Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

Η ΔΗΜΑΡ σε ρόλο ΣΥΡΙΖΑ;

Όλοι πια στην Ευρώπη αναρωτιούνται: "Ποιος άραγε είναι αυτός δίπλα στον Φώτη;"
Διαβάζουμε στον Τύπο και τα social media:

Η ΔΗΜΑΡ διατηρεί την αρνητική της τοποθέτηση για τις ρυθμίσεις στα εργασιακά και ζητά να αποσύρει η τρόικα της απαιτήσεις της. (http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231219364)

Μικρό, χρονικό περιθώριο στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς, προκειμένου να γεφυρώσουν τις εσωτερικές διαφορές και συμφωνήσουν πάνω στο πακέτο των μέτρων έδωσε το συμβούλιο Euro Working Group, το οποίο συνεδρίασε απόψε και διέκοψε τις εργασίες του, οι οποίες αναμένεται να επαναληφθούν την ερχόμενη Δευτέρα.

Η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη επιβεβαίωσε τη στάση της να μην υπερψηφίσει το πακέτο μέτρων αν δεν υπάρξουν τροποποιήσεις στα εργασιακά ενώ απευθυνόμενη στους ευρωπαίους εταίρους, ζητά την απόσυρση των αξιώσεων της τρόικας.(http://tvxs.gr/news/ellada/anaboli-sto-euro-working-group-gia-na-gefyrothoyn-oi-diafores-ton-kybernitikon-etairon)

Το σκηνικό ρήξης με τη ΔΗΜΑΡ αιφνιδίασε το Μέγαρο Μαξίμου, όπως αιφνιδίασε την Αγίου Κωνσταντίνου και το «τελεσίγραφο» του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος διεμήνυσε ότι θα προχωρήσει «με όσους τολμήσουν».
Μέσα από συνεχείς παρασκηνιακές διαβουλεύσεις αναζητείται από προχθές μια συμβιβαστική λύση που θα αποτρέψει την οριστική ρήξη (http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4763209)

Οι πέντε αλλαγές στα εργασιακά: Τι ζήτησε η τρόικα και τι κλείδωσε η κυβέρνηση
Φθηνότερες αποζημιώσεις σε περίπτωση απόλυσης, κατώτατους μισθούς χωρίς επίδομα γάμου (αν δεν το συμφωνήσουν οι εργοδοτικές οργανώσεις και η ΓΣΕΕ) και ελαστικά ωράρια εργασίας που θα εξαφανίσουν τις έξτρα αμοιβές, φέρνει το νέο Μνημόνιο.
Το σχέδιο συμφωνίας της κυβέρνησης με την τρόικα για τα εργασιακά που οριστικοποιήθηκε χθες, ύστερα από αλλεπάλληλες διαβουλεύσεις των υπουργών Εργασίας Ι. Βρούτση και Οικονομικών Ι. Στουρνάρα, υπό την εποπτεία του ίδιου του πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, απέχει από τις ακραίες απαιτήσεις ...τις οποίες είχαν προβάλει με το γνωστό e-mail από τις 3 Σεπτεμβρίου οι δανειστές της χώρας. Η «Η» παρουσιάζει τις «βελτιώσεις» που έγιναν και τις τελικές ρυθμίσεις που, όπως αναμενόταν, δεν ικανοποιούν τη ΓΣΕΕ.(http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=112940435)

Η επεκτασιμότητα λέει πως παρά το ότι κάποιος δεν συμμετέχει στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, το αποτέλεσμά τους ισχύει και γι αυτόν. Η τρόικα λέει: για τις συλλογικότητες εργαζομένων που δεν θα συμμετάσχουν δεν θα ισχύει το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και θα χάσουν και επιδόματα (γάμου, τριετίες). (σχόλιο Γ. Προκοπάκη στο fb)

Για αυτούς όλους που εργάζονται στην επισφάλεια ή δεν βρίσκουν καθόλου δουλειά, βγάζοντας εισοδήματα χαμηλότερα από το κατώφλι της φτώχειας, άλλος δρόμος να καλυτερέψουν τη ζωή τους από το να μπει ξανά
μπροστά μια διαδικασία ανάπτυξης και να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας δεν υπάρχει. Μόνον έτσι θα αποκτούσαν τη δύναμη να διεκδικήσουν και να αποσπάσουν δικαιώματα. Ο,τι κι αν γράφουν οι νόμοι, σήμερα δεν τους κατοχυρώνει ούτε η Πολιτεία, μην έχοντας τους πόρους και αποτελεσματικούς μηχανισμούς, ούτε τα συνδικάτα, που άλλες κατηγορίες εκπροσωπούν κατά πρώτο λόγο. (Ελίζα Παπαδάκη, http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4762914)

Τι παίζεται σήμερα:
Από τη μιά η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Από την άλλη το επίδομα γάμου, οι τριετίες (αλλά μόνο στο μέλλον, όταν η ανεργία θα έχει πέσει κάτω από το 10%, γιατί μέχρι τότε δεν ισχύουν), μια μερική επέκταση ενός επιδόματος στον κατώτατο μισθό, και οι αποζημιώσεις πολύ λίγων υψηλόμισθων.
Αν δεν γίνει η ανακεφαλαιποίηση, που θα την χρηματοδοτήσουν οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ, θα κλείσουν πολλές ακόμα επιχειρήσεις, υγιείς κατά τα άλλα. Η ανεργία θα αυξηθεί κατά 300 ή 500 χιλιάδες ακόμα. Η φορολογική βάση θα καταρρεύσει. Η Ελλάδα θα φτάσει στην πραγματική χρεοκοπία. Και επειδή χωρίς τραπεζική χρηματοδότηση δεν λειτουργεί καμμιά δυτική οικονομία, ας μην δω σχόλια (βλακών) για τα λεφτά που πάνε στις τράπεζες και όχι στο λαό. Στις επιχειρήσεις πάνε τα λεφτά των τραπεζών και έτσι υπάρχουν δουλειές.
Αν γίνει η ανακεφαλαιοποίηση με τις θυσίες στα εργασιακά, ίσως να χάσουν μέρος του μισθού μερικοί από όσους έχουν σήμερα δουλειά, αλλά θα μπορέσει να μειωθεί η ανεργία, και σε μερικά χρόνια να μπορούν οι έλληνες πολιτκοί να ξανακάνουν κουμάντο χωρίς μνημόνια.
Αυτό είναι σήμερα το δίλημμα. Ακούτε εσείς εκεί στη ΔΗΜΑΡ; Η έχετε χαζέψει τελείως;

Μα θα μου πεις, Φώτη Κουβέλη και Δημήτρη Χατζησωκράτη , και πως θα το χειριστώ εγώ αυτό επικοινωνιακά; Εκεί δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Εσύ είσαι ο πολιτικός, εσύ ξημεροβραδιάζεσαι στα κανάλια, βρες ένα τρόπο να το εξηγήσεις. Ο κόσμος δεν είναι χαζός. (Αρίστος Δοξιάδης στο fb)


Που το πάει λοιπόν η ΔΗΜΑΡ; Πρόκειται για μια ευφυή διαπραγμάτευση στο κόκκινο, με βάσιμες πιθανότητες (με την βοήθεια φίλιων δυνάμεων στην ΕΕ) για μια ακόμη υποχώρηση της τρόικας; Είναι απλά μια κόκκινη γραμμή μικροκομματικής επιβίωσης της ΔΗΜΑΡ, ένα άλλοθι όπως λένε πολλοί για να ψηφίσει τελικά "εκβιασμένη" τα μέτρα και να περιορίσει τις απώλειές της ως κόμμα; Είναι μια αντιπολίτευση στυλ ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει να δείξει τα πραγματικά περιθώρια των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, αφαιρώντας από την αντιπολίτευση το επιχείρημα "δεν κάνατε διαπραγμάτευση, δεν εκβιάσατε όσο γινόταν";Είναι μια πραγματική επιθυμία, με πρόσχημα τα εργασιακά (που τίθενται ως ιδεολογικά όρια του χώρου) για να απεμπλακεί η ΔΗΜΑΡ από την ψήφιση του 3ου μνημονίου και να το φορτώσει στην εύθραυστη πλειοψηφία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ;
Ότι και να είναι, η ΔΗΜΑΡ κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω της τα βλέμματα και να αφαιρέσει από τον άσπονδο ανταγωνιστή της στην Αριστερά, Αλέξη Τσίπρα, την πρωτοβουλία των κινήσεων. Το ζήτημα όμως για το κόσμο δεν είναι εκεί - τα κόμματα μπορούν να παίζουν μεταξύ τους όσα παιχνίδια θέλουν. Είναι όμως υπεύθυνη στάση, να διαχειρίζονται κάποιοι εν λευκώ τις τύχες της χώρας, ρισκάροντας οριακά την παροχή ελπίδας στην νεκρωμένη οικονομία με την έγκαιρη εκταμίευση των 40 περίπου κατ΄αρχήν δις.; Χωρίς επαρκή και καθαρή πληροφόρηση για το ΠΟΙΑ είναι τα σημεία αντίθεσης και χωρίς καθαρή τοποθέτηση για το τι θα πράξουν τελικά;
Καλώς ή κακώς,  στην ΔΗΜΑΡ έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Το καλό που τους θέλουμε, να είναι μελετημένοι και επιτυχείς και να μην ρισκάρουν τζάμπα ένα τετράμηνο προσπαθειών επικράτησης της κοινής λογικής και επανάκτησης της αξιοπιστίας μας στην ΕΕ. Το καλό που τους θέλουμε...

1 σχόλιο:

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU