Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Η κρίση είναι πλέον γενική


του Κώστα Ανδρέου

Το πολιτικό σύστημα κατέρρευσε.
Ο ΓΑΠ ξαναγύρισε στην μοναξιά του.
Δεν αποτελεί εγγύηση του πολιτικού συστήματος, δεν έχει πλέον την ηγεμονία. Δεν υπάρχει όμως και εναλλακτική λύση.
Η χώρα δεν μπορεί να πάει ούτε σε εκλογές. Δεν μπορούν να δώσουν λύση.
Θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.
Με λίγα λόγια αυτή είναι η αίσθησή μου. Η εναλλακτική της επιστροφής της ΝΔ στην εξουσία, το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί, είναι την πρόκληση αλλά και την επιτάχυνση της εξέγερσης.
Η ανοχή και η συναίνεση που μέχρι τώρα, με συναισθήματα συνενοχής, δόθηκαν στην κυβέρνησή του ΓΑΠ, "προσμέτρησαν τον βίον τους".
Ήταν αναμενόμενο.
Αφού δεν τόλμησε η κυβέρνηση, η χώρα, να μιλήσουν καθαρά για τον πυρήνα του προβλήματος που την καθηλώνει σε αδυναμία να δώσει λύσεις, ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να μιλήσει το πρόβλημα.

Και το πρόβλημα έχει ένα όνομα.
Το Σύνταγμα.
Κάθε μέρα, γίνεται φανερό, ότι το Σύνταγμα, δεν αποτελεί το κοινωνικό συμβόλαιο, που εξασφαλίζει την κοινωνική ενότητα.
Κάθε μέρα, γίνεται φανερό, ότι το Σύνταγμα λειτουργεί με δύο μέτρα και σταθμά.
Είναι πολύ γενναιόδωρο, με την κομματική νομενκλατούρα, με τους οικονομικά ισχυρούς, με τους προνομιούχους σε σχέση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, υπαλλήλους του Δημόσιου Τομέα.
Είναι απόλυτα αδιάφορο, για τον εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα, για τον κατεστραμμένο από την κρίση μικρό και μεσαίο επιχειρηματία, για τον όμηρο του στεγαστικού δανείου, για τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τον μετανάστη.
Είναι απόλυτα αδιάφορο για την αδράνεια και την αδιαφορία της δικαιοσύνης.
Σε συνδυασμό με τους εκλογικούς νόμους, δένει τα δικαιώματα έκφρασης και αλλαγής, στα μέτρα του πρωθυπουργοκεντρικού, δικομματικού συστήματος.
Τα κόμματα όλα, είναι κόμματα που στελεχώνονται από τους μόνους έχοντες πολιτικά δικαιώματα και χρόνο πολιτικής ενασχόλησης, εργαζόμενους στο Δημόσιο, που αδυνατούν να καταλάβουν τα προβλήματα της χώρας, που είναι άσχετοι και αδιάφοροι, στις επιπτώσεις τους. Δεν εξαιρούνται ούτε τα κόμματα της Αριστεράς.
Αυτό το πολιτικό σύστημα, έχει όριο παρέμβασης. Δεν μπορεί να σκεφτεί και να απαιτήσει αλλαγές, που ξεπερνούν το καθεστώς της μονιμότητάς τους.
Όμως η χώρα, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης και βαθιάς οικονομικής ύφεσης, δεν μπορεί να αντέξει την εξυπηρέτηση των "κεκτημένων τους".
Μοιραία λοιπόν, τώρα που έφτασε στο όριό της η πολιτική της "προσχηματικής αποδοχής" περιοριστικών μέτρων, που και η λογική αλλά και το Μνημόνιο επέβαλαν, στους διαχειριστές και τους σιτιζόμενους από το Δημόσιο χρήμα, έφτασε η ώρα, να κάνει η χρεοκοπία, ότι δεν μπορεί να κάνει η πολιτική.
Το Σύνταγμα αυτή την φορά δεν θα αναθεωρηθεί, με τους τρόπους που  το ίδιο προβλέπει. Η κρίση, δεν είναι πλέον οικονομική. Έγινε θεσμική, εξελίχθηκε σε κοινωνική-πολιτική.
Ήρθε η ώρα της Μετα-Μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας.
Μπορούμε να αντισταθούμε για κάποιους μήνες ακόμη ίσως. Μπορούμε ενδεχομένως και να αρνηθούμε να την κοιτάμε που έρχεται.
Μπορούμε όμως και να την προϋπαντήσουμε. Τουλάχιστον όσοι το επιθυμούμε.
Έχουμε μια δυνατότητα ακόμη, σε μια συμμαχία των δημοκρατικών μεταρρυθμιστικών δυνάμεων, αριστερών και κεντρώων, με τις δυνάμεις της εργασίας,  να προκαλέσουμε και να δρομολογήσουμε τις απαιτούμενες εξελίξεις, πριν η τυφλή οργή, οδηγήσει την χώρα, πολλά χρόνια πίσω.
Η αίσθηση ότι η Δημοκρατική Αριστερά δεν συμμερίζεται αυτές τις σκέψεις, αποτελεί την αιτία που με οδήγησαν σε αποστάσεις από το εγχείρημα. Δεν το ήθελα, αλλά δεν υπάρχει πλέον βηματισμός προς την ίδια κατεύθυνση.

18 σχόλια:

  1. Έχω Κωστή πολλές αμφιβολίες κατά πόσον υπάρχουν οι δυνάμεις αυτές στην αριστερά και το κέντρο. Όχι ότι δεν υπάρχουν λογικοί άνθρωποι με τολμηρές απόψεις και καθαρή ματιά.
    Αλλά δεν μπορούν να διαπεράσουν τις κομματικές συμπληγάδες και να εκφράσουν δημόσια τις απόψεις τους σε πολλαπλό ακροατήριο.
    Πως λοιπόν θα βρεθούν αυτοί οι άνθρωποι;
    Σκέψου αν δεν είχαμε τα μπλογκ και την διαδικτυακή δημοκρατία πόσο σιωπηλοί και άγνωστοι μεταξύ μας θα είμαστε! Από τους πολιτικούς σχηματισμούς όπου εμπλέκεται η φιλοδοξία της εξουσίας δεν βλέπω περιθώρια - μέσα στα κόμματα/πυραμίδες οι άνθρωποι είναι σιωπηλοί αμνοί έξω από αυτά δεν έχουν μέσα και πάλι καταλήγουν σιωπηλοί έστω και κατά Γραμματικάκη.

    Τα λέω αυτά γιατί είδα την πρόταση καταστατικού της ΔΑ για το συνέδριο και απογοητεύτηκα. Τίποτα το καινούργιο, πίσω όχι μόνο από τις σημερινές ανάγκες αλλά και από την εποχή. Αν προτεινόταν το '90 θάφερνε κάτι - σήμερα;
    Καρμόν το καταστατικό του ΣΥΝ με μια μόνο "νέα" πρόταση για τους Φίλους, αυτοκαταστροφική στην διατύπωσή της όμως εφόσον δεν τους δίνει καμιά σαφή αποστολή, όπως πχ οικονομικοί συνδρομητές, πρόσβαση στον εσωτερικό διάλογο κλπ, λες και η συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις και η έκφραση γνώμης μέχρι τώρα απαγορευόταν..!

    Με τέτοιο βηματισμό, την ώρα που γύρω από το εγχείρημα συγκεντρώθηκε ότι καλύτερο και ανήσυχο υπάρχει στην κοινωνία μας, γρήγορα θα κουράσουμε και θα κουραστούμε. Και μετά από αυτό δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη ευκαιρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ίσως οι Οικολόγοι Πράσινοι σαν χώρος αλλά αυτοί έχουν το αντίστροφο πρόβλημα. Εφάρμοσαν, και σωστά, αμεσοδημοκρατία αλλά σε ένα άπειρο πολιτικά χώρο που συγκεντρώνει, και σωστά, ανθρώπους με σωρεία διαφορετικών καταβολών και απόψεων, με αποτέλεσμα να βασανίζονται από τον παραγοντισμό όσων τα κατέχουν αυτά και ξέρουν να τα χειρίζονται από προηγούμενες εμπειρίες κυρίως στην αριστερά κάθε είδους. Έτσι, και σωστά, είναι καχύποπτοι και ανασφαλείς γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν είναι δική τους δουλειά η αναθεώρηση λαθεμένων οργανωτικών αντιλήψεων τύπου "λενινιστικό Κόμμα Νέου Τύπου". Αυτή είναι δουλειά της ανανεωτικής αριστεράς που έχει τα τραύματα και τις εμπειρίες άρα και την ικανότητα να αφομοιώσει δημιουργικά ένα νέο κλίμα σε μια νέα αριστερά. Αλλά αυτή δείχνει να να είναι αλλού...
    Πολλά πράγματα που δοκίμασαν οι ΟΠ ακόμα και η ύπαρξή τους σαν θεματικό κόμμα που προχωρά προς συνολική παρουσία σιγά σιγά, έχουν να κάνουν με τα κενά της αριστεράς και με το γεγονός ότι ο κόσμος δεν μπορεί να την περιμένει άλλο. Δεν το έχουμε καταλάβει ίσως αλλά ο πολιτικός μας χρόνος έχει αναλωθεί προ πολλού - παίζουμε τα τελευταία λεπτά της παράτασης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολλή απογοήτευση...

    Πράγματι, οι ώρες είναι κρίσιμες, δύσκολες. Το πρόβλημα της χώρας έχει αναδειχθεί πια σε όλο του το εύρος. Θα κριθούν σχεδόν όλα εντός του Μαρτίου, από το αν και κατά πόσο θα αποφασίσει η ΕΕ θεσμούς και ρυθμίσεις για την Ελλάδα που θα εξασφαλίσουν την επιβίωση και θα ξαναθέσουν την οικονομία σε λειτουργία.

    Το Σύνταγμα και τα καταστατικά των κομμάτων μπορούν να αλλάξουν και να γίνουν θαυμάσια. Πάλι όμως θα βρίσκεται τρόπος να μην λαμβάνονται υπόψιν. Το γιατί βρίσκει την απάντησή του στο ότι είμαστε, δεξιοί και αριστεροί, λαός αυταρχικός, που θέλει να επιβάλει την γνώμη του. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν δημοκράτες, αλλά δυστυχώς δεν είναι η πλειοψηφία ή γρήγορα βαριούνται τα κοινά και αποσύρονται από την δημόσια σφαίρα.

    Ας μην φτάνουμε όμως και στο σημείο να αποθεώνουμε τις "αμεσοδημοκρατικές" διαδικασίες. Οι "αντισυμβατικοί" και "αμεσοδημοκράτες" ΟΠ, έλαβαν την απόφαση για μη διάλογο με την Δημοκρατική Αριστερά σε επίπεδο γραμματείας ή κάτι τέτοιο, ενώ στο ίδιο επίπεδο αποφάσισαν να φωτογραφηθούν με την ηγεσία του ΣΥΝ, τον οποίο επέλεξαν ως προνομιακό συνομιλητή και συνεργάτη.

    Τολμάνε άραγε να θέσουν το ερώτημα σε δημοψήφισμα στα μέλη τους;

    Τέλος, όσο τα κόμματα λαμβάνουν αυτήν την θηριώδη κρατική χρηματοδότηση, η δημοκρατία μας θα παραμένει προβληματική. Η χρηματοδότηση θα έπρεπε να είναι έμμεση (παραχώρηση δημόσιων κτιρίων για κομματικά γραφεία, αποσπάσεις υπαλλήλων κοκ) και να μην υπερβαίνει για κανένα κόμμα τις 250.000-300.000 Ευρώ τον χρόνο συνολικά. Αν τα κόμματα θέλουν πρόσθετους πόρους ας κάνουν καμπάνιες και ας τους βρουν. Το αν θα εμπλακούν σε διαδικασίες διαπλοκής δεν το κρίνει το ύψος της χρηματοδότησης, όπως περίτρανα αποδείχθηκε στην υπόθεση της Siemens, όταν τα κόμματα ελάμβαναν πολλά εκατομμύρια Ευρώ ετησίως από την κρατική χρηματοδότηση και ταυτόχρονα και τα χρήματα της Siemens...

    Στο ερώτημα τι να γίνει, η μόνη απάντηση που δίνω είναι: να δουλέψουμε δημοκρατικά, στην Δημοκρατική Αριστερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα καταρχήν. Η συζήτηση δεν με αφορά αλλά ας καταθέσω ορισμένες σκόρπιες σκέψεις:
    Η πολιτική δεν ασκείται μόνο μέσα από τα κόμματα αλλά και στα κινήματα πολιτών, στην κοινωνία. Στην Ελλάδα γενικά το πολιτικό πνίγει το κοινωνικό , το καπελώνει αν θέλετε.
    Το καταστατικό του ΣΥΝ γενικά δεν είναι κακό, καμμιά σχέση με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό , λενιννισμό και τα ρέστα. Δεν είναι εκεί το βασικό πρόβλημα. Η ΕΑΡ είχε φτιάξει το 1987 ένα εξαιρετικό ( για τα μέτρα της εποχής ) καταστατικό με τάσεις, διαρκή συνέδρια κ.λ.π. . Στη συνέχεια έκανε με το ΚΚΕ τον τότε ΣΥΝ, μπήκε στην κυβέρνηση Τζαννετάκη και μας πήρε και μας σήκωσε. Το καταστατικό δεν είναι το απαν λοιπόν σε ένα κόμμα.
    Κάποτε Γιώργο έγραψες ( νομίζω ) ότι το Αριστερό Ρεύμα το ενοποιούσε η αντίθεσή του στην Ανανεωτική πτέρυγα. Αντίστοιχα πολλούς ανθρώπους στο ΣΥΝ ενοποιούσε η αντίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, στον Τσίπρα κ.λ.π. Τώρα που αυτά δεν υπάρχουν, οι δεσμοί που ενώνουν γίνονται πιο χαλαροί. Επιμένω ( χωρίς να θέλω να συκοφαντήσω η να αδικήσω κανένα ) ότι τα ηγετικά στελέχη της Δ.Α. σαν κουλτούρα δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά του υπόλοιπου ΣΥΝ. Επαγγελματικά κομματικά στελέχη, γραφειοκράτες, με αρκετές αμαρτίες στο παθητικό τους. Υπόψη ότι η διάσπαση ενός κόμματος δημιουργεί δύο πυραμίδες αντί για μία και πολλά στελέχη ανεβαίνουν στην ιεραρχία λόγω ακριβώς αυτής της διάσπασης. Γι αυτό ίσως και να την επιδιώκουν, να την σπρώχνουν. Λέω εγώ τώρα.
    Τέλος πιο παραδοσιακή , τροτσκιστική και λανθασμένη αντίληψη από την αντίληψη << προοδευτική βάση, συντηρητική ηγεσία >> δεν υπάρχει. Για τους Ο.Π. , δεν ξέρω τι θέλει η εξαιρετικά ανομοιογενής βάση τους αλλά απλά νομίζω ότι στον ΣΥΝ << επαιξαν >> πιο έξυπνα το παιχνίδι από ό,τι η Δ.Α. . Τι θέλω να πώ; Δεν τους πρότειναν γενική συζήτηση εφ όλης της ύλης, φόρουμ κ.λ.π. αλλά συζήτηση σε τρία θέματα που οι απόψεις δεν διαφέρουν και πολύ : μεταναστευτικό, σκουπίδια, υπολογισμός χρέους. Οι Ο.Π. λίγο πολύ αυτά που είπαν στη Δ.Α. ( επί του γενικού πλαισίου ) είπαν και στο ΣΥΝ, ανέφεραν ότι δεν έχουν προνομιακούς συνομιλητές κ.λ.π. ( τα γράφοουν και στο σάιτ τους ) αλλά επικοινωνιακά ο ΣΥΝ το << έπαιξε >> πιο έξυπνα. Οχι γενικευμένη συζήτηση , όχι προνομιακές συμμαχίες, συζήτηση για τρία φλέγοντα θέματα - ζητήματα . Τίποτα το φοβερό , προς τα έξω όμως μάλλον κάτι το θετικό βγαίνει, σαν εικόνα .
    Υ.Γ. Ενα από τα στελέχη των Ο.Π. σε ανύποπτο χρόνο ( μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές ) μου είχε πεί ότι ναι μεν από πλευράς ιδεών βρίσκονται πιο κοντά στη Δ.Α. αλλα αυτοί του ΣΥΝ ( και του ΣΥΡΙΖΑ ) είναι πιο κινηματικοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλά ΔΥ συμφωνώ απόλυτα με όσα λες - και δεν σε αφορά κιόλας! Μήπως γι αυτό είσαι πιο χαλαρός και τα λες τέλεια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιάννη, κακώς τους πήραμε με τις πέτρες (τους ΟΠ) - όπως τα λέει ο ΔΥ είναι. Απλά ο Συν τόπαιξε πιο έξυπνα και δεν είχαν τι να πουν - η ΔΑ βιάστηκε θεωρώντας το δεδομένο, αλλά δεν είναι έτσι. Θέλει δουλειά πολλή...

    Στην ΔΑ φυσικά θα δουλέψουμε αλλά με δημοκρατία: αυτό είναι το στοίχημα και είναι το πρώτο θέμα που μας απασχολεί - κανείς δεν θέλει να ξαναζήσει ότι ζήσαμε στον Συν. Κάποτε η αριστερά πρέπει να γίνει αληθινά δημοκρατική και συμμετοχική και να κάνει ότι μπορεί να φέρει κόσμο στο προσκήνιο σε ένα φιλικό και δημιουργικό περιβάλλον. Δεν ήθελα να το πω αλλά ο ίδιος βρέθηκα παραιτημένος από τοπική γραμματεία ενώ έλειπα εν γνώσει τους για ..."κομματική" δουλειά. Δεν είναι ενδεικτικό αυτό ότι κάτι δεν πάει ήδη καλά και ότι σταλινικοί υπάρχουν παντού (συγγνώμη "ευρωσταλινικοί" που μας αποκαλούν και κάποιοι άσπονδοι φίλοι).
    Δημοκρατία λοιπόν πρώτα και ύστερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Kωστα, οταν κανεις αυτες τις διαπιστωσεις πρεπει να περιγραψεις με σχετικη σαφηνεια τις συμμαχιες και τους ορους που προτεινεις, το μιγμα πολιτικης την ευρωπαικη γραμμη και την ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ αυτης. Το χρεος π.χ. δεν εξυπηρετειται με τιποτα[γνωστη αποψη μου] αλλα ποιο κομματι του θα αναγνωρισεις[ασφ.ταμεια για παραδειγμα] και ποιο οχι ειναι κορυφαια πολιτικη επιλογη που θα γειρει το καραβι ή απο δω ή απο κει. Οι διεθνεις συμμαχιες,αλλο μειζον ζητημα.Η χωρα μπορει να διαπραγματευθει, εχει λιγες ελπιδες ακομη εαν αλλαξει τους συσχετισμους στο εσωτερικο της. Η ΔΗΜΑΡ προτεινε συγκλιση ολων των πολιτικων δυναμεων υπο την προεδρια Παπουλια για αναληψη ευθυνων με συγκεκριμενες θεσεις για να μην κοροιδευει κανεις τον κοσμο.Νομιζω πως αδικεις το χωρο που σε τετοιες συνθηκες προσπαθει να συγκροτηθει και να εκφρασει νεο πολιτικο λογο. Ειμαι εναντιον καθε μαξιμαλισμου που σε τελικη παει πισω τα πραγματα παρα μπρος. Τον Μαρτη η Ελλαδα πρεπει να εκβιασει πρωτη,προτου εκβιασθει. Να αρνηθει καθε δογματισμο,ιστορικη ιδεοληψια, παραδοσιακη φοβια.Το ιδιο και η ανανεωτικη αριστερα εν γενει που δεν ειναι μονο δικο μας τσιφλικι φυσικα. Το ιδιο και οι Ο-Π που θα καταλαβουν[?] οτι ο κοσμος που στεναζει δεν νοιαζεται αν θα πανε με την κικη ή την κοκο και οτι η πολιτικη ειναι πιο σοβαρη υποθεση απο τα αμεσοδημοκρατικα παραμυθια που δεν τηρουν αλλωστε.Να προτεινουμε ενα πλαισιο για τον Μαρτη για το εσωτ. και εξωτ. μετωπο και να καλεσουμε οσους το προσεγγιζουν στοιχειωδως με συγκεκριμενο χρονοδιαγραμμα να το υλοποιησουμε. Χωρις να ζηταμε ταυτοτητες, χωρις να αποκλειουμε κανεναν εφοσον θα κινειται υπερ των ανθρωπων της εργασιας, αρα και υπερ της οικονομιας της χωρας. Να ορισουμε λοιπον με επαρκεια την εννοια του ''δημοσιου συμφεροντος'' διχως εκπτωσεις και τοτε και μονο τοτε ειμαστε ανοιχτοι στους παντες στη σημερινη συγκυρια. Οπως καταλαβαινεις δεν περισσευει κανεις τετοιες ωρες αφου και η περιορισμενη πιθανοτητα αλλαγης του πολιτικου σκηνικου, γινεται ακομη μικροτερη με τετοιες λογικες. mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επειδή τίποτα δεν έρχεται απο παρθενογέννεση το όποιο καινούριο θα είναι επώδινο. Αν θέλουμε η πολιτική να επιστρέψει στους πολίτες και οι πολίτες σε αυτήν ο μόνος δρόμος είναι να τους δείξουμε ότι επιθυμούμε την συμμετοχή τους στην διαμόρφωση των αποφάσεων. Σε αυτόν τον δρόμο η άμμεση δημοκρατία και το άνοιγμα μας στην κοινωνία με παρεμβάσεις είναι ο μόνος δρόμος. Δεν χρειάζεται η κοινωνία και η χώρα ένα μοντέλο συν-συριζα ή κκε. Αυτό το άλλο αν μπορεί πρέπει να το δώσει η δημοκρατική αριστερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλά τα λέτε όλοι και ο mike καλύτερα. Αλλά και ο προβληματισμός του Κώστα και η απαισιοδοξία του νόμιμα είναι.
    Σίγουρα απαιτείται μια ευρύτερη ενότητα από το χώρο της Αριστεράς πράγμα δύσκολο λόγω συγκεκριμένων ανθρώπων και συμφερόντων/Μεγάλο μέρος της Αριστεράς δε νοιάζεται τον τόπο, το λαό, τίποτα. Είναι επάγγελμα, νοιάζεται το μαγαζί του, τα κέρδη του. Αλλά και η κυβέρνηση έχασε το πολιτικό αισθητήριο, πιέζει μονόπλευρα, πίστεψε ότι η ανοχή είναι άπειρη, αλλά δεν είναι. Θάχουμε συγκρούσεις και νεκρούς, ένθεν κι΄ένθεν. Η δημοκρατία όπως την ξέρουμε είναι δεδομένη;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Επειδή δεν βλέπω πως μπορούν να συμμαχήσουν οι (έτσι και αλλιώς μικρές) δυνάμεις αυτές ώστε "να προκαλέσουν και να δρομολογήσουν τις απαιτούμενες εξελίξεις" (το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει αποσαφηνισθεί) απομένουν δύο εκδοχές
    α) η χρεωκοπία να κάνει, ότι δεν μπορεί να κάνει η πολιτική.
    β) οι εξελίξεις να μας εκπλήξουν

    Επειδή προτιμώ το δεύτερο (και ελπίζω στην ευχάριστη έκπληξη) κρίνω προτιμότερο να μην είμαι μόνος.

    Η ΔΗΜΑΡ μπορεί να μην είναι εκείνο που ιδανικά θα ήθελα αλλά είναι εκείνο που είναι εφικτό και έχω την αίσθηση ότι η όποια επιρροή της σε ενδεχόμενες εξελίξεις μάλλον θετική θα είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Συγνώμη, ποια ακριβώς είναι η "εξυπνάδα" του ΣΥΝ; Απλά πρότειναν στους ΟΠ να συνεννοηθούν όπως αυτοί (οι ΟΠ) είχαν προδιαγραψει στην αρνητική και απρεπή απάντηση προς την ΔΑ.

    Είναι ξεκάθαρο ότι υπήρχε σχεδιασμός και προσυνεννόηση.

    Η ΔΑ έκανε μια καθαρή πρόταση για διάλογο και πιθανή συνεργασία σε όποιο επίπεδο προκύψει. Αυτές τις "εξυπνάδες" περί "θεματικών" συγκλίσεων και συνακόλουθων αγώνων τις ακούω βερεσέ.

    Αλλά ας σταματήσουμε εδώ την κουβέντα.

    Απλά, επισημαίνω ότι οι ΟΠ ΔΕΝ έχουν κοινωνικές αναφορές, και όλο το πολιτικό παιχνίδι που παίζουν έχει να κάνει με το πλασάρισμα της πινακίδας οικολογία και της πινακίδας πράσινο. Γνωρίζω άριστα την ανθρωπογεωγραφία τους και πράγματι έχουν 30-40 στελέχη υψηλού επιπέδου (βαθείς γνώστες των οικολογικών θεμάτων και επιτυχημένοι ακτιβιστές), ελάχιστα όμως από αυτά βρίσκονται στην ηγεσία, όπου επικρατούν τα αταβιστικά στοιχεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γιάννη επιμένω να θεωρώ απόλυτη την προσέγγισή σου. Όχι ότι δεν έχεις δίκιο σε πολλά πράγματα. Αλλά η άρνηση συνολικού διαλόγου με την ΔΑ (που στηλιτεύτηκε επαρκώς νομίζω σε αυτό το ιστολόγιο) δείχνει και τα όριά τους - γιατί να μην τα σεβαστούμε;
    Καχυποψία; Ας μην την μεγεθύνουμε.
    Προσυνεννόηση; Ας μην τους σπρώξουμε βαθύτερα στον λάκο της υποκρισίας.
    Αταβισμός; Ναι αλλά και η αριστερά έχει τον αυτοματισμό της - δεν είναι έτσι; Ας μην τα ρίχνουμε όλα λοιπόν στους άλλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. "Μεγάλο μέρος της Αριστεράς δε νοιάζεται τον τόπο, το λαό, τίποτα. Είναι επάγγελμα, νοιάζεται το μαγαζί του, τα κέρδη του."
    leo, αυτήν ακριβώς την αντίληψη έρχεται να αμφισβητήσει το εγχείρημα της ΔΑ. Να επιτρέψει την είσοδο στο προσκήνιο των χιλιάδων ανθρώπων που παραδοσιακά αρμέγει εκλογικά αλλά αφήνει στην σιωπή όλο το υπόλοιπο διάστημα ανάμεσα στις εκλογές.
    Ο Συν γι αυτό κατέρρευσε και ζητά τώρα το έλεος των αριστεριστών για να συνεχίσει στην βουλή - γιατί έχασε την εμπιστοσύνη των νέων ανθρώπων κι από το 15 έφτασε στο 2,9% στην ίδια αγωνία επιβίωσης - επειδή εγκατέλειψε την πολιτική και την δημοκρατία.
    Αν η ΔΑ δεν αμφισβητήσει πραγματικά τον πυρήνα αυτής της αντίληψης, θα αφομοιωθεί από την δύναμη του αριστερού αυτοματισμού και θα ψάχνουμε τις διαφορές με τον Συν στις λεπτομέρειες. Και η λογική "δεν έχουμε κάτι καλύτερο" ή "καλύτερα πολλοί μαζί κι ας είναι και μέτρια η κατάσταση", όσοι ήταν στον Συν γνωρίζουν καλά ότι έτσι πήγαινε στον Συν χρόνια τώρα - αλλά κάθε ψέμα τελειώνει άσχημα. Καλό είναι λοιπόν ότι είναι να γίνει να γίνει τώρα και να γίνει σωστά. Με συμψηφισμούς δεν βγαίνει ο λογαριασμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. mike, με πολιτικό μόνο διακύβευμα και αναβολές στο εσωτερικό μέτωπο της δημοκρατίας δεν θα πετύχει η συνταγή. Η οργή του κόσμου θα πέσει επί δικαίων και αδίκων και γι αυτό πρέπει τουλάχιστον στην επαφή μαζί του να μην τον ταπεινώνουμε κραδαίνοντας την αλήθεια μας και αφήνοντάς τον ακροατή και ψηφοφόρο. Θέλει να συνδιαμορφώνει για να έχει και συνευθύνη. Αυτό είναι το διαφορετικό του νέου εγχειρήματος - ή δεν είναι τελικά;
    Σε τι διαφέρει η προσυνεδριακή διαδικασία που καθορίστηκε από τις γνωστές του Συν; Ακόμα κι αν πρόκειται να γίνει εκλογικός αιφνιδιασμός (εγώ το πιστεύω - αμέσως μετά την επιμήκυνση) δεν προχωράς μόνο με το παλιό αίμα, δεν αρκεί - αν δεν δείξεις εμπιστοσύνη και δεν γίνεις κόμμα ανοιχτό και δημοκρατικό δεν θα σου δείξουν επίσης. Και μπορεί η εντιμότητα του Κουβέλη να δίνει το στίγμα αλλά δεν αρκεί - πρέπει να είναι γέφυρα προς το καινούργιο όχι η μοναδική μας περιουσία...
    Τι θα πούμε παραέξω; ότι είμαστε το κόμμα του Φώτη ή η νέα αριστερά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κι όλα αυτά τα λέει ο κόσμος "μας" καιρό τώρα - απλά λέγαμε "όλα είναι προσωρινά, όλα υπό διαμόρφωση, περιμένετε το συνέδριο". Αλλά αυτό έρχεται - σε ενάμισυ κιόλας μήνα. Κι ενώ στην πολιτική υπάρχει αρκετό νέο υλικό στην καταστατική οργάνωση δεν υπάρχει ΤΙΠΟΤΑ νέο - κι εκεί ήταν πάντα η αχίλλειος πτέρνα της αριστεράς: ο συγκεντρωτισμός.
    Που "καταστατική σύγκλιση με την οικολογία", που "αμεσοδημοκρατία" έστω και σαν απόπειρα. Πουθενά!
    Έννοιες όπως ανακλητότητα, εναλλαγή, θητείες, δημόσιος έλεγχος, διαφάνεια δεν υπάρχουν ούτε καν σαν απόπειρα. Από πιο σκονισμένο συρτάρι βγήκε αυτό το σχέδιο καταστατικού;
    Η αρχή της πλειοψηφίας αρκεί για να περιγράψει ένα νέο υποτίθεται εγχείρημα; Κι αν ναι τι χρειάζονται τα υπόλοιπα; Και το δίκτυο των φίλων; Τι χαζομάρα είναι έτσι ξερά που προτείνεται; Ποιος που δεν θέλει την κομματικούρα θα συγκινηθεί με τον τίτλο Φίλος και χωρίς περιεχόμενο;
    Αλλά θα γράψω αναλυτικά γι αυτά μιαν αντιπρόταση - απλά είναι κρίμα που τα αρμόδια στελέχη δεν άδραξαν την μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Γιωργο εχεις δικιο σε πολλα,εγω πιστευω κατ'αρχη στην ανακλητοτητα και τον δημοσιο ελεγχο, οπως και στην εξαλειψη των κυρωσεων παρα σε πολυ συγκεκριμενες περιπτωσεις. Περιεγραψα ενα πολιτικο πλαισιο [ασχετο με το συνεδριο] γιατι η ελλ. κοινωνια βρισκεται επι ξυρου ακμης και προτιμω εαν μπορει ο χωρος να προσφερει κατι, ας το κανει ακομη και σκουντουφλωντας στο εσωτερικο του.Ειπες μια μεγαλη αληθεια,οτι καποιοι δεν εχουν εμπιστοσυνη.Αυτο πρεπει να το τσακισουμε κυριολεκτικα,στο λεω μετα λογου γνωσεως. mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Λύσσαξες με το "θεματικό κόμμα", λύσσαξες!!!
    (Οι αφοί Ανδρέου, είναι από εκείνες τις όμορφες εξαιρέσεις που λέγαμε! :D)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Και τι να κάνω βρε Κωνσταντίνα, να αλλάξω την εικόνα που έχω (από τον καιρό της ΕΚΟ ψάχναμε μια ολιστική οικολογική σκοπιά)επειδή δεν σου αρέσει;
    Στο χαλάω τόσο πολύ;
    Λύσσαξα;
    Εντάξει:
    "οι ΟΠ δεν είναι θεματικό κόμμα"
    - ικανοποιήθηκες; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU