Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Πολ Μέισον: Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να διαλύσει την ολιγαρχική εξουσία στα ΜΜΕ


Αποκαλυπτικός σε σχέση με ό,τι πρέπει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση της αριστεράς, παρουσιάστηκε για άλλη μία φορά ο δημοσιογράφος, Πολ Μέισον, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει να μείνει στην εξουσία και να παλέψει για την προστασία των Ελλήνων πολιτών.
Όπως επεσήμανε ο Βρετανός δημοσιογράφος σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να «κατοικεί» στους ανώτερους ορόφους των υπουργείων, δεν τα έχει «καταλάβει» επαρκώς ωστόσο, κάτι που θα οφείλει να κάνει, προκειμένου να «χτυπήσει» την ολιγαρχική εξουσία των υπουργείων.
Παράλληλα υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει αντί να υπερασπίζεται την ολιγαρχική εξουσία στα ΜΜΕ, να τη διαλύσει, ενώ κατηγόρησε όσους κατακρίνουν την κυβέρνηση της αριστεράς, λέγοντας ότι τα πράγματα χωρίς την κυβέρνηση αυτή, θα ήταν «σκατά».
Αποσπάσματα από τη συνέντευξη του Πολ Μέισον:
– Θεωρείτε ότι η παγκόσμια Αριστερά δεν κατάφερε να κατανοήσει τις σύγχρονες αντιφάσεις του καπιταλισμού και υποτίμησε την ικανότητά του να προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες. Τι πρέπει να αλλάξει η Αριστερά στη νοοτροπία και τη φιλοσοφία της;
Ας μιλήσουμε πρώτα για την Κεντροαριστερά. Για παράδειγμα, το ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Πρέπει να αντιληφθούν ότι ο νεοφιλελευθερισμός έχει χρεοκοπήσει. Ο Τρίτος Δρόμος, όπως τον ονόμαζαν ο Τόνι Μπλερ, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ και κατά κάποιο τρόπο και ο Παπανδρέου, θεωρούνταν ότι μπορεί να γίνει ένα νέο είδος νεοφιλελευθερισμού. Κάτι τέτοιο όμως δεν γίνεται, διότι αυτό το μοντέλο έχει χρεοκοπήσει.
Το μόνο που απαιτεί στην Ελλάδα και παντού είναι περισσότερη λιτότητα, μεγαλύτερη νομοθεσία κατά των συνδικάτων και λιγότερη φορολογία για τις επιχειρήσεις. Αυτά είναι τα αιτήματά του. Γι’ αυτό τον λόγο είναι αδύνατος ο νεοφιλελευθερισμός, αλλά και κάθε μορφή σοσιαλδημοκρατίας. Όσον αφορά την άκρα Αριστερά, πρέπει να αντιληφθεί ότι ο δρόμος που φαντάστηκε για να βγούμε από τον καπιταλισμό, είναι κλειστός.
Τη δεκαετία του 1950 η Σοβιετική Ένωση και οι ΗΠΑ βρίσκονταν ιδεολογικά σε εμπόλεμη κατάσταση και παρ’ όλα αυτά σήμερα οι οικονομίες τους δείχνουν αρκετά όμοιες μεταξύ τους. Είναι προσανατολισμένες στο κράτος και υπάρχουν πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Οδεύουμε σε μια κοινωνία, για την οποία η αγγλική λέξη είναι «διακριτότητα».
Βασικό στοιχείο είναι η μικρή κλίμακα: με δίκτυα, με κινητικότητα, με ιδιομορφίες. Πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά σε μια νέα μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης που θα στηρίζεται περισσότερο στη συνεργασία παρά στον κρατικό έλεγχο. Επιπρόσθετα, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η δημοκρατία, η ελευθερία και η ατομικότητα δεν είναι αστικές έννοιες, αλλά έννοιες με τις οποίες πρέπει να χτίσουμε το όραμά μας για το μέλλον.
Ορισμένα κομμάτια της Αριστεράς δεν το αναγνωρίζουν αυτό. Βλέπουν την ατομικότητα σαν μια οπισθοδρόμηση. Εγώ όμως όχι.
– Ποια είναι η αποτίμηση που κάνετε για τη μέχρι τώρα διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τι σημαίνει αυτή η εμπειρία για την παγκόσμια Αριστερά;
Στο ντοκιμαντέρ μου ο Τσίπρας μού είπε καθαρά ότι έπρεπε να έχει γίνει αθέτηση του χρέους νωρίτερα. Πιστεύω επίσης ότι εκείνοι και εγώ κάναμε έναν κακό υπολογισμό σχετικά με το πόσο σκληρή θα ήταν η Γερμανία. Κανένας, ακόμα και ο Ρέντσι και ο Ομπάμα, δεν πίστευε ότι η Γερμανία ήταν προετοιμασμένη να καταστρέψει την ευρωζώνη, προκειμένου να καταστρέψει μια αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα.
Εκτός αυτού και όσον αφορά τη διακυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ «κατοικεί» τους ανώτερους ορόφους των υπουργείων, αλλά δεν «χτύπησε» επαρκώς την ολιγαρχική εξουσία μέσα στα υπουργεία. Και αυτό είναι κάτι που έπρεπε να κάνει. Εάν μείνει στην εξουσία, πρέπει να «καταλάβει» ολόκληρα τα υπουργεία. Πρέπει να αναγκάσει όλους να υπόκεινται σε λογοδοσία. Δηλαδή αντί να υπερασπίζονται την ολιγαρχική εξουσία στα ΜΜΕ, να τη διαλύσουν.
Αυτό είναι που πρέπει να κάνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, διότι η κυβέρνηση ψηφίστηκε γι’ αυτόν τον στόχο. Φυσικά όλες οι κυβερνήσεις έχουν το ίδιο πρόβλημα με τους δημόσιους υπάλληλους. Νομίζω ότι σ’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει πολύ αργά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα είναι ότι είναι πολύ αργός.
– Τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;
Η λύση που επιβλήθηκε από την Ε.Ε. δεν είναι δίκαιη. Είναι άδικη. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πει καθαρά και τίμια στα μέλη και στους ψηφοφόρους του πως αυτό που τους επιβλήθηκε είναι άδικο. Το βασικό ερώτημα είναι εάν αυτή η λύση θα έχει αποτέλεσμα. «Μπορούμε εμείς ως Ελλάδα να επιβιώσουμε μ’ αυτήν;
Μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε προς όφελος των μαζών και εις βάρος των ολιγαρχών; Εάν ναι, τότε μένουμε στην εξουσία και την εφαρμόζουμε, ενώ ταυτόχρονα οικοδομούμε τις δυνάμεις που θα αντισταθούν στο μέλλον». Αυτό θα έκανα εγώ. Εάν κρίνουμε ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει, τότε δεν εγκαταλείπουμε την κυβέρνηση και λέμε «ας γίνουν εκλογές, παραδίνουμε την εξουσία».
Οι ολιγάρχες στην Ελλάδα δεν θέλουν τη Νέα Δημοκρατία στην εξουσία. Θέλουν μια τεχνοκρατική κυβέρνηση, με κάποια πρόσωπα-κλειδιά της παλιάς Αριστεράς. Το ξέρω αυτό, διότι μίλησα με αρκετούς ολιγάρχες. Δεν θέλουν τον Μητσοτάκη. Διότι η αγανάκτηση και η οργή έπειτα από έξι χρόνια λιτότητας είναι μεγάλη. Δεν μπορούν να το κάνουν. Δεν νομίζω ότι η ελληνική Αριστερά πρέπει να δώσει στους ολιγάρχες την ευκαιρία για μια τέτοια τεχνοκρατική λύση. Πρέπει να μείνει στην εξουσία και απλά να πολεμήσει.
Αυτό θα είναι μεγάλη υπόθεση. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα πρέπει να καταλάβουν πως όταν μια σύγχρονη οικονομία καταρρέει, είναι κάτι το τρομακτικό. Ήμουν στις ΗΠΑ με τον τυφώνα «Κατρίνα» και είδα μια πόλη να επιστρέφει σχεδόν στη βαρβαρότητα. Η μόνη δύναμη που μπορεί να το αποτρέψει αυτό είναι τα κοινωνικά δίκτυα των Ελλήνων που θα αναβιώσουν το πνεύμα της κοινότητας. Ένα πνεύμα που υπήρξε στην Παρισινή Κομμούνα για μερικές μέρες.
Όσοι λοιπόν λένε ότι ο Τσίπρας έπρεπε να έχει αντισταθεί πρέπει να καταλάβουν ότι η εναλλακτική ήταν μόνο η «Αθηναϊκή Κομμούνα». Εάν λοιπόν οι Ευρωπαίοι σάς σπρώξουν στην άκρη του γκρεμού, θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθεί ότι οι Έλληνες δεν θ’ ανεχτούν περισσότερα και πιστεύω ότι φτάνουμε σ’ αυτό το σημείο. Το ελπιδοφόρο είναι ότι ο Σόιμπλε, ο Γιούνκερ και ο Τουσκ το έχουν καταλάβει αυτό. Και γι’ αυτό λένε «φτάνει η πίεση στην Ελλάδα».
– Η κυβέρνηση πάντως έχει πολλούς επικριτές και στην Αριστερά.
Πολλοί αριστεροί στην Ελλάδα βλέπουν τα πράγματα μέσα από τους φακούς της λιτότητας και της οικονομίας. Εγώ όμως όχι.
Από το καλοκαίρι του 2015 και μετά πρέπει να καταλάβουμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην κόψη μιας κατακερματισμένης παγκόσμιας τάξης και το ευφυές ερώτημα προς την κυβέρνησή σας είναι εάν μπορεί να σας προστατεύσει από τις συνέπειες μιας κατάστασης στην οποία όλες οι σταθερές της διεθνούς τάξης καταρρέουν.
– Εννοείτε να μας προστατεύσει από τη βαρβαρότητα.
Ναι. Βλέπετε ότι ο Τούρκος πρόεδρος απολύει τον ίδιο του τον πρωθυπουργό, βομβαρδίζει τον ίδιο του τον λαό και χρησιμοποιεί εκατομμύρια πρόσφυγες σαν ένα κατευθυνόμενο όπλο ενάντια στη δημοκρατία στην Ευρώπη. Είστε μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ και παρ’ όλα αυτά η Ε.Ε. κλείνει τα σύνορά της για την Ελλάδα, κάτι ασυνήθιστο.
Προτού λοιπόν αρχίσετε να εκτοξεύετε προσβολές προς τους αριστερούς πολιτικούς που παραμένουν στην εξουσία, πρέπει να καταλάβετε ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν σκατά. Σ’ αυτές τις συνθήκες το ερώτημα είναι ποιος θέλω να ελέγχει το ελληνικό Ναυτικό. Κάποιοι τρελοί εθνικιστές; Όχι. Θέλω κάποιον που να αντιλαμβάνεται τη σημασία της πολυμερούς τάξης. Η δυναμική τώρα δεν βρίσκεται στην οικονομία.
πηγές altsantiriefsyn

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU

Join the club...

...και στο facebook

Επισκέψεις αυτόν τον μήνα:

grupo de afinidad