Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Οικολόγοι Πράσινοι: "Αποδείχθηκε πως οι δικοί μας ψηφοφόροι δε θέλουν να ψηφίζουν αριστερά σχήματα"

Χωρίζουν τελικά οι δρόμοι πολιτικής οικολογίας - αριστεράς στην κεντρική πολιτική σκηνή;
Επιλογή πολιτικής αλαζονείας ή η πραγματικότητα μιας ανέφικτης σύγκλισης;


από το ιστολόγιο
Προοδευτική Πολιτική

Συνάντησα την Ελεάννα Ιωαννίδου, εκπρόσωπο τύπου των «οικολόγων πράσινων» (ΟΠ) στο περιθώριο της συνεδρίασης του «πανελλαδικού συμβουλίου» (ΠΣ) του κόμματος, που συγκλήθηκε στις 20 και 21 Νοεμβρίου στις Ροβιές της Εύβοιας, με θέμα την πολιτική εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος των αυτοδιοικητικών εκλογών της 7ης και 14ης Νοεμβρίου. Μιλήσαμε για το (ευοίωνο για τους ΟΠ) εκλογικό αποτέλεσμα και για το πώς αντιμετωπίζει εκείνη προσωπικά, ως εκπρόσωπος του κόμματος, το μέλλον του πολιτικού της φορέα στις σύνθετες πολιτικές εξελίξεις στην πατρίδα μας.


Η συζήτηση:


Νίκος Ράπτης (ΝΡ): Η πρώτη ερώτηση αφορά μια γενική εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών, όσον αφορά τους ΟΠ


Ελεάννα Ιωαννίδου (ΕΙ): Αυτές οι αυτοδιοικητικές εκλογές ανέδειξαν για μας ότι έχουμε ριζώσει στις τοπικές κοινωνίες, αφού καταφέραμε, για πρώτη φορά στην ιστορία μας, από την ίδρυσή μας το 2003, να «κατεβάσουμε» αυτοδιοικητικά σχήματα σε όλες σχεδόν τις περιφέρειες: σε 8 περιφέρειες αυτόνομα και στις υπόλοιπες περιφέρειες σε συνεργασίες (ή στηρίζοντας ανεξάρτητα σχήματα αλλά και με τη δική μας συμμετοχή).

Επίσης συμμετείχαμε στις εκλογές σε 65 δήμους. Σε κάποιους από αυτούς τους δήμους, βασικά στο δήμο της Αθήνας -που είναι το πιο σημαντικό απ' όλα- η δική μας συμμετοχή στο συμμαχικό ψηφοδέλτιο έδωσε την ώθηση που χρειαζόταν ο Καμίνης για να εκλεγεί δήμαρχος. Το ίδιο μπορώ να το πω και για τη Θεσσαλονίκη. Εκεί βέβαια διαφοροποιήσαμε τη θέση μας: οι συνθήκες είναι διαφορετικές, έχουμε πολύ μεγαλύτερη προϊστορία στην τοπική αυτοδιοίκηση, είναι ο μόνος νομός όπου έχουμε συμμετάσχει και σε νομαρχιακές εκλογές και σε δημοτικές εκλογές κι έχουμε ένα «σκληρό» αυτοδιοικητικό πυρήνα εκεί. Γι' αυτό το λόγο «κατεβήκαμε» αυτόνομα στον α' γύρο, δηλαδή διαφοροποιηθήκαμε από τον Μπουτάρη, που είχαμε στηρίξει στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, για λόγους καθαρά πολιτικούς και προγραμματικούς. Θέλαμε ένα δημοτικό συμβούλιο όπου να προβάλλονται ξεκάθαρα οι «πράσινες» θέσεις. Το στοίχημα αυτό το κερδίσαμε στον α' γύρο.


ΝΡ: Υπήρχε πρόβλημα με τον Μπουτάρη στις προγραμματικές θέσεις;


ΕΙ: Είχαμε κάποιες διαφοροποιήσεις. Όσον αφορά ορισμένους ελεύθερους χώρους, στην υποθαλάσσια αρτηρία, όπου εμείς έχουμε εντελώς ξεκάθαρη αρνητική θέση, ενώ υπήρχαν στο συνδυασμό Μπουτάρη άνθρωποι που υποστήριζαν μια «εναλλακτική» υποθαλάσσια κ.λπ. Υπήρχαν διαφορές όσον αφορά την αξιοποίηση των Αλευρόμυλων «Αλλατίνη», ένα αρχιτεκτονικό μνημείο που αποχαρακτηρίστηκε με δύο υπουργικές αποφάσεις υπουργών πολιτισμού, ενός του ΠΑΣΟΚ κι ενός της ΝΔ, και, ενώ όλα ήταν έτοιμα να κτιστούν εξαώροφες οικοδομές, αποτρέψαμε τον αποχαρακτηρισμό τους με προσφυγή στο «συμβούλιο της επικρατείας» όπου και δικαιωθήκαμε. Είχαμε κι άλλες διαφορές, όσον αφορά στην οργάνωση και τη λειτουργία της δημοτικής παράταξης της «πρωτοβουλίας»...

Δώσαμε όμως μια ώθηση στο β' γύρο των εκλογών, που εκτίμησή μου είναι πως συνέβαλε στη δημιουργία της διαφοράς αυτών των 300 ψήφων που έκρινε τη μάχη υπέρ του Μπουτάρη. Ήταν πολύ σημαντικό που οι ΟΠ ταχθήκαμε ξεκάθαρα κατά της συνέχισης της δεξιάς διαχείρισης του δήμου και άρα υπέρ της λύσης Μπουτάρη, με την έννοια πάντα του «μικρότερου κακού» (ας μην ξεχνάμε πως εμείς δε θέλουμε να υπάρχει β' γύρος και προκρίνουμε εκλογή δημοτικών συμβούλων με απλή αναλογική και έμμεση εκλογή δημάρχου από το δημοτικό συμβούλιο, που του αναθέτει μόνο εκτελεστικές και όχι αποφασιστικές αρμοδιότητες). Εφόσον όμως υπάρχει ο β' γύρος, θεωρούμε πως οι 300 αυτές ψήφοι οφείλουν πολλά στην θετική ώθηση που έδωσαν οι ΟΠ, δημόσια και ξεκάθαρα, και μέσα από προγραμματική συμφωνία, στη λύση Μπουτάρη.


ΝΡ: Πώς μεταφράζεται αυτή η παρουσία των ΟΠ στις τοπικές κοινωνίες στην οποία αναφέρεσαι, σε αριθμό αιρετών σε σχέση με το 2006;


ΕΙ: Έχουμε να κάνουμε με πολλαπλασιασμό των δυνάμεών μας. Μέχρι τις εκλογές είχαμε ουσιαστικά δύο νομαρχιακούς συμβούλους στη Θεσσαλονίκη, κάποιους δημοτικούς συμβούλους σε μικρότερους δήμους, που είχαν εκλεγεί σε συνεργασίες, μέσα από την εναλλαγή κ.λπ. Στο Μοσχάτο π.χ. είχαμε το Νίκο Σελλά, κατόπιν εναλλαγής.

Οι φετινές εκλογές άλλαξαν ποιοτικά την παρουσία μας στην τοπική αυτοδιοίκηση. Πράγμα που για μας γίνεται αντιληπτό ως πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση...


ΝΡ: Έχουμε τα τελικά αποτελέσματα;


EI: Για να καταλάβεις, μόλις εχθές (20/11) μάθαμε ότι εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό Μπουτάρη που είναι μέλος των ΟΠ. Εμείς ως κόμμα έχουμε μια στάση η οποία αφήνει ελεύθερα τα μέλη μας να συμμετάσχουν σε οποιοδήποτε συνδυασμό επιθυμούν, εφόσον βέβαια ο συνδυασμός αυτός δεν αντιστρατεύεται τις βασικές μας αρχές. Έτσι είχαμε δύο «πράσινους» υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους με το συνδυασμό Μπουτάρη. Προσωπικά το θεωρώ αυτό μια πάρα πολύ καλή εξέλιξη. Η συμμετοχή μελών των ΟΠ ως υποψήφιων σε άλλα προοδευτικά ψηφοδέλτια στην τοπική αυτοδιοίκηση, μπολιάζει με τις ιδέες μας περισσότερους πολιτικούς χώρους, αντί να μένουμε κλεισμένοι στο κλουβί μας, ασχέτως του ποια είναι η κεντρική μας τοποθέτηση σε σχέση με τις συγκεκριμένες εκλογές, στο δήμο Θεσσαλονίκης. Να λοιπόν που ένας από αυτούς εκλέχτηκε κιόλας!


ΝΡ: Μιλώντας για θετικά, ποιο είναι πολιτικά το πιο θετικό αποτέλεσμα για τους ΟΠ στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές;


ΕΙ: Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας! Εμείς οι ΟΠ δε θεωρούμε πως οι πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές ήταν κεντρικές, ούτε θέλουμε να κάνουμε κομματική αναγωγή των αποτελεσμάτων στις μελλοντικές κοινοβουλευτικές εκλογές. Αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγουν και οι αριθμοί. Στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας υπερδιπλασιάσαμε το ποσοστό μας των εθνικών εκλογών, ένα μόλις χρόνο μετά, και φάνηκε πως η τοπική αυτοδιοίκηση στην περιφέρεια αυτή είναι για μας πεδίο δόξης λαμπρότατο. Ο δικός μας συνδυασμός ξεπέρασε τους συνδυασμούς δύο εν ενεργεία βουλευτών, με επικεφαλής προβεβλημένα στελέχη άλλων κοινοβουλευτικών κομμάτων, τον Τσούκαλη της «δημοκρατικής αριστεράς» (ΔΑΡ) και το Χρυσανθακόπουλο του ΛΑΟΣ! Αυτό σημαίνει ότι το εκλογικό διακύβευμα που προβάλλαμε πανελλαδικά, ότι εμείς προτείνουμε τοπικές απαντήσεις, τοπικές βιώσιμες προτάσεις, στη συγκεκριμένη περιοχή έγινε κατανοητό και αποδεκτό.


ΝΡ: Τα πρόσωπα έπαιξαν κάποιο ρόλο στο αποτέλεσμα αυτό;


ΕΙ: Στη Δυτική Ελλάδα επικεφαλής ήταν ο Κώστας Παπακωνταντίνου, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος πάρα πολύ «χαμηλών τόνων». Εγώ θεωρώ πως αυτό έπαιξε σημαντικό ρόλο. Η σεμνότητά του εκτιμήθηκε θετικά από το εκλογικό σώμα. Όπως έπαιξε σημαντικό ρόλο που τα τοπικά μας στελέχη αφοσιώθηκαν στον αγώνα για την περιφέρεια, δεν ασχολήθηκαν στις εκλογές με δημοτικά σχήματα και λειτούργησαν πάρα πολύ συλλογικά. Προτίμησαν να μην προβάλλουν ιδιαίτερα το πρόσωπο του επικεφαλής, που λειτούργησε και ουσιαστικά ως «πρώτος μεταξύ ίσων», λόγω εκλογικού συστήματος και μόνον. Επίσης υπήρξε μια πολύ καλή επικοινωνία εκ μέρους των στελεχών μας, σε διαπροσωπικό επίπεδο, των προτάσεων και των ιδεών μας με τις τοπικές κοινωνίες, από όπου κατάγονταν. ΟΚώστας Παπακωνσταντίνου ούτε προβλήθηκε σε κανένα πανελλαδικό κανάλι, στα τοπικά κανάλια έτυχε της ελάχιστης προβολής -και δεν ξέρω αν έτυχε κι αυτής... Το αξιοσημείωτο είναι ότι ουσιαστικά υπήρξε μια πολύ πλατιά αποδοχή αυτής της εναλλακτικής μας πρότασης. Λειτουργήσαμε εντελώς αντίθετα από τους άλλους: απέναντι στα προβεβλημένα στελέχη, εμείς αντιπαραθέσαμε τη συλλογικότητα κι αυτό έγινε αποδεκτό από την τοπική κοινωνία, πράγμα που είναι πολύ θετικό. Λειτουργεί και ως μια ενθάρρυνση της «πράσινης» οργάνωσης που έχουμε στο κόμμα μας. Γιατί λέμε τόσο καιρό «δεν έχουμε αρχηγούς, δεν έχουμε αρχηγούς», αλλά δεν έχουμε καταφέρει να το επικοινωνήσουμε αυτό... Ε, εκεί φαίνεται πως εκεί τα καταφέραμε να το επικοινωνήσαμε και μάλιστα θετικά, με καλά αποτελέσματα. Σημειώνω κλείνοντας πως η Δυτική Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα που τα έχουμε αναδείξει κεντρικά, και νομίζω πως έπαιξε κι αυτό ρόλο. Π.χ. ο Αστακός, όπου έχουμε κάνει ήδη πολλές παρεμβάσεις και άλλα ζητήματα που τα έχει αναδείξει στην ευρωβουλή ο ευρωβουλευτής μας. Στη Δυτική Ελλάδα φάνηκε πως οι τοπικές προτάσεις μπορούν πραγματικά να κινητοποιήσουν την κοινωνία.


ΝΡ: Το πιο αρνητικό για τους ΟΠ σε αυτές τις εκλογές; Κάτι που πρέπει να διορθώσουν οπωσδήποτε;


EI: Ίσως το συντονισμό... Επειδή είναι αποκεντρωμένη η δομή του κόμματός μας, δηλαδή τον πρωταρχικό ρόλο τον έχει ο βασικός πυρήνας που είναι η τοπική «πολιτική κίνηση» (ΠΚ) δεν μπορεί να υπάρξει καμία, μα καμία κεντρική παρέμβαση στις αποφάσεις των ΠΚ. Το κεντρικό μας όργανο, το «πανελλαδικό συμβούλιο» (ΠΣ) μπορεί απλά να εγκρίνει ή να απορρίψει πολιτικά τις αποφάσεις αυτές, αλλά δε διαθέτει θεσμική δυνατότητα περαιτέρω παρέμβασης, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα μωσαϊκό τοπικών αποφάσεων που όμως δεν μπόρεσαν να επικοινωνηθούν επαρκώς από τη μία ΠΚ στην άλλη, να υπάρξει μια αλληλοσυνεννόηση, μια από κοινού αντιμετώπιση προβλημάτων που αποδείχθηκε εκ των υστέρων πως ήταν πράγματι κοινά. Για παράδειγμα, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ελλιπούς προβολής των «πράσινων» ιδεών, αναγκαστήκαμε τις δύο τελευταίες εβδομάδες να κάνουμε μια κεντρική καμπάνια προβολής των «πράσινων» υποψηφίων, πράγμα που δεν ήταν στον αρχικό μας σχεδιασμό.

