευτική της εκπροσώπηση.
    Κατανοώ την αναγκαιότητα αλλά μου θυμίζει την νοοτροπία αναβολής συλλογικών διαδικασιών και επειγουσών αναθεωρήσεων που έχει η προερχόμενη από το ΚΚΕ αριστερά, από τον φόβο της ανεξέλεγκτης βάσης από την μια πλευρά και του πιθανού πολιτικού κόστους από την άλλη. Ενώ η ΔΑ πχ έχει κάνει κάποια βήματα προς την αντίθετη κατεύθυνση παραμένει ακόμα μετέωρη στις επιλογές της: και γι αυτό παρουσιάζονται αντιφατικές οι παρεμβάσεις της.
    Όμως δεν μπορείς να κρατάς δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη - το ένα θα σου πέσει και συνήθως και τα δύο: πρέπει τάχιστα η ηγετική ομάδα να αποφασίσει που το πάει το πράγμα: προς μια γενική αναθεώρηση/ανανέωση πολιτικού λόγου και δράσεων με αυτονομία από συντεχνιακά συμφέροντα και πελατειακές σχέσεις ή προς την αντικατάσταση του Συνασπισμού με έναν άλλο "καλύτερο";
    Ο καλός Συν δεν συνιστά υπέρβαση αλλά πραγματοποίηση του ονείρου της ανανεωτικής πτέρυγας - πράγμα όμως που δεν συνάδει με το φαντασιακό όλων των δυνάμεων που συμμετέχουν στο εγχείρημα. Πολλούς από αυτούς/ές τους συγκινεί η πλήρης ανανέωση της κοινωνίας μας με τολμηρές αναθεωρήσεις και μεταρρυθμιστικές δράσεις - εάν βάλεις το 3% μπροστά από το άλογο μάλλον θα χάσεις την ευκαιρία για να μην "ρισκάρεις".
    Αυτά σκέφτομαι και πιστεύω ότι αυτά εξηγούν την αδυναμία "λογικής παρέμβασης" εντέλει που λέει ο Κωστής παραπάνω αλλά και την στάση Καμίνη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλημέρα Γιώργο και φίλοι.
    Πολύ καλό το κείμενο σε αυτές τις κατευθύνσεις που περιγράφεις θα μπορούσε να κινηθεί η Δα. Παίρνοντας σχετικές πρωτοβουλίες και αναπτύσσοντας τις προτάσεις στην κοινωνία. Ωστόσο πρέπει να συνεκτιμηθεί πως αυτοί που διαχειρίστηκαν το πρόβλημα των μεταναστών δεν τους ενδιέφερε η λύση του αλλά η τροφοδότηση της έντασης στην λογική της καταστροφής της κοινωνίας. Για αυτό κινήθηκαν με σκοπό να προκαλέσουν χωρίς κοινωνικές συμμαχίες και χωρίς ρεαλιστικές προτάσεις. Η πράξη της απεργίας πείνας έχει πρώτιστα χαρακτήρα αγώνα και συμβολισμού στέλνοντας ένα μήνυμα στην κοινωνία. Δεν έχει χαρακτήρα hapening να καταλαμβάνεις ένα χώρο με έναν τεράστιο αριθμό ανθρώπων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @ Κωστής
    28-01 8.59
    Θα συμφωνήσω μαζί σου για "πρώτη" φορά!
    Ακριβώς αυτό ανέδειξε όλες τις παθογένειες της σημερινής ελληνικής κοινωνίας,(και όχι μόνο)απλά θα περίμενε κανείς απο ένα λαό διαχρονικά "δοκιμαζόμενο" απο τα ζητήματα τέτοιας μορφής να μη συμπεριφέρεται όπως οι Ισραηλινοί προς τους Παλαιστινίους.(τηρουμένων πάντα των αναλογιών γιατί το μόνο που απουσιάζει είναι προς το παρόν η κρατική βία)
    Το άισχος και η υποκρισία σε όλο του το μεγαλείο!Θήχτηκαν οι νεοέλληνες γιατί κάποιοι τόλμησαν να κάνουν χρήση του 'πανεπιστημιακού ασύλου",οι "βάρβαροι" οι χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα οι "λαθραίοι"...
    Εχοντας "ζησει" με 'αλλους" όρους το συναίσθημα "ξένος" σε μια "ξένη" χωρα στα τέλη της 10ετιας του 70 ως φοιτητής ,μπορώ να προσεγγίσω λίγο,την απόγνωση αυτών των συνανθρώπων μας.
    Μνήμες απο τη "μαύρη"εργασία, γιατί το συνάλλαγμα δεν "εφτανε",κυνηγητά αλλά με έναν αλλο "φόβο" το φόβο της απέλασης και της διακοπής των "σπουδών" και οχι της επιβίωσης που έχουν όλοι αυτοί οι Ανθρωποι.
    Μια λέξη ντροπή σε όλους και ολες μας που περιορίζουμε στα "μέτρα" μας την ένοια της κοινωνικής αλληλεγγύης.
    Αλλά μήπως το "χαμένο" μας πρόσωπο αφορά μόνο αυτά τα ζητήματα,δυστυχώς όχι..
    Καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU