Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο για τον πάτο ( #ο διωγμός των μικρομεσαίων)

Μικρομεσαίοι: Δύσκολο ν΄ανοίξουν, εύκολα θα τους κλείσουν
- Μικρομεσαίοι φοροφυγάδες τέλος Βάγγο Πάντσα!
-Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς μικρομεσαίους, Δον Σαμάρα;
-Συνεχίζουμε να κυνηγάμε την ανάπτυξη... χωρίς βαρίδια
-Kαι πως θα την πιάσουμε, αν την βρούμε, αφεντικό;
-Μα, με εντολή μου!
Η διεθνής εμπειρία στις ΗΠΑ και στις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, δείχνει ότι η ανεργία καταπολεμάται μόνο με τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων των 1-25 ατόμων, όπου λόγω του μεγάλου αριθμού τους, και μόνη η πρόσθεση μιας θέσης εργασίας στην καθεμιά είναι δυνατόν να αυξήσει την απασχόληση κατακόρυφα, καταπολεμώντας την ανεργία αποτελεσματικά και άμεσα.
του Άγη Βερούτη*

Ίσως μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής κάποιου, είναι να μπει στη μάχη ενάντια σε ένα τεράστιο δολοφονικό κρατικό μηχανισμό, σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για να τον καταστρέψει, και στελεχωμένο από ανθρώπους που τον βλέπουν όχι ως άνθρωπο που έκανε το λάθος να κυνηγήσει το όνειρό του για οικονομική ανεξαρτησία, αλλά ως έναν προδικασμένο απατεώνα που πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, ως φορολογητέα “ύλη”...

Καθένας γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ίσως η χειρότερη χώρα στη δύση και ίσως και στην ανατολή, με εξαίρεση ίσως κάποιες περιοχές του πλανήτη που βρίσκονται σε πόλεμο ή σε εμφύλια διαμάχη, για να έχει κάποιος επιχείρηση, όσο μικρή και αν είναι αυτή.

Από την πρώτη στιγμή τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσει ένας επίδοξος μικρομεσαίος είναι δυσθεώρητα, είτε για να βγάλει μια άδεια λειτουργίας, είτε για να προσλάβει έναν άνθρωπο και να μεγαλώσει την δουλειά του πέρα από το επίπεδο του one-man-show, είτε για να εισπράξει ένα τιμολόγιο με πίστωση, ό,τι και αν έχει πουλήσει, είτε για να διεκδικήσει δικαστικά το δίκιο του, που με το τωρινό σύστημα είναι αδύνατον, αφού η απόδοση δικαιοσύνης μπορεί να καθυστερήσει και 4, 8 ή και 10 χρόνια στο βραδυκίνητο σύστημα της Ελλάδας.

Οι νόμοι που ισχύουν ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξουν, πάντα εις βάρος του, πάντα για να γίνει πιο εύκολο για το αδηφάγο κράτος να τον κατασπαράξει, και να τραφεί από τις πληγωμένες σάρκες του, και τα προδομένα του όνειρα.

Είναι ίσως το μεγαλύτερο ψέμα, να λέει κάποιος ότι η χώρα θα βγει από την ύφεση με λίγες μεγάλες επενδύσεις, που στην καλύτερη περίπτωση δημιουργούν μερικές χιλιάδες θέσεις εργασίας προσωρινά όπως η υλοποίηση ενός οδικού άξονα, ή μερικές εκατοντάδες μόνιμες θέσεις εργασίας, όπως το λιμάνι του Πειραιά ή ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα.
Αν δεν το έχουν καταλάβει κάποιοι, η αληθινή ανεργία βρίσκεται κοντά στα 2.000.000 ανθρώπων, και πολύ πάνω από το 28,6% που δηλώνεται επισήμως, ενώ χάρη στις ακούραστες προσπάθειες του κράτους, αναμένεται ομοβροντία λουκέτων μετά την συνειδητή απόφαση των κρατικών γραφειοκρατών “να κλείσουν συνοπτικά όποιους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του κράτους”, να απενεργοποιήσουν τους Αριθμούς Φορολογικού Μητρώου τους, και να μπλοκάρουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς τους, λες και αυτό θα συνεισφέρει στη δυνατότητά τους να πληρώσουν.

Η διεθνής εμπειρία στις ΗΠΑ και στις μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης, δείχνει ότι η ανεργία καταπολεμάται μόνο με τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων των 1-25 ατόμων, όπου λόγω του μεγάλου αριθμού τους, και μόνη η πρόσθεση μιας θέσης εργασίας στην καθεμιά είναι δυνατόν να αυξήσει την απασχόληση κατακόρυφα, καταπολεμώντας την ανεργία αποτελεσματικά και άμεσα.

Όμως στην Ελλάδα, το χειρότερο εμπόδιο στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα είναι ...

ο τρόπος που απεικονίζονται λογιστικά και φορολογικά οι πωλήσεις.

Αυτός είναι διαφορετικός από ό,τι στις ανεπτυγμένες χώρες, κυρίως γιατί ο κρατικός μηχανισμός βλέπει την καταγραφή των συναλλαγών ως μια ευκαιρία να δημιουργήσει μια πρόσθετη απαίτηση απέναντι στον μικρομεσαίο, μέσω του ΦΠΑ και του φόρου εισοδήματος επί χρημάτων που πιθανόν ποτέ να μην εισπράξει, αδιαφορώντας αν αυτό τον φέρνει σε οικονομικό αδιέξοδο, αν τον καταστρέφει, ή αν μαζί του καταστρέφει και άλλες 10-15 μικρομεσαίες επιχειρήσεις που μπορεί να έχουν συναλλαγές μαζί του.

Είναι βολική για το κράτος η υποχρεωτική πλασματική λογιστική απεικόνιση μιας πώλησης που ποτέ δεν θα εισπραχθεί, ως εισπραχθείσα.
Από αυτήν προκύπτει η, καταχρηστική σε κάθε πολιτισμένη χώρα, υποχρέωση από αυτήν την πώληση να πληρωθεί ανείσπρακτος ΦΠΑ, και φόρος ανείσπρακτου εισοδήματος που προκύπτει από αυτήν την ουσιαστική ζημία μιας μικρομεσαίας επιχείρησης.

-------------
Παράδειγμα του παραλογισμού της ελληνικής λογιστικής απεικόνισης των συναλλαγών:

- ο Αλέκος, μικρομεσαίος επιχειρηματίας προγραμματιστής-πληροφορικάριος, φτιάχνει ένα πρόγραμμα δουλεύοντας 12 μήνες και το πουλάει €20.000 εκδίδοντας το νόμιμο τιμολόγιο

- ο Βασίλης, παράγγειλε το πρόγραμμα για να στήσει μια δική του επιχείρηση τυπώνοντας πχ εξατομικευένες ευχητήριες κάρτες.

- ο Αλέκος εκδίδει το τιμολόγιο για το πρόγραμμα που παρέδωσε, και μετά από 1 μήνα πρέπει να πληρώσει το ΦΠΑ 23% ακόμη και αν δεν έχει εισπράξει ούτε ένα ευρώ.

- λίγους μήνες μετά, ο Βασίλης κλείνει την εταιρία του καθώς ελάχιστοι αγοράζουν κάρτες από αυτόν, και ρίχνει φέσι στον Αλέκο.

- στο τέλος του χρόνου ο Αλέκος πρέπει να περιλάβει στη δήλωσή του το τιμολόγιο, για το οποίο ήδη έχει πληρώσει από την τσέπη του €4.600 ΦΠΑ παρότι ξέρει ότι ποτέ δεν θα εισπράξει, και να κληθεί να πληρώσει όχι μόνο το 26% φόρο εισοδήματος από το πρώτο ευρώ (άλλα €5.200) αλλά και το 80% ως προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά (ακόμη €4.160), δηλαδή έχει δώσει από την τσέπη του συνολικά €13.960 για μια συναλλαγή που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

- στον 1 χρόνο επίσης έπρεπε υποχρεωτικά να πληρώσει και ως €5.200 ακόμη για ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΑΕΕ παρά το γεγονός ότι δεν είχε εισόδημα.

Συνολικός απολογισμός για τον Αλέκο που μπορεί να δούλεψε από το καθιστικό του σπιτιού του και να ζούσε με το μισθό της γυναίκας του για ένα χρόνο, ήταν -€19.160.

Για να διεκδικήσει τα χρήματα της συναλλαγής από το Βασίλη, χρειάζεται και άλλα 2-3 χιλιάρικα για δικηγόρους και δικαστικά έξοδα, ώστε τελικά ίσως μετά από 8-10 χρόνια να ανακαλύψει ότι ο Βασίλης δεν μπορεί να τον πληρώσει, γιατί δεν έχει πια κανένα περιουσιακό στοιχείο στο όνομά του.

-------------

Όλα αυτά θα ήταν πολύ μικρότερο πρόβλημα, αν η οριστική λογιστική απεικόνιση της συναλλαγής ήταν μετά την είσπραξη του τιμολογίου, ή αν του επιτρεπόταν να αφαιρέσει το ποσό της συναλλαγής (write-off) όπως συμβαίνει σε όλες τις ανεπτυγμένες οικονομίες του πλανήτη, και όπως ήδη στη δική μας χώρα επιτρέπεται να κάνει μόνο μια τράπεζα.

Δεδομένου ότι υπάρχουν όλα τα εργαλεία πλέον στα χέρια του εφόρου για να διαπιστώσει τις πραγματικές συναλλαγές μιας μικρής ή μεγάλης επιχείρησης, είναι άξιον απορίας γιατί δεν έχει επαναπροσδιοριστεί σε λογική βάση αυτή η κρατική μηχανή καταστροφής.

Όλα συνηγορούν στο διωγμό των μικρομεσαίων, με αποτέλεσμα την εκτόξευση της ανεργίας σε επίπεδα εμπόλεμης σύρραξης, και πολύ πάνω από εκείνη που είχαν οι ΗΠΑ στην Great Depression.

Είναι φενάκη, πλασματική προσδοκία, και κοροϊδία του Λαού να ακούμε ότι θα έρθει η ανάπτυξη με τις μεγάλες επενδύσεις. Δεν θα έρθει!

Οι μικρομεσαίοι, αληθινά οι μόνοι που μπορούν να καταπολεμήσουν την ανεργία που μαστίζει την κοινωνία, εκείνοι που είναι η πραγματική ραχοκοκαλιά της οικονομίας διεθνώς, δέχονται απανωτά χτυπήματα με το ρόπαλο στην σπονδυλική τους στήλη και στο κεφάλι τους από τους κρατικούς μηχανισμούς της Ελλάδας, που μόνο σκοπό δείχνουν να έχουν το να τους αποτελειώσουν.

Το εύκολο και δίκαιο φορολογικό σύστημα των 10 σελίδων που υποσχόταν ο εκάστοτε υπουργός οικονομικών στα τελευταία 4 χρόνια της κρίσης, δεν έγινε ποτέ! Ούτε πρόκειται!
Δεν θα γίνει μέχρι να κλείσει και ο τελευταίος εναπομείναντας μικρομεσαίος, διότι το κράτος χρειάζεται τα χρήματα που αχρεωστήτως και αδίκως λαμβάνει από τους μικρομεσαίους, για να συνεχίσει να πληρώνει δεκάδες χιλιάδες απτυχίωτους και διεφθαρμένους, και για να προσλαμβάνει 20άδες κηπουρούς στον τομέα του “πράσινου”, όπως έκανε πρόσφατα στον Δήμο της Αγίας Παρασκευής, ενώ οι παιδικοί σταθμοί του ίδιου δήμου έχουν πολύ λιγότερες νηπιαγωγούς απ’όσες θα χρειάζονταν για μια στοιχειώδη φροντίδα των παιδιών.

Έχουμε ακόμα λίγο δρόμο για τον πάτο.
Μέχρι να ρουφήξει το κράτος και την τελευταία σταγόνα αίματος από τους μικρομεσαίους, ίσως να έχουμε λίγους ακόμα μήνες.
Υπομονή...


*Πηγή:www.capital.gr


Δείτε σχετικά: Γιάνης Βαρουφάκης: Τρεις μεταρρυθμίσεις (protagon.gr)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU