Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Ελλάδα, quo vadis; Συνέδριο στο Βερολίνο για την ελληνική κρίση, 23-24 Ιανουαρίου 2012 με συζήτηση Κώστα Σημίτη - Daniel Cohn Bendit

και συμμετοχή του Έλληνα πράσινου ευρωβουλευτή Νίκου Χρυσόγελου
Από το Πολιτικό Ινστιτούτο των Γερμανών Πρασίνων, Heinrich-Böll-Stiftung, Schumannstr. 8, 10117 Berlin

Η Ελλάδα σε κρίση - Προοπτικές στον ευρωπαϊκό δρόμο


Η κρίση στην οποία έχει σήμερα υπεισέλθει η Ελλάδα καθιστά ορατή την αναγκαιότητα μιας σειράς αλλαγών στο κράτος, την οικονομία και την κοινωνία. Στην προοπτική της ευρωπαϊκής ενοποίησης η χώρα ωθείται σε βαθύς εκσυγχρονιστικούς μετασχηματισμούς ώστε να ελέγξει την κρίση χρέους και να αποκαταστήσει την οικονομική ισχύ και τη διεθνή ανταγωνιστικότητά της.

Την ίδια στιγμή ωστόσο η πολιτική της αυστηρής λιτότητας και της δημοσιονομικής προσαρμογής οξύνει περαιτέρω την οικονομική κρίση και θέτει σε κίνδυνο την κοινωνική συνοχή. Τα μέτρα που λαμβάνονται συναντούν την αντίσταση πλατιών στρωμάτων της κοινωνίας και θεωρούνται –στη βάση αρκετά διαφορετικών αιτιάσεων και κινήτρων– κοινωνικά άδικα. Ετερόκλητες και ασυμβίβαστες μεταξύ τους κατευθύνσεις συνθέτουν έτσι τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας. Θα βρει η χώρα τη δύναμη να υπερβεί την πολύπλευρη κρίση κάτω από την πίεση της αγανάκτησης στους δρόμους, των προσδοκιών των εταίρων της στην Ευρώπη και των δανειστών της παγκοσμίως και να προχωρήσει σε μία αυτοδύναμη κοινωνική ανάκαμψη; Πώς μπορεί η Ευρώπη να στηρίξει αυτή την ανάκαμψη προς όφελος της ευρωπαϊκής ενοποίησης;

Η σημερινή οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα σηματοδοτεί και την πτώχευση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Η Ελλάδα δεν είναι μια φτωχή χώρα, η χώρα εχει πολλές δυνατότητες. Είναι όμως μια χώρα που κυβερνήθηκε πάρα πολύ άσχημα. Αυτό το παραδέχονται πλέον και πολιτικοί ηγέτες που κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια.

Στο συνέδριο θα συζητηθούν ερωτήματα σχετικά με τις πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές ευθύνες των καιρών, με τις κρίσιμες προκλήσεις για την ελληνική δημοκρατία και κοινωνία καθώς και με τις δυνατότητες που οι κίνδυνοι που απειλούν την περιφέρεια, θέτουν στο προσκήνιο για να προωθηθεί η ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Πρόγραμμα
Δευτέρα, 23.01.2012

17.00 Εγκαίνια της έκθεσης «Αλφάβητο» του Γιάννη Ψυχοπαίδη στη Heinrich Böll Stiftung
Ralf Fücks, Προεδρείο του Ιδρύματος Heinrich Böll
Prof. Stefanie Endlich, Ιστορικός τέχνης, Βερολίνο



18:00 Έναρξη και χαιρετισμοί
Ralf Fücks, Προεδρείο του Ιδρύματος Heinrich Böll
Prof. Dr. Peter-André Alt, Πρόεδρος του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου

18:30 Ελλάδα, quo vadis;

Κωνσταντίνος Σημίτης
, πρώην πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας
Daniel Cohn Bendit, Ευρωβουλευτής, Πρόεδρος της Ευρωομάδας των Πρασίνων
Διεύθυνση συζήτησης: Christiane Schlötzer, συντάκτης της Süddeutsche Zeitung

Τρίτη, 24.01.2012

11.00 Έναρξη των εργασιών, Μίλτος Πεχλιβάνος, καθηγητής Νεοελληνικών Σπουδών, Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου

Οι Θεσμοί σε κρίση

Οι πελατειακές σχέσεις, το κομματικό κράτος και η διαφθορά θεωρούνται αιτίες για την αναποτελεσματικότητα των θεσμών και συνάμα για την απώλεια της εμπιστοσύνης στη δημόσια διοίκηση και διακυβέρνηση. Στο εσωτερικό αλλά και διεθνώς αμφισβητείται η δυνατότητα των καθιερωμένων κομμάτων και των κοινωνικών δυνάμεων στην Ελλάδα να στηρίξουν χωρίς εξωτερική βοήθεια τους απαραίτητους μετασχηματισμούς και τον, εδώ και καιρό, αναγκαίο εκσυγχρονισμό των θεσμών. Θα καταφέρουν οι έλληνες πολίτες να αναπτύξουν μια πολιτική προσανατολισμένη στην κοινή ευημερία και την κοινωνική συνοχή, μια νέα πολιτική κουλτούρα υπευθυνότητας, διαφάνειας και δικαιοσύνης, όπως και να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στο κράτος; Θα καταφέρουν να εντάξουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης; Και τι θα συμβεί, εφόσον αυτά δεν καταστούν δυνατά;

Συζητούν:
Καλλιόπη Σπανού, Συνήγορος του Πολίτη, καθηγήτρια Δημόσιας Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, ομ. καθηγητής Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γιάννης Βούλγαρης, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα
Helmut Wiesenthal, ομ. καθηγητής Πολιτικών Επιστημών, Humboldt Universität Berlin
Διεύθυνση συζήτησης: Niels Kadritzke, δημοσιογράφος

14.30 Η οικονομία σε αδιέξοδο;

Δραστικές περικοπές, αυξήσεις φόρων, πτώση της ζήτησης, δυσκολίες δανειοδότησης και μείωση επενδύσεων επιταχύνουν την ύφεση της ελληνικής οικονομίας. Τα προγράμματα διάσωσης προβλέπουν πέρα από την περικοπή των κρατικών δαπανών και την αύξηση των εσόδων προπάντων την απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων, την ιδιωτικοποίηση δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και την εκποίηση δημόσιας περιουσίας ως προϋποθέσεις περαιτέρω διεθνούς στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Οι αντιστάσεις έναντι αυτών των μέτρων παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία. Είναι η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υποδομών η ορθή στρατηγική που μπορεί να αποδειχθεί άμεσα ή και μεσοπρόθεσμα επιτυχής; Ποιες δομικές μεταβολές είναι απαραίτητες ώστε να καταστεί επιδεκτική μεταρρυθμίσεων η σε μεγάλο βαθμό συντεχνιακά οργανωμένη ελληνική οικονομία; Ποιες προοπτικές έχει ένα Πράσινο New Deal για την Ελλάδα, μια Ελλάδα παραγωγός ανανεώσιμης ενέργειας για την περιοχή και για την Ευρώπη; 

Συζητούν:
Χριστίνα Σακελλαρίδη, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Εξαγωγέων
Jens Bastian, Μέλος της Task Force για την Ελλάδα, Αθήνα
Νίκος Χρυσόγελος, Ευρωβουλευτής (από 3/2/2012) των Οικολόγων Πράσινων
Martin Knapp, Ελληνο-γερμανικό Επιμελητήριο, Αθήνα
Γιώργος Παγουλάτος, καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Διεύθυνση συζήτησης: Kerstin Fischer, δημοσιογράφος, BBC Germany

17.00 Ο πολιτισμός σε καμπή

Στη σημερινή κρίση η ελληνική κοινωνία φαίνεται ότι περιέρχεται σε κατάθλιψη και απελπισία. Η κοινωνική συνοχή διακυβεύεται, πολλοί νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα. Λαϊκιστικά μοτίβα συνοδεύουν τα ποικίλα αιτήματα για αυτοδιάθεση και συμμετοχή, ενώ η μισαλλοδοξία και ο εθνικισμός κερδίζουν σε έδαφος στη δημόσια σφαίρα και την πολιτική. Ποιες πολιτισμικές αξίες και ποιες συλλογικές παραστάσεις έχουν πλειοψηφικό χαρακτήρα σε αυτή τη συγκυρία της σύγχυσης και των αντιφατικών συλλογικών συναισθημάτων; Έχουν οι άνδρες και οι γυναίκες, η παλαιότερη και η νεότερη γενιά παρόμοια συναισθήματα, παρόμοιες στάσεις και αντιλήψεις; Πώς αντιδρούν η σύγχρονη καλλιτεχνική και πολιτιστική παραγωγή, ως σεισμογράφοι, μπροστά σε αυτήν την κρίση; Πώς εκφράζουν τη συνείδηση της σύγχυσης ή μιας ενδεχόμενης καμπής;

Συζητούν:
Ελένη Βαροπούλου, θεωρητικός και κριτικός του θεάτρου, Βερολίνο-Αθήνα
Αλέξανδρος Ευκλείδης, σκηνοθέτης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Παναγής Παναγιωτόπουλος, Λέκτορας κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών
ΝΝ
Διεύθυνση συζήτησης: Eλενα Παναγιωτιδη, δημοσιογράφος,

18.30 Επιλογικές σκέψεις, Andreas Poltermann, Heinrich Böll Stiftung

____________________________________________________________________
Γλώσσες του συνεδρίου ελληνικά και γερμανικά με διερμηνεία.

Υπεύθυνοι/ες Προγράμματος

Prof. Miltos Pechlivanos, Freie Universität Berlin
e-mail: mpechliv@zedat.fu-berlin.de

Olga Drossou, Heinrich-Böll Stiftung
e-mail: drossou@boell.de
Tel: 0049-30 285 34-183

Γραμματεία Συνεδρίου

Monika Steins, Heinrich Böll Stiftung
e-mail:steins@boell.de
Tel: 0049-30 285 34-244

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλιά σας εμφανίζονται όλα, επώνυμα και ανώνυμα.

Διαγράφονται μόνο εκείνα, που χρησιμοποιούν το ελεύθερο βήμα διαλόγου που τους δίνεται κατά τρόπο που προσβάλλει τους άλλους σχολιαστές ή επιχειρεί σκόπιμα να διαλύσει την συζήτηση με troll, spam ή υβριστικούς χαρακτηρισμούς.
Εάν παρ' όλα αυτά θέλετε να παραμείνει αναρτημένο το σχόλιό σας, η λύση είναι απλή - αναλάβετε την ευθύνη του: ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΟ!

Εάν θέλετε να βάλετε link στο σχόλιό σας και δεν ξέρετε πως, συμβουλευτείτε το BlogU

προβολές στο 7ήμερο

Γουστάρουμε σχέδια Μάρσαλ, αλλά φρικάρουμε με την task force του Ράιχενμπαχ. Θέλουμε αναπτυξιακά πακέτα, αλλά αδυνατούμε να απορροφήσουμε επαρκώς το ΕΣΠΑ. Ονειρευόμαστε ευρωομόλογο, αλλά σιχαινόμαστε τη δημοσιονομική πειθαρχία. Κατηγορούμε την Ε.Ε. ότι αδιαφορεί και δεν ενοποιείται περαιτέρω, αλλά απορρίπτουμε μετά βδελυγμίας "μπάστακες" και επιτροπείες. Μιλάμε διαρκώς για τοκογλύφους, ακόμα κι αν τώρα δανειζόμαστε με κάτω από 3%. Επιθυμούμε το ευρώ, αλλά σκεφτόμαστε με δραχμές. Η αντίφαση αυτή κάποια στιγμή ίσως αποδειχτεί μοιραία. (To Feleki, στο fb)
Η άγνοια του περιεχομένου του Μνημονίου πρέπει να θεωρείται ολική λόγω της προπαγανδιστικής συσκοτιστικής συμβολής των ΜΜΕ και της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος να το υποστηρίξει ρητά αφού αυτό υποσκάπτει τα συμφέροντα των πελατών του. Έπειτα, η άγνοια συνδυάζεται με την επίσης παντελή έλλειψη ορθολογικής σκέψης και ψυχραιμίας. Το μείγμα γίνεται εκρηκτικό με την εμπρηστική συμβολή των συντεχνιών που υπερασπίζονται τα προνόμιά τους και των τυχοδιωκτικών κομμάτων της Αριστεράς και της ακροδεξιάς που ψαρεύουν ψήφους στα θολά νερά του αντιμνημονιασμού. Τέλος, πολλοί από τους θιασώτες αυτής της ρητορικής μίσους έχουν οδηγηθεί και οι ίδιοι στα όρια της ψυχικής τους ισορροπίας. Πολλοί και πολλές ζουν με επαρκή γι’ αυτούς πειστικότητα μια αναβίωση του Εμφυλίου Πολέμου ή της Εθνικής Αντίστασης.(Ραντεβού στο Γουδή, arguments.gr)
Εάν ήμαστε μια σοβαρή χώρα, με σοβαρούς πολιτικούς και ώριμους πολίτες, τώρα θα είχαμε ένα δικό μας μνημόνιο ( όχι μόνο τώρα: από τον Οκτώβριο του 2009 τουλάχιστον): μια εθνική πολιτική και κοινωνική συμφωνία για τη μείωση των ελλειμμάτων, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, την εξυγίανση της επιχειρηματικότητας κ.ο.κ.
Δεν μας εμπόδισε η τρόικα να φτιάξουμε ένα δικό μας μνημόνιο, ούτε οι δανειστές.
Σίγουρα θα ήταν καλύτερα να είναι οι διεθνείς συνθήκες διαφορετικές: περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερη αλληλεγγύη κτλ. Όμως δεν είναι: οι συνθήκες είναι αυτές που είναι. Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς μέσα σε αυτές τις συνθήκες - αυτή είναι η συζήτηση που επείγει. Όμως, αυτή τη συζήτηση δεν θέλει να την ανοίξει στα σοβαρά κανείς.
(Μάνος Ματσαγγάνης στο fb)

Φορολογεί την Εκκλησία η Ιταλία

Στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας της Καθολικής Εκκλησίας σκοπεύει να προβεί η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι. Το Βατικανό, βάσει συμφωνιών με το ιταλικό κράτος, δεν καταβάλλει τον προβλεπόμενο φόρο ακινήτων, έστω και αν τα κτίρια ιδιοκτησίας του βρίσκονται στην ιταλική επικράτεια. Η μέχρι πρότινος φορολογική ασυλία της εκκλησιαστικής περιουσίας από τα ακίνητα, φτάνει στο τέλος της λόγω της υφιστάμενης οικονομικής κατάστασης της χώρας και της κατακραυγής της ιταλικής κοινής γνώμης.

( http://www.koutipandoras.gr/?p=15807)

"Φορολογεί" τις συντάξεις, και χωρίς διαφοροποίηση, η Ελλάδα... όχι την Εκκλησία

Την ώρα όπου η ιταλική κυβέρνηση προβαίνει στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας του Βατικανού, οι κυβερνητικοί μας εταίροι όχι μόνο δεν σκέπτονται κάτι ανάλογο, αλλά προκρίνουν τη συνέχιση της μισθοδοσίας των κληρικών από τον προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους, αντί για την Εκκλησία όπου ανήκουν.
Με πρώτη προτεραιότητα τα πελατειακά συμφέροντα, τα κόμματα της κυβέρνησης απαντούν στις επιταγές για δημοσιονομική εξυγίανση με περαιτέρω μείωση των συντάξεων. (Οικολόγοι Πράσινοι)

άρες μάρες "αριστερές" κουκουνάρες...

