Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Ζούμε το όραμα του Τσίπρα στη πράξη, και μπροστά στα μάτια μας


Το ηχηρό Κυπριακό Όχι, οδηγεί σε επαναδιαπραγμάτευση και όχι στην καταστροφή. Είναι κόλαφος για την κυβερνητική πολιτική Σαμαρά του "Ναι σε όλα".
Δ.Παπαδημούλης (ΣΥΡΙΖΑ)

από τον Ορθογράφο

Αυτές τις μέρες, και εξαιτίας των εξελίξεων στη Κύπρο, ζούμε όλοι μια εθνική υπερδιέγερση.
Ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Η κατάσταση είναι όντως σοβαρή, και για την Κύπρο κάτι παραπάνω από κρίσιμη.
Οι συνέπειες της κυπριακής περιπέτειας θα είναι πολυεπίπεδες, τόσο για την ίδια την μεγαλόνησο, όσο και για την Ευρώπη γενικότερα. Αυτά όμως που συμβαίνουν εκεί δεν χρειάζονται ειδικές σπουδές στην οικονομία, για να γίνουν κατανοητά.Στην πραγματικότητα είναι απλά… απλούστατα.
Η Κύπρος, εδώ και 10-15 χρόνια αποφάσισε να πάρει τον δικό της ιδιαίτερο δρόμο, βασιζόμενη σε ένα υπέρμετρα διογκωμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, που στηρίζονταν σε ξένες καταθέσεις, και δη αυτές των νεόπλουτων ολιγαρχών της Ρωσίας του Πούτιν.
Μέχρι εδώ όλα καλά, αφού αυτό βόλευε πολλούς, και συνέφερε οικονομικά στη χώρα, η οποία βίωσε απίστευτη ευμάρεια, έστω και τεχνητή (όπως αποδείχθηκε).
Σε κάποιο μάλιστα σημείο, ο τραπεζικός της τομέας ξεπερνούσε έως και οκτώ φορές το ΑΕΠ της.
Όπως όμως κάθε φούσκα, έτσι κι αυτή της τραπεζικής ανάπτυξης της Κύπρου έπρεπε κάποια στιγμή να σκάσει. Ειδικά όταν το εθνικό χρέος της, από 40% του ΑΕΠ που ήταν προ Χριστόφια, έφτασε να ξεπερνάει σε ποσοστά κι αυτό της Ελλάδας.
Έτσι λοιπόν, όταν αυτό έφτασε στο μη παρέκει, και η Κύπρος χρειάστηκε την ανάλογη διάσωση, η ΕΕ, ήδη καταπονημένη από την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία κλπ και επειδή δεν θεωρεί την Κύπρο σημαντική ποσότητα, αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα: 

Να βάλει δηλαδή τους Κύπριους να συμμετάσχουν κι αυτοί στην διάσωσή τους. (Και συγχρόνως να δώσει ένα μάθημα σε κάποιους άλλους «άτακτους»).
Και όχι με μνημόνια στυλ Ελλάδας, που συνοδεύονται από χαράτσια, απολύσεις, ύφεση, ανεργία, και φτώχεια, αλλά από μια και έξω φορολόγηση ενός μικρού σχετικά ποσοστού επί των καταθέσεων.
Και τότε είναι που έγινε ο κακός χαμός. Λες και οι καταθέσεις διαφέρουν σε κάτι από τα ακίνητα… λες κι αυτές είναι η ιερή αγελάδα του καπιταλισμού. Ε, λοιπόν δεν είναι. Κι αυτό αποδείχτηκε.
Αν λοιπόν περνούσε η πρόταση της ευρωζώνης, η Κύπρος θα σώζονταν, και η ΕΕ θα ρίσκαρε την γενική εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο τραπεζικό της σύστημα, που να μην ξεχνάμε είναι αυτό που κρατάει ότι κρατάει σήμερα στην οικονομία της Ευρώπης.
Και επειδή η οικονομία στη βάση της είναι ψυχολογία, η ΕΕ ρίσκαρε πραγματικά πολλά, θέτοντας το πιστόλι στον κρόταφο της Κύπρου.
Και τι έγινε;
Η Κύπρος δοκίμασε στη πράξη αυτό που πρότειναν εδώ σε εμάς οι Τσίπρας, Καμένος, Βαρουφάκης, και λοιποί δραχμολάγνοι, όταν υποστήριζαν πως η Μέρκελ θα υποχωρήσει αν τυχόν πούμε όχι στα μνημόνια, διότι εμείς είμαστε Έλληνες και μπλα μπλα….
Το λέει άλλωστε ο Πάντζας, το επαναλαμβάνει κάθε πρωί ο Τράγκας, και το φωνάζει στη Βουλή ο Χαϊκάλης. Και οι Κύπριοι ...τους άκουσαν.
Και ναι μεν αντιστάθηκαν ηρωικά στις ρουκέτες του Βερολίνου, δεχόμενοι τα συγχαρητήρια των πρακτόρων του χάους, πλην όμως, ως κλασικοί Έλληνες κι αυτοί, αποδείχτηκαν δραματικά απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι.
Νόμισαν πως θα τους σώσει ο ομόδοξος Πούτιν, και το ξανθό γένος, επειδή τόσο καιρό τον βόλευε το κυπριακό πλυντήριο, και επειδή το είπε κάποιος όσιος πριν από 300 χρόνια.
Η πραγματικότητα όμως δεν διαμορφώνεται από προφητείες, δοξασίες, και ευχές.
Διαμορφώνεται από την ισχύ. Είτε στρατιωτική είτε οικονομική.
Έτσι, το Κρεμλίνο, που πιο πολύ εξάρτηση έχει από την ΕΕ, αφού εκεί πουλάει το φυσικό του αέριο και το πετρέλαιο, από τα οποία και πλούτισε, είπε νιετ στους ηρωικούς Κυπρίους, εκτός και αν…
Εκτός και αν παραχωρήσουν μια ναυτική βάση, του δώσουν το τραπεζικό τους σύστημα, τους καταστήσουν συνεταίρους στα μελλοντικά έσοδα από τους υδρογονάνθρακες, και άλλα πολλά.
Εν ολίγοις, η Ρωσία θα βοηθήσει, αν η Κύπρος δεχτεί να γίνει υποτελές δεσποτάτο της.
Οπότε προς τι ο ηρωισμός; Λέμε ένα μεγαλοπρεπές όχι στους Ευρωπαίους, για να παραδοθούμε άνευ όρων στους Σλάβους; Χμμμμμ….
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται η ΕΕ, που όχι μόνο δεν τρόμαξε, αλλά βάζει το μαχαίρι ακόμη πιο βαθιά μέσα στη πληγή, και λέει στη Λευκωσία, πως ρευστότητα θα έχετε μέχρι την (σημαδιακή) 25η Μαρτίου. Από κει και πέρα γεια χαραντάν και τα κουκιά (κυριολεκτικά) μπαγλάν.
Και έτσι πάει το plan B, το plan C, όπως πάνε και όλα τα υπόλοιπα plans, και την βλέπω την Λευκωσία να επανέρχεται (με σκυμμένο το κεφάλι αυτή τη φορά) στο αρχικό plan, που το μόνο που ζητάει είναι να φορολογηθούν κάποιες καταθέσεις κάποιων μεγαλόσχημων (μαφιόζων στην πλειονότητά τους).
Και έρχεται και το χαστούκι από τους Ευρωπαίους που λένε ότι εμείς προτείναμε να απαλλαγούν οι μικροκαταθέτες, αλλά ο κος Αναστασιάδης δεν το δέχτηκε!!!!!
Έτσι, στη Κύπρο ζούμε στη πράξη, αυτό που θα ζούσαμε στην Ελλάδα αν ο λαός επέλεγε τις τσιπρέικες ανοησίες και τις Μπαρουφάκιες συμβουλές.

Και όπως βλέπουμε καθημερινά, καλοί οι ηρωισμοί και τα όχι στους Τεύτονες, αλλά κακά τα κουκιά, οι μπάμιες, και τα κλειστά ΑΤΜ.
Εν ολίγοις, οι Κύπριοι τα παίξανε όλα για όλα, και στη προσπάθειά τους να γλιτώσουν το 6% επί των καταθέσεων, κινδυνεύουν τώρα όχι μόνο να χάσουν το 100%, αλλά να επανέλθουν ανώμαλα σε καταστάσεις άγριες… αυτό που εγώ λέω «επιστροφή στις μπάμιες»!
Να ξαναγίνουν δηλαδή μια απομονωμένη αγροτική και τουριστική οικονομία, όπως ήταν παλιά, χωρίς όμως αυτή τη φορά να έχουνε ούτε τρακτέρ, ούτε πισίνες, ούτε 4Χ4, ούτε ζάπλουτους Ρώσους τουρίστες, που θα βρουν αλλού πορτοκαλιές που να κάνουν πορτοκάλια (φορολογικούς παραδείσους).
Και στους Κύπριους τι θα μείνει;
Το ένα 24ωρο που το έπαιξαν ήρωες… Τίποτα άλλο. Όπως και να εξελιχτεί η κρίση τους. Ας πρόσεχαν, αφού παρασύρθηκαν από τους Αλέξη και σία…

Strange Attractor

ΥΓ- Μεγάλη ζημιά έπαθαν επίσης και κάποιοι δικοί μας, που αντί να στηρίξουν τη χώρα στα δύσκολα, φυγάδευσαν όπως όπως τα λεφτά τους έξω, και δη στη Κύπρο, για να είναι … σίγουροι. Τι λένε τώρα;



6 σχόλια:

  1. Πιο δωσίλογος και πιο €λιγούρης σε βραβεύει η Φράου αυτοπροσώπως. Δεν δίνεις το δικαίωμα στους Κύπριους, ούτε καν να διαλέξουν, αφεντικό. Σε ενοχλεί αφάνταστα που η Κύπρος είναι τσαχπίνικο προτεκτοράτο και όχι κνώδαλα σαν την δική μας δωσιλογική ελίτ. Σε βολεύει αφάνταστα το βλαμμένο ο Alexis γιατί ακριβώς αποτελεί το ανάχωμα στο όποιο κίνημα χειραφέτησης. Το επιχείρημά σου δε: Που είναι τα λεφτά των Ρώσων; Είναι για τρελά γέλια. Νομίζεις ότι θα τα βγάλουν να τα δείξουν για να αποστομώσουν εσένα. Συνήθως αυτό που βγάζουν στην πιάτσα όταν κάνουν "δουλειές" είναι πολώνιο και μαφιόζους (πρώην κακεμπίτες) εκτελεστές. Μην ανησυχείς όμως, δεν ασχολούνται με κατώτερο υπηρετικό προσωπικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΒΛΑΚΑΣ ή (καλοπληρωμένος) ΧΑΦΙΕΣ ΚΟΝΔΥΛΟΦΟΡΟΣ;
    Καμιά αμφιβολία : ΚΑΙ ΒΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για το τι έχεις εσύ με τον Αλέξη, σκασιλάρα μας.Αλλά, ρε φίλε, για ρίξε άλλη μιά ματιά στο κείμενό σου.Τόσες μαζεμένες αντιφάσεις έχω καιρό να συναντήσω.Και,αν ευκαιρήσεις,άσε τον Τσίπρα κατά μέρος και φώτισέ μας λίγο. Αφού όπως λες, ο τραπεζικός τομέας της Κύπρου είναι "φούσκα" και θα έσκαγε (κι έτσι είναι) γιατί θα γινόταν λιγότερο φούσκα με τη "λύση" του eurogroup?Κι αν, πάλι, ευκαιρήσεις, για ρίξε καμιά ματιά στα κιτάπια γύρω από τον τραπεζικό τομέα στο σύνολο της ευρωζώνης.Βλέπεις καμιά άλλη φούσκα εκεί η μπά?..Κι αν βλέπεις, είναι λες μεγαλύτερη απ της Κύπρου η δεν? Και , εν τέλει, τι λες?Θα σκάσουν άλλες φούσκες?.....Έχεις, τέλος, ακουστά καμιά κουβεντούλα για πλασματικό κεφάλαιο, για κρίσεις όχι απλώς "κυκλικές", αλλά για κρίσεις "ιστορικού συστημικού ορίζοντα" και άλλες τέτοιες μαρξικές "παραμυθίες"?....Η μήπως σε βολεύει καλύτερα ο Αλέξης-με Χαικάλη η σκέτος?
    Καληνύχτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, προέδρου του Γιούρογκρουπ, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος...
    Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας...
    Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
    Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays, HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεταλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
    Στη Γερμανία, μια μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας...
    Στη Γαλλία, μια μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας...
    Στην Ισπανία, μια μόνο τράπεζα, η Santander, έχει μέγεθος όσο και το ΑΕΠ της χώρας...
    Σε Σουηδία και Ολλανδία το μέγεθος του τραπεζικού τομέα ξεπερνά κατά 3,5 φορές το ΑΕΠ των δύο χωρών...
    Σύμφωνα με την «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» για το έτος 2010 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα όσον αφορά μόνο τους «άυλους τίτλους» ξεπέρασε τα 1.030 δισ. δολάρια, όταν την ίδια χρονιά το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν μόλις 62 δισ. δολάρια. Δηλαδή, ήταν μεγαλύτερος κατά 16 τουλάχιστον φορές...
    Στην Αμερική, εν μέσω κρίσης, στο τρίτο τρίμηνο του 2009, το 80% της αύξησης των συνολικών κερδών προερχόταν από το χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος, όμως, αντιπροσωπεύει μόνο το 25% της αμερικανικής οικονομίας.
    Στην Ευρώπη το 2007 - 2008, ενώ το σύνολο της οικονομίας παρουσίαζε ρυθμούς μεγέθυνσης 3%, οι τράπεζες εμφάνιζαν ρυθμούς επέκτασης των κερδοσκοπικών τους κεφαλαίων από 40% μέχρι και 80% το χρόνο. Ταυτόχρονα, ενώ το εθνικό προϊόν αύξανε με ετήσιο ρυθμό 4%, ο δανεισμός της οικονομίας αύξανε με ρυθμό ανώτερο του 8%.
    Ολα αυτά μάς οδηγούν στον Χριστόφορο Κολόμβο, τον ήρωα της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο οποίος το έθετε ως εξής:
    «Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία αλλά πιο σπουδαίο απ' όλα αυτά είναι το τραπεζικό κέρδος»...

    «Οταν ο Διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή»! http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7349211&publDate=21%2F3%2F2013 . . . και Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ, για να σφίγγουν οι κώλοι.

    .... .δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε όπως ο Σαίξπηρ στον «Εμπορο της Βενετίας»:
    «Για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είναι δυο διαφορετικά θέματα η διαφωνία και η διαπραγμάτευση και το ΟΧΙ χωρίς plan Β... Η πρώτη στάση ανοίγει δρόμους συμπερασμάτων και αλλαγών αλλά και συμμαχιών των χωρών του Νότου - η δεύτερη είναι το άλμα στο κενό που πρεσβεύει η συμμαχία Τσίπρα Καμμένου. Οι Κύπριοι δεν φταίνε σε τίποτα να παρασυρθούν ξανά σε μια πολιτική χωρίς έρμα. Ούτε οι διαφωνίες ανήκουν στην συνομοταξία των "αντιμνημονιακών" - συσκοτίζεται μάλλον από την ανάμιξή τους και τις μπούρδες που παρουσιάζουν σαν εναλλακτικές.
    Κατά τα άλλα, ψυχραιμία οι τσιπρόφιλοι... φαίνεται τώρα καθαρά που οδηγεί ο τυχοδιωκτισμός των άσχετων αλλά θρασύτατων άεργων νέων της "συμμαχίας". Τίπτ΄΄αλλο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Υπενθυμίζω κάποια γεγονότα (από το melittag.wordpress.com)

    Κύπρος:μυστικά και ψέμματα

    1.Είναι κοινό μυστικό στην Ευρώπη και παγκοσμίως ότι οι κυπριακές τράπεζες είναι φορολογικό καταφύγιο και πλυντήριο ύποπτων κεφαλαίων. Ιδίως βρώμικων κεφαλαίων Ρώσων ολιγαρχών (από τους οποίους άλλοι είναι σύμμαχοι και άλλοι αντιπάλοι του Πούτιν), που τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν από τις αμερικάνικες γκαγκστερικές συμμορίες του ’30 με δολοφονίες, ιδίως δημοσιογράφων, αιματηρή εκμετάλλευση εργαζομένων, οικονομική εξόντωση κοινωνικών στρωμάτων, περιβαλλοντική καταστροφή ολόκληρων περιοχών. Στην Κύπρο ανάμεσα σ’άλλα, ξεπλένουν αγοράζοντας πολυτελείς βίλλες με εικονικές τιμές. Ο κόσμος τό’χει τούμπανο. Μόνο στην Ελλάδα ο δημόσιος διάλογος το έχει κρυφό καμάρι.

    2.-Η Κύπρος εκτός από τραπεζικός παράδεισος είναι και σημαία ευκαιρείας για πλοία.Η μεγάλη τραγωδία της έκρηξης στο Μαρί έχει τις ρίζες της σε αυτό το γεγονός και στις τραγικές αδεξιότητες του ΑΚΕΛ. Η έκρηξη των κονταίηνερ πυρομαχικών προκάλεσε 13 θύματα, αλλά και την τεράστια οικονομική ζημιά της καταστροφής του ηλεκτρικού εργοστασίου που συνέβαλε και αυτή στο συνολικό οικονομικό πρόβλημα του νησιού. Πίσω από αυτό όμως υπάρχει πολιτικό παρασκήνιο που εμπλέκει Ρωσσία, Ιράν, Συρία ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ και ΟΗΕ. και κατά τη γνώμη μου έχει σχέση με τη διείσδυση της Ρωσσίας στην Κύπρο, οικονομική και πολιτική. Το 2009 πιάστηκε το φορτηγό πλοίο Monchegorsk, ρωσσικής ιδιοκτησίας υπό κυπριακή σημαία με ύποπτο φορτίο (κατά τις κατηγορίες ΗΠΑ και Ισραήλ όπλα και πυρομαχικά) από το Ιράν προς τη Συρία, και το οποίο σύμφωνα με τους κανονισμούς κυρώσεων του ΟΗΕ έπρεπε να ερευνηθεί και ενδεχομένως να κατασχεθεί από τις κυπριακές αρχές. Άρχισε ένα απίστευτο διπλωματικό σίριαλ, στο οποίο το λιγώτερο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι η κυβέρνηση Χριστόφια αποδείχτηκε κατώτερη των περιστάσεων. Προσπαθώντας να τα έχει καλά με όλους και κυρίως να μην εκθέσει τους φίλους του Πούτιν Ιράν και Συρία τελικά δέχτηκε να αποθηκεύσει το φορτίο στην Κύπρο χωρίς ποτέ να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενό του, για να διαπιστωθεί αν ευσταθούσαν οι κατηγορίες. Η τσαπατσουλιά, η αφροσύνη και η εγκληματική αναβλητικότητα ανέλαβαν τα υπόλοιπα.

    3.-Στην Κύπρο υπάρχει μεγάλος εθνικισμός και περιφρόνηση προς τους Τουρκοκυπρίους, που ξεπερνά κατά πολύ τα απολύτως δικαιολογημένα εθνικά και ατομικά τραύματα της εισβολής του Αττίλα. Αυτό στην Ελλάδα βαφτίζεται “πατριωτισμός της μαρτυρικής Κύπρου.” Στον εθνικισμό αυτό μεγάλο ρόλο παίζει η εκκλησία και ο τωρινός αρχιεπίσκοπος. (πρώην επίσκοπος Κύκκου).Τη στιγμή του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν, η ουσία του ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων ήταν ότι δεν ήθελαν να συνδιοικήσουν το νησί με τους συμπατριώτες τους Τουρκοκυπρίους, τους οποίους περιφρονούν ως καθυστερημένους, απολίτιστους και φτωχούς. Αυτή είναι η ουσία, γιατί κατά τα άλλα οι όποιες ανεπάρκειες του σχεδίου θα μπορούσαν να είχαν διορθωθεί, αν υπήρχε άλλη πολιτική βούληση. Αντίθετα οι “καθυστερημένοι” Τουρκοκύπριοι, και ιδίως η νεολαία, έκαναν ένα μεγαλειώδες κίνημα υπέρ της επανένωσης του νησιού, κατά του τυραννικού Ντεκτάς και κατά της παρουσίας τουρκικών στρατευμάτων στο νησί, ψήφισαν EVET (ναι) για το σχέδιο Ανάν και έφεραν στην εξουσία τον μετριοπαθή Ταλάτ. (Κάτι ακόμη που αποσιωπήθηκε στην Ελλάδα είναι ότι ο Ταλάτ ήταν μέλος του ΑΚΕΛ, το οποίο προς τιμήν του ήταν το μόνο κόμμα που είχε και Τουρκοκυπρίους). Στη συνέχεια το κίνημα αυτό, που θα έπρεπε να αγκαλιαστεί από όλους τους προοδευτικούς ελληνοκυπρίους, μαράζωσε, συρρικνώθηκε και επικράτησε ο εθνικισμός και στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Οι ελληνοκύπριοι φαίνεται ότι είχαν την αυταπάτη ότι μπορεί να διαιωνίζεται η ανωμαλία: το 1/3 του νησιού φτωχό και αγνοημένο και τα 2/3 του νησιού πλούσια και business as usual. Αυτό στην πραγματικότητα είναι de facto διχοτόμηση. Φαίνεται ότι κατά βάθος αυτό ήθελαν οι “αδελφοί”μας. Και αυτή είναι η σπουδαιότερη αποσιώπηση όλων…
    Μελίττα Γκουρτσογιάννη


    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU