Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Πολιτική και οικονομική ενοποίηση, η μόνη λύση για το μέλλον της Ευρώπης

του Νίκου Χρυσόγελου*

Στη χώρα μας χάθηκε πολύτιμος χρόνος και η ευκαιρία να ακολουθηθούν λύσεις που αντιμετωπίζουν τα δημοσιονομικά προβλήματα με κοινωνικά δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο. Εφαρμόστηκε μια ανόητη πολιτική που δεν αντιμετώπισε ριζικά τα δημοσιονομικά προβλήματα και κυρίως το εμπορικό ισοζύγιο συναλλαγών και το έλλειμμα που προκύπτει αλλά δημιούργησε επιπλέον προβλήματα επεκτείνοντας την κρίση στην πραγματική οικονομία. Προκάλεσε επίσης τεράστια ποσοστά ανεργίας – της τάξης της δεκαετίας του ’50 –’60 – και βέβαια δημιούργησε προβλήματα κοινωνικής συνοχής. 
Καθημερινά βιώνουμε τη δίκαιη οργή της κοινωνίας. Ως Οικολόγοι Πράσινοι αλλά και ως Πράσινοι στην Ευρώπη επισημαίνουμε ότι χρειάζεται μια άλλη πολιτική που θα δώσει έμφαση στην  αναζωογόνηση της οικονομίας δημιουργώντας τις βάσεις για μια καινούργια πράσινη οικονομία, προς όφελος και της κοινωνίας και του περιβάλλοντος που ταυτόχρονα θα δημιουργεί θέσεις εργασίας. 
Δεν μπορείς να περιμένεις αύξηση των εσόδων του δημοσίου όταν καταρρέει όλη η παραγωγή κι όταν οι άνθρωποι μένουν άνεργοι, αυτό το βλέπουμε άμεσα με τις επιπτώσεις που έχει στα ασφαλιστικά ταμεία, στα έσοδα του δημοσίου κτλ. 
Η ελληνική διάσταση της κρίσης συναρτάται με τα διαρθρωτικά προβλήματα  της ελληνικής οικονομίας, κοινωνίας αλλά και διοίκησης καθώς και με το πολιτικό σύστημα και αδιέξοδο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης που ακολουθήθηκε.

Παράλληλα όμως υπάρχει και η διάσταση της κρίσης της Ευρωζώνης
Δημιουργήσαμε μια Κοινή Ένωση βασισμένη σε ένα νόμισμα χωρίς όμως κοινή νομισματική και οικονομική πολιτική. 
Επιπλέον η Ευρώπη κινείται με αργούς ρυθμούς για να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα με αποτέλεσμα ...
και η κρίση να επεκτείνεται και σε άλλες χώρες και το κόστος διάσωσης να γίνεται πάρα πολύ μεγάλο. Εάν είχαν παρθεί έγκαιρα μέτρα θα μπορούσε με μικρότερο κόστος να έχει διασωθεί η Ευρωζώνη. 
Οι Πράσινοι από τις ευρωεκλογές του 2009 λέγαμε ότι με 500 δις ευρώ θα είχε αναζωογονηθεί η οικονομία, θα είχε στραφεί σε πράσινη κατεύθυνση και θα είχαν δημιουργηθεί και 5 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Τώρα η διάσωση έχει κοστίσει πάνω από 1 τρις ευρώ και προφανώς θα κοστίσει ακόμη περισσότερο χωρίς να διασώζεται η πραγματική οικονομία καθώς τα χρήματα πάνε στη διάσωση των τραπεζών και για τα αντιστάθμισμα από τη ζημιά των ομολόγων. Αν λοιπόν είχε ακολουθηθεί άλλη πολιτική και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα.
Χρειαζόμαστε καινούρια εργαλεία. Πρέπει να προχωρήσουμε με περισσότερη Ευρώπη για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα. Απέναντι στις παγκόσμιες αγορές δεν μπορούμε να είμαστε μόνοι μας. 
Περισσότερη Ευρώπη σημαίνει ενοποίηση του τραπεζικού συστήματος – ώστε να είναι ισχυρό και να αντιμετωπίζει τις επιθέσεις των κερδοσκόπων-  και διασφάλιση των καταθέσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό θα έχει πολύ μικρότερο κόστος από τη διάσωση και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. 
Στη συνέχεια θέλουμε οικονομική και νομισματική ένωση: Μια Ευρώπη που βασίζεται μόνο σε ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να επιβιώσει γιατί το κοινό νόμισμα δημιούργησε ανισοκατανομή: ο βορράς έχει πλεονάσματα, ο νότος έχει ελλείμματα.

Θέση των Πράσινων είναι να μετατραπούν τα εθνικά χρέη που είναι πάνω από 60%, σε ευρωπαϊκά έτσι ώστε να αποσβεσθεί πιο εύκολα. 
Αν γινόταν αυτό, η Ελλάδα θα διασωζόταν πιο εύκολα και με χαμηλότερο κόστος, αλλά το ίδιο ισχύει και για άλλες χώρες. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η αλληλεγγύη και όχι η τιμωρία των χωρών θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση του χρέους.

Επίσης ζητάμε πολιτική ένωση της Ευρώπης που σημαίνει ότι θα υπάρχει ένα θεσμικό επίπεδο οι εκπρόσωποι του οποίου θα εκλέγονται απευθείας από τους πολίτες. Συγκεκριμένα τόσο ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και ο υπουργός Οικονομικών θα πρέπει να εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες και το Ευρωκοινοβούλιο με ισχυρή εντολή έτσι ώστε να συγκλίνουμε στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση. 
Βέβαια αυτό σημαίνει εν μέρει και μεταφορά εθνικής κυριαρχίας, μηχανισμούς ενοποίησης, κοινές ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, δημοκρατικό έλεγχο και διαφάνεια – που θα διασφαλισθεί με μεγαλύτερο ρόλο τόσο των Εθνικών Κοινοβουλίων όσο και του Ευρωκοινοβουλίου. Οι Πράσινοι έχουμε εισηγηθεί να υπάρξει μια Σύνοδος των Εθνικών Κοινοβουλίων, του Ευρωκοινοβουλίου και της Κοινωνίας των πολιτών έτσι ώστε να διαμορφωθεί μία νέα συνθήκη ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης.
Αυτό που περιμένουμε άμεσα από τη Σύνοδο Κορυφής είναι να επεξεργασθεί ένα σχέδιο για την ανάπτυξη και την εργασία, εμείς το λέμε πράσινη οικονομία. Αυτό που συζητιέται είναι ελάχιστο, είναι μια ασπιρίνη, πρόκειται για 120 δις ευρώ που θα προέρχονται κυρίως από αδιάθετους πόρους από τα διαρθρωτικά ταμεία. 
Η Ευρώπη χρειάζεται ίδιους πόρους, που θα προέλθουν από την εφαρμογή του φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών – κάτι που πρόσφατα υιοθετήθηκε – και υπολογίζεται ότι θα αποφέρει στην ΕΕ από 20 έως 250 δις ευρώ, άρα θα μπορούσε να είναι ισχυρό εργαλείο για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ανάκαμψης της οικονομίας. 
Επίσης τα ομόλογα έργου είναι ένα σημαντικό εργαλείο. 
Οι Πράσινοι υποστηρίζουμε ότι πρέπει τα χρήματα αυτά να διατεθούν σε οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά βιώσιμα έργα κι όχι όπως στο παρελθόν σε μεγάλα έργα και μονάδες οι οποίες δεν συνεισφέρουν στην αναζωογόνηση της πραγματικής οικονομίας και στην κοινωνική συνοχή.
Οι Πράσινοι έχουμε επεξεργασθεί μια σειρά προτάσεων κι έχουμε κάνει εισηγήσεις και στον πρόεδρο της Επιτροπής κ.Μπαρόζο. 
Συγκεκριμένα προετοιμάζουμε ένα συνεκτικό σχέδιο για πράσινες επενδύσεις στην Ελλάδα προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος. Έχουμε προτείνει στα Περιφερειακά Συμβούλια σε συνεργασία με τους κοινωνικούς και επαγγελματικούς φορείς να συντάξουν ένα σχέδιο συνολικά για τη χώρα που θα το καταθέσουμε στις αρχές του φθινοπώρου.

Μας απασχολεί επίσης πως θα προσαρμόσουμε όλους τους όρους του μνημονίου στις ευρωπαϊκές πολιτικές, αξίες και κεκτημένα κάτι που δεν απασχόλησε τις  άλλες πολιτικές δυνάμεις. 
Πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο υποστηρίξαμε με ισχυρή πλειοψηφία ένα μέσο διαπραγμάτευσης, το λεγόμενο διπλό πακέτο, το οποίο προβλέπει έλεγχο στα δημοσιονομικά ώστε να πετύχουμε μηδενισμό των ελλειμμάτων. Τι λέει αυτό το πακέτο: 
  • Ότι δεν πρέπει τα μέτρα εξυγίανσης να πλήξουν την πολιτική για την Παιδεία και την Υγεία. Αν οι όροι του Μνημονίου πλήττουν την Παιδεία και την Υγεία πρέπει να προσαρμοσθούν σ’ αυτό το ευρωπαϊκό κεκτημένο. 
  • Η εξυγίανση δεν πρέπει να οδηγήσει επίσης σε εκπτώσεις τον κοινωνικό διάλογο και να πλήξει τους κατώτερους μισθούς. Τα προγράμματα προσαρμογής πρέπει να λαμβάνουν υπόψη αν προκαλείται ύφεση και να διορθώνονται. 

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι αν το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα λειτουργούσε σοβαρά θα στηριζόταν σε ευρωπαϊκά δεδομένα, θα διεκδικούσε συμμαχίες και δεν θα πηγαίναμε στη διαπραγμάτευση ως «μαύρο πρόβατο» αλλά ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας
Ζητάμε λοιπόν να προσαρμοσθεί όλο το Μνημόνιο στους ευρωπαϊκούς όρους κάτι που από την πλευρά μας απαιτεί δουλειά.
Επίσης έχουμε ζητήσει να παραταθεί ο χρόνος επίτευξης των στόχων κατά δύο έτη δηλαδή έως το 2016 ώστε η Ελλάδα να επιτύχει τους στόχους. Τα χρήματα που θα απαιτηθούν για αυτήν την παράταση και θα είναι 20 ή 35 δις ευρώ θα πρέπει να δοθούν από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Ακόμη έχουμε ζητήσει βοήθεια για το Μεταναστευτικό με τροποποίηση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, για να μην παγιδεύονται οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε σε άλλες χώρες στα ελληνικά σύνορα μόνο. Έχει αρχίσει αυτή η διαπραγμάτευση αλλά είναι σημαντικό να αξιοποιηθούν από την Ελλάδα πόροι που προβλέπονται για την αντιμετώπιση του φαινομένου με τη δημιουργία χώρων υποδοχής, και προγράμματα υγείας των μεταναστών που θα ενισχύσουν τα δημόσια νοσοκομεία.

Οι Πράσινοι έχουμε κάνει σημαία μας το αίτημα να δώσει στοιχεία η Ελβετία αλλά και άλλες χώρες για τις καταθέσεις Ελλήνων στις τράπεζές τους. Είναι κάτι που οι κυβερνήσεις της χώρας μας μέχρι τώρα έδειξαν πολιτική απροθυμία να το προχωρήσουν. Εμείς έχουμε ζητήσει από την Κομισιόν να παρέμβει.

Σχετικά με τους εξοπλισμούς ζητούμε την εγγύηση των ελληνικών συνόρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Τέλος ζητούμε επαναπροσδιορισμό του τρόπου απορρόφησης των ευρωπαϊκών πόρων στην Ελλάδα. 
Αν η χώρα μας δεν μπορεί να απορροφήσει τα ευρωπαϊκά κονδύλια βρίσκεται σε αδιέξοδο, πρόσφατο παράδειγμα για το οποίο καταθέτουμε και ερώτηση αυτές τις ημέρες το γεγονός ότι η χώρα μας κατάφερε να απορροφήσει – εν μέσω κρίσης -μόνο το 50% από το κονδύλιο που της αναλογούσε από ταμείο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και αφορούσε στην αγορά φρούτων και λαχανικών που θα διανεμηθούν σε σχολεία.
Δυστυχώς και στα θέματα της απασχόλησης η Ελλάδα δεν έχει καταθέσει ένα αναλυτικό σχέδιο που να αφορά στην κατάρτιση αλλά και τη δημιουργία νέων θέσεων χρησιμοποιώντας νέα εργαλεία.


*Ο Νίκος Χρυσόγελος είναι ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων. Το κείμενο αναδημοσιεύεται από τον ιστότοπο Οι Οικολόγοι Πράσινοι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU