Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

Οι "κόκκινες γραμμές" φέρνουν ανεργία

 first thing first...
του Στέλιου Σταυρίδη*
Με «τρικολόρ» σημαία τον λαϊκισμό, την παραπληροφόρηση και την ανευθυνότητα, σταθερά επιλέγουμε να εξοντώνουμε εργαζόμενους και επιχειρήσεις, αντί να εξορθολογήσουμε την εργατική νομοθεσία.
Ουδέποτε στο παρελθόν πολιτικά κόμματα και συνδικαλιστικές ενώσεις εργοδοτών και εργαζομένων θέλησαν να αντιμετωπίσουν το εξαιρετικά λεπτό αλλά και καίριο αυτό θέμα. 
Ακόμα και σήμερα, που η ανεργία έφτασε σε αδιανόητα ύψη, που λαμπροί νέοι πτυχιούχοι, αντί για την προοπτική της δημιουργίας, βιώνουν την απόγνωση της αβεβαιότητας, κανείς δεν φαίνεται να έχει το σθένος να ακουμπήσει το "πυρακτωμένο κάστανο" μιας αναχρονιστικής και αποτρεπτικής εργατικής νομοθεσίας, που τροφοδοτεί ύφεση και ανεργία.

Η προσπάθεια τιθάσευσης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και αντιμετώπισης του χρέους με την ατολμία, την καθυστέρηση και τις ανορθόδοξες πρακτικές, έφερε ασφυξία στην αγορά και -για 5η συνεχόμενη χρονιά- ύφεση. Όλοι ελπίζουμε ότι η Ελλάδα θα περάσει επιτυχώς τον τελευταίο κάβο (όπως τόνισε o πρωθυπουργός) και αλώβητη θα συνεχίσει το ταξίδι της ανάκαμψης και της προόδου.
Ο πρώτος δείκτης που το πρόσημό του θα γίνει θετικό και θα σηματοδοτήσει την ανάκαμψη, δεν θα είναι το εισόδημα, ατομικό και εθνικό (ΑΕΠ), αλλά o δείκτης της ανεργίας. Η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και η απορρόφηση ανέργων, είναι επομένως ύψιστος εθνικός στόχος για το πολυπόθητο «φως στο τούνελ». Η ύπαρξη ανέργων είναι κοινωνικά δυσβάσταχτη, εθνικά επικίνδυνη και ψυχολογικά αφόρητη για όλη την οικογένεια.
Για να δημιουργηθούν όμως θέσεις εργασίας, χρειάζονται επενδύσεις, δηλαδή επιχειρήσεις και επιχειρηματίες που θα τολμήσουν και θα ρισκάρουν πόρους, χρόνο και προσπάθεια. Και όπως κατά κόρου έχει τονισθεί από την "Εστία", με το υφιστάμενο καθεστώς, ο εργοδότης αναλαμβάνει δυσανάλογα μεγάλες δεσμεύσεις έναντι των εργαζομένων. Και ενώ σε περιόδους ανάπτυξης το γεγονός αυτό είχε μικρότερη σημασία, σήμερα είναι τεράστιο αντικίνητρο.
Χώρες με χαμηλό δείκτη ανεργίας, όπως π.χ. Αυστρία, Δανία, Γερμανία, έχουν εργασιακούς νόμους που εμείς εδώ χαρακτηρίζουμε "εργασιακό μεσαίωνα"! 
Δεν είναι καθόλου συμπτωματικό ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει τις τελευταίες θέσεις στην παγκόσμια λίστα ανταγωνιστικότητας, όσον αφορά την, απόλυτα ξεπερασμένη, εργατική της νομοθεσία, που ...είναι επιπλέον και o κύριος λόγος των απίστευτων στρεβλώσεων, όπως εισφοροδιαφυγή, μαύρη εργασία, κ.λ.π. 
Γι' αυτό και η τρόικα, που βλέπει κυρίως το αύριο, διότι την ενδιαφέρει η βιωσιμότητα του χρέους μας, επιμένει τόσο πιεστικά σε μέτρα για τα οποία εμείς έχουμε ομαδικώς τραβήξει "κόκκινες γραμμές". Αρνούμεθα να αντιληφθούμε ότι η υλοποίηση των απαιτήσεων της τρόικα, θα κάνουν την δική μας εθνική προσπάθεια ευκολότερη.Ας δούμε όμως, μερικές από τις «κόκκινες γραμμές» και πώς αυτές λειτουργούν σε βάρος της απασχόλησης:
Τριετίες

Με κριτήριο την «ωρίμανση» μέσω τριετίας, ένας εργαζόμενος αυτομάτως θα πάρει αύξηση 8%! Κάτι τέτοιο βεβαίως λειτουργεί σαν αντικίνητρο για να επιμορφωθεί να γίνει καλύτερος, δημιουργικότερος και παραγωγικότερος. Πρωτίστως προς όφελός του (αφού η γνώση είναι δική του κατάκτηση, που τον συνοδεύει παντού και κανείς δεν μπορεί να του την αφαιρέσει), αλλά φυσικά και της επιχείρησης όπου εργάζεται. Η «τριετία» λειτουργεί όμως και σε βάρος του, διότι εύκολα o εργοδότης του θα τον απολύσει, μόλις πλησιάζει την τριετία. Έτσι, πλήττονται και οι επιχειρήσεις, αφού δεν μπορούν να αποκτήσουν αφοσιωμένους και αποδοτικούς εργαζομένους.

Σε μία περίοδο που κοινωνική ευθύνη όσων συνεχίζουν να έχουν δουλειά, είναι να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε με την απόδοση τους να βοηθήσουν να σωθούν θέσεις εργασίας, αλλά και να δημιουργηθούν νέες, o σημερινός νόμος λειτουργεί σε βάρος όλων: επιχειρήσεων, εργαζομένων, αλλά και τελικά, της κοινωνίας ολόκληρης.

Συνταξιοδοτικές εισφορές

Πρόσφατος κραυγαλέα "ανόητος" νόμος, για να προστατεύσει όσους εργαζόμενους πλησιάζουν την σύνταξη, αναγκάζει τις επιχειρήσεις που απολύουν ανθρώπους άνω των 55 ετών, να πληρώνουν έως και 80% των εισφορών αυτασφάλισης του απολυμένου, μέχρι να συνταξιοδοτηθεί (εκτός και αν βρει άλλη εργασία). Έτσι, πολλές πληττόμενες επιχειρήσεις απολύουν κατά προτίμηση ανθρώπους που πλησιάζουν τα 55 έτη, για να μην αναλάβουν, επί σειρά μάλιστα ετών, ένα υψηλό κόστος.

Αποζημιώσεις

Ένα άλλο τεράστιο "αγκάθι" είναι το ύψος των αποζημιώσεων στις απολύσεις. Είναι απαγορευτικό για μία επιχείρηση που αναγκάζεται να απολύσει κάποιον (προκειμένου να επιβιώσει), να πρέπει να καταβάλει ως αποζημίωση, έως και δύο ετών μισθούς. Δεν είναι δυνατόν το κράτος να κάνει κοινωνική πολιτική με χρήματα εκείνων που θέλουν να επιχειρήσουν, άρα και να προσφέρουν θέσεις εργασίας.
Αν λοιπόν συνεχίσουμε να εθελοτυφλούμε λαϊκίζοντες ανεύθυνα, μην περιμένετε να δούμε την πολυπόθητη ανάπτυξη. Θα συνεχίσουμε να ταλανιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως στον φαύλο κύκλο ελλειμμάτων, υπερφορολόγησης, βαθειάς ύφεσης, εκρηκτικής ανεργίας και γενικότερης ασφυξίας. Αφήστε, λοιπόν, κύριοι τις «κόκκινες γραμμές» και με τόλμη χαράξτε επιτέλους την λεωφόρο της ανάπτυξης.

* Ο Στέλιος Σταυρίδης είναι μηχανικός και επιχειρηματίας, πρόεδρος της "αντιγραφειοκρατικής κίνησης" και αρθρογράφος της Εστίας

* δημοσιεύτηκε στην Εστία και την Προοδευτική Πολιτική

7 σχόλια:

  1. Αριστερός ρεαλιστής.27 Οκτωβρίου 2012 - 9:49 μ.μ.

    Εξαιρετική η αποψη.
    Προτείνω να αντικατασταθεί η χορήγηση επιδόματος ανεργίας απο του κράτος στους ανέργους με την επιδότηση δημιουργίας ειδικών καταυλισμών εργασίας, στους οποίους θα στεγάζονται και θα σιτίζονται με χαμηλό κόστος οι άστεγοι με αντάλλαγμα κοινωνική ή και παραγωγική εργασία. Το κράτος θα μπορεί να υπενοικιάζει την εργασία των ανέργων αντί συμβολικού τιμήματος σε επενδυτές του εξωτερικού. Έτσι, ο άνεργος με την εργασία θα επαναποκτήσει ικανότητες και δεξιότητες ενώ με την απασχόληση θα εμποδιστεί η συμμετοχή του σε παράνομες δραστηριότητες (κλοπή, μαύρη εργασία, ανατρεπτικές δραστηριότητες, κινητοποιήσεις). Φυσικά θα πρέπει να τηρούνται τα στάνταρ διαβίωσης (δύο τετραγωνικά χώρος διαβίωσης, 2000 θερμίδες την ημέρα, ρουχισμός -στολή επαρκής για το χειμώνα και το καλοκαίρι, επτά ώρες ύπνου την ημέρα, εικοσάλεπτο διάλειμμά στο μέσον της ημέρας) ενώ ανα εξάμηνο θα δίνεται η δυνατότητα στον άνεργο να συμμετέχει σε συνεντεύξεις προκειμένου να βρει άλλη εργασία.
    Μια εξαιρετική λύση που θα μειώσει την ανεργία και θα οδηγήσει τους ανέργους στο δρομο της ευημερίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε ρεαλιστή, αυτά μόνο οι σταλινικοί μπορούν να τα κάνουν αν έρθουν στην εξουσία - τάχουν δοκιμάσει άλλωστε στα γκουλάγκ (στρατόπεδα εργασίας τάλεγαν και τότε) - πλην όμως ο υπαρκτός ρεαλισμός έπεσε μόνος του... οι καπιταλιστές είναι λίγο πιο ευαίσθητοι :)

      Διαγραφή
    2. Αριστερός ρεαλιστής.27 Οκτωβρίου 2012 - 11:50 μ.μ.

      Κάνετε λάθος αγαπητέ μου.
      Περιγράφω τη λύση των πτωχοκομείων που εφαρμόσθηκε από την φιλελεύθερη Μεγάλη Βρεττανία στην κατασυκοφαντημένη -απο λασπολόγους και ατάλαντους κουμουνιστες συγγραφείς σαν τον Ντίκενς- βιομηχανική επανάσταση.
      Επιπλέον οι κρατιστές της Σοβιετικής Ένωσης απασχολούσαν στα γκουλάγκ μόνο τους αντιφρονούντες μη κομμουνιστάς. Εγώ προτείνω η διαχείριση των ανέργων να γίνεται και από ιδιώτες, με το κράτος να επιβλέπει έτσι ώστε η εκμετάλλευσις των ανέργων να μην φτάνει ακραία όρια. Επιπλέον, σε αντίθεση με τα κουμουνιστικά γκουλάγκ, η είσοδος στον καταυλισμό εργασίας θα γίνεται κατόπιν αιτήσεως και προσωπικής επιθυμίας του ανέγργου, για όσο χρόνο ο ίδιος επιθυμεί. Αν επιθυμεί να ψοφήσει από την πείνα ή να φυλακισθεί λόγω χρεών, θα είναι δικαίωμά του.

      Διαγραφή
    3. Δεν την ημπορώ την πείναν από δεξιούς. Από αριστερούς την αντέχω...

      Διαγραφή
  2. Eξαιρετικό το άρθρο της "Εστίας".Πιάσε κι ένα Γιώργο από "Ελεύθερη Ώρα",μη ντρέπεσαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πονηρούλη... Από μένα περιμένεις να στην διαβάσω; Μπορείς να την τυλίγεις στον Ριζοσπάστη, ξέρεις...

      Διαγραφή
  3. Εγώ δεν ξέρω από τέτοια κόλπα τίμιε προοδευτικούλη,ενώ εσύ αποδεικνύεσαι μάστορας.Σερβίρεις τις πιο αντιδραστικές και ανθρωποφάγες ιδέες,ακόμη και τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο,μέσα σε όποιο περιτύλιγμα επιθυμεί η σάπια πολιτικοοικονομική εξουσία της χώρας.

    Αλλά δε χολοσκάω πονηρούλη! Όλα εδώ πληρώνονται και για τους υπηρέτες της τρόικας δεν έχει ελικόπτερο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU