Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Ποιες μεταρρυθμίσεις;

Άγιε Τσακ Νόρις είσαι η τελευταία μας ελπίδα...
Φωτιά και τσεκούρι στο πελατειακό κράτος (ακόμα και οι κουτόφραγκοι μας πήραν χαμπάρι - ΑΣ)

Δυο χρόνια ακόμα για να μην γίνει τίποτα

της Julia Amalia Heyer, από την Αθήνα για το Spiegel 24/10/12, μτφρ Έλενα Μπότση

Η επιμήκυνση για το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας είναι πρακτικά αποφασισμένη. Μισό λεπτό όμως. Ποιες μεταρρυθμίσεις;
Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση της Αθήνας παίζει με το χρόνο και εξοικονομεί χρήματα μόνο από αυτούς που αντιδρούν λιγότερο. Ακριβώς έτσι θα συνεχίσει να γίνεται.
Δεν υπάρχει λόγος να αρνηθεί κανείς την ελάφρυνση του βάρους της κρίσης για τους Έλληνες. Για τους Έλληνες όμως, για την ταμία, τον γραφίστα, την καθηγητή, τη νοσοκόμα για παράδειγμα. Διότι είναι αυτοί που υποφέρουν από την ύφεση, την ανεργία.
Η επιμήκυνση που αρνούνται για την ώρα οι διεθνείς δανειστές, ελαφρύνει κυρίως την ύπαρξη ενός επαγγέλματος: των πολιτικών. Ακριβέστερα την κυβέρνηση των Αθηνών, και δεν το αξίζει.
Για την πλειοψηφία των Ελλήνων δεν παίζει κανένα ρόλο αν τα επώδυνα μέτρα, οι περικοπές μετατεθούν για 2 χρόνια ή όχι. Έτσι ή αλλιώς είναι επώδυνα. Την ώρα που το επίπεδο ζωής μιας κοινωνίας συρρικνώνεται τόσο βίαια, ακόμα κι αν η πλειοψηφία των Ελλήνων δε θα στέκεται στην ουρά για τα μαζικά συσσίτια.
Για την πλειοψηφία η επιμήκυνση των δύο χρόνων δεν παίζει κανένα ρόλο, κι αυτό γιατί δεν θα αλλάξει τίποτα στην αδικία των περικοπών, των οριζόντιων, δίχως καμία μέριμνα για τις απώλειες. Διότι περικόπτεται σε αυτούς, στους οποίους το κράτος έχει την ευκολότερη πρόσβαση. Γιατί; Διότι είναι τόσο απλό για τους κατέχοντες την εξουσία στην Αθήνα, τους οποίους δεν πονάει τίποτα.

Απέναντι στη δημόσια αγανάκτηση δείχνουν προς την τρόικα. 
Κοιτάξτε! 
Ιδού ο διεθνής αποδιοπομπαίος τράγος! 
Είναι πολύ πιο εύκολο για τους αθηναίους πολιτικούς να καταργήσουν αναπηρικές συντάξεις από το να θίξουν τα προνόμια των ομάδων συμφερόντων με μεγάλη επιρροή όποιες κι αν είναι αυτέςΤων δικαστών των γιατρών η της δημόσιας διοίκησης. 
Η πελατεία είναι πελατεία και είναι διάχυτη σε όλη την Ελλάδα. 
Γι’αυτό θα χαρούν ιδιαίτερα οι κυβερνώντες, οι οποίοι μπορούν να σπρώξουν ακόμα λίγο τις απαραίτητες δομικές μεταρρυθμίσεις. Εξάλλου εδώ και δυόμισι χρόνια τις έχουν ήδη παγώσει.
Ένα είναι δεδομένο: Το ελληνικό κράτος πρέπει να αναδομηθεί εκ νέου
Είναι εκ των ου άνευ ότι την αποστολή μαμούθ που λέγεται και ‘ηράκλειος άθλος’ δεν μπορούν να τη βγάλουν σε πέρας εκείνοι που έκτισαν και οικοδόμησαν το κράτος στα μέτρα τους και προς το συμφέρον τους.
Οι ευρωπαίοι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν διορθωτικά, κάτι που ουκ ολίγοι Έλληνες θα το ευχόντουσαν.
Ακόμη περισσότερο, οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να λειτουργήσουν διορθωτικά. 
Αντί να αφεθεί για 2,5 χρόνια στις κοροϊδίες και στα παράτολμα και επαναλαμβανόμενα ψέματα των ελλήνων πολιτικών, θα έπρεπε η ΕΕ, μαζί με την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, να επιμείνουν ώστε καταρχήν να αντιμετωπίσουν τον παρηκμασμένο κρατικό μηχανισμό με όλες τους τις εκβλαστήσεις και ύστερα, αν και όταν αυτό είναι αναγκαίο, να κάνουν θυσίες οι ανάπηροι.
Όπου λείπει η πολιτική βούληση, λείπει η πολιτική αλλαγή

Πώς δικαιολογείται το γεγονός ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα 4.500 κρατικοί, δηλαδή από το δημόσιο χρηματοδοτούμενοι, «οργανισμοί», των οποίων ο προορισμός είναι λίγο πολύ ασαφής; Ένα παράδειγμα: ο Οργανισμός για την οργάνωση της νόμιμης τοποθέτησης πάγκων για την λαϊκή αγορά της Θεσσαλονίκης; 
Ακούγεται σαν από το Μόντι Πάιθον βγαλμένο είναι όμως θλιβερή ελληνική πραγματικότητα: όπως και νά’χει 9 υπαλλήλους πληρώνει ο Οργανισμός Λαϊκών Θεσσαλονίκης δηλ. το κράτος. Σε αυτούς προστίθενται ακόμα 15 προϊστάμενοι που δεν εργάζονται εθελοντικά.

Το ότι πολλά πράγματα βρίσκονται ακόμα σε στραβό δρόμο δεν εκπλήσσει κανέναν, αν κοιτάξει κανείς εκείνους που έχουν αναλάβει την αναδιάρθρωση του κράτους: Ο Κωστής Χατζηδάκης για παράδειγμα, υπουργός οικονομικής ανάπτυξης επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του υπουργείου του με ένα σώμα 58 έμπιστων προσωπικών συμβούλων. Μάλιστα πρόσφατα είχε επαινεθεί για την ταπεινότητα και μετριοπάθειά του από το Task Force.
Δυστυχώς έτσι έχουν τα πράγματα: 
Οι Ευρωπαίοι αρκούνται μέσα από όλες τις θέσεις να ωραιοποιούν το στάσιμο και αναλλοίωτο. Όμως αυτό θα βοηθάει τις μεταρρυθμίσεις και την κρατική αναδιάρθρωση να προχωρήσουν, όσο και η διετής επιμήκυνση. Διότι εκεί που δεν υπάρχει πολιτική βούληση δεν υπάρχει αλλαγή.
Διαφορετικά θα είχαν εδώ και καιρό προχωρήσει τα πράγματα, από τις προγραμματισμένες (αλλά έως σήμερα ανεκπλήρωτες) ιδιωτικοποιήσεις μέχρι το άνοιγμα της αγοράς εργασίας. 
Εάν η τωρινή κυβέρνηση ήθελε πραγματικά κάτι ν’ αλλάξει, δεν θα ήταν η επιμήκυνση το πρώτο πράγμα που θα έπαιζε μετά την ανάληψη των καθηκόντων της αλλά θα έπιανε αμέσως δουλειά για την εφαρμογή αυτών των αλλαγών.

"Οι γενναίοι θα σώσουν την Ελλάδα" έλεγε ο Σαμαράς, πρόεδρος της Κυβέρνησης το απόγευμα της Τρίτης σε τηλεοπτικό του διάγγελμα. 
Θα ήταν ευχής έργο κάποιος να του φώναζε: «Γίνετε επιτέλους γενναίος κύριε Σαμαρά. Διαρρήξτε τις σχέσεις σας με το παλιό σύστημα, ξεχάστε τις παλιές μεθόδους». 
Αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν μεγάλη απαίτηση. 
Θα ήταν ένα κάλεσμα για πολιτική αυτοκτονία.

3 σχόλια:

  1. Μην βάζεις τέτοιες αναρτήσεις γιατί θα σε βρίζουν πάλι οι Monty Python.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν αποδέχεσαι να γίνεις το τσουλάκι του γερμανικού ΣΕΒ,οι Monty Python περισσεύουν...

    Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΝΑΘΕΣΕΙ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ!

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!

    Management του ΤΑΙΠΕΔ σε διεθνή χέρια και μετατροπή ολόκληρης της χώρας σε "ειδική οικονομική ζώνη". Αυτές είναι δύο από τις σημαντικότερες συνθήκες ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του συνδέσμου των Γερμανών Βιομηχάνων στην Ελλάδα, κ. Daniel Sahl.