Σήμερα το πρωί στον ΣΚΑΙ ζήτησα από τον εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Αριστεράς να πει τι συγκεκριμένα προτείνει η Δημοκρατική Αριστερά για την έξοδο από την κρίση. Μου απάντησε ότι πρέπει να ρίξουμε 30 δις στην αγορά για να τονωθεί η οικονομία. Εγώ προτείνω να ρίξουμε 100 δις αλλά ας μας πει κάποιος πως θα τα βρούμε. Στην ίδια συζήτηση ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ εισηγήθηκε ότι έπρεπε να έχουμε κάνει στάση πληρωμών τον Οκτώβριο του 2009 και να ζούμε με τα χρήματα που εισπράττουμε. Μόνο που τον Οκτώβριο του 2009 το έλλειμμα ήταν 36 δις εκ των οποίων μόνο τα 12 ήταν τόκοι και τα υπόλοιπα 24 ήταν πρωτογενές έλλειμμα. Τα 24 δις από πού θα τα βρίσκαμε; Εκτός κι αν εννοούσε να απολύσουμε τους 900.000 δημοσίους υπαλλήλους των οποίων οι μισθοί για το 2009 στοίχησαν στο κράτος 22 δις.

λεφτά υπάρχουν...και τρόποι υπάρχουν...

Nα παγώσουν οι ελληνικές καταθέσεις του εξωτερικού, να ελεγχθούν από μία ομάδα υπαλλήλων της ΕΕ, οι οποίοι εν ανάγκη θα εισπράξουν τους φόρους: «Αυτό θα κινητοποιούσε τις ελληνικές ΔΟΥ» ("τι είδε στην Ελλάδα ο γερμανός εφοριακός")
Στο χέρι μας είναι, αλλά, λίγοι θέλουν πραγματικά να σωθεί η χώρα μέσα στην Ευρωζώνη. Ο λαός χαμένος στο λαϊκισμό και τον αριστερισμό νομίζει ότι όλα γίνονται για να οικονομήσουν οι Γερμανοί και οι τραπεζίτες. Τα κανάλια της δραχμής τον ψήνουν καθημερινά. Ο δικομματισμός σέρνεται σε συμφωνία με τους δανειστές χωρίς να πιστεύει σε τίποτα από αυτά που υπογράφει και χωρίς να πιστεύει ότι υπάρχει ελληνική κυβέρνηση που μπορεί να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να υλοποιήσει τις μισές έστω από τις συμφωνίες. Η Αριστερά διατηρεί σε όλους τους τόνους την παλιά ρητορική περί μονοπωλίων, ιμπεριαλιστών, γερμανοτσολιάδων κλπ. Μονάχα μια μειοψηφία από τους χώρους της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Οικολόγων και του φιλελεύθερου κέντρου φαίνεται να πιστεύει ότι αξίζει τον κόπο να το παλέψουμε. Φτάνουν; (Leo)
Η δημιουργική κοινωνία είναι οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα που σε καθημερινή βάση παράγουν τα υλικά αγαθά αυτού του τόπου, οι εξωστρεφείς αγρότες που παράγουν προϊόντα που εξάγονται σ’ όλο τον κόσμο, οι φιλότιμοι και εργατικοί δημόσιοι υπάλληλοι που δεν τους επέτρεπε ο κομματισμός και ο συντεχνιασμός να αναδειχθούν και να προσφέρουν, οι εξωστρεφείς μη κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, με δυο λόγια εκείνη η Ελλάδα που μέχρι σήμερα ασφυκτιούσε συνθλιβόμενη στις συμπληγάδες πέτρες του συντεχνιασμού και του κομματισμού, των πελατειακών σχέσεων και της αδιαφάνειας.(παρέμβαση Μόσιαλου, Ραγκούση κ.ά.)

Το ελληνικό κράτος δεν εφαρμόζει τους ίδιους του τους νόμους και αφαιρεί με γραφειοκρατικό προσωπείο την άδεια διαμονής των καθ' όλα νομίμων μεταναστών. Ζητείται το διπλό εισόδημα από εκείνο που αντιστοιχεί στον νόμο Κουτρουμάνη για επάρκεια 120 ενσήμων για ανανέωση της αδείας. Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες και οι οικογένειές τους σε αγωνία.Η Αριστερά τι κάνει; Αδιαφορεί; Διαβάστε την ανακοίνωση των Οικολόγων Πράσινων (κλικ στην εικόνα)
Φόρτωση...

Μένουμε Ευρώπη: Άνοιξη στην ορεινή Κορινθία...

Μένουμε Ευρώπη: Άνοιξη στην ορεινή Κορινθία...