Γουστάρουμε σχέδια Μάρσαλ, αλλά φρικάρουμε με την task force του Ράιχενμπαχ. Θέλουμε αναπτυξιακά πακέτα, αλλά αδυνατούμε να απορροφήσουμε επαρκώς το ΕΣΠΑ. Ονειρευόμαστε ευρωομόλογο, αλλά σιχαινόμαστε τη δημοσιονομική πειθαρχία. Κατηγορούμε την Ε.Ε. ότι αδιαφορεί και δεν ενοποιείται περαιτέρω, αλλά απορρίπτουμε μετά βδελυγμίας "μπάστακες" και επιτροπείες. Μιλάμε διαρκώς για τοκογλύφους, ακόμα κι αν τώρα δανειζόμαστε με κάτω από 3%. Επιθυμούμε το ευρώ, αλλά σκεφτόμαστε με δραχμές. Η αντίφαση αυτή κάποια στιγμή ίσως αποδειχτεί μοιραία. (To Feleki, στο fb)

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Όλα τα κόμματα να κάνουν τώρα τις προτάσεις τους για ισοδύναμα μέτρα


...περιμένοντας την ευθύνη να εμφανιστεί...

"Κανείς δεν μας υποχρεώνει για τη φύση και την ποιότητα των μέτρων. Η ιστορία «το λέει η Τρόικα», αφορά υπαλλήλους, προσωπικά δεν με αφορά. Οι όροι αυτοί εάν κάποιοι έχουν να προτείνουν ισοδύναμα, μπορούν να αλλάξουν τώρα και αυτό αφορά το σύνολο των Κομμάτων. Όλα τα κόμματα που πιστεύουν στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό να κάνουν τις προτάσεις τους. Να βοηθήσουν αυτή την κοινή προσπάθεια που είναι η συνεργασία με τους δανειστές μας, υπεύθυνα. Αν δεχόμαστε την ανάγκη των 139 δισ. και το θεωρούμε ότι δεν γίνεται χωρίς αυτά, είναι η στιγμή όλα τα Κόμματα όχι μόνο αυτά που είναι στην Κυβέρνηση αλλά και τα Κόμματα που έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό δηλαδή και η Δημοκρατική Αριστερά και η Δημοκρατική Συμμαχία, να κάνουν τώρα, πριν υπογράψουμε, τις προτάσεις τους." 
[Άννα Διαμαντοπούλου -μεταξύ άλλων- στην εκδήλωση των "18" στην παλιά Βουλή]

Πράγματι, υπάρχει μια ελληναράδικη προσέγγιση στο θέμα του δανείου/μνημονίου από όλο σχεδόν το πολιτικό φάσμα - αλλά και τις προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις: "Θέλουμε τα λεφτά - Δεν θέλουμε την σύμβαση - Τα λεφτά τα δικαιούμαστε"...

Το ανωτέρω τρίπτυχο έχει μπλοκάρει κάθε θετική δομική αλλαγή που περιεχόταν στα μέχρι τώρα μνημόνια και έχει αφήσει να εφαρμοστούν μόνο τα εισπρακτικά μέτρα έκτακτης ανάγκης πριν την είσπραξη της κάθε δόσης - οριζόντια πάντα επί δικαίων και αδίκων χωρίς καμία διάκριση. Και το γεγονός αυτό αποτελεί μεγάλη επιτυχία του πελατειακού πολιτικού συστήματος. 
Έχει αφήσει αλώβητες τις δομές του, διαλυμένο τον κρατικό μηχανισμό και απείραχτους τους insiders (και ωφελημένους) του συστήματος. Έχει κατακρημνίσει τα έσοδα, εξαντλήσει τις αντοχές και τα "έτοιμα" κάθε νοικοκυριού και έχει ρίξει την αγορά και την παραγωγή στην υφεσιακή άβυσσο. 
Όσες επιχειρήσεις υπάρχουν ακόμα, υπάρχουν είτε επειδή μετανάστευσαν στο εξωτερικό είτε γιατί ζουν από τις εξαγωγές τους - κι όσοι στον ιδιωτικό τομέα έχουν ακόμη δουλειά είναι για αντίστοιχους λόγους. Το σύστημα των ελίτ, οι ωφελημένοι της μεταπολίτευσης, οι συντεχνίες και όσοι πλούτισαν ενώ ήταν υπάλληλοι του κράτους  ή κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες  μετρούν ελάχιστες απώλειες - απλά "έπεσαν" οι δουλειές...

Μέσα στη χρεοκοπημένη μας χώρα, όσοι προσπαθούμε να αποφύγουμε την τελική πτώση -με την έξοδο και από το ευρώ και την απώλεια της κοινοτικής αλληλεγγύης στο δύσκολο δρόμο της εξόδου από την κρίση- ακούμε με απογοήτευση τους πολιτικούς της προοδευτικής "παράταξης" να μην αναλαμβάνουν καμία ευθύνη και να μην διατυπώνουν προτάσεις ισοδύναμων μέτρων με αυτά της τρόικας ή και εναλλακτικής δανειακής σύμβασης ακόμα. Ο αντιμνημονιακός τους αγώνας είναι ένα παραλήρημα λαϊκισμού, πελατειασμού, ανικανότητας και ανευθυνότητας. 
Από την αρχή έπαιξαν αυτό το παιχνίδι: χάρηκαν με την φθορά του αντιπάλου, αδιαφόρησαν για την καταστροφή της οικονομίας και την ανεργία στον ιδιωτικό τομέα, 'εκλείσαν το μάτι στα ισχυρά λόμπι που επηρεάζουν μεγάλους αριθμούς ψήφων. 
Είναι όλοι τους συνυπεύθυνοι με την στην πράξη ...αντιμνημονιακή κυβέρνηση των συντεχνιών της "αλλαγής". Και ειδικά όσοι διατυμπανίζουν ως μότο τους και διακριτικό τους χαρακτηριστικό την ..."ευθύνη".

Σήμερα, όσοι διαθέτουν έστω και λίγο την κοινή λογική, αρχίζουν να διατυπώνουν απόψεις σαν και της εισαγωγής μας. Δεν γνωρίζω ποιοι και πόσοι τις εννοούν κιόλας. Αλλά αρκετά με την αντιμνημονιακή τρομοκρατία.
Το μνημόνιο δεν ήταν ούτε κατάρα ούτε ευλογία. Ήταν μια απόπειρα με συνεχή δάνεια να μπορέσουμε να βγούμε από την τρύπα που μας έριξε το ελληνικό πελατειακό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Μια απόπειρα, συχνά χωρίς γνώση αλλά και συνεργασία των ενδιαφερομένων. Με επιβολή αποτυχημένων υφεσιακών μοντέλων αλλά και πολλά χρήσιμα μέτρα δομικών αλλαγών για λειτουργία σε άλλη βάση του αποτυχημένου μας συστήματος. 
Όμως δεν πρέπει να αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι το μνημόνιο Δεν-Εφαρμόστηκε! Εφαρμόστηκε μια παραφθορά του με μέτρα που επέλεξαν οι δανειστές ελλείψει αντιπροτάσεων ενώ μάθαιναν την ελληνική πραγματικότητα. Μέτρα που ελλείψει ακόμη και υποδομών μηχανογράφησης για να βρεθούν πχ οι γκρίζες περιουσίες ή πόσους και ποιους μισθοδοτεί το Δημόσιο, έπεφταν οριζόντια επί των δυστυχισμένων κεφαλών όσων διαθέτουν ΑΦΜ... Ενώ ακόμη διατηρούνται οι υψηλές αμυντικές δαπάνες, το αφορολόγητο της εκκλησιαστικής περιουσίας, τα προνόμια των συντεχνιών, οι χωρίς αντικείμενο -πέραν των διορισμών- εκατοντάδες οργανισμοί του Δημοσίου, οι υψηλές και πρόωρες συντάξεις των τροφοδοτών ψηφοφόρων του καθεστώτος.
Τέρμα λοιπόν η υποκρισία: 
"Αν δεχόμαστε την ανάγκη των 139 δισ. και το θεωρούμε ότι δεν γίνεται χωρίς αυτά, είναι η στιγμή όλα τα Κόμματα όχι μόνο αυτά που είναι στην Κυβέρνηση αλλά και τα Κόμματα που έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό δηλαδή και η Δημοκρατική Αριστερά και η Δημοκρατική Συμμαχία ( και οι Οικολόγοι Πράσινοι θα προσθέταμε - ΑΣ ), να κάνουν τώρα, πριν υπογράψουμε, τις προτάσεις τους."

Έτσι ακριβώς. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.




Δείτε σχετικά: Η εκδήλωση διαλόγου της κίνησης των "18" στην παλιά Βουλή (22/1/12) σε βίντεο:
Blod | Αλιβιζάτος Νίκος , Διαμαντοπούλου Άννα , Μπουτάρης Γιάννης , Τσούκαλης Λουκάς , Χατζηδάκης Κωστής | Για την Ελλάδα, τώρα!


1 σχόλια:

Α.Ν. είπε...

Εξαιρετική ανάρτηση!!

προβολές στο 7ήμερο

Η άγνοια του περιεχομένου του Μνημονίου πρέπει να θεωρείται ολική λόγω της προπαγανδιστικής συσκοτιστικής συμβολής των ΜΜΕ και της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος να το υποστηρίξει ρητά αφού αυτό υποσκάπτει τα συμφέροντα των πελατών του. Έπειτα, η άγνοια συνδυάζεται με την επίσης παντελή έλλειψη ορθολογικής σκέψης και ψυχραιμίας. Το μείγμα γίνεται εκρηκτικό με την εμπρηστική συμβολή των συντεχνιών που υπερασπίζονται τα προνόμιά τους και των τυχοδιωκτικών κομμάτων της Αριστεράς και της ακροδεξιάς που ψαρεύουν ψήφους στα θολά νερά του αντιμνημονιασμού. Τέλος, πολλοί από τους θιασώτες αυτής της ρητορικής μίσους έχουν οδηγηθεί και οι ίδιοι στα όρια της ψυχικής τους ισορροπίας. Πολλοί και πολλές ζουν με επαρκή γι’ αυτούς πειστικότητα μια αναβίωση του Εμφυλίου Πολέμου ή της Εθνικής Αντίστασης.(Ραντεβού στο Γουδή, arguments.gr)
Εάν ήμαστε μια σοβαρή χώρα, με σοβαρούς πολιτικούς και ώριμους πολίτες, τώρα θα είχαμε ένα δικό μας μνημόνιο ( όχι μόνο τώρα: από τον Οκτώβριο του 2009 τουλάχιστον): μια εθνική πολιτική και κοινωνική συμφωνία για τη μείωση των ελλειμμάτων, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, την εξυγίανση της επιχειρηματικότητας κ.ο.κ.
Δεν μας εμπόδισε η τρόικα να φτιάξουμε ένα δικό μας μνημόνιο, ούτε οι δανειστές.
Σίγουρα θα ήταν καλύτερα να είναι οι διεθνείς συνθήκες διαφορετικές: περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερη αλληλεγγύη κτλ. Όμως δεν είναι: οι συνθήκες είναι αυτές που είναι. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς μέσα σε αυτές τις συνθήκες - αυτή είναι η συζήτηση που επείγει. Όμως, αυτή τη συζήτηση δεν θέλει να την ανοίξει στα σοβαρά κανείς.
(Μάνος Ματσαγγάνης στο fb)

Φορολογεί την Εκκλησία η Ιταλία

Στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας της Καθολικής Εκκλησίας σκοπεύει να προβεί η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι. Το Βατικανό, βάσει συμφωνιών με το ιταλικό κράτος, δεν καταβάλλει τον προβλεπόμενο φόρο ακινήτων, έστω και αν τα κτίρια ιδιοκτησίας του βρίσκονται στην ιταλική επικράτεια. Η μέχρι πρότινος φορολογική ασυλία της εκκλησιαστικής περιουσίας από τα ακίνητα, φτάνει στο τέλος της λόγω της υφιστάμενης οικονομικής κατάστασης της χώρας και της κατακραυγής της ιταλικής κοινής γνώμης.

( http://www.koutipandoras.gr/?p=15807)

"Φορολογεί" τις συντάξεις, και χωρίς διαφοροποίηση, η Ελλάδα... όχι την Εκκλησία

Την ώρα όπου η ιταλική κυβέρνηση προβαίνει στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας του Βατικανού, οι κυβερνητικοί μας εταίροι όχι μόνο δεν σκέπτονται κάτι ανάλογο, αλλά προκρίνουν τη συνέχιση της μισθοδοσίας των κληρικών από τον προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους, αντί για την Εκκλησία όπου ανήκουν.
Με πρώτη προτεραιότητα τα πελατειακά συμφέροντα, τα κόμματα της κυβέρνησης απαντούν στις επιταγές για δημοσιονομική εξυγίανση με περαιτέρω μείωση των συντάξεων. (Οικολόγοι Πράσινοι)

άρες μάρες "αριστερές" κουκουνάρες...

Σήμερα το πρωί στον ΣΚΑΙ ζήτησα από τον εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Αριστεράς να πει τι συγκεκριμένα προτείνει η Δημοκρατική Αριστερά για την έξοδο από την κρίση. Μου απάντησε ότι πρέπει να ρίξουμε 30 δις στην αγορά για να τονωθεί η οικονομία. Εγώ προτείνω να ρίξουμε 100 δις αλλά ας μας πει κάποιος πως θα τα βρούμε. Στην ίδια συζήτηση ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ εισηγήθηκε ότι έπρεπε να έχουμε κάνει στάση πληρωμών τον Οκτώβριο του 2009 και να ζούμε με τα χρήματα που εισπράττουμε. Μόνο που τον Οκτώβριο του 2009 το έλλειμμα ήταν 36 δις εκ των οποίων μόνο τα 12 ήταν τόκοι και τα υπόλοιπα 24 ήταν πρωτογενές έλλειμμα. Τα 24 δις από πού θα τα βρίσκαμε; Εκτός κι αν εννοούσε να απολύσουμε τους 900.000 δημοσίους υπαλλήλους των οποίων οι μισθοί για το 2009 στοίχησαν στο κράτος 22 δις.

λεφτά υπάρχουν...και τρόποι υπάρχουν...

Nα παγώσουν οι ελληνικές καταθέσεις του εξωτερικού, να ελεγχθούν από μία ομάδα υπαλλήλων της ΕΕ, οι οποίοι εν ανάγκη θα εισπράξουν τους φόρους: «Αυτό θα κινητοποιούσε τις ελληνικές ΔΟΥ» ("τι είδε στην Ελλάδα ο γερμανός εφοριακός")
Στο χέρι μας είναι, αλλά, λίγοι θέλουν πραγματικά να σωθεί η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη. Ο λαός χαμένος στο λαϊκισμό και τον αριστερισμό νομίζει ότι όλα γίνονται για να οικονομήσουν οι Γερμανοί και οι τραπεζίτες. Τα κανάλια της δραχμής τον ψήνουν καθημερινά. Ο δικομματισμός σέρνεται σε συμφωνία με τους δανειστές χωρίς να πιστεύει σε τίποτα από αυτά που υπογράφει και χωρίς να πιστεύει ότι υπάρχει ελληνική κυβέρνηση που μπορεί να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να υλοποιήσει τις μισές έστω από τις συμφωνίες. Η Αριστερά διατηρεί σε όλους τους τόνους την παλιά ρητορική περί μονοπωλίων, ιμπεριαλιστών, γερμανοτσολιάδων κλπ. Μονάχα μια μειοψηφία από τους χώρους της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Οικολόγων και του φιλελεύθερου κέντρου φαίνεται να πιστεύει ότι αξίζει τον κόπο να το παλέψουμε. Φτάνουν; (Leo)
Η δημιουργική κοινωνία είναι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα που σε καθημερινή βάση παράγουν τα υλικά αγαθά αυτού του τόπου, οι εξωστρεφείς αγρότες που παράγουν προϊόντα που εξάγονται σ’ όλο τον κόσμο, οι φιλότιμοι και εργατικοί δημόσιοι υπάλληλοι που δεν τους επέτρεπε ο κομματισμός και ο συντεχνιασμός να αναδειχθούν και να προσφέρουν, οι εξωστρεφείς μη κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, με δυο λόγια εκείνη η Ελλάδα που μέχρι σήμερα ασφυκτιούσε συνθλιβόμενη στις συμπληγάδες πέτρες του συντεχνιασμού και του κομματισμού, των πελατειακών σχέσεων και της αδιαφάνειας.(παρέμβαση Μόσιαλου, Ραγκούση κ.ά.)

Το ελληνικό κράτος δεν εφαρμόζει τους ίδιους του τους νόμους και αφαιρεί με γραφειοκρατικό προσωπείο την άδεια διαμονής των καθ' όλα νομίμων μεταναστών. Ζητείται το διπλό εισόδημα από εκείνο που αντιστοιχεί στον νόμο Κουτρουμάνη για επάρκεια 120 ενσήμων για ανανέωση της αδείας. Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και οι οικογένειές τους σε αγωνία.Η Αριστερά τι κάνει; Αδιαφορεί; Διαβάστε την ανακοίνωση των Οικολόγων Πράσινων (κλικ στην εικόνα)
Φόρτωση...

Μένουμε Ευρώπη: Άνοιξη στην ορεινή Κορινθία...

Μένουμε Ευρώπη: Άνοιξη στην ορεινή Κορινθία...