Το άλλο το πρόβλημα είναι πως υπήρξαν περιπτώσεις όπου υπήρξε διαφοροποίηση με χαρακτηριστικά λιγότερο πολιτικά και περισσότερο προσωπικά. Ήταν η μικρή εξαίρεση στον κανόνα, μιλάμε για πολύ-πολύ λίγες περιπτώσεις, αλλά έπαιξαν ρόλο. 'Αποψή μου είναι πως οι συλλογικότητες του φορέα μας έπρεπε να λειτουργήσουν πολύ πιο έντονα από ότι λειτούργησαν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου: να συγκεντρώνονται, να συζητούν με ανοιχτές συνελεύσεις στις ΠΚ, τις περιφερειακές κινήσεις, τα δημοτικά ή περιφερειακά σχήματα. Αλλά αυτό πολλές φορές δεν κατέστη δυνατό και λόγω των συνεργασιών που είχαμε επιλέξει σε διάφορα σχήματα.


ΝΡ: Συμμαχήσατε πολιτικά και με δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ, με την περίπτωση Καμίνη...


EI: Ναι, αλλά η περίπτωση Καμίνη, θα επιμείνω, δεν είναι μια κομματική υποψηφιότητα του ΠΑΣΟΚ. Ουσιαστικά δεν στηρίξαμε στελέχη του ΠΑΣΟΚ πουθενά στην Ελλάδα! Στηρίξαμε στελέχη της τοπικής κοινωνίας, που είχαν και την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ...


ΝΡ: Οπότε συμμαχίες με κόμματα έχουμε μόνο με τη ΔΑΡ και το «συνασπισμό ριζοσπαστικής αριστεράς» (ΣΥΡΙΖΑ). Βγήκε κάποιο συμπέρασμα από αυτές τις συμμαχίες; «Περπατήσανε»; Δεν «περπατήσανε»;


ΕΙ: Οι συμμαχίες αυτές απέδειξαν κάτι που πάντοτε πίστευα και που το είχαν αποδείξει και οι νομαρχιακές εκλογές του 2006 στη Θεσσαλονίκη, όπου δεν κατεβήκαμε συμμαχικά όπως τις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις: ότι στην πολιτική 1 και 1 δεν κάνει 2! Δηλαδή ουσιαστικά το ποσοστό που συγκεντρώσαμε στις συνεργασίες αυτές δεν ήταν καν το άθροισμα των εκατέρωθεν εκλογικών μας καταγραφών στις βουλευτικές εκλογές, με τη σημείωση πάντα πως εδώ είχαμε τοπικές εκλογές. Δε δικαιώθηκαν αυτές οι συνεργασίες!


ΝΡ: Σε όλες τις περιπτώσεις;


ΕΙ: Ναι, σε όλες τις περιπτώσεις. Δεν υπήρξε ούτε μια περίπτωση όπου αυτές οι συνεργασίες να απέφεραν πολλαπλασιαστικά οφέλη. Αυτό σημαίνει κατ' αρχάς ότι από τη μια μεριά οι δικοί μας ψηφοφόροι δεν θέλουν να ψηφίζουν αριστερά σχήματα -και αντίστοιχα ότι οι ψηφοφόροι της αριστεράς δε θέλουν να ψηφίζουν οικολογικά σχήματα, κατά την εκτίμησή μου διότι δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να επικοινωνήσουμε ότι δεν είμαστε μονοθεματικό κόμμα. Πράγμα για το οποίο κυρίως φταίει το σύστημα που επικρατεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης που συρρικνώνει την επικοινωνία των ιδεών μας.


ΝΡ: Σημαίνει αυτό κάτι για το μέλλον; Ότι ας πούμε θα βλέπετε με μεγαλύτερη δυσπιστία προτάσεις συνεργασίας από αριστερά σχήματα, ενόψει μάλιστα βουλευτικών εκλογών;


EI: Αυτό θα κριθεί όταν υπάρξει το ζήτημα των εκλογών. Γενικώς σε τοπικές κοινωνίες αλλά και σε διάφορες δράσεις έχουμε προχωρήσει σε ποικίλες συμμαχίες με πάρα πολλούς πολιτικούς χώρους, οι οποίες έχουν αποδώσει. Έχουμε προχωρήσει σε θεματικές συμμαχίες, που πρέπει όχι μόνο να τις συνεχίσουμε, αλλά και να τις στηρίξουμε περαιτέρω, όσον αφορά στην πολιτική της Ελλάδας για τα ναρκωτικά, τη φορολόγηση της εκκλησίας, διάφορα κρίσιμα και σοβαρά περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως το «φαστ τρακ» ή επικεντρωμένες τοπικές παρεμβάσεις. Μιλάω δε για συμμαχίες όχι μόνο με δυνάμεις από την αριστερά, αλλά και με φιλελεύθερα μικρά κόμματα, όπως η «φιλελεύθερη συμμαχία» (ΦΙΣ) ή η «δράση». Τοπικά και θεματικά όμως. Όχι κεντρικά! Η κεντρική συμμαχία προϋποθέτει μια προγραμματική συμφωνία που γνώμη μου είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να την έχουμε ούτε με την αριστερά, πολλώ δε μάλλον με τη ΦΙΣ ή τη «δράση». Εμείς έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση του πολιτικού διακυβεύματος σε σχέση με τους υπόλοιπους πολιτικούς χώρους. Θεωρώ πως αν υπάρξει συμμαχία δεν θα είναι προς όφελός μας, και μιλάω όχι για εκλογικό, αλλά για ουσιαστικό όφελος, για την προώθηση των «πράσινων» ιδεών.


ΝΡ: Παντού τα «πράσινα» κόμματα προωθούν στις κεντρικές υποψηφιότητες γυναίκες και νέους. Εδώ είδαμε πάλι εκπροσώπους της «γενιάς του πολυτεχνείου» και άνδρες υποψηφίους. Τα τελικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν αυτή μου την αίσθηση; Υπάρχει κάποια σκέψη στους ΟΠ να υπάρξει μια βολονταριστική προώθηση γυναικών και νέων στην πρώτη γραμμή;


EI: Εγώ από την αρχή, όταν μας ήρθαν οι προτάσεις από τις περιφερειακές μας κινήσεις, το εντόπισα αυτό. Είχαμε μόνο μία επικεφαλής γυναίκα, που μάλιστα δεν ανήκε τους ΟΠ, αλλά ήταν μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα: στη Στερεά Ελλάδα, η Δέσποινα Σπανούδη. Είναι θέμα διαθέσεων και δομών: στη Θεσσαλονίκη έχουμε συζητήσει -και θα επεκτείνουμε αυτό το διάλογο- την ανάγκη να τροποποιηθεί ο κανονισμός λειτουργίας της ΠΚ μας, ώστε να υπάρξουν αυστηρά χρονικά όρια στη διάρκεια των διαδικασιών μας, με τον προσδιορισμό ώρας λήξης! Η σημερινή γυναίκα καλείται να κρατήσει πάρα πολλά «καρπούζια» κάτω από τη μασχάλη της. Η γυναίκα πρέπει να ενθαρρύνεται να συμμετέχει σε μια κομματική συνάντηση και να γνωρίζει πως σε δύο, σε τρεις ώρες το πολύ θα έχει ληφθεί πολιτική απόφαση. Δεν έχει νόημα να λέμε στη γυναίκα-μέλος μας να έρχεται στις συναντήσεις μόνο και μόνο για να αναγκάζεται να φύγει πριν ληφθεί απόφαση! Ποιος ο λόγος να έρθει τότε;

Όσον αφορά στη σταυροδοσία, οι γυναίκες στο χώρο μας υπερέχουν συντριπτικά των ανδρών. Και οι νέοι επίσης! Βλέπουμε να ψηφίζονται νέοι και γυναίκες, πράγμα που σημαίνει πως οι ψηφοφόροι μας έχουν πολιτική πρόθεση να κάνουν κάτι τέτοιο, και δεν προκύπτει από μια «εύκολη» ή «επιπόλαιη» συμπεριφορά, αφού, αν οι γυναίκες ξεχωρίζουν στο ψηφοδέλτιο από το όνομά τους, δε συμβαίνει βέβαια το ίδιο με του νέους! Στη Θεσσαλονίκη ας πούμε, έχουμε το νεότερο υποψήφιό μας, 21 ετών, το Θάνο Γιαννούδη, που κατέλαβε μια πολύ τιμητική θέση, δέκατος όγδοος μετά τις δέκα πρώτες υποψήφιες σε σταυροδοσία, που είναι γυναίκες! Που σημαίνει πως τον προτίμησαν ψηφοφόροι, που έφτασαν στην κάλπη με σκοπό να τον ψηφίσουν, αυτόν συγκεκριμένα.


ΝΡ: Οπότε μένει να ανταποκριθείτε στο αίτημα...


ΕΙ: Μένει να ανταποκριθούμε στο αίτημα, αλλά έτσι ώστε η συμμετοχή των νέων και των γυναικών να είναι ουσιαστική, όχι με «διακοσμητική», εξωραϊστική, επικοινωνιακή διάθεση! Οι νέοι και οι γυναίκες έχουν το καλό ότι είναι πολύ πιο κοντά στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Οι Ελληνίδες είναι πρώτες στην ανεργία σε όλη την Ευρώπη, αντίστοιχα και οι νέοι, άρα βιώνουν πάρα πολύ τι σημαίνει ύφεση και κρίση, που πολλοί άνδρες, και μάλιστα μεσήλικες, ίσως να μη τη βιώνουν στον ίδιο βαθμό... Οι γυναίκες επίσης ακούνε περισσότερο, αφουγκράζονται, ανησυχούν περισσότερο για το μέλλον... Είναι και πιο μορφωμένες, στατιστικά, οπότε έχουν και περισσότερα αντικειμενικά προσόντα...


Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος, εκπρόσωπος τύπου των «οικολόγων πράσινων»


13 σχόλια:

  1. "Έκανε κι η μύγα κώλο
    κι έχεσε το κόσμο όλο"
    Μετά συγχωρήσεως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το προαύλιο με τους τρελούς,και τις τρελές,μαζί και οι τρελάρες!
    Άντε γειά τελείως,μέσα στο καταχείμωνο και στη πηχτή τη νύχτα!
    Η αμετροέπεια σε όλο της το μεγαλείο οι ΟΠ έβγαλαν τα πιό ασφαλή συμπεράσματα για το τι θέλει(άκουσον) το "εκλογικό" τους σώμα!
    Σ αυτό το τόπο τελικά το πιό "θετικό" που μπορεί να έχει το "κωλομνημόνιο" είναι ότι μας παρουσιάζει γυμνή τη ξεφτίλα των πολιτικών υποκειμένων στην Ελλάδα, "μπάζα' και "παράμπαζα"
    Ούστ απο δω χάμου...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σιγα ρε "σύντροφοι",τοσο πολυ ενοχλει η αληθεια, οτι η κοινωνια χρειαζεται και ζητα την αυτο-ελευθερωσή της κι όχι τη «σωστη διανομη μεσα απ' το σωστο καπέλο» που νομιζει και διακινει η κεϋνσταλινικη αριστερα. Η κοινωνια ξερει καλυτερα απ' τις ντουντούκες το νοημα των αλυσιδων που έχει να χασει κι έχει αποφασισει ότι αριστερα τελος. Κι αυτό θα πει ότι θα επιλεγει ένα εκβιασμενο μη χειρον και θα υψωνει μια σημαια αναγκης, δεν θα «μαζικοποιησει» τα κομματα του αριστερου υποκειμενισμου. Αυτό καθολου δεν σημαινει τη ματαιωση των αριστερων ως ανθρωπων, αλλ' αντιθετα την προσκληση-προκληση εξανθρωπισμου κι αντιστοιχης πολιτικοποίησής τους. Ας μην εκπλησσεται εδώ κανεις κι ας μην αγανακτει κρυμμενος στην αγνοιά του ...
    Το «ταξικο μισος» της σταλινικης διδαχης και κουλτουρας και ο ρητος «επιστημονικος αντιανθρωπισμος» της ευρωσταλινικης ανανεωσης, πιανονται στον αερα απ' την κοινωνια, περα από αναλυσεις και λόγια, διαβαζονται στις φατσες και τις ντρίπλες, χάνουν αναφανδον στη σύγκρισή τους με τις κεντρωες σκατόφατσες κι απάτες - πρεπει να το πάρουμε χαμπαρι επιτελους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι αλήθεια ότι μέρος των ΟΠ συμφωνούν με την χωριστική αντίληψη της Ε. Ιωαννίδου (πχ Κ. Διάκος) και δεν συναινούν σε συνεργασίες παρά την σύμπτωση απόψεων πχ με την ΔΑ.

    Είναι θέμα πολιτικής εκτίμησης.

    Όμως τα στοιχεία των εκλογών τους διαψεύδουν - οι συνεργασίες πήγαν πολύ καλά γι αυτό και μάλλον οι σχετικές αναφορές στην παραπάνω συζήτηση μοιάζουν προκατειλημμένες για να δικαιολογήσουν την πολιτική επιλογή μη συνεργασίας με την αριστερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ακριβώς Γιώργο και είναι θέμα πολιτικής εκτίμησης.
    Θα είναι όμως πρόωρη η όποια απόπειρα θετικής ή αρνητικής αποτίμησης τόσο γρήγορα τόσο ανυπόμονα.
    Θετικό αναμφισβήτητα είναι το γεγονός ότι κάτι "αρχίζει" να κινείτε στο κομμάτι της συν-εργασίας,συν-εργίας κοκ.
    και αυτό ως προοδευτικοί πολίτες έχουμε υποχρέωση και να το ενισχύσουμε και να μη το φοβόμαστε.
    Η ανοιχτή πολιτική δράση είναι προ των πυλών
    Το καινούργιο έρχεται αργά και βασανιστικά και αυτό είναι το πιό ελπιδοφόρο μήνυμα από όλα.
    Ο όποιος "κριτής" της "αλήθειας"(άπιστος Θωμάς) είναι αναγκαίο κακό προς το παρόν, υπόλοιπο, σκέψης και συμπεριφοράς του παλιού.
    Το αν θα είναι στο γήπεδο το δικό σου ή το δικό μου καλό είναι για όλους μας να αντιληφθούμε ότι θα παίζουμε έκτος έδρας για πάρα πολύ καιρό ακόμα και αυτή είναι η μεγάλη "πρόκληση" που μας κλείνει το μάτι.Όσοι πιστοί προσέλθετε,όχι ως ζηλωτές, αλλά ως "δημιουργοί" στο "vivere perikolosamente" του καινούργιου.
    Πάντα φιλικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απόσπασμα από το άρθρο του Ν.Ξυδάκη

    Η εκτόνωση του ελατηρίου

    ..Η αβεβαιότητα, η δυσθυμία, η αίσθηση παγιδευμένου ζώου, επικαθορίζουν πλέον τη συμπεριφορά του κοινωνικού σώματος. Η επελαύνουσα πενία, η αδρανής ή διεφθαρμένη κρατική μηχανή, η κατάπτωση των θεσμών, η βραδυφλεγής βόμβα του λιμνάζοντος μεταναστευτικού, η εγκληματικότητα, τροφοδοτούν βαθιά δυσπιστία ή και ανοιχτή εχθρότητα προς το πολιτικό σύστημα, προς τα πρόσωπα που το εκφράζουν, αλλά και προς κομβικούς θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η θυελλώδης εκλογική αποχή και τα ρεκόρ στα λευκά-άκυρα αυτό δείχνουν. Το ίδιο δείχνει η υπερψήφιση ανεξάρτητων σχημάτων, τυπικά α-πολιτικών, χρωματισμένων με πολιτισμικά χαρακτηριστικά. Κατά τούτο, ο χάρτης των αυτοδιοικητικών εκλογών με τα πράσινα-γαλάζια σημαιάκια ποτέ πριν δεν ήταν πιο παραπλανητικός ως προς την καταγραφή της πολιτικής βούλησης του ελληνικού λαού.

    Την επαύριον των εκλογών υπό το δίλημμα «με την πατρίδα ή εναντίον της», αυτό που αισθανόμαστε διάχυτο, ένυλο, πηχτό, είναι το κενό αντιπροσώπευσης. Και ο φόβος για το εγγύς μέλλον. Το πολιτικό σύστημα παραλαμβάνει κάποια από αυτά τα μηνύματα, αλλά είναι υπερβολικά απασχολημένο με την επιβίωσή του ώστε να σκεφτεί κριτικά και τολμηρά, δηλαδή αυτοκριτικά. Σχεδιάζει κυβερνήσεις προθύμων, μοντέλα συνεργασιών, προσεγγίσεων, συγκλίσεων, συγγράφει σενάρια εθνικής σωτηρίας για την επόμενη μέρα: για τη μέρα της τελικής κυβερνητικής κρίσης ή για τη μέρα που το ελατήριο θα τιναχτεί.

    Αν όμως το ελατήριο τιναχτεί, οι σημερινοί σχεδιασμοί θα είναι θλιβερά ανεπαρκείς. Και δυστυχώς, η έκρηξη του ελατηρίου θα διαλύσει μεν τα σενάρια, αλλά επίσης θα τραυματίσει, πρώτα απ’ όλα, την ίδια την κοινωνία και τη χώρα.

    ..........
    Κάποιοι πρέπει να καταλάβουν τι γίνεται, αντί να κρατούν τις "καραμούζες" στην εξέδρα, ας μπουν να παίξουν "μπάλα", επιτέλους!!!!
    Η πρόκληση πρόσκληση αφορά όλες και όλους μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ακριβώς Γιάννη Α.
    Αν μπορεί κάποιος να πεί ποιό ήταν το πρώτο μήνυμα των εκλογών, ειδικά μέσα από την ερμηνεία της αποχής και την εκλογή Καμίνη-Μπουτάρη, αυτό είναι ότι "κραύγασε η κοινωνία", ότι δεν "γουστάρει να εκπροσωπείται" από όσους θεωρούν δεδομένο ότι την εκπροσωπούν. Ενδεχομένως δε να κραύγασε και ότι δεν γουστάρει γενικώς να εκπροσωπείται.
    Το κενό εκπροσώπησης, δεν είναι πλέον θεωρητική υπόθεση, αλλά υπαρκτή οντότητα, που ενδιαφέρεται να μπεί στην κεντρική πολιτική συζήτηση, όχι για κάτι επιμέρους, αλλά συνολικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. οι ΟΠ γνώριζουν κάτι πολύ απλό: Οτι το μέχρι σήμερα ακροατήριο τους είναι εξαιρετικά πολυσυλλεκτικό και από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Επομένως η κεντρική συνεργασία με ένα αριστερό κόμμα, προφανώς τους βλάπτει δίοτι τους προσδίδει το πολιτικό πρόσημο που θέλουν να αποφύγουν. Ειναι προφανές για αυτους ότι αν προσδιοριστούν στην συνείδηση του κόσμου ώς τμήμα της αριστερας ή ως χώρος συγγενής στην αριστερά, το ευρος του σημερινού πολυσυλλεκτικού ακροατηρίου τους θα περιοριστεί.

    Αυτό που ίσως δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί, είναι ότι κανεις ποτέ δεν απέφυγε την τοποθέτηση του στον πολιτικό χάρτη. και οι ΟΠ δεν πρόκειται να αποτελέσουν την εξαίρεση, είτε συνεργαστούν με την αριστερά είτε όχι. Αλλωστε τα πολυσυλλεκτικά ακροατήρια και δη από ολόκληρο το πολιτικό φάσμα, δεν μπορεί να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

    Επομένως πρόκειται μάλλον για πολιτική απειρία, παρά για αμετροέπεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι απόψεις και οι ερμηνείες ποικίλουν, οι αριθμοί, όμως, είναι σαφείς: Στις τρεις περιφέρειες (Ήπειρο, Κρήτη, Στερεά) που οι Ο.Π. συνεργάστηκαν με την ΔΑΡ ή συμμετείχαν σε ανεξάρτητες κινήσεις που στήριξε και η ΔΑΡ, τα αποτελέσματα δικαιώνουν την κυρία Ιωαννίδου, η οποία δεν εκφράζει τον εαυτό της, αλλά το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Ο.Π. (δείτε και σχετικό κείμενο αποτίμησης).
    Οι συγκλίσεις με την ΔΑΡ είναι προφανείς σε πολλά θέματα, αλλά υπάρχει χάσμα σε θέματα εσωκομματικής λειτουργίας, ιεραρχιών και αρχηγών, για να μην πω για την απογοήτευση που μας προκάλεσαν παρωχημένες προεκλογικές πρακτικές...
    Ανδρέας Βασιλείου
    μέλος του Π.Σ. των Οικολόγων Πράσινων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εννοείς Ανδρέα τις περιφερειακές κινήσεις ή και τις δημοτικές;
    Γιατί στις δεύτερες έχω άλλη εικόνα.

    Όσον αφορά την οργανωτική λειτουργία και πολλές επιλογές υποψηφιοτήτων, δεν έχεις άδικο αν και όχι συνολικά.
    Η ΔΑ λειτουργεί ακόμα πρωτοβουλιακά γιατί δεν έχει μέχρι στιγμής καταστατικές αρχές, ούτε κομματικές οργανώσεις αλλά προσωρινές δομές και συντονιστικά όργανα - θα καταλήξει στο επερχόμενο 1ο της συνέδριο.
    Για αυτό και κάποιες κινήσεις της θυμίζουν παλιές νοοτροπίες, άλλες όχι.
    Η αδυναμία αυτή εντάθηκε λόγω εκλογών για τις οποίες δεν ήταν έτοιμη με δυο μήνες ζωή, χωρίς πρόγραμμα και καταστατικό και οργανώσεις εν τη γενέσει τους, γι αυτό και όλα είναι τώρα ανοιχτά για μια σωστή αμεσοδημοκρατική συγκρότηση, δημοκρατικό αποκεντρωτισμό και συμμετοχικό κριτήριο λειτουργίας. Ίδωμεν...
    Προσωπικά το καταστατικό των ΟΠ με εκφράζει αρκετά και μπορεί να βελτιωθεί και άλλο - η μέχρι τώρα ιστορία της αριστεράς σε αυτόν τον τομέα μάλλον αρνητική είναι και ευνοεί μικροεξουσίες και μηχανισμούς - από κει ερχόμαστε, να δούμε που θα πάμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και η ΔΑ και οι ΟΠ πρεπει με σοβαροτητα και οχι με εκρηξεις κομματικου πατριωτισμου να δουν το μελλον.Η κ.Ιωαννιδου μιλα ως ΚΚΕ με τον ιδιο δηλαδη σεχταρισμο ,χωρις κουλτουρα συμμαχιων και πολιτικο σχεδιο για τη προοπτικη της χωρας.Η ΔΑ επισης πρεπει να εγκαταλειψει τη λογικη της αυταρκειας.Να ενισχυσει το οικολογικο προφιλ της και τη σταθερη θεληση για ενα ισχυρο εναλλακτικο πολο στη πολιτικη ζωη της χωρας σε συμμαχια με τους ΟΠ.Αν αυτοι δεν θελουν... ας αναλαβουν τις ευθυνες για τη μικροκομματικη τους ματια.Το παραδειγμα της συμμαχιας στο Καμινη δειχνει την αξια των συμμαχιων.Η ΔΑ και οι ΟΠ ηταν οι βασικοι παικτες αυτης της επιλογης με το ΠΑΣΟΚ σε δευτερο ρολο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Η οικολογία είναι πολιτική. Αυτό πρέπει να κατανοηθεί απο τους οπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ η Οικολογια Αλληλεγγυη προυπραχει του κομματος των Ο -π και εχει παραδοση συνεργασιας με τη αριστερά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Θέλετε να βάλετε ενεργό link στο σχόλιό σας; BlogU