    Και οι χειρότεροι αποικιοκράτες δεν θα τολμούσαν να μιλήσουν τόσο ωμά όσο ο κ. Daniel Sahl , εκ μέρους των Γερμανών Βιομηχάνων, διεκδικώντας απροκάλυπτα, ταπεινωτικά και προκλητικότατα την θεσμοθετημένη οικονομική κατοχή και μάλιστα Γερμανική, της χώρας, παράλληλα με την πλήρη κοινωνική και εργασιακή της διάλυση.

    Σε όποια άλλη χώρα τολμούσε ο κ. Daniel Sahl να εκστομήσει τέτοιου είδους αποικιοκρατικές βλέψεις (και κάτι πολύ περισσότερο), θα είχε προκαλέσει γενική κατακραυγή και θα τον είχαν διώξει με τις κλωτσιές.

    Στην ελληνική "μπανανία", όμως, όλα αυτά ακούγονται μάλλον ευχάριστα και με έκδηλη απληστία από τους κυρίαρχους πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους αλλά και μια μερίδα της Αριστεράς, η οποία περίπου τα "ανέχεται" στο όνομα του δόγματος του ευρωπαϊσμού!

    Πρώτη φορά οι σύγχρονοι αλλά και πέρα για πέρα αδίστακτοι αποικιοκράτες γίνονται δεκτοί από τα θύματά τους με τόσες δάφνες και τιμές, ενώ οι αποικιοκρατικές τους επιδιώξεις καλύπτονται τόσο κομψά πίσω από τα "περίλαμπρα" ευρωπαϊκά ιδεώδη, τα οποία συνιστούν την άλλη όψη ή την ιδεολογική μορφή, του πλέον άγριου ιμπεριαλισμού!

    Συνέντευξη στον Δημήτρη Κατσαγάνη

    ΕΡΩΤ:Κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας στο Επενδυτικό Φόρουμ που διοργάνωσε πριν δύο εβδομάδες η “Internatiolal Herald Tribune” και η “Καθημερινή” υποστηρίξατε την ανάγκη εκαθίδρυσης “ειδικών οικονομικών ζωνών” στην Ελλάδα και ενός διεθνούς ή ευρωπαϊκού μάνατζμεντ στο ελληνικό Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ). Μπορείτε να μας εξηγήσετε τις προτάσεις σας αυτές;

    Daniel Sahl:Κατά πρώτον, μεταμορφώνοντας την Ελλάδα σε μία Ειδική Οικονομική Ζώνη, ενισχυμένη και από την απαραίτητη και προσαρμοσμένη οικονομική υποστήριξη και εξωτερικούς υπαλλήλους από την ΕΕ, σημαίνει να τη βάλεις ξανά σε τροχιά ανάπτυξης. Ο σκοπός αυτής της ζώνης είναι η δημιουργία καλύτερου πλαισίου συνθηκών για επενδύσεις, το οποίο χαρακτηρίζεται από μία αποτελεσματική γραφειοκρατία, ειδικές συνθήκες στο εργατικό δίκαιο, κίνητρα στη φορολογία και στο R&D και νέο νόμο για τη διαιτησία. Όλα αυτά μαζί θα δημιουργήσουν κατάλληλη ατμόσφαιρα για ελληνικές και ξένες επενδύσεις και την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

    Κατά δεύτερον, η ιδέα της μετατροπής του ΤΑΙΠΕΔ σε ένα ευρωπαϊκό ή διεθνές management και facility δεν είναι καινούρια. Έχει συζητηθεί σε διαφορετικές περιπτώσεις και έχει εμφανισθεί με διαφορετικά περιεχόμενα. Μέχρι τώρα, το ΤΑΙΠΕΔ έχει επιλέξει να προσεγγίζει τις ιδιωτικοποιήσεις με τον ίδιο τρόπο: Πρώτα πρέπει να γίνει η εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων και, έπειτα, αυτά να ιδιωτικοποιηθούν. Η ιδέα μου είναι η εξής: Αν η ελληνική κυβέρνηση και η κοινωνία πραγματικά θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα ελληνικά κρατικά περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να ξεπεράσει την κρίση, τότε τα περιουσιακά στοιχεία πρέπει να εποπτεύονται από ένα διεθνές μάνατζμεντ και facility, το οποίο είναι ικανό να εργασθεί στη λεγόμενη “εκκαθάριση”.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΕΡΩΤ:Ποια είναι τα κίνητρα για την ελληνική κυβέρνηση και κοινωνία για τη μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ σε ένα ευρωπαϊκό ή διεθνές μάνατζμεντ και facility;

    Daniel Sahl:Μετατρέποντας το ΤΑΙΠΕΔ σε ένα ευρωπαϊκό ή διεθνές management και facility, μεμονωμένα συμφέροντα σε σχέση με τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων τα οποία θα μπορούσαν να συνεπάγονται διαφθορά και πελατειακές σχέσεις θα μειωθούν και, κατά τη γνώμη μου, θα αυξηθεί η διαφάνεια της διαδικασίας των ιδιωτικοποιήσεων. Παραπέρα, μετατρέποντας το μάνατζμεντ των περιουσιακών στοιχείων σε ένα διεθνές management και facility, το ελληνικό κράτος θα μπορούσε να λάβει μερίδιο αγοράς από αυτά, το οποίο αποτιμάται στην ελάχιστη αξία αυτών περιουσιακών στοιχείων. Αυτό το βήμα λύνει δύο προβλήματα: Κατά πρώτον, τα έσοδα αυτής της συναλλαγής μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το ελληνικό κράτος για τη μείωση του δημοσίου χρέους. Κατά δεύτερον, το διεθνές management και facility έχει ένα ζωτικό ενδιαφέρον -και για τους Έλληνες πολίτες- για την επαναπώληση αυτών στοιχείων.

    Ως εκ τούτου, τα κρατικά αυτά περιουσιακά στοιχεία αναδιαρθρώνονται με ένα όσο το δυνατό πιο επικερδή τρόπο. Το ερώτημα είναι, τώρα, αν το ελληνικό κράτος και η κοινωνία είναι σε θέση να χάσουν τον πλήρη έλεγχο πάνω στη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων. Η απάντηση είναι ξεκάθαρα αρνητική, γιατί ένα εθνικό διοικητικό συμβούλιο είναι ακόμα αναγκαίο για να υποστηρίξει τα εθνικά γραφειοκρατικά ζητήματα.

    ΕΡΩΤ:Είναι οι ειδικές οικονομικές ζώνες και το διεθνές μάνατζμεντ οι βασικές προϋποθέσεις για να επενδύσουν οι γερμανικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα;

    Daniel Sahl:Οι γερμανικές, οι ξένες και οι ελληνικές επιχειρήσεις ενδιαφέρονται πέρα και πάνω απ΄ όλα για ένα σταθερό και μόνιμο πλαίσιο συνθηκών. Πάνω σ΄ αυτό πρέπει να επικεντρωθούμε. Ένας πιθανός και πολλά υποσχόμενος τρόπος για να επιτευχθεί αυτό το πλαίσιο συνθηκών είναι μέσω μιας ειδικής οικονομικής ζώνης. Ωστόσο, αυτός δεν είναι δεν είναι ο απώτερος στόχος. Ωστόσο, είναι φανερό ότι η δημοσιονομική προσαρμογή και οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (οι οποίες δεν είναι ως τώρα αναπτυγμένες με τον κατάλληλο τρόπο για τους επιχειρηματίες) που είναι δύο βασικά βήματα για το πρόγραμμα προσαρμογής της Ελλάδας θα μπορούν να επιτευχθούν με τη υποστήριξη αυτής της Ειδικής Οικονομικής Ζώνης.

    ΕΡΩΤ:Έχετε επισκεφθεί πολλές φορές την Ελλάδα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο χρόνων. Ποια ήταν η προσωπική σας άποψη για την ελληνική οικονομία μετά την πρώτη σας επίσκεψη και ποια μετά την πιο πρόσφατη;

    Daniel Sahl:Κατά τα τελευταία δυόμισι χρόνια ήλθα 12 φορές στην Ελλάδα, επισκεπτόμενος την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Κρήτη. Γυρνώντας στη Γερμανία μετά την πρώτη μου επίσκεψη, σκεφτόμουνα όλο το φάσμα των δυνατοτήτων της Ελλάδας και το πως θα μπορούσαν να ξεμπλοκαριστούν αυτές οι δυνατότητες. Η άποψη μου δεν έχει αλλάξει από τότε: Είμαι πεπεισμένος ότι η Ελλάδα έχει δυνατότητες. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η διάθεση απέναντι στην κρίση: Κοιτάξαμε πολύ προς το παρελθόν. Τώρα είναι η ώρα να κοιτάξουμε στο μέλλον.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU

Σχόλια

Όλες οι πρόσφατες δημοσιεύσεις στην αριστερή στρουθοκάμηλο - με προεπισκόπηση στο άγγιγμα

στην μικρή στρουθοκάμηλο

στο after fake

στο Οικολογικό blog