Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

Αν είχαμε...


του Γιώργου Παγουλάτου*

Αν είχαμε μια σοβαρή, προοδευτική Αριστερά, τι θα έκανε; Δεν θα κρυβόταν πίσω από τις αποτυχίες του παγκόσμιου χρηματοκαπιταλισμού και τις ανεπάρκειες των ηγεσιών της Ευρώπης. Θα έμπαινε μπροστά στην προσπάθεια να φτιάξουμε πρώτα το δικό μας σπίτι, αντί να διαλύσουμε ό, τι έχει απομείνει. Γιατί το κράτος δεν είναι στέγη των βολεμένων αλλά τελευταίο αποκούμπι των αδυνάτων. Και μια σοβαρή Αριστερά θα όρθωνε τείχος προστασίας του κράτους, αντί να οργανώνει γιουρούσια κατάληψης και διάλυσης κάθε υπουργείου και οργανισμού.

Αν είχαμε μια σοβαρή Αριστερά, θα καταλάβαινε πόσο βαριά θα πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή. Θα ξεκαθάριζε τη θέση της: θέλει να μείνουμε ή να φύγουμε από το ευρώ; Δεν θα υποδείκνυε στρατηγικές–καμικάζι, με τυχοδιωκτικούς τσαμπουκάδες προς τους εταίρους, όταν ολόκληρη η Ευρωζώνη κρέμεται στον αέρα.

Μια σοβαρή Αριστερά θα στήριζε την προοδευτική φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας. Θα γνώριζε ότι, δεκαετίες τώρα, η μεγάλη ακίνητη περιουσία υποφορολογείται, με τη φαιδρή αναγραφή στα συμβόλαια της αντικειμενικής αντί αγοραίας αξίας, με τη διαχρονική επένδυση του πλούτου της φοροδιαφυγής σε ακίνητα. Θα γνώριζε επίσης ότι οι φόροι ακίνητης περιουσίας είναι λιγότερο βλαπτικοί στην ανάπτυξη από τη φορολόγηση εισοδήματος και επιχειρήσεων. Μια σοβαρή Αριστερά δεν θα έβγαινε στα κάγκελα, όπως ο κ. Τσίπρας, να δηλώνει προκλητικά ότι δεν θα πληρώσει τον φόρο ακίνητης περιουσίας, για να καταρρεύσουν μια ώρα αρχύτερα τα δημόσια έσοδα.

Αν είχαμε μια σοβαρή Αριστερά των συνδικάτων, δεν θα υπερασπιζόταν αδιακρίτως κάθε κεκτημένο. Δεν θα είχε πολεμήσει λυσσαλέα τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, χωρίς την οποία δεν θα είχαν να περιμένουν συντάξεις οι σημερινοί σαραντάρηδες. Αν είχαμε υπεύθυνα συνδικάτα, δεν θα παρέλυαν την οικονομία της χώρας τρεις μέρες τη βδομάδα, την ώρα που καταγγέλλουν ότι το Μνημόνιο μας βυθίζει στην ύφεση. Θα σκέφτονταν τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που χάνει κάθε μέρα η οικονομία από τις απεργίες των συγκοινωνιών, και την καθαρίστρια που πρέπει να περπατήσει μαύρα χαράματα για να πάει στη δουλειά της.

Αν είχαμε σοβαρά συνδικάτα του Δημοσίου, θα ξεκινούσαν μια γενναία εσωτερική κάθαρση των διεφθαρμένων υπαλλήλων εφοριών, τελωνείων, πολεοδομιών. Αν είχαμε σοβαρές συντεχνίες (γιατρών, δικηγόρων, φαρμακοποιών) θα εξυγίαιναν τον κλάδο τους πριν ταλαιπωρήσουν την κοινωνία. Ακόμα και η ένωση των λειτουργών της Δικαιοσύνης, αντί να ηγηθεί στην προσπάθεια επιτάχυνσης της απονομής δικαιοσύνης, που φτάνει στα όρια της αρνησιδικίας σπαταλώντας τεράστιους εθνικούς πόρους, επέλεξε γλώσσα συντεχνιακής διεκδίκησης και ευτελούς δημαγωγίας, μιλώντας για «οικονομική κατοχή».

Αν είχαμε μια κυβέρνηση αποφασισμένη να εξυγιάνει το κράτος, τι θα έκανε; Δεν θα κρατούσε στο συρτάρι ενάμιση χρόνο τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανισμών. Δεν θα ξεκινούσε την εφεδρεία οριζόντια, με ηλικιακά κριτήρια. Θα υποχρέωνε τις υπηρεσίες να ξεσκονίσουν τους φακέλους των υπαλλήλων, θα αξιολογούσε προσόντα, χρησιμότητα, τρόπο πρόσληψης. Θα ξεκινούσε την εφεδρεία από τους άχρηστους και τους κηφήνες, θα απέλυε τους φαύλους και διεφθαρμένους. Αλλά σε αυτό είναι βέβαιο ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα είχε απέναντί της το κόμμα ΠΑΣΟΚ, τη Ν. Δ. και σύμπαν το κομματο-συνδικαλιστικό σύστημα. Γιατί ο τυμπανιαίος δημόσιος τομέας είναι παιδί όλων.

Αν είχαμε μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση, θα πολιτευόταν με το μάτι στην επόμενη μέρα. Θα καταλάβαινε ότι, κάθε φορά που αρνείται να βάλει πλάτη, μειώνει την αυριανή δυνατότητά της να κυβερνήσει, την αξιοπιστία και διαπραγματευτική ισχύ της χώρας. Διευκολύνει τους εταίρους να συμπεράνουν αύριο ότι η Ελλάδα είναι μια «ειδική», αδιόρθωτη περίπτωση, και ότι καλύτερα για όλους να κόψουν τα σχοινιά να μας αφήσουν να αρμενίσουμε μόνοι. Μια σοβαρή αξιωματική αντιπολίτευση θα καθόταν στο τραπέζι, με την κυβέρνηση και τους καλύτερους τεχνοκράτες της χώρας, να εκπονήσουν από κοινού ένα Σχέδιο Εθνικής Ανάταξης, και μετάβασης σε ένα βιώσιμο μοντέλο εξωστρεφούς ανάπτυξης. Και θα έλεγε την αλήθεια: ότι το πέρασμα στην ανάπτυξη προϋποθέτει μαζική μετακίνηση πόρων, επιχειρήσεων, χιλιάδων εργαζομένων, από τον εσωστρεφή, προστατευμένο τομέα, στον εμπορεύσιμο και ανταγωνιστικό. Οτι περνάει από πόνο, λουκέτα και ανεργία.

Αν είχαμε πραγματικές οικονομικές ελίτ αυτής της χώρας, θα περιμέναμε να μας πουν όχι απλώς τι πρέπει να κάνουν οι άλλοι, αλλά τι προτίθενται οι ίδιοι να προσφέρουν. Κάποτε τα παιδιά των αστικών ελίτ έμπαιναν μπροστά στις εθνικές μάχες. Ετσι θα περιμέναμε από τους Γουόρεν Μπάφετ και Ντιέγκο Ντέλα Βάλε της Ελλάδας να πουν ότι αυτός είναι ο πόλεμος της δικής μας γενιάς. Οτι ναι, έχουμε απέναντί μας ένα κράτος ανίκανο και φαύλο, αλλά τώρα είναι η ώρα για τις δικές μας ευθύνες, γιατί «παντί δε ω εδόθη πολύ, πολύ ζητηθήσεται παρ’ αυτού».

Και θα περιμέναμε ίσως κι από τους άλλους, τους πολλούς του αφορολόγητου πλούτου, εμπόρους κι επαγγελματίες, που θησαύρισαν στη διαπλοκή, φοροδιαφυγή ή νομότυπη φοροαποφυγή, να φωτιστούν από την έκλαμψη της κρίσης και να κάνουν, για μια φορά, το εθνικό τους καθήκον. Να πρωτοτυπήσουν, να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν, αντί να λουφάζουν στα θολά βαλτόνερα της καταγγελτικής ανομίας και του «δεν πληρώνω».

Αν ήμασταν σοβαρή χώρα, με ένστικτο αυτοσυντήρησης; Τότε θα ενώναμε δυνάμεις μπροστά στην κοινή απειλή, για να αλλάξουμε όσα πήραμε λάθος τις περασμένες δεκαετίες. Θα δείχναμε πλεόνασμα υπευθυνότητας στις ατομικές και συλλογικές υποθέσεις, και περίσσευμα αλληλεγγύης για όσους μένουν πίσω. Θα φροντίζαμε ως κόρην οφθαλμού τη δημόσια σφαίρα, το κράτος, τους θεσμούς: είναι τα τελευταία που συγκρατούν ένα έθνος από το χάος και την καταστροφή.

Αλλά δυστυχώς δεν είμαστε, και δεν έχουμε. Γι’ αυτό, η οικονομία μας βυθίζεται, η κοινωνία σπαράσσεται, και όλοι μαζί τραβάμε προς τον πάτο.


* Ο κ. Γ. Παγουλάτος είναι καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το κείμενο αναδημοσιεύεται από την 
Καθημερινή

5 σχόλια:

  1. Αν είχαμε...
    'Έλα όμως που δεν έχουμε...
    Έχουμε κ. καθηγητά μιά παιδεία που δεν μας έμαθε να είμαστε πολίτες υπεύθυνοι.
    Έχουμε μιά παιδεία που φρόντιζε να μην χάνουμε τον εκκλησιασμό μας.
    Έχουμε μιά παιδεία που μας έμαθε να ξεκινάμε την ημέρα μας όχι με αξιοπρέπεια αλλά με προσευχές.
    Και από τις πολλές προσευχές βραχυκύκλωσαν τα μυαλά μας και είμαστε αυτοί που είμαστε.
    Αλήτες, ψεύτες, επιδειξίες, εκβιαστές και ότι άλλο κακό βάζει ο νους σου.
    Δημιουργήματά σας είμαστε κ. καθηγητά.
    Σιωπή των αμνών σας λέει κάτι μήπως?
    Τέτοιους πολίτες σας παρήγγειλαν τέτοιους βγάλατε.
    Να μας χαίρεστε.
    Γιώργος EL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στο σχολιό μου αναφέρομαι σε πρώτο ενικό γιατί έτσι μου βγήκε.
    Δεν αποτελεί μομφή στο πρόσωπο του κ. Γ. Παγουλάτου αλλά στην παιδεία γενικά όπως λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια.
    Γιώργος EL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν είμασταν Ιάπωνες θα είχαμε κάνει χαρακίρι για το έθνος, όπως ήταν το σχέδιο των ανίδεων ειδικών. Δυστυχώς είμαστε κουτοπόνηροι ραγιάδες και αποφασίσαμε να τη βγάλουμε με ψέματα και φωνές.

    Αν είχαμε οικονομική επιστήμη θα θυμόμασταν τα μαθήματα το 1930 και θα πράταμε ανάλογα. Δυστυχώς πάσχουμε απο οικονομικό μυστικισμό, δόξα στις Αγορές, και βλέπουμε ειδικούς να είναι περισσότερο ανίδεοι απο την ανεύθυνη αριστερά, τα βολεμένα συνδικάτα, και το ένστικτο του ανένταχτου κόσμου.

    Κάποιοι φαντάστηκαν οτι την ώρα που το σπίτι σου έπιασε φωτιά είναι η καλύτερη στιγμή να επισκευάσεις το ταβάνι που έμπαζε στη βροχή. Θλιβερό ώς τρομαχτικό να βλέπεις οτι εξακολουθούν να μην δεν καταλαβαίνουν ούτε και την ύστατη ώρα. Θλιβερό διότι είμαστε εδώ που είμαστε. Τρομαχτικό διοτι θα έρθουν μέσα στα αποκαΐδια να μας δασκαλέψουν και πάλι.

    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εσεις Κύριε καθηγητα που είσασταν τόσα χρόνια? Μπορει να περιμένετε πολλά από την αριστερά και γω περιμένω πολλά. Δεν σας γνωρίζω, αλλά φανταζομαι θα είστε η γενια του Πολυτεχνείου. Τι κάνατε τόσα χρόνια για να αποφευχθει αυτο? Είμαι παιδί της γενιάς του Πολυτεχνείου όποτε είμαι πολύ πιο άπειρος και σίγουρα όχι το ίδιο υπευθυνος για την κατάσταση της Ελλάδας. Τι κάνατε τόσα χρόνια? Γιατί δεν φωνάξατε για τους Ολυμπιακούς αγώνες? Γιατι σιωπήτε ακόμα και τώρα? Γιατι δεν τα βάλατε με τις συντεχνίες? Γιατί αφήσατε τον δικομματισμό να μας κατασπαράξει? Γιατί επαναπάυτηκατε στον μισθό σας που σίγουρα θα ειναι ικανοποιητικός και δεν μιλήσετε για το στρεβλό καταναλώτικο μοντέλο? Δεν τα βλέπατε όλα αυτα? Γιατι η κριτική σας έμεινε στα εστιατόρια του Κολωνακίου και δεν προχώρησε σε ριζοσπαστικά αιτήματα? Γιατί δεν αφυπνίσατε τον λαό τα ''ενδοξα χρόνια της οικονομικης ανάπτυξης΄΄? Η διανόση που ήτανε να μιλήσει?
    ''απογοητευμενος''

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. AN
    Σημερα το μεσημερι εβλεπα στην τηλεοραση τον Χρηστο Πασαλαρη.

    Αν δεν κατεβαινε στο τυπογραφειο του Ριζοσπαστη ο παντοδυναμος -ελεω ΕΣΣΔ- γ.γ. του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδη για να αλλαξει την πρωτη σελιδα του που εγραφε αποχή από τις εκλογές του 1946

    Αν με τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδος δεν επανεκκινουσε την ένοπλη πάλη εναντίον του αστικού καθεστώτος.

    Αν η δεξια ηταν λιγοτερο αγρια και πιο δημοκρατικη (ακομη και ο διανουμενος της Παν. Κανελλοπουλος μιλουσε γαι τους νεους παρθενωνες της Μακριονησου)

    Αν ο φιλικα προσκειμενος πληθυσμος της υπαιθρου στο ΕΑΜ δεν αναγκαζοταν να συρρεει στις πολεις και δεν ερημωνοταν η υπαιθρος σε τετοιο βαθμο, ηδη απο το 1947.

    .....

    Αν η αναπτυξη ηταν λιγοτερη υδροκεφαλη, πιο ισορροπη, οι καπιταλιστες βιομηχασνοι και οι χονδρεμποροι των αγροτικων και κτηνοτροφικων προιοντων λιγοτερο αγριοι και εκμεταλλευτες

    Αν οι συνεταιρισμοι δεν χρησιμοποιουνταν για businees των διοικησεων τους, δινοντας και καποιο κλεμμενο απο τις επιδοτησεις ξεροκομματο στους αγροτες

    Αν οι "αριστεροι" συνδικαλιστες φοιτητες της μεταπολιτευσης δεν εξαργυρωναν με πολλα χρηματα, διαφθορα και εξουσια την αναγκαστικη συμμετοχη τους στα γεγονοτα του πολυτεχνειου για να προσπαθησουν να ελεγξουν την κατασταση,του οποιου η καταληψη ηταν απο αριστεριστες και αυθορμητο λαο( μετα απο εντολη του ΚΚΕ και του ΚΚΕεσ.)

    Αν τα δημοσια εσοδα και εξοδα βρισκονταν σε μια λογικη ισορροπια, την τελευται 30 ετια.

    Αν το δημοσιο, οι ΔΕΚΟ και οι ΟΤΑ δεν γινονταν τοπος μονιμης ημιαπασχολησης και αργομισθιας των πελατων /ψηφοφορων κυριως του δικομματισμου και οχι μονον αλλα κυριως αιτια διογκσης των δημοσιων εξοδων λογω μισθοδοσιας με ανυπαρκτες υπερωριες και ασφαλιστικων εισφορων

    Αν η φοροδιαφυγη, φοροαποφυγη, η παραοικονομια και η διαφθορα δεν ηταν τοσο υψηλη

    Αν....

    ΥΓ. Χρηστος Πασαλαρης. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιουλίου 1925. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, πολιτικές επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στις ΗΠΑ.
    Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1945 στο Ριζοσπάστη, του οποίου υπήρξε και ο τελευταίος αρχισυντάκτης το 1947, οπότε και εξορίστηκε στην Μακρόνησο ως τα τέλη του 1950.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU