Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Είναι αθώα η πρόταση για Πρόεδρο Δημοκρατίας στον Φ Κουβέλη; (#προς εγκλωβισμό των 14 ψήφων της ΔΗΜΑΡ και μακροημέρευση της συγκυβέρνησης;)

Πηγή: Βουλή των Ελλήνων
Το παλιό πολιτικό σύστημα θα μετέλθει -είναι γνωστό- κάθε μέσου για την παραμονή του στην εξουσία παρά την (πλέον όχι μόνο δημοσκοπική) θέληση των πολιτών για απομάκρυνσή του.  Και ο σχεδιασμός είναι μακροχρόνιος - δεν είναι και χθεσινοί... Από την ώρα της συντριβής τους στις εκλογές του 2012, αναζητούν τρόπους να "παραμείνουν". Ένας από αυτούς ήταν η κίνηση των 58 - πέρα από την καλοπιστία πολλών συμμετεχόντων. Ένας άλλος είναι η επανερχόμενη ξανά και ξανά, ειδικά από γενικά πολιτικά άφωνους αλλά ειδικά και επιλεκτικά προβαλλόμενους από τα ΜΜΕ "αστέρες", τύπου Ανδρέα Παπαδόπουλου της ΔΗΜΑΡ, πρόταση να πάει για ΠτΔ ο Φώτης Κουβέλης: και σερβίρεται τόσο μεθοδικά, που όλοι έχουν πιστέψει ότι ο απόλυτος άρχων της ΔΗΜΑΡ, πράγματι, ετοιμάζει την πολιτική συνταξιοδότησή του και την εγκατάλειψη του κόμματός του αφού το χρησιμοποίησε για πάρτη του... Το σχέδιο είναι επιτυχές αφού πολλά είναι τα λάθη του ΦΚ και η ευκαιρία της συντριβής της ΔΗΜΑΡ στις πρόσφατες εκλογές μοναδική. Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση ακολουθεί: ποιοι και γιατί σπρώχνουν εκεί τον Φ Κουβέλη:

Η παραίτηση Κουβέλη και το βούτυρο στο ψωμί Σαμαρά - Βενιζέλου


Εδώ και καιρό παρατηρείται μια εμμονή σχετικά με τον Φώτη Κουβέλη, το ρόλο του στην κυβέρνηση και την κεντροαριστερά γενικότερα, όπως και μία ανεξήγητη - ουδείς την αναλύει πραγματικά - χρησιμότητα του στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Προσπαθώ να το δω στη βάση της συνολικής πολιτικής κατάστασης, αντί της παραπολιτικής καθημερινότητας.

1. Είναι δεδομένο ότι θα έρθουν επόμενα μέτρα με χρονικό ορίζοντα μέχρι την ψήφιση του επόμενου προϋπολογισμού τον ερχόμενο Οκτώβριο, αν όχι πιο πριν.

2. Είναι πολύ πιθανό η κυβέρνηση να χάσει τις επόμενες εκλογές, ειδικά αν έχει διαψευσθεί και έχουν ψηφιστεί νέα μέτρα, ή έχει πέσει στην προσπάθεια της να τα περάσει από την Βουλή.

3. Η σημερινή Βουλή μπορεί να ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αν εξασφαλίσει τις 14 ψήφους της ΔΗΜΑΡ. Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, πασοκογενείς (κυρίως) ανεξάρτητοι και λοιποί, και ΔΗΜΑΡ ξεπερνούν μακράν το όριο των 181 βουλευτών, ενώ αν προστεθούν και μερικοί μετανοημένοι Χρυχαυγίτες και Ανεξάρτητοι Έλληνες, πλησιάζουμε τους 200.

4. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να "διευκολύνει" μία (τεχνητή) πολιτική κρίση, παραιτούμενος πρόωρα προκειμένου να εκλεγεί νέος ΠτΔ. Σε ό,τι αφορά την κοινή γνώμη, το έδαφος έχει στρωθεί για μία τέτοια λύση.

Αν η κυβέρνηση πάει τίμια να ψηφίσει τα μέτρα που επιβάλλονται από τη μη ύπαρξη του "success story" θα πέσει, είτε τα ψηφίσει είτε όχι. Υπάρχει τρόπος να προσπεράσει το παράθυρο ευκαιρίας του ΣΥΡΙΖΑ για νίκη σε εθνική κάλπη, και να ψηφίσει τα μέτρα μετά ούτως ώστε να μην "τιμωρηθεί" για όσα ψευδώς υποστηρίζει μέχρι σήμερα; Νομίζω πως ναι. Αρκεί να στριμωχθεί ο κ. Κουβέλης, και να εγκλωβιστεί η κεντροαριστερά σε ένα ακόμα ψευδές δίλημμα· το πάτημα μπανανόφλουδας, άλλωστε, έχει γίνει το αγαπημένο σπορ του χώρου.
Δεν είναι καίριο το να γίνει ο Φώτης Κουβέλης ΠτΔ, αλλά να απαξιωθεί μέσα από την τιμητική πρόταση: αν την δεχτεί, καλώς. Αν αρνηθεί, ο αντίλογος θα είναι "μα τί θέλει επιτέλους - βρείτε άλλον". Και θα βρεθεί. Το καίριο εδώ είναι ο εγκλωβισμός των 14ων ψήφων της ΔΗΜΑΡ.
Η ακολουθία έχει ως εξής:
  • Πρόκληση πολιτικής κρίσης (σαν της ΕΡΤ τον Ιούνιο του '13 για παράδειγμα)
  • Καταλογισμός ευθυνών σε ΣΥΡΙΖΑ και όσους δεν συναινούν "στις λύσεις" (που είναι πάντα γενικές και απροσδιόριστες όποτε έχουν τεθεί τέτοια διλήμματα στο παρελθόν)
  • Εγκατάσταση ενός ψευδούς εκβιασμού της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ ενόψει εκλογής ΠτΔ, που "απειλεί την σταθερότητα στη χώρα", με την πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ.
  • Παραίτηση Παπούλια και άνοιγμα της διαδικασίας εκλογής νέου ΠτΔ από αυτή τη Βουλή με την ψήφο όσων αναφέρουμε στο (3).
Η κυβέρνηση, έχοντας "σώσει την πατρίδα" για μία ακόμη φορά, θα προχωρήσει "στα δύσκολα μέτρα που ...
έφεραν όσοι λένε όχι σε όλα" μέχρι σήμερα, και η σκόπελος του Οκτωβρίου (προϋπολογισμός με μέτρα), όσο και του Φεβρουαρίου του 2015 (εκλογή ΠτΔ) θα έχει αποφευχθεί, έχοντας απαξιώσει για μία ακόμα φορά όποιον τολμήσει να διαφωνήσει με "την σωτηρία".
Εναλλακτικά, η κυβέρνηση θα μπορούσε να οδηγηθεί μόνη της στην πτώση της, να αφήσει την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ με την καυτή πατάτα των νέων μέτρων στα χέρια του, που αν τα ψηφίσει θα διαλυθεί εκ των έσω, ενώ αν δεν τα ψηφίσει θα οδηγηθεί εν μέσω επαπειλούμενης χρεοκοπίας σε εκλογές τον Φεβρουάριο του 2015 (εκλογή ΠτΔ) με επανεκλογή Σαμαρά.

Τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει αν υπήρχε ανεξάρτητη δημοσιογραφία στη χώρα. Αλλά δεν υπάρχει, είτε τα δεσμά της είναι ιδεολογικά, είτε κομματικά, είτε αυτά της διαπλοκής - το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Μακάρι να παραλογίζομαι, να μπορεί κάποιος να μου πει πως υπάρχει συνταγματικό λάθος σε ό,τι περιγράφω, ή κάποιο άλλο λόγο για τον οποίο απέχουμε μακράν ενός τέτοιου σεναρίου. Αν όχι, η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου έχει τουλάχιστον μία εναλλακτική για την συνέχιση της ακολουθούμενης πολιτικής, αυτής που κάνει την κρίση ευκαιρία για πολύ λίγους, καταρρακώνοντας τον λαό και τη χώρα με το ξεπούλημα ακόμα και των αιγιαλών της, ενώ δεν προχωράει σε ΜΙΑ μεταρρύθμιση που θα απελευθέρωνε το πραγματικά ικανό ανθρώπινο δυναμικό της χώρας για να παράξει και να φέρει έτσι την πραγματική ανάπτυξη και την άνοδο του ΑΕΠ που θα ήταν και μέρος της λύσης για το χρέος μας.

Ας μας διαφωτίσει, έστω σε αυτό, ο Νεογέροντας της ΔΗΜΑΡ, ο Ανδρέας Παπαδόπουλος. Ήταν άλλωστε ένας από αυτούς που επέλεξε να ανακινήσει ξανά και ξανά εν μέσω εκλογών το θέμα Κουβέλη για την Προεδρεία της Δημοκρατίας, μειώνοντας έτσι τον κόμμα του σε πολιτικό γραφείο ενός επίδοξου... Δεν μπορεί να μην προέβλεψε τη ζημιά που έκανε - ηλίθιος δεν είναι. 
Ας μας εξηγήσει την ανώτερη προσδοκία του, την υπέρτερη της εκλογικής επιτυχίας και επιβίωσης του κόμματος του. Τι περιμένει να αποκομίσει στο τέλος αυτής της πορείας ο Ανδρέας, και με/για ποιούς;

πηγή Πολίτης

1 σχόλιο:

  1. ΝΕΟΓΕΡΟΝΤΑΣ της Λώρης Κέζα από το Βήμα:

    Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος έγραψε άρθρο με τίτλο «Τις πταίει για τη συντριβή». Μιλώντας για συντριβή αναφέρεται στα εκλογικά αποτελέσματα της Δημοκρατικής Αριστεράς, στο ένα τοις εκατό και κάτι ψιλά. Ο Παπαδόπουλος υπήρξε εκπρόσωπος του κόμματος αλλά απολύθηκε. Να θυμίσουμε ότι έχασε τη δουλειά του ακριβώς με τον τρόπο που ανέλαβε καθήκοντα: προσωπική επιλογή του Φώτη Κουβέλη.

    Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος παρουσιάστηκε ως ο νέος της παράταξης και είναι ακριβώς η νιότη που υπήρξε το μεγάλο προτέρημα στην ανέλιξή του. Θέλουμε να πούμε ότι δεν έκανε και καμιά μεγάλη καριέρα στη δημοσιογραφία_ δούλεψε για λίγο στον ραδιοσταθμό 9,84 fm. Δεν υπήρξε ποτέ βαρύ όνομα στον χώρο της Αριστεράς, με την έννοια ότι δεν έχει γράψει άρθρα ιδεολογικού περιεχομένου, δεν έχει τοποθετηθεί αναλυτικά και με ευκρίνεια έστω σε ένα ζήτημα.

    Τι θέλουμε να πούμε. Ο Ανδρέας Παπαδόπουλος ασχολείται με τα παραφερνάλια της πολιτικής και όχι με την ουσία της. Η αγωνία του αφορά την όποια διεύρυνση του χώρου, τις ισορροπίες, τις συμμαχίες, τα πρόσωπα, τις ίντριγκες. Είναι σαν ένας μάγειρας που ασχολείται περισσότερο με τις σχέσεις μεταξύ των sous-chef παρά με το ίδιο το φαγητό. Το αποτέλεσμα είναι να μην παράγει έργο, δηλαδή να μην παράγει πολιτική σκέψη και πολιτικές προτάσεις.

    Στο ξεκίνημα της διασημότητάς του ο Ανδρέας Παπαδόπουλος έγινε θαμώνας των τηλεοπτικών εκπομπών. Θα πει κανείς ότι τούτο ήταν θεμιτό, εφόσον αυτή ήταν η δουλειά του. Δεν του αρκούσε όμως αυτό, ήθελε πολύ γρήγορα και τον θώκο, δηλαδή μια θέση στην ευρωβουλή. Από εκεί προέκυψε η σύγκρουση με τον Φώτη Κουβέλη. Δεν τον ήθελε ως υποψήφιο επειδή υπήρξε συνομιλητής των «58». Τώρα λοιπόν ο νεανίας παίρνει την εκδίκησή του. Αποδίδει τις ευθύνες της αποτυχίας αποδομώντας τον επικεφαλής της παράταξης. Εντούτοις αυτό που πέτυχε με το άρθρο του ήταν να δείξει το δικό του κενό στην κατανόηση της ελληνικής κοινωνίας.

    Μια από τις εξηγήσεις που δίνει για την «συντριβή» είναι η στάση της ΔΗΜΑΡ στο κλείσιμο της δημόσιας τηλεόρασης και η αποχώρηση από την κυβέρνηση. Πιθανώς δεν έμαθε ότι εξελέγη με την Ελιά ο Παντελής Καψής, τον οποίο διαπόμπευαν οι απολυμένοι της τηλεόρασης σε όλη την προεκλογική εκστρατεία. Υπάρχει η εντύπωση στα άτομα που ασχολούνται με την επικαιρότητα ότι ο μέσος έλληνας κουβαλάει ολημερίς το τάμπλετ και ενημερώνεται για τις πολιτικές εξελίξεις. Η αλήθεια είναι μακριά. Ο μέσος έλληνας ψάχνει να βρει δουλειά, ψάχνει να βρει λεφτά για να πληρωθούν οι λογαριασμοί του, ασχολείται με τα φορολογικά του και άλλα τέτοια πρακτικά ζητήματα.

    Με τον Ανδρέα Παπαδόπουλο συμβαίνει το εξής παράδοξο: ασχολείται με τα πέριξ της πολιτικής αλλά όχι με την ουσία, όχι με αυτά που απασχολούν τον μέσο έλληνα. Δεν έχει παρουσιάσει ούτε μια πρόταση για αυτά τα ζητήματα. Μιλάμε για συγκεκριμένη και συγκροτημένη πρόταση. Θα μπορούσε να είναι μια ιδέα για τη μείωση της εισφοράς αλληλεγγύης, προτείνοντας ισοδύναμο μέτρο. Θα μπορούσε να είναι μια ιδέα για τις ασφαλιστικές εισφορές των ανέργων. Βεβαίως αυτά θέλουν δουλειά, θέλουν συγκέντρωση, θέλουν γνώση.

    Εν ολίγοις ο Ανδρέας Παπαδόπουλος περιφέρει τη νιότη του από πάνελ σε πάνελ κι από ζύμωση σε ζύμωση. Υπάρχει κάτι πιο παλαιοκομματικό από αυτό, υπάρχει κάτι πιο γεροντικό; Ο νεολογισμός «νεογέροντας» του ταιριάζει απόλυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU