Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

"Αντί να κάνει κόμμα ο Στουρνάρας κάνει ο Λοβέρδος"*

*σχόλιο στο fb μετά την εκπομπή

Πολύ ενδιαφέρουσα εφ’όλης της ύλης συνέντευξη έδωσε ο υπουργός Οικονομικών, Γιάννης Στουρνάρας, στον Α. Παπαχελά και τους Νέους Φακέλους της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ, με έμφαση στο νέο φορολογικό, την επαναγορά του χρέους και τις αποφάσεις στο πρόσφατο Eurogroup. Η γνώση και η ικανότητα του μεταρρυθμιστή υπουργού, όπως ξεδιπλώνεται ανάμεσα στην τρόικα εσωτερικού και την τρόικα εξωτερικού, έγιναν φανερές σε μια συζήτηση ποταμό. Καλές και οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου, που κάλυψαν σχεδόν οτιδήποτε θα ήθελε καθένας καθεμιά μας να μάθει, όσο για τις απαντήσεις... δείτε το βίντεο και κρίνετε μόνοι/ες σας. 
Προσωπική μας γνώμη; Είμαστε πολύ τυχεροί/ές μέσα στην ατυχία μας που έχουμε αυτόν και όχι κάποιον κομματικό ως υπουργό οικονομικών - υπάρχει ελπίδα! (ΑΣ):

8 σχόλια:

  1. Oταν ο Μπένι, ο Λοβέρδος, η Γιάννα κι ο Θέμος «σκοτώνονταν» στα αμφιθέατρα
    12.03.2012 18:06

    ……
    Τότε έδιναν τις μάχες στα αμφιθέατρα του ΑΠΘ για να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο. Σήμερα οι περισσότεροι ως αρχηγοί κόμματων, υπουργοί και βουλευτές της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης διαχειρίζονται την χρεοκοπία της χώρας και ελπίζουν να αφήσουν στα παιδιά τους έναν καλύτερο κόσμο.
    [...]
    Θεσσαλονίκη, Φθινόπωρο του 1974. Η δικτατορία των συνταγματαρχών έχει καταρρεύσει από τον Ιούλιο και η ελληνική κοινωνία ανακαλύπτει τις ελευθερίες και την ελευθεριότητα της Δημοκρατίας. Στην κεντρική πολιτική σκηνή κυριαρχεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο οποίος προσπαθεί να διασφαλίσει την ομαλή μετάβαση από ένα οπερετικό, αλλά αυταρχικό καθεστώς, σε μια αστική δημοκρατία. Οι Έλληνες εισέρχονται στην πιο σταθερή πολιτική περίοδο που γνώρισε από συστάσεως του το ελληνικό κράτος. Το 1974, με την μεταπολίτευση δρομολογείται ένα πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό ρεύμα που θα προσδώσει -με διάρκεια- ευημερία, σταθερότητα και ανάπτυξη στην ελληνική κοινωνία. Την εποχή εκείνη η Αριστερά στο σύνολό της βιώνει μια μεγάλη κοσμογονία. Η νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, η προσδοκία της ανανέωσης που δημιουργεί το ευρωκομουνιστικό εγχείρημα του ΚΚΕ εσωτερικού, ο δυναμισμός της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, και κυρίως η ελπίδα που αντιπροσωπεύει ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ θα γείρουν σταδιακά την πλάστιγγα των συσχετισμών υπέρ της Αριστεράς.
    [....]
    Ίντριγκες στο «Kαφενείο του Τάκη»

    Την περίοδο εκείνη τα ελληνικά πανεπιστήμια εξελίσσονται σε ανεξάντλητα φυτώρια παραγωγής πολιτικού προσωπικού τροφοδοτώντας έκτοτε με στελέχη τα πολιτικά κόμματα. Κυρίως το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και τον Συνασπισμό. Το μισό πολιτικό προσωπικό του ΠΑΣΟΚ, πολλοί βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης που παίζουν σήμερα πρωταγωνιστικό ρόλο στη κεντρική πολιτική σκηνή και στο ψυχόδραμα της διεκδίκησης της ηγεσίας του κινήματος, προέρχονται από τα αμφιθέατρα του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης. Στα σπουδαστήρια, τα καφέ, τις ταβέρνες όπου σύχναζε ο φοιτητόκοσμος και στο «μυθικό» κυλικείο της Νομικής σχολής γνωστότερο ως «καφενείο του Τάκη» γεννήθηκαν φιλίες, αναπτύχθηκαν ίντριγκες, πολιτικά πάθη και αβυσσαλέα μίση που συχνά διαρκούν έως σήμερα. Η μεγάλη καχυποψία που χωρίζει σήμερα λόγου τον νέο -σε λίγες μέρες- πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Βαγγέλη Βενιζέλο με τον Χάρη Καστανίδη χρονολογείται από τα χρόνια της νομικής. Η πληθωρική προσωπικότητα του Βαγγέλη φαίνεται ότι «καταπίεζε» από τότε τις φιλοδοξίες του Χάρη.

    Για επτά ολόκληρα χρόνια, από το 1973 έως το 1980 θα συνυπάρξουν ως φοιτητές κάποιοι εκ των πρωταγωνιστών μετέπειτα του πολιτικού ψυχοδράματος που ζει τα τελευταία χρόνια το ΠΑΣΟΚ. Οι Βαγγέλης Βενιζέλος, Χάρης Καστανίδης, Ανδρέας Λοβέρδος, Γιώργος Φλωρίδης, Μιχάλης Χρυσοχοιδης, Γιάννης Μαγκριώτης, Άννα Διαμαντοπούλου, Χρύσα Αραπογλου (αν και μερικά χρόνια νεώτερη) και Σοφία Γιαννακά, εξελέγησαν αργότερα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Για λιγότερο από μια δεκαετία θα συνυπάρξουν στην Θεσσαλονίκη της μεταπολίτευσης. Ως συνδικαλιστές, αγκιτάτορες και απλά μέλη της ΠΑΣΠ, της ΚΝΕ του Ρήγα Φεραίου ή της νεολαίας της Ένωσης κέντρου-Νέες Δυνάμεις θα δώσουν τις πρώτες μεγάλες πολιτικές μάχες στα αμφιθέατρα του πανεπιστημίου.
    (συνεχιζεται)


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...
    Μαζί τους συμπρωταγωνιστεί και μια πλειάδα ταλαντούχων νεαρών οι οποίοι σήμερα είναι εξέχοντα μέλη του ελληνικού establishment. Εκδότες εφημερίδων, όπως ο Θέμος Αναστασιάδης, ισχυρές γυναίκες όπως η Γιάννα Αγγελοπούλου, καθηγητές πανεπιστημίου, όπως ο Γιώργος Σωτηρέλης ο Βαγγέλης Βασιλακάκης, ο Χαράλαμπος Αποστολίδης ο Κώστας Χρυσόγονος. Δικαστές στην Ε.Ε, όπως ο Χάρης Ταγαράς. Διαπρεπείς δικηγόροι της Αθήνας ή της επαρχίας όπως ο Νότης Ψυλλάκης, ο Στεργιος Λιάπης, ο Μιχάλης Τριανταφυλλίδης, Γιώργος Βασιλακάκης, Οδυσσέας Καραγιανακίδης, ο Βασίλης Δεληβοριάς (νομικός σύμβουλος του MEGA και o δικηγόρος που ανέτρεψε το νόμο της κυβέρνησης Καραμανλή για τον βασικό μέτοχο). Δημοσιογράφοι όπως ο Γιάννης Τριάντης της Ελευθεροτυπίας, ο Μανώλης Αναγνωστάκης, του MEGA και ο Δημήτρης Παγαδάκης του «Πρώτου Θέματος». Σημαντικοί δικαστές όπως ο Βασίλης Φλωρίδης, αδερφός του Γιώργου και διπλωμάτες όπως ο πρέσβης Νίκος Πάζιος. Ισχυροί παράγοντες των χρηματογορών όπως ο Φοίβος Χατζής. Οι περισσότεροι από αυτούς σήμερα, που ηλικιακά βρίσκονται λίγο μετά πενήντα, με την αναμενόμενη εκλογή του Βενιζέλου στην προεδρία του Πασοκ θα νοσταλγούν ενδεχομένως την εποχή που ονειρεύονταν να αλλάξουν τον κόσσμο.
    [....]
    Έρωτας και Επανάσταση

    Για τους νεαρούς φοιτητές της Αριστεράς η εγκαθίδρυση της λαϊκής δημοκρατίας στην Ελλάδα ήταν απλώς ζήτημα χρόνου. Το μοντέλο ίσως άλλαζε. Οι ΚΝίτες πίστευαν ότι σωστός δρόμος οδηγούσε στην Μόσχα, «οι Κινέζοι» στο Πεκίνο ή στα Τιραννα ενώ οι Ρηγάδες σε κάτι που να φέρνει στο αυτοδιαχειριστικό μοντέλο της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο και λίγο από το εξεγερμένο Παρίσι του ’68. Τα σοσιαλδημοκρατικά γκρουπούσκουλα θέλουν μια κοινωνία στα πρότυπα των Σκανδιναβικών δημοκρατιών και ψάχνουν το τρίτο δρόμο που περνάει από τα απελευθερωτικά κινήματα του λεγόμενου τρίτου κόσμου.

    Σπουδάζουν, κάνουν πλάκες, ετοιμάζουν το μέλλον τους και σκέφτονται την επανάσταση. Και φροντίζουν να προετοιμαστούν για το επικείμενο αντάρτικο. Λοβερδος, Παγαδάκης, Φρονίστας. Λύτρας, Νικολουτσόπουλος-ο γνωστός εργατολόγος, – ανεβαίνουν συχνά με εξάρτηση εκδρομής στο Κορφιάτη, από τα χαράματα, για εξοικειωθούν με τις κακουχίες που προϋποθέτει μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του βουνού. Στο τέλος όταν συναντούσαν σε κανά ξέφωτο άλλες επαναστατικές ομάδες το γύριζαν στο διπλό… Η μεγαλύτερη εκτόνωση ήταν στο τέλος της ημέρας να περιγράφουν τα γκολ της επαναστατικής γυμναστικής στις φοιτητοταβέρνες, στο πολύ ιν καφέ- ζαχαροπλαστείο του «Κικιλίνη» στη Τσιμισκή , ή στο περιβόητο καφε «Αλφα» στη Πριγκηπος Νικολαου.

    Παροιμιώδης είναι και η αποστροφή του στελέχους τότε του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Καρφή ο οποίος στα πιεστικά ερωτήματα-καταγγελίες των συνομιλητών του, αν είναι υπέρ του ένοπλου αγώνα-αγαπημένο θέμα συζήτησης των φοιτητών της εποχής-είπε το εξής αμίμητο. «Ναι, αλλά με την προϋπόθεση ότι οπλισμός θα είναι ελαφρύς»!
    [......]

    Πηγή: Όταν ο Μπένι, ο Λοβέρδος, η Γιάννα κι ο Θέμος «σκοτώνονταν» στα αμφιθέατρα |
    iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/40939#ixzz2EAIIdoJe

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Και οι …δευτεροι θελουσιν γαρ ελθειν πρωτοι (παραλλαγη θεολογικης ρησης)

    “…. και σκέφτονται την επανάσταση. Και φροντίζουν να προετοιμαστούν για το επικείμενο αντάρτικο. Λοβερδος, Παγαδάκης, Φρονίστας. Λύτρας, Νικολουτσόπουλος-ο γνωστός εργατολόγος, – ανεβαίνουν συχνά με εξάρτηση εκδρομής στο Κορφιάτη, από τα χαράματα, για εξοικειωθούν με τις κακουχίες που προϋποθέτει μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του βουνού. Στο τέλος όταν συναντούσαν σε κανά ξέφωτο άλλες επαναστατικές ομάδες το γύριζαν στο διπλό… ”

    Κατα τα πρωτα ετη της μεταπολιτευσης, η ελλειψις ….ψυχιατρικης φροντιδας των ψυχικα ανωριμων “επαναστατων φοιτητων” ειναι προφανης.

    Εξ αλλου το συνδρομο του δευτερου, συχνα αντι να οδηγησει σε παραδοχη οτι “δεν ειμαι και ο πρωτος”, αντιθετως -και εναντιον πασης λογικης- πιστευων οτι ειναι εις “αδικηθεις πρωτος απο την κοινωνια, το συστημα, τους πλουτοκρατες, τους Αθηναιους, τους λελεδες,….χαλυβδωνει την θελησιν του υποδεεστερου, αναπτυσσοντας παραλληλες -συχνα ποταπες- ικανοτητες οπως, μεγαλην πονηρίαν, ιντριγκαν, δολοπλοκιες, προδοσιες φιλων, ξεπουλημα ιδεων,…. προς αναρριχησιν οχι πλεον εις τον Κορφιατην, αλλα εις αλλας κορυφας της διοικησεως οπως Καθηγητης Παντειου (γιατι οι περισσοτεροι πολιτικοι και πολιτευομενοι ειναι του Ιδρυματος αυτου, το οποιον εχρησιμοποιηθη ως σχολη δημοσιου διοικησεως δια την στελεχωσιν του κρατικου μηχανισμου με επιτυχοντες που δεν ηδυνατο να εισαχθουν εις την Νομικην Αθηνων ενος Καρυωτακη, Ελυτη,….., Φωστιερη (1ος το 1971) …….. ) με τελικον σκοπον, με την βοηθειαν των διαπλεκομενων εκδοτοεπιχειρηματικων ομιλων, τον θερμον και …καβλοτικον εναγκαλισμον με την πλεον αφροδισιακην και ωραιαν γυναικα, την εξουσιαν….

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το πιο αστείο από όλα είναι ότι ο Στουρνάρας, φέροντας επάξια το επώνυμό του, κατάφερε, για μία ακόμη φορά, να οδηγήσει την χώρα σε χρεωκοπία. Για τον λόγο αυτό οι αφελείς ευρωσταλινικοί πιστεύουν ότι πρέπει να του δοθεί και το βραβείο της πρωθυπουργίας, για το βαθύ ... μεταρρυθμιστικό του έργο, το οποίο οδηγεί στην εμβάθυνση και στην μετατροπή αυτής της χρεωκοπίας της ελληνικής οικονομίας, σε ένα καθεστώς διαρκείας, δια της μετεξέλιξής του, σε ένα μόνιμο καθεστώς.

    Δεν είναι μόνον το γεγονός ότι οι κληρονόμοι των παραληρηματικών ιδεοληψιών του Λεωνίδα Κύρκου βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου. Είναι και το ότι το παραλήρημά τους ταυτίζει τον μεταρρυθμισμό, με την εξελισσόμενη μετατροπή της χώρας από μια χώρα υψηλής ανάπτυξης, σε μια χώρα της υποσαχάριας Αφρικής. Ο συνδυασμός αυτών των δύο καταστάσεων δείχνει και την ουσιαστική γύμνια των ευρωσταλινονεοφιλελεύθερων και την παρακρουστική απομάκρυνσή τους από την τρέχουσα πραγματικότητα.

    Η χώρα χρεωκοπεί, τώρα και με δική τους άμεση ευθύνη και αυτοί καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν (όταν δεν παρουσιάζουν το γεγονός αυτό ως φυσιολογικό, ή ως ευλογία).

    Δικαίωμά τους, να επιλέξουν τον τρόπο και τον δρόμο του πολιτικού τους αφανισμού. Στο τέλος φυσικά, ουδείς θα τους λυπηθεί. Και θα είναι άξιοι της θλιβερής τύχης που τους περιμένει, τώρα που αποφάσισαν στα πολιτικά τους γεράματα να δείξουν τον παλαιό γνωστό, σε όλους που ασχολιούνταν με τα κοινά, εδώ και χρόνια, πολιτικό και κοινωνικό αντιδραστισμό τους, ο οποίος, σε επίπεδο πράξης, ξεπέρασε και τον αλήστου μνήμης χιλιανό πινοσετισμό.

    Το πολιτικό νεκροταφείο, αν και είναι γεμάτο, έχει ένα χώρο και γι' αυτούς και τους περιμένει, για να τους δεχθεί στην τελευταία τους κατοικία.

    (Συγγενείς και φίλους, πάντως, να μην περιμένουν στην εξόδιο ακολουθία. Δεν πρόκειται να τους κλάψει κανείς)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Παπαχελάς: Κύριε Στουρνάρα πολλοί λένε πως η Ελλάδα έχει ως όπλο την απειλή προς τους Ευρωπαίους να διαλύσει την Ευρωζώνη αν χρεωκοπήσει...Τι λέτε γι αυτό ?
    Στουρνάρας: Αυτό κύριε Παπαχελά δεν είναι πολιτικός πολιτισμός"
    (!!!) ...... Αυτό είναι εθελοδουλεία και ραγιαδισμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, προσθέτει και:
      "Είπα ότι αν αυτή τη στιγμή βγούμε από την αίθουσα αυτή χωρίς συμφωνία, σας λέω με όλη την ευθύνη που έχω, ότι η Ελλάδα σε λίγους μήνες δε θ’ ανήκει στη δύση, με την έννοια ότι θα ψάξει να βρει αλλού πόρους. Δε θα καθίσει να χρεοκοπήσει έτσι."
      Πόσα !!! να βάλω;

      Διαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU