Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Το ιδεολογικό έλλειμμα του μεσαίου χώρου

 
του Γιώργου Παπασπυρόπουλου*

Ο μεσαίος χώρος μοιάζει όλο και περισσότερο με έρημο. Άνυδρη και χωρίς ιδέες. Συχνά και χωρίς ανθρώπους.

Προφανώς υπάρχουν λόγοι που οι τόσο ενδιαφέρουσες ιδέες που έχουν αναπτυχθεί κατά καιρούς σε αυτό και άλλα φόρουμ ιδεών, δεν βρίσκουν πολιτική έκφραση. Κι όχι μόνο αυτό αλλά γίνονται και απόπειρες να ενσωματωθούν σε χρεοκοπημένες πολιτικές οντότητες.

Νομίζω ότι οι λόγοι αυτοί δεν συνειδητοποιούνται εγκαίρως. Είναι φως φανάρι ότι η δεξιά πλιατσικολόγησε τις ιδέες αυτές για να εκμεταλλευτεί το κενό εξουσίας και από την απαξίωση λόγω της καταστροφικής πενταετίας του Κωνσταντίνου του Επανιδρυτή (και πολιτικού πρόσφυγα της Ραφήνας) να βρεθεί ξανά στην εξουσία - και τα κατάφερε με την αναγκαστική βοήθεια του ΠΑΣΟΚ (που δεν μπορεί να ξεκόψει με την εξουσία γιατί θα βρεθεί εύκολα στην θέση του Τζοχατζόπουλου)...

Και οι μεταρρυθμιστές, οι κεντρώοι, οι σοσιαλδημοκράτες, οι ανανεωτικοί της αριστεράς, οι φιλοευρωπαίοι οικολόγοι βρεθήκαμε ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη - και σιγά σιγά («ανεπαισθήτως»...) ταυτιστήκαμε με την Σκύλα.

Από τις ενστάσεις μας για τους φαιοκόκκινους του ΣΥΡΙΖΑ περάσαμε στην ταύτιση του όλου ΣΥΡΙΖΑ με τα άκρα και την ΧΑ.

Από τις προειδοποιήσεις για τα ρίσκα και την ανευθυνότητα της αντιμνημονιακής ρητορικής του ΣΥΡΙΖΑ περάσαμε στην συλλήβδην καταγγελία του ως δύναμη της δραχμής και της εξόδου από την ΕΕ.

Και από τις ενστάσεις μας για την συντεχνιακή δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη των συνδικαλιστών του (λες και των άλλων κομμάτων είναι καλύτεροι) περάσαμε στην επίσης γενική καταγγελία κάθε κινήματος και κάθε διαδήλωσης ακόμα.

Η δεξιά μάς έκανε αυτό που ήθελε να μας κάνει: συνενόχους δια πράξεων ή παραλείψεων στην οριζόντια κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και την επιβίωση επί των ερειπίων των κρατικοδίαιτων ελιτ που υπηρετεί - τίποτα το φιλελεύθερο, τίποτα υπέρ της επιχειρηματικότητας και της παραγωγικής ανασυγκρότησης, τίποτα υπέρ ενός κράτους αποδοτικού με αξιολόγηση υπαλλήλων και υπηρεσιών. Μόνο μαχαίρι και φόρους.

Κι εμείς εκεί, να λέμε «προτιμώ την μπλέ καταστροφή από την κόκκινη»... 

Περαστικά μας!

Όταν το πρωτογενές πλεόνασμα -που παράγεται εδώ άπαξ με την μέθοδο της καταστροφής και όχι της ανάκαμψης- θα μας επιτρέψει να απαλλαγούμε από τα επιτόκια της ΕΕ (2,5%) και να πάρουμε της αγοράς (6, 5,5; ποιος ξέρει) με μια κατεστραμμένη μηχανή και τους βορειοευρωπαίους απαλλαγμένους από τις ενοχλητικές πιέσεις για ευρωπαϊκή ενοποίηση και αμοιβαιοποίηση του χρέους, ίσως καταλάβουμε την ανοησία να υπηρετούμε την προσωπική ατζέντα του στρατηλάτη του μακεδονικού Σαμαρά.
Ίσως..



*από την Athens Voice

3 σχόλια:

  1. Ενω αν βαρεσουμε κανόνι -όπως μας υπόσχεται ο Τσιπρας- και δεν μας ξαναδανειζει κανείς, θα αγοράσουμε καινούργιες μηχανές και θα μεγαλουργησουμε.

    Ασε που στο μεταξύ με την τεράστια ισχύ που μας δίνει η θεση του πενομενου και καταχρεωμενου, σε συνδυασμό με τη γνωστη επιρροή που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ διεθνώς, θα έχουμε επιτύχει την αμοιβαιοποιηση του ευρωπαϊκού χρέους, σώζοντας έτσι και την υπόλοιπη Ευρώπη -αλληλούια!

    Brand new Anonymous

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Γιώργο,
    επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Στο "μεσαίο χώρο" υπάρχουν έντιμες φωνές όπως ο Λεωνίδας Καστανάς που γράφει συχνά για μιά έγκυρη και αυστηρή δημοκρατία. Νομίζω όμως πως είναι τέτοια η νοοτροπία μας ώστε ψάχνουμε τον τσοπάνη που θα μας βάλει στο μαντρί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να σου κάνει Κωνσταντίνε ένας Καστανάς; Δεν μιλώ για τους φίλους μας, παραπάνω - μιλώ για εκείνους που όφειλαν να κάνουν την υπέρβαση εκπροσωπώντας πολιτικά τον χώρο, αλλά προτίμησαν να ξεδιπλώσουν προσωπικές ατζέντες πάνω από το κοινό συμφέρον - κι έτσι, σκόρπισαν την απογοήτευση και τον φανατισμό στη θέση του ζητούμενου οργανωμένου σχεδίου και της ανασυγκρότησης. Κι αυτό εξυπηρετεί μόνο τον Σαμαρά εν τέλει.

      Διαